Konkurs studialno-realizacyjny na projekt koncepcyjny budynku sali koncertowej wraz z zagospodarowaniem placu Nowy Rynek w Płocku
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • PROLOG
Skład zespołu:


Strategia

Podejście prezentowane przez koncepcje na poziomie urbanistycznym można nazwać strategią fragmentów. Realizowana ona jest poprzez niezależne elementy które tworzą całość. Siła takiego podejścia tkwi w etapowaniu i realizacji wielkiego projektu w postępujących lub przebiegających równolegle fazach. W skali miasta projekt zielonego pasażu jest przedsięwzięciem o wielkim rozmachu. W kontekście pracy prezentowane jest jako ukończony, niemniej działania widoczne w finalnym projekcie są tak samo wartościowe i mają tak samo pozytywny wydźwięk miejski w przypadku realizacji fragmentów. Sposób myślenia fazami daje możliwość realizowania całości poprzez długofalowy plan rewitalizacji centrum miasta.

W przypadku Nowego Rynku i pasażu Vuka Karadżica, projektowana koncepcja kontynuuje narrację fragmentów. Wynika to w prostej linii ze skali terenu opracowania. Nowy Rynek to ogromny plac otoczony dość niską zabudową. Stąd naturalna wydaje się próba tworzenia stref programatycznych w jego wnętrzu. Dzięki nim przestrzeń placu może być postrzegana w sposób bardziej kameralny, co zachęca bardziej do codziennego jej użytkowania. Siłą takiej strategii jest to, że fragmenty mogą istnieć niezależnie, ale też uzupełniając się tworzą spójny komplet – nowy krajobraz dla Nowego Rynku. Innymi słowy w naszej koncepcji, całość jest realizowana przez fragmenty, a fragmenty tworzą całość.

Schemat komunikacji wokół Placu Nowy Rynek



Miasto
Realizacja budynku Sali Koncertowej na jednym z największych placów Płocka może stać się przyczynkiem do przemyślenia i przeprojektowania struktur miasta w sposób, który wzmocni rolę centrum a w efekcie spowoduje wzrost jakości życia, zwiększenie aktywności handlowo-usługowej oraz zatrzyma proces wyprowadzania się mieszkańców na suburbia oraz powstawania wielkich mallów powodujących zamieranie życia na ulicach.Lokalizacja Płocka nad skarpą wiślańską nadaje mu unikalny charakter. Rozległy park przy Wiśle stał się punktem wyjścia w myśleniu o przyszłej formie miasta. Jego dominująca pozycja jako głównego terenu zielonego powinna zostać wzmocniona, a sam park ściślej połączony z osiedlami będącymi na północ od rzeki.

Ulica Jachowicza w obecnym kształcie tworzy szeroką barierę dzielącą miasto, nieprzystaje swoimi proporcjami do skali centum (odcinkowo nawet po 3 pasy w jednym kierunku). Odpowiednio zaprojektowana, może stać się reprezentacyjną aleją Płocka, która jako element większego planu spowoduje utworzenie Zielonego Pasażu okalającego centrum. Strategia Zielonego Pasażu ma zadanie stworzyć rodzaj linearnego parku, który połączy dalsze dzielnice z terenami nad Wisłą. Jego przebieg zaprojektowano wzdłuż ulicy Topolowej na zachodzie, Kobylińskiego, Jachowicza od północy i Kilińskiego od wschodu.

Rzut Placu wraz z Filharmonią i Halą Targową



Plac
Obecnie skala Nowego Rynku jest zbyt monumentalna, a jego potencjał pozostaje niewykorzystany. Stąd jak prezentowane w części graficznej proponujemy przekształcenie tej przestrzeni w następujących po sobie etapach. W efekcie powstaje przestrzeń operująca charakterystycznymi fragmentami które poprzez użyte materiały i zastosowane strategie tworzą całość. Elementy wyznaczające kształt placu jaki i jego performatywność są budynek Sali Koncertowej i Hala Targowa. Pierwszy usytuowany przy północnej części w sąsiedztwie Alei Jachowicza zamyka plac. Po swojej zachodniej stronie tworzy relacje z istniejącym teatrem, a zarazem wielofunkcyjny plac, strefę wejścia. Po wschodniej stronie powstaje pasaż, bardziej kameralna przestrzeń z wejściem dla artystów, zjazdem do parkingu wielopoziomowego. Budynek przesunięty jest ku północy, ma to za zadanie podkreślić jego znaczenie w osi alei Jachowicza (proponowana lokalizacja jest możliwa przy wykonaniu pełnej koncepcji zielonego pasażu jak i w obecnym stanie). Swoją skalą budynek koresponduje z otaczającymi budynkami. Hala Targowa jest zdecydowanie niższa od budynku sali, oparta na tym samym obrysie rzutu, zajmuje przeciwny narożnik po południowej stronie placu. Odwrotnie niż Sala, Hala buduje szersze otwarcie w osi ulicy Tumskiej, tworząc pasaż pieszy i kadrując widok w kierunku Sali. Zaś po stronie zachodniej tworzy węższe przejście, oferując kameralny deptak z usługami w parterze.


Budynek
Budynek Sali Koncertowej w Płocku jest zwartą, trzykondygnacyjną bryłą z garażem podziemnym. Budynek składa się z dwóch warstw- wewnętrzna sala koncertowa, osadzona w centrum obiektu na poziomie placu, miejsce wyizolowane gdzie miłośnicy muzyki mogą w skupieniu przeżywać pozytywne emocje towarzyszące słuchaniu Płockiej Orkiestry Symfonicznej oraz warstwa zewnętrzna złożona z ram obejmujących przestrzeń dookoła sali, otwierających się na zewnętrzny kontekst, ściśle powiązanych z placem Nowy Rynek.

Ramy tworzą strukturę i nadają wyraz fasadom budynku. Wewnątrz “podpór” przewidziano miejsce na elementy techniczne obiektu -windy, klatki ewakuacyjne, toalety i szachty. Ramy ułożone jedna na drugiej przy zmiennej wysokości akcentują najważniejszą przestrzeń obiektu - Piano Nobile - pierwsze piętro z głównym wejściem do sali oraz salą kameralną. Na parterze ramy kreują otwarcia, w których znajdują się wejścia -od strony południowej czyli placu Nowy Rynek -główne wejście do filharmonii, od zachodu otwierająca się na plac przed teatrem kawiarnia i boczne wejście do budynku będące także wejściem dla chóru. Od wschodu z kameralnej uliczki znajduje się wejście dla artystów natomiast od północy schowana w podcieniu przestrzeń dostawcza. Na wyższych piętrach ramy tworzą loggie -na pierwszym piętrze te dostępne dla gości, z których można korzystać w trakcie letnich koncertów, otwierające się na plac od strony sali koncertowej i na Zielony Pasaż od strony sali kameralnej. Loggie na drugim piętrze służą jako część foyer -salonu VIP- od południa i przestrzeń rekreacyjna dla muzyków od północy. Przestrzenie wewnątrz ram -czy też pod nimi- wypełnione zostały funkcjami budynku. Od strony południowej zaprojektowano otwierające się na plac Nowy Rynek główne foyer z centralnie umieszczoną pustką zakończoną świetlikiem w dachu. Od strony zachodniej -placu pomiędzy teatrem a filharmonią- znajduje się boczne foyer (z kawiarnią, foyer sali kameralnej i foyer chóru). Ramy od wschodu i północy tworzą przestrzeń dla artystów i obsługi -znajduje się tu sala kameralna (gdzie również odbywają się próby orkiestry), garderoby, foyer artystów-backstage i sale prób. Pomieszczenia administracyjne zaprojektowano na drugim piętrze -administracja chóru od zachodniej strony i administracja filharmonii od wschodniej z wspólną przestrzenią socjalną i biblioteką.

Miejsce centralne sali koncertowej w warstwie ideowej pokazuje hierarchię budynku, w którym najważniejszą przestrzenią jest główne audytorium. Sala posiada 719 miejsc dla publiczności, z czego 498 miejsc na parterze, 85 na chórze i 136 na balkonie. Główny dostęp do parteru audytorium zaprojektowano na pierwszym piętrze, z dodatkowym wejściem z poziomu 0 od strony bocznego foyer. Balkon sali dostępny jest z poziomu 2. budynku i może służyć jako loża VIP z wydzieloną przestrzenią foyer dla specjalnych gości.

Plansza 1 z 4


Plansza 2 z 4

Plansza 3 z 4

Plansza 4 z 4

Wszystkie plansze razem

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl