Konkurs na projekt koncepcji architektoniczno-urbanistycznej sali koncertowo-konferencyjnej w Zielonej Górze
wyróżnienie równorzędne

<<< powrót
  • Mroziuk Architektura Sp. z o.o.
Skład zespołu:
  • Architektura:  
  • Krzysztof Mroziuk  
  • Agnieszka Deutschmann-Mroziuk  
  • Anna Rodzoch  
  •  
  • Wizualizacje 3D :  
  • Sylwia Dąbrowska  
  • Krzysztof Dydycz  
  •  
  • Technologia sceniczna i akustyka wnętrz:  
  • Pracownia Akustyczna Piotr Kozłowski  
  •  
  • https://mroziuk.pl/  
  •  

ZOK – Opis założenia. Zielonogórski Ośrodek Kultury - kulturalne serce Zielonej Góry

Diagnoza – arytmia, zawał spowodowane sporadycznym wykorzystaniem amfiteatru jedynie w korzystnych warunkach pogodowych w sezonie letnim,
Zalecenia - przywrócenie miarowego bicia serca,
Remedium - nowe serce-sala wielofunkcyjna koncertowo-konferencyjna, która umożliwi organizowanie dużych koncertów bez względu na porę roku, która wspomoże codzienne działania ZOK-u, będzie stanowiła użyteczne tło i inspirację dla nowych działań na rzecz społeczności Zielonej Góry i okolic.

Logika działania:
Stan istniejący: Amfiteatr położony w Parku Piastowskim mocno wrósł w krajobraz i świadomość mieszkańców. Wizualnie od zewnątrz to zniszczone wzgórze porośnięte trawą, poprzecinane ścieżkami oraz schodami-niedostępne poza okresem imprez.

Problemy:
- paradoks :amfiteatr – „scena otwarta” jest odwrócony od parku - stanowi formę zamkniętą, nasypy są barierą, którą omija się przy wchodzeniu do parku czy to od strony osiedla Piastowskiego, czy od parkingu przy ul. Niemena’
- niechęć mieszkańców do likwidacji amfiteatru, organizowane marsze w obronie amfiteatru;
- brak infrastruktury dla mieszkańców w parku- toalety czynne 3 godziny w tygodniu, brak kawiarni,
- brak sali całorocznej dla ZOK do organizacji koncertów, istniejąca sala w Hydrozagadce mieści do 180 osób;

Punkt wyjścia:
Inspiracją dla rozważań był istniejący budynek ZOK, jego forma architektoniczna i jego szerokie spektrum działania. Forma- istniejący budynek ma centryczną kompozycję z wewnętrznym dziedzińcem. Rozrzeźbiona bryła z wieloma wejściami, podjazdami, schodami odzwierciedla mnogość i różnorodność podejmowanych tu działań artystycznych i społecznych. Koncerty, spotkania, gale koncertowe, festiwale, konkursy poetyckie, plastyczne, recytatorskie i wiele innych.

Idea:
Serce sali koncertowej stanowi scena, jest źródłem emocji dla widzów, motorem napędowym dla artystów. Pozostawiamy w projekcie lokalizację i poziom istniejącej sceny amfiteatru. Traktując scenę jako centralny organ - bijące serce, badamy zasięg fali dźwiękowych wychodzących ze źródła- sceny. Koncentryczne fale przekraczają ściany sali, wychodzą poza teren ZOK - poza teren obecnego amfiteatru.

Muzyka ze sceny nie jest przecież hałasem, jest ciągiem uporządkowanych dźwięków, które zapisane na pięciolinii tworzą partyturę, scenariusz artystycznego przekazu. W naszym projekcie ściany traktowane są symbolicznie jako pięciolinie (w wystroju sali pojawiają się w formie poziomych gzymsów na ścianach). Ściany – wstęgi mają okiełznać , uporządkować rozchodzenie się dźwięku. Stanowią też element łączący stary i nowy budynek- ściana przechodząca w element ogrodzenia od strony kawiarni -południowo- wschodniej.

Zagospodarowanie terenu

Plac: Usunięto nasyp, na którym położony jest amfiteatr, dzięki czemu nastąpiła niwelacja terenu i zmniejszyło się przewyższenie do pokonania dla pieszych-mniejsza liczba stopni schodów przy wejściu do parku. Stwarza to nowe otwarcie - plac publiczny z mini-amfiteatrem, swobodne i atrakcyjne wejście do budynku sali ZOK, ale także centralny plac parku. Oświetlenie terenu - projektuje się latarnie o prostej formie po obwodzie placu oraz okalające teren wzdłuż alejek parkowych i budynku istniejącego ZOK.

Stefa wejściowa: Przed budynkiem tworzy się strefa wejściowa stanowiąca miejsce spotkań przed imprezami oraz dodatkowa przestrzeń dla imprez plenerowych . Plac staje się również strefą odpoczynku dla mieszkańców, spacerowiczów i biegaczy korzystających z uroków parku i lasu Piastowskiego.

Na placu znalazło się nowe miejsce dla rzeźby p.t. „Baby”. Została usytuowana na placu po zachodniej stronie budynku na zamknięciu osi ul. Niemena.

Dostawy: Poprzez wprowadzoną niwelację terenu wokół amfiteatru wzdłuż północnej elewacji budynku uzyskano odpowiednie nachylenie terenu dla jednokierunkowego dojazdu dla dostaw technicznych. Dojazd ten został połączony z ul. Festiwalową tworząc technologię dostaw ul. Niemena- ZOK – ul. Festiwalowa. Jest to jednocześnie droga pożarowa dla całego obiektu.

Parking: Przed budynkiem od strony zachodniej przeprojektowano istniejący parking. Dostosowano szerokości miejsc postojowych do obowiązujących przepisów, dodano miejsca postojowe dla autobusów. Po przebudowie przewidziano miejsca dla 144 aut osobowych w tym 8 dla autobusów.

Drogi dojazdowe: Dojazd dla widzów przewiduje się istniejącą drogą Niemena. Droga dojazdowa na wysokości parkingu podlega przebudowie- ma być to strefa uspokojonego ruchu z pierwszeństwem pieszych. Projektuje się zmianę koloru drogi na jaśniejszą - w kolorze placu. W założeniach projektowych skorygowano przebieg ul. Niemena na fragmencie zjazdu w kierunku do osiedla domów jednorodzinnych oraz zlikwidowano budynek toalet.

Scalenie działek: Opracowana koncepcja wymaga scalenia działek o numerach: 99 , 100/8, 95/13, 95/11, 146, 94/2, 95/2-10.

Założenia architektoniczne budynku i układ funkcjonalny

Forma


Budynek opleciony swobodną wstążką wypływającą z wnętrza budynku -„pięciolinią” jak płynąca muzyka z pudła rezonansowego instrumentu lub głośnika audio.

Wstęgi pięciolinii przechodzące ze ścian sali wielofunkcyjnej na zewnątrz w postaci swego rodzaju kodu z zapisaną w tej formie muzyką - perforowanej blachy jak w pozytywce . Wstęgi przywodzą na myśl również skojarzenie ze wstążkami tancerki, z witalnością i radością jaka towarzyszy działaniom i doznaniom artystycznym. Mnogość skojarzeń – odpowiada wielofunkcyjności budynku.

Wstęgi mają swoje źródło w muzyce i dźwiękach rozchodzących się ze sceny. Stanowią ujarzmienie dźwięków, są poprowadzone miękko, otulając po zewnętrznym obrysie stary i nowy budynek.

Wstęgi – zarówno północna jak i południowa- od strony placu podnoszą się do góry odsłaniając foyer i akcentując strefę wejściową. Foyer w ten sposób otwiera się na park i zieleń wokół. Następuje integracja wnętrza z otoczeniem oraz tworzy się zachęta do wejścia do obiektu. Wstęgi prowadzą przechodniów do placu i do wejścia głównego. Wstęgi projektuje się porośnięte bluszczem i winobluszczem. Wzrost roślin powoduje ponowne „wrastanie” budynku w otoczenie stanowiąc jednocześnie naturalny filtr powietrza dla urządzeń wentylacyjnych w budynku. Winobluszcz jest nawiązaniem do winiarskich tradycji Zielonej Góry i regionu.

Dach budynku jako piąta elewacja oprócz miejsca dla infrastruktury technicznej będzie stanowił zieloną łąkę zmieniającą się wraz z porami roku. Będzie stanowił miły dla oka widok z okien XI-kondygnacyjnych budynków mieszkalnych wielorodzinnych przy ul. Ptasiej. Przewiduje się zasadzenia roślinności ekstensywnej z pachnącymi roślinami dla owadów. Proponuje się lokalizację uli pszczelich na części dachu od strony południowej.

Zielony dach zapobiegnie nadmiernemu nagrzewaniu się budynku i będzie stanowił naturalną retencję wód opadowych.

Układ funkcjonalny

Projektuje się budynek przewidziany na koncert dla 2000 widzów.

Jako poziom odniesienia do dalszych rozważań przyjęto rzędną istniejącej sceny amfiteatru. Jest to poziom, pod który przygotowana jest cała technologia istniejącego budynku ZOK. Z tego pułapu odbywa się wyjście artystów na scenę, tu znajduje się całe zaplecze amfiteatru z garderobami włącznie. Postanowiono w jak największym stopniu zachować wypracowane przez lata zachowania i schematy działania w czasie imprez.

Przyjęto lokalizację sali jako kontynuację sceny amfiteatru tworząc z jej stropu integralną część sali głównej. Sala główna jako sala wielofunkcyjna posiada płaską podłogę umożliwiającą swobodną aranżację wnętrza.

Ostatnia sekcja siedzeń na sali została pokazana jako teleskopowe -chowane w zabudowie i wysuwane miejsca siedzące w formie trybun. W sali przewidziano ruchome akustyczne ścianki działowe pozwalające na podział sali głównej na mniejsze przestrzenie dostosowanie do rodzaju imprez i ilości gości.

Sala została otoczona z trzech stron (północ-zachód-południe) oraz na poziomie „-1” przestrzenią foyer otwartą na plac i park wokół obiektu. W przestrzeni tej umieszczono recepcję/sklepik, szatnie, kawiarnie na dwóch poziomach i zespoły toalet. Na poziomie „+1”od strony północnej umieszczono dodatkową przestrzeń foyer, która może funkcjonować jako strefa VIP z salą-balkonem otwartym na salę główną.

Maksymalnie uproszczono komunikację tworząc intuicyjny sposób poruszania się po obiekcie. Lokalizacja sali na poziomie „0” ułatwia ewakuację oraz zapewnia pełną dostępność dla osób niepełnosprawnych bez konieczności korzystania z wind. Pozostałe poziomy budynku są dostępne dla niepełnosprawnych za pomocą wind.

Wyizolowano strefy widza, strefy artystów i dostaw zapewniając możliwość niezależnego i równoległego funkcjonowania tych obszarów.

Strefa widza:
Wejście główne do obiektu jest zlokalizowane od strony zachodniej, stanowi je pięć par drzwi dwuskrzydłowych. Widz po wejściu do foyer będzie kierowany do jednej z trzech szatni na trzech poziomach, przed koncertem może skorzystać z kawiarni czy toalet- również na trzech poziomach. Obsługa przed koncertem może kierować widzów do mniej obleganych miejsc. Po koncercie otwiera się 10 par drzwi prowadzące na zewnątrz: wejściowe, trzy pary drzwi od strony południowej foyer, drzwi ze spocznika klatki schodowej od strony północnej, oraz drzwi w kawiarni poziom „-1” od strony parku.

Strefa artysty:
Od strony istniejącego budynku stworzono strefę zamkniętą-zaplecze sceny połączone ze strefą dostaw. Artyści wychodzący ze strefy garderób budynku ZOK na scenę wchodzą przez śluzę zaplecza sceny.

Strefa dostaw:
Strefę dostaw zaplanowano od strony północnej w formie rampy. Samochody dostawcze podjeżdżają w taki sposób, aby ich podłoga znajdowała się na poziomie magazynu i sali. Ułatwia to i upraszcza rozładunek zapewniając sprawność organizacji sceny. Zaprojektowano dwie bramy – jedna prowadząca do magazynu podręcznego, druga do sceny w sali widowiskowej - połączenie poziomów rampą dostawczą na scenę.

Magazyn dostaw/podręczny jest połączony windą towarową z magazynem głównym zlokalizowanym na poziomie „-1”. Magazyn główny przewidziany jest do przechowywania krzeseł, stołów, elementów sceny itp.

Strefa obsługi sceny:
Zaprojektowano alternatywne miejsca dla obsługi koncertu- reżysera-dźwiękowca- oświetleniowca: Pierwsze miejsce w sekcji widzów – ostatnie rzędy przed wysuwanymi trybunami. Zakłada się doprowadzenie zasilania i sterowanie kanałem pod posadzką.

Drugie miejsce to poziom piętra- pokój za salą widowiskową, ponad widzami trybun. Poziom ten jest dostępny za pomocą windy towarowej, zatem sprzęt do reżyserki można przewozić na wózkach transportowych.

Codzienne funkcjonowanie budynku:
By wspomóc różnorodność form działania ZOK projektuje się następujące rozwiązania dla codziennego użytkowania: Sala wielofunkcyjna może zostać podzielona na mniejsze : 2-3 sale za pomocą akustycznych ścian przesuwnych, dla organizowania zajęć tanecznych czy ruchowych. W foyer jest możliwość organizowania wystaw czasowych, wernisaży, porannych koncertów np. dla mieszkańców okolicznych osiedli. Szatnia z częścią Foyer w poziomie parteru może być używana jako jedna sala lub dwie podzielone sale. Szatnie mogą być zmniejszane przez złożenie wieszaków, lady.

Materiały wykończenia wnętrz:
Wnętrza tak jak cały budynek planuje się wykonać z materiałów odpornych na starzenie i dewastację w minimalistycznej stylistyce, która ma stanowić tło dla wydarzeń kulturalnych.

Podstawowe materiały to żelbet z odciskiem deski, sklejka brzozowa, tkaniny powlekające ustroje akustyczne oraz fasady szklane.

Główny materiał na ścianach sali od strony foyer będzie stanowiła surowa żelbetowa konstrukcja obiektu. Żelbet barwiony w masie na kolor ciepłego brązu o „niedbałym” pionowym szalunku z odciskiem desek naturalnych. Na poziome +1 balkon wraz z częścią pomieszczeń technicznych nadwieszonych nad wejściami do sali w okładzinie z perforowanej sklejki brzozowej – kolor naturalny. Sufity Foyer pokryte tynkiem akustycznym ciemnoszarym.

Wewnątrz sali koncertowo-konferencyjnej ściany planuje się pokryć ustrojami akustycznymi powleczonymi ciemnoszarą tkaniną i barwioną sklejką. W sali przewiduje się gzymsy w kolorze okleiny brzozowej w postaci 5 pasów poziomych nawiązujących do motywu muzycznego pięciolinii. Są one dodatkowo podkreślone dyskretnymi ledowymi pasami świetlnymi. Ściany poniżej poziomu pięciolinii- osłonięte płytami ze sklejki, w kolorze ciemnoszarym- jak materiał ściany powyżej, z perforacją zgodnie z założeniami akustycznymi. Posadzki w całym obiekcie przewiduje się jako betonowe przemysłowe barwione w masie. Posadzka przy wejściach do sali ciemniejsza „wylewająca” się na zewnątrz na plac przy wejściu głównym. Sufit na sali głównej budować będzie strunobetonowa konstrukcja stropodachu budynku, stalowe kratownice do mocowania oświetlenia i systemów audio oraz wypełnienie z ustrojów akustycznych powlekanych materiałem. Całość utrzymana w ciemnoszarych pochłaniających kolorach.

Krzesła widowni z oparciami w kolorze sklejki brzozowej z obiciami w kolorze ciemnoczerwonym. Widownia-trybuny-w systemie teleskopowym – z parkowaniem/ po złożeniu w formie szafy przy ścianie sali od strony zachodniej pozostała część sali w aranżacji w formie ustawianych krzeseł/foteli

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl