Konkurs na projekt koncepcji architektoniczno-urbanistycznej sali koncertowo-konferencyjnej w Zielonej Górze
III miejsce równorzędne

<<< powrót
  • eM4 Pracownia Architektury Brataniec
Skład zespołu:
  • arch. Marcin Brataniec (główny projektant)  
  • arch. Marek Bystroń  
  • arch. Damian Mierzwa  
  • arch. Urszula Forczek-Brataniec  
  •  
  • http://em4.pl/  
  •  

IDEA

Formy z przeszłości są słowami, które mogą budować nowe zdania

Historia tego miejsca to historia kolejnych znaczących przekształceń. „Waldtheater”z końca XIX wieku z charakterystyczną kolistą sceną - „kręgiem tanecznym” – na przełomie lat 60-tych i 70-tych XX wieku ustąpił miejsca ziemnemu amfiteatrowi, do którego później dobudowano obiekt zaplecza (dzisiejszy ZOK). Scena była zadaszona najpierw dwoma „skrzydłami” dachów, potem trzecim, które - w latach późniejszych – przebudowano zmieniając ich formę.

Każda z form była wpisana w to wyjątkowe miejsca. Amfiteatr zlokalizowano na wzniesieniu i ta lokalizacja przysparza także problemów w eksploatacji obiektu - wiatr, który ziębi widzów, zachodnie słońce, które narzuca rytm organizacji imprez, ulewy , które przerywają koncerty. Dziś nowe czasy wymagają nowej formy, ale ta nowa powinna być ukłonem w stronę tej starszej, już zapisanej w świadomości ludzi i w podświadomości miejsca.

Nowa forma może zapisać geometrię form zapamiętanych przez miejsce.

1. OPIS ZAŁOŻEŃ KONCEPCJI BUDYNKU SALI KONCERTOWO – KONFERENCYJNEJ:

1.1 ROZWIĄZANIA URBANISTYCZNE I KRAJOBRAZOWE


Miejsce lokalizacji sali koncertowo-konfrencyjnej znajduje się na wzgórzu w parku. Park był kiedyś oddalony od miasta, dziś rozwój zabudowy przybliżył miasto do granic parku pochłaniając częściowo jego powierzchnię. Sala zajmuje miejsce dawnego amfiteatru. Jej horyzontalna forma jest zatopiona wśród drzew. Wraz z placem wejściowym i parkową polaną kreuje krajobraz wzgórza w postaci sekwencji połączonych przestrzeni. Pogrążone w zieleni uzupełniają się formalnie i funkcjonalnie.

Plac, który obecnie jest parkingową pustynią stanie się wielofunkcyjnym placem, wprzęgniętym w continuum przestrzeni zielonej Parku 1000-lecia. Stanie się łącznikiem pomiędzy nowym obiektem a przestrzenią parku. Zachowując formę otwartej polany otoczonej drzewami będzie stanowił uzupełnienie sali widowiskowej. Możliwość projekcji na elewacji frontowej uczyni zeń dodatkową otwartą przestrzeń spektakli i widowisk, która pozwoli latem prowadzić imprezy równoczesne. Forma placu nawiązuje w ten sposób do dawnego amfiteatru, a jego kolisty kształt odwołuje się do istniejącego tu wcześniej waldtheater. Przestrzeń placu dzięki otwartej formie stworzy możliwość użytkowania go również jako miejsca wydarzeń – potańcówek, targów lokalnych, happenningów i innych imprez na wolnym powietrzu. Stanowiąc zarazem wnętrze parkowe poza uroczystościami zapewni mieszkańcom możliwość zabawy i rekreacji w codziennym użytkowaniu.

Otwarta przestrzeń placu zostanie uzupełniona kilkoma grupami drzew. Będą one pełniły funkcje ozdobną i użytkową. Będą dawały miejscowy cień i chłód oraz osłonę przed deszczem. Uchronią plac przed zbytnim przegrzaniem.

Zieleń Parku znajduje swoja kontynuację na placu i we wnętrzu, we foyer Sali. Wspinając się na wewnętrzne tarasy powiązane z poziomami wejść Sali stanowi reminiscencję ziemnego, zielonego wału amfiteatru.

1.2 ROZWIĄZANIA ARCHITEKTONICZNE

Forma


Nowa forma odwołuje się do dynamicznej, rzeźbiarskiej geometrii prostokątnych skrzydeł zadaszenia sceny z lat 70-tych XX wieku. Prostokątne pochylone delikatnie fasady chronią wnętrze i otwierają wglądy z foyer do parku. Fasada wejściowa stanowi wielki billboard anonsujący wydarzenia.

Obiekt zaplecza amfiteatru, ciekawy przykład architektury organicznie wpisanej w założenie parkowe, dopełnia – zamyka lub otwiera - kompozycję nowej sali. Jego ekspresyjna, rzeźbiarska forma jest formalnie powiązana nową-starą geometrią sali.

2. ROZWIĄZANIA FUNKCJONALNO – UŻYTKOWE

Istniejący ziemny amfiteatr był trudnodostępny i wymagał wspięcia się na jego koronę.

Nowa sala jest dostępna z poziomu parkingu poprzez rozwiązane w jednym poziomie: plac wejściowy i foyer. Jest więc dostępna dla wszystkich, w tym niepełnosprawnych i zapewnia możliwość łatwej cyrkulacji ruchu użytkowników. Wewnątrz komunikacja pionowa – schody i windy – umożliwiają połączenie poziomów parkingu, placu, foyer, sceny, zaplecza i podscenia. Nowa sala koncertowo - konferencyjna i istniejące zaplecze w postaci ZOK zostają w ten sposób zintegrowane w jeden sprawnie działający organizm.

Foyer

Foyer otacza salę z widownią, stanowiąc jej wewnętrzną przestrzeń publiczną i bufor akustyczny.
We foyer zlokalizowano stanowiska kas, informacji, ochrony. Z foyer dostępne są kawiarnia, szatnia i toalety. Prowadzi ono głównego poziomu widowni, a poprzez schody i windy do innych jej poziomów. Foyer prowadzi także kuz scenie na niższym poziomie i dalej do budynku ZOK.
W strefie przyległej do sceny foyer może służyć jako dodatkowa garderoba dla artystów.

Dostępność

Widzowie dostają się do obiektu przez plac wejściowy i wejście główne w narożniku południowo-wschodnim. Strefa wejścia może być objęta z zależności od potrzeb kontrolą dostępu – mechaniczną lub osobową. Możliwe jest także zorganizowanie dodatkowych wejść w fasadach bocznych w przypadku organizacji kilku imprez jednocześnie. Wszystkie wejścia i całe foyer są dostępne dla osób niepełnosprawnych

Kawiarnia

We foyer mieści się kawiarnia, która może funkcjonować samodzielnie poprzez wejście w narożniku północno - zachodnim. Przy kawiarni znajduje się zaplecze cateringowe.

Dostęp dla artystów i dostęp techniczny

Dostęp dla artystów możliwy jest jak dotychczas przez budynek ZOK ale także przez niezależne wejścia strefie sceny. Dostawa techniczna elementów scenografii odbywa się od strony północnej przez podjazd i rampę rozładowczą w poziomie istniejącej sceny.

Widownia

Zaprojektowano widownię w taki sposób by zachować jak najmniejsza odległość od jej ostatnich rzędów do sceny. Wynosi ona ok. 33m co jest minimalną wartością osiągalną dla widowni o zakładanej znacznej pojemności przy zachowaniu uwarunkowań miejsca tj. lokalizacji sceny oraz zachowaniu wymaganych przez plan miejscowy linii zabudowy.

Sala o zakładanym przez Zamawiającego programie użytkowym powinna być w największym możliwym stopniu elastyczna. Przewidziano rozwiązanie ze skośną widownią, przy czym dolne sektory to rzędy składane, które pozwalają na powiększenie płaskiej podłogi przed sceną. W połączeniu z powierzchnią sceny, którą może być zrealizowana jako mobilna, na ruchomych podestach, możliwe jest uzyskanie dużej powierzchni płaskiej, na której mogą odbywać się wydarzenia, które takiej powierzchni wymagają (np. turniej taneczny, koncert z tańcem, targi, wystawa, turniej sportowy etc.)

3. ROZWIĄZANIA MATERIAŁOWE, TECHNOLOGICZNE I BUDOWLANE

Budżet przewidziany na inwestycję wymaga formy prostej i niedrogiej w realizacji. Obiekt jest zbudowany w oparciu o prostą forma trzonu -sali, której ściany są zarazem główną konstrukcja wsporczą dachu. Forma obiektu redukuje przeszklenia i ogranicza penetrację światła słonecznego, a więc ogranicza koszty budowy i koszty późniejszego utrzymania obiektu.

3.1 Rozwiązania materiałowe i budowlane

3.1.1 Konstrukcja


Na pozór skomplikowana geometria jest jednak złożeniem prostych form ścian i zadaszeń opartych o standardowe dźwigary kratowe. Posadowienie obiektu - w odniesieniu do badań i wytycznych geotechnicznych pozyskanych ma etapie projektu budowlanego.
Ściany nośne żelbetowe, ściany zewnętrzne żelbetowe lub na konstrukcji stalowej.
Konstrukcja dachu – stalowa na dźwigarach.
Ściany fasadowe – okładzina blaszana na konstrukcji stalowej, z wypełnieniem izolacją termiczną
przestrzeń wewnątrz ścian może służyć także poprowadzeniu części instalacji technicznych.

3.1.2 Materiały

Materiały użyte dla budowy są podporzadkowane przyjętej koncepcji obiektu wpisanego w kontekst parku oraz nawiązującego formalnie do dawnego zadaszenia amfiteatru z lat 70-tych XX wieku.
Elewacje – blacha płaska z rolki w kolorze naturalnym jasnoszarym (np. tytan-cynk) lub białym
lub okładziny fibrocementowe lub prefabrykaty betonowe.

Posadzki – w przestrzeniach ogólnych betonowe, w sali (widownia, scena) i na zapleczu – drewniane
Okładziny zewnętrzne i wewnętrzne sali – drewniane, akustyczne.
Sufity – drewniane (w sali akustyczne) i inne systemowe.
Ściany wewnętrzne – analogicznie wg systemu ścian zewnętrznych, zaplecza etc – tynkowane.

3.2 Rozwiązania technologiczne

3.2.1 Rozwiązania akustyczne


Struktura architektoniczo-budowlana obiektu – w szczególności pełne, pochylone ściany zewnętrzne - służy ograniczeniu wpływów akustycznych z zewnątrz, w tym hałasu komunikacyjnego.
Akustyka Sali jest kształtowana przez geometrię sufitów i ścian oraz użyte materiały.
Przewiduje się zastosowanie cichych systemów wentylacji sali koncertowo-konferencyjnej

3.2.2 Technologia sceny

Przewiduje się realizację min: dwóch mostów ponad sceną, podestów technologicznych dla nagłośnienia oraz składanej dolnej części widowni w strefie wielofunkcyjnej płaskiej podłogi.

Uwaga: Ze względu na zakładane koszty realizacji inwestycji niezbędne jest ograniczenie kosztów technologii scenicznej. Możliwa i wskazana byłaby opcja przebudowy sceny i podscenia jednak wymagałaby stosunkowo zwiększenia kosztów inwestycji, a więc w niniejszej pracy jest przedstawiona jako możliwość. W przypadku decyzji o rozbiórce istniejącej sceny i podscenia zasadne jest wykonanie nowej sceny w oparciu o ruchome podesty pozwalające na dużą elastyczność sceny oraz w szczególności na możliwość ustawienia jej w poziomie płaskiej podłogi widowni co pozwoliłoby na łączne użytkowanie całości płaskiej powierzchni (scena + płaska widownia).

3.3 Rozwiązania izolacyjne

Obiekt będzie posiadał niezbędne izolacje przeciwwilgociowe i termiczne. W szczególności przewiduje się wykonanie izolacji termicznych w podwyższonym standardzie zmierzającym w stronę parametrów obiektu energooszczędnego.

3.4 Rozwiązania proekologiczne i eksploatacyjne

Przewidziano następujące rozwiązania proekologiczne:
• ograniczenie powierzchni przeszkleń, a więc ograniczenie potrzeby ogrzewania i schładzania obiektu
• gromadzenie wody deszczowej dla podlewania roślinności
• zastosowanie gruntowego wymiennika ciepła celem wstępnego podgrzania powietrza pobieranego do wentylacji
• możliwość zastosowania pomp ciepła

Dla obniżenia kosztów eksploatacji obiektu przewidziano następujące rozwiązania:
• ograniczenie powierzchni przeszkleń, a więc ograniczenie kosztów ogrzewania i schładzania obiektu oraz kosztów utrzymania czystości fasad szklanych
• zastosowanie rekuperacje w ramach systemu wentylacji
• zastosowanie gruntowego wymiennika ciepła celem wstępnego podgrzania powietrza pobieranego do wentylacji
• gromadzenie wody deszczowej dla podlewania roślinności
• zastosowanie wycieraczek systemowych celem ograniczenia kosztów sprzątania obiektu

Sieci i podziały geodezyjne

Nowy obiekt przewidziano w miejscu istniejącego amfiteatru zatem nie wymaga przekładek sieci kolidujących. Przebudowie ulegną istniejące przyłącza, instalacje wewnętrzne istniejącego amfiteatru, zostaną one usunięte lub przebudowane – zgodnie z warunkami gestorów sieci – do ustalenia na etapie opracowania dokumentacji budowlanej. Zakres inwestycji przewidzianej w koncepcji nie wymaga przeprowadzenia scaleń i podziałów geodezyjnych niezbędnych do realizacji projektu.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl