Konkurs SARP nr 985 Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie
praca konkursowa II Etap

<<< powrót
  • Q-ARCH Sp. z o.o.
  • Wizja Sp. z o.o.
Skład zespołu:
  • Autor:  
  • mgr inż. arch. Stanisław Deńko  
  •  
  • Współautorzy:  
  • mgr inż. arch. Robert Kuzianik  
  • mgr inż. arch. Anna Socha  
  • mgr inż. arch. Karol Korycki  
  • mgr inż. arch. Robert Ciuła  
  •  
  • Generalny Projektant:  
  •  
  • Zespół projektowy - współpraca (pracownicy Q-Arch Sp. z o.o i Wizja Sp. z o.o.):  
  • mgr inż. Stanisław Gorczowski  
  • mgr inż. arch. Anna Ostrowska  
  • mgr inż. arch. Iwona Syga  
  • inż. arch. Michael Avetisian  
  • mgr inż. arch. Alicja Wąś  
  •  
  • Wykonanie modelu 1:200:  
  • JG GOTTWALD STUDIO PROJEKTOWE Jan Gottwald  
  •  
  • Wizualizacje:  
  • IMAGE DESIGNERS Nguyen Minh Hoang  
  •  
  • Konsultacja rozwiązań proekologicznych  
  • JW+A Jerzy Wójcik  
  •  
  • Konsultacja doboru roślinności  
  • Katarzyna Waga  
  •  
  •  
  • http://www.q-arch.pl/  
  • http://www.wizja.krakow.pl/  
  •  

1. USZCZEGÓŁOWIONY OPIS ZAŁOŻEŃ IDEOWYCH

Jako pryncypialne przyjęto następujące założenia ideowe:
- w skali urbanistycznej wytworzyć nową kameralną przestrzeń w postaci placu. Nowy plac pozwoli pozostać bryle Muzeum Narodowego jako obiektowi wolnostojącemu, a równocześnie zostanie wzbogacona otwarta przestrzeń publiczna.
- plac zostaje uformowany w dwu poziomach poprzez zmianę jego tektoniki i stworzenie niewielkiego amfiteatru do wysokości 1.2m, co skróci optyczny dystans pomiędzy centralną częścią placu a pomnikiem Stanisława Wyspiańskiego.
- umiejscowienie pod częścią podniesioną placu Centrum Dydaktycznego, jako trzeciej funkcji obok muzealnych, będącej zwornikiem funkcjonalno-przestrzennym pomiędzy budynkami muzeów. Wprowadzone podniesienie części placu stanowi dach nad częścią Dydaktyczną, co pozwala na zabezpieczenie wysokości użytkowej pomieszczeń tej podziemnej części muzealnej oraz umożliwia doświetlenie światłem dziennym sal zespołu Dydaktycznego. Pozwala także obniżyć strefę posadowienia, tak budynku muzealnego jak i parkingu.
- architektura budynku w postaci prostopadłościanu foremnego pozwala na najbardziej elastyczne i ekonomiczne zagospodarowanie wnętrz muzealnych, a skala i forma wpisują tę bryłę w porządek urbanistyczny otoczenia.
- budynek o ścianach pełnych zostaje „opakowany” w elementy betonowe o zewnętrznej powłoce typu terazzo, stanowiące swoistego rodzaju zmienną w kompozycji perforacji „powłokę” o geometrii detalu architektonicznego bliskiego kierunkowi artystycznych kreacji wybitnego twórcy.
- poza wyizolowanymi wizualnie przestrzeniami muzealnymi zostaje otwarta i szeroko przeszklona część recepcyjna Muzeum z jej najważniejszymi funkcjami, co w ten sposób poszerza wnętrze placu, a jego przestrzeń wprowadza do wnętrza budynku.
- projekty witraży dla zespołu klasztornego Ojców Franciszkanów oraz innych monumentalnych dzieł zostają umieszczone w „skrzyni” zawieszonej nad przestrzenią holu wejściowego, co podkreśla rangę eksponatów i stanowi oczekiwany przez Organizatora konkursu symbol – „serce” przestrzeni wystawienniczej.
- ostatnia kondygnacja, zgodnie z programem, eksponuje widokowo (z zewnątrz i na zewnątrz) zespół usług kawiarni w połączeniu z oranżerią i ogrodem. Zgodnie z sugestiami Zamawiającego, część stropów zwłaszcza w strefach komunikacji, jest szklana o ograniczonym polu przezierności.

2. OPIS KONCEPCJI ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA

2.1. Powiązania z terenami sąsiadującymi


Idea Kwartału Muzealnego, niezaprzeczalnie interesująca, o dużym potencjale atrakcyjnych miejsc, tak dla społeczności Krakowa, regionu, Polski jak i dla gości zagranicznych, jest przedsięwzięciem wymagającym sporządzenia w najbliższej przyszłości dokumentów planistycznych i na ich bazie zapewnienia odpowiedniego zaplecza budżetowego. Przyszłość tego przedsięwzięcia zależeć będzie od zdolności menadżerskich Władz Miasta i Województwa i wsparcia społecznego dla realizacji tego ambitnego przedsięwzięcia. Niezbędnym będzie działanie w kierunku podjęcia współpracy z partnerem komercyjnym o odpowiednio wysokim budżecie i chętnym do postępowania w trybie partnerstwa prywatno-publicznej procedury.

2.2. Powiązania z przestrzeniami publicznymi

Kwartał Muzealny nie będzie w stanie utrzymać intensywnej działalności bez odpowiednio atrakcyjnego programu towarzyszącego o bardzo zróżnicowanym profilu funkcji od handlu począwszy, poprzez rozbudowaną sferę gastronomii, do programu obsługi użytkowników strefy Błoń, miejsc rekreacji i sportów.

Proponuje się w tym względzie następujące rozwiązania:
- pod Alejami Trzech Wieszczów, na przedpolu dawnego hotelu Cracovia, w jego części podziemnej i nadziemnej, wprowadzić program komercyjny handlu i gastronomii, typowy dla funkcji współczesnych galerii handlowych.
- połączyć ulicę Piłsudskiego z przedpolem stadionu sportowego Cracovii i wyjściem na Błonia Krakowskie pasażami podziemnymi usytuowanymi po obu stronach galerii, pierwszy w sąsiedztwie dawnego budynku hotelu, drugi na styku z parkingiem podziemnym Muzeum Narodowego.
- pasaże będą miały początek w przedłużeniu pierzei ulicy Piłsudskiego i w okolicy przystanku autobusowego o nazwie Muzeum Narodowe przy Alejach Trzech Wieszczów.
- na przedpolu dawnego hotelu Cracovia wprowadzić otwarte atrium w części zagłębionej (na poziomie podziemnej galerii handlowej) z programem gastronomicznym i np. ze stałym lodowiskiem. Nad tą podziemną strukturą proponuje się obiekt wystawowy kontynuujący linię regulacyjną zabudowy obiektu Stadionu sportowego Cracovia. Obiekt przeszklony otwierałby się przestrzenią wystaw w kierunku pierzei ulicy Focha. Tu byłoby także miejsce na banery informujące o programie całego muzealnego kompleksu.
- proponuje się górne kondygnacje dawnego hotelu zaadaptować do funkcji akademika dla studentów blisko położonych obiektów uniwersyteckich, byłoby to przedłużenie tradycji tego obszaru z dawną siedzibą studenckiej spółdzielni „Żaczek”, a obok niej Rotundy. Obecność środowiska akademickiego w tym miejscu, na styku z funkcjami kulturotwórczymi miałoby głęboki sens dydaktyczny.
- nowe centrum konserwatorsko-magazynowe na zapleczu hotelu mogłoby dostać plac, na którym miałyby miejsce pokazy technik konserwatorskich i wydarzeń związanych z konserwacją dzieł sztuki.
- od tego miejsca proponuje się podziemny pasaż, w kierunku na północ, poprzez wnętrza wystawowe w dawnym hotelu, muzeum architektury, do rampy wjazdowej do obiektu hotelowego i pod nią - poprzez atrium i strefę wystaw okresowych w nowym pawilonie, wzdłuż ulicy Focha, do podziemnej galerii handlowej i przy niej zespołów gastronomicznych, po wyjście na plac muzealny, obok pomnika Stanisława Wyspiańskiego.
- tu otwiera się perspektywa na obiekty muzealne (Muzeum Stanisława Wyspiańskiego oraz Muzeum Narodowe) i przestrzenie placowe.
- pomiędzy pomnikiem a placem przy Muzeum Stanisława Wyspiańskiego proponuje się wprowadzić płytki na kilka cm akwen z fontannami posadzkowymi dający odbicie w trzech kierunkach: na Muzeum Narodowe, nowy gmach Muzeum Stanisława Wyspiańskiego i na Pomnik Wieszcza.
- rotacja bryły Muzeum Stanisława Wyspiańskiego, względem budynku Muzeum Narodowego, poza tworzeniem przestrzeni placowej definiuje przestrzeń Kwartału Muzealnego. Na tej osi proponuje się pasaż, biegnący po granicy proponowanego amfiteatru i jego przedpola scenicznego. Wzdłuż tego pasażu, od strony forum przed Muzeum Narodowym, projektuje się serię postumentów z sylwetami postaci świata Sztuki (np. trzech wieszczów i noblistów). Kontynuację pasażu ma stanowić kładka napowietrzna lub chodnik ruchomy prowadzący do stacji autobusów przy stadionie Cracovii. Tutaj też spotkałby się ten ciąg z pasażem od przystanku autobusowego przy Alejach Trzech Wieszczów i wyjściem z pieszego i rowerowego traktu biegnącego wzdłuż galerii handlowej na trakt rekreacyjny wzdłuż Błoń.
- niewielki amfiteatr ma być okolony ścianą wspinaczkową, a w parku pomiędzy amfiteatrem a ulicą Oleandry można zaaranżować park linowy.
- przy tak proponowanym programie zapełniłby się parking podziemny przed Muzeum Narodowym i w końcu stałby się miejscem dochodowym.
- w starym zespole Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „SOKÓŁ” proponuje się jego tradycyjne funkcje wzbogacić o funkcje sportów o charakterze rekreacyjnym, publiczną łaźnię, centrum nauki tańca, miejsce zabaw dla dzieci i młodzieży.

Pasaż pieszy z zieloną pergolą prowadzącą do Muzeum Piłsudskiego podkreśla rangę koncepcji kwartału Muzealnego.

2.3 Dalszy kontekst zewnętrzny

Dalszy kontekst zewnętrzny dla obiektu Muzeum stanowi rozległa panorama starego miasta z Wawelem tak ważnym w twórczości Wyspiańskiego, Błonia Krakowskie z panoramą wzgórza Salwator i Kopca Kościuszki.

Powiązania widokowe z tymi elementami kontekstu zewnętrznego zapewnia zespół kawiarni z tarasem i ogrodem kwiatowym na dachu Muzeum.

3. OPIS KONCEPCJI ARCHITEKTONICZNEJ

3.1. Rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne

PARTER


- Hol wejściowy
Miejsce zapraszające – jasne, dobrze doświetlone, integrujące najważniejsze przestrzenie i ich czytelne relacje funkcjonalne. Hol także jest miejscem przenikania się wnętrza budynku z zewnętrzem, przestrzenią placową. Hol i przyległe do niego funkcje znajdują się we wnętrzu o wysokości o ok. 5m, a we fragmentach wyżej, aż do ostatniej kondygnacji budynku. W holu znalazło miejsce „serce” części muzealno-wystawienniczej z projektami monumentalnych witraży, rodzaj „skrzyni” zawszonej nad holem. Podniebienie „serca” zostało zaprojektowane jako multimedialny ekran LED z projekcją muzealnych rekwizytów, poetyckich treści utworów Wyspiańskiego oraz informacji o aktualnych wydarzeniach.

- Recepcja, punkt informatyczny i dział security
Program ten zajmuje miejsce centralne holu wejściowego. Aranżacja tej funkcji programowej ma charakter „wyspowy” we wnętrzu obszernego holu. Funkcje, zarówno podstawowe jak i pomocnicze oraz dyskretne zostały ukryte za ścianą frontową recepcji. Lokale te, podobnie jak kawiarnia i sklepik, stanowią „umeblowanie” przestrzeni holu i nadają jej właściwej skali. Tłem dla tego „obiektu” jest ściana ażurowej elewacji Muzeum umieszczona za szklaną fasadą.

- Lobby
Przestrzeń stanowiąca część strefy holu, nie została wydzielona od niego fizycznymi przegrodami a wyodrębniona poprzez aranżację mebli, wygodnych użytkowo i atrakcyjnych pod względem formy. Na etapie konkursu pozastawia się tylko luźny, szkicowy zarys intencji. Lobby i hol mają ten sam rodzaj posadzki z jasnego, polerowanego lastrico.

- Kawiarnia
Cała aranżacja kawiarni, to jak wyżej wspomniano, swego rodzaju „mebel” we wnętrzu holu i lobby. Do wysokości ok. 3m, to wysokość ścian wydzielających funkcje pomocnicze kawiarni. Kawiarnię zlokalizowano w sąsiedztwie holu, blisko wejścia do Muzeum i jednocześnie w sąsiedztwie placu, zarówno jego części parterowej, jak i plateau, będących miejscami aranżacji „letnich ogródków” wyposażonych w miejsca konsumpcji.

- Plateau
Amfiteatralna forma podniesionej części placu stanowi siedziska do aranżacji miejsc odpoczynku lub widowni w przypadku aranżacji spektakli i widowisk plenerowych. Kawiarnia bezpośrednio sąsiaduje ze strefą rekreacji i wystaw czasowych, przestrzeni stanowiącej kontynuację holu.

- Sklep i księgarnia
Pomieszczenia te są zlokalizowane w lewym skrzydle holu wejściowego i stanowią przedłużenie strefy lobby. Aranżacja estetyczno-funkcjonalna jest podobna do aranżacji kawiarni.

- Strefa rekreacji i okazjonalnych kameralnych ekspozycji
Lokalizacja tej strefy pozostawia to miejsce w pewnej izolacji od ruchu odwiedzających, ale zapewnia doskonałe połączenie z kawiarnią, w dodatku komunikuje wizualnie tę strefę z holem Centrum Dydaktycznego na niższej kondygnacji. Oglądanie wystawowych eksponatów może odbywać się w parterze budynku, ale także z wzniesionego ponad parter plateau, zlokalizowanego na zewnątrz budynku i przestrzeni placowej.

- Strefy komunikacji pionowej
Główna strefa dojścia do przestrzeni wystawowych została umieszczona centralnie w stosunku do miejsc ekspozycji, po zachodniej stronie budynku, w pasie przeznaczonym na komunikację pionową w całym obiekcie (schody ewakuacyjne, dźwigi). Istnieje możliwość, w razie potrzeby łatwego wydzielenia poszczególnych kondygnacji jako oddzielne strefy pożarowe. W drugim etapie konkursu zdecydowano zamiast schodów ruchomych wprowadzić tradycyjne biegi schodowe, a na niektórych stopniach, poprzez ich poszerzenie, wykształcić miejsca do siedzenia. W miejscu spoczników otwarto boczne ściany umożliwiające odwiedzającym wgląd w kolejne przestrzenie wystawowe, z których można obserwować „wędrówkę” gości na tle ażurowej elewacji. Amfiteatralny układ biegów pozwala wykorzystać tę przestrzeń także do ekspozycji.

Dźwigi osobowe, umieszczone w centralnej części budynku, bezpośrednio przy holu wejściowym zostały wyposażone w szklane witryny frontowe, co podobnie jak na schodach, ułatwi wgląd w atrakcyjne przestrzenie ekspozycji.

Klatki ewakuacyjne zostały zlokalizowane na dwóch końcach stref wystaw i ekspozycji muzealnych zapewniając bezpieczną i sprawną ewakuację z dowolnego punktu przebywania w budynku.

Wymienione wyżej pionowe połączenia komunikacyjne obejmują wszystkie kondygnacje, w tym także część Dydaktyczną w podziemiu, parkingi i pomieszczenia techniczne.

Przy klatce schodowej, w południowej części budynku, został umieszczony dźwig do kawiarni na dachu. Może on także pełnić funkcję komunikacyjną dla gości kawiarni. Na poziomie garażu znajduje się strefa dostaw.

Dźwigi osobowe przy holu głównym są w bezpośrednim sąsiedztwie kawiarni w parterze i mogą także spełniać rolę transportu osobowego do kawiarni na dachu w godzinach funkcjonowania Muzeum.

PIĘTRA

- Przestrzenie wystaw muzealnych
Zgodnie z dyspozycją Zamawiającego wszystkie przestrzenie wystawowe Muzeum znajdują się na wyższych kondygnacjach budynku i obejmują cztery piętra. Dyspozycja wnętrz o charakterze open space zapewnia pełną swobodę aranżacji wszelkiego rodzaju eksponatów. W przestrzeniach tych nie ma słupów i podpór mogących utrudniać dowolność aranżacyjną. Proponuje się umieścić strefę wystaw czasowych na drugiej kondygnacji naziemnej, obok zespołu wystawowego, wokół „serca”. Niezależnie, poszczególne piętra zabezpieczają odrębność modułów tematycznych. Ich wielkość powierzchniowa jest wystarczająca dla indywidualnych czasowych aranżacji, bez zakłócania innych przestrzeni modułowych.

- „Serce”
Miejscem szczególnym głównych przestrzeni ekspozycyjnych jest lokalizacja dzieł sztuki monumentalnej. Miejsce to wyróżnia się w przestrzeni Muzeum swoim wolumenem w postaci „skrzyni” wprowadzonej w strefę holu wejściowego, umożliwiającej ekspozycję dzieł o wymiarach aż do około 10m wysokości (trzy kondygnacje muzealne). Obiekt ten stanowi „serce” przestrzeni wystawienniczych i jest widoczny z placu. Ma stanowić element intrygujący i prowokujący do wejścia do wnętrza budowli. W „sercu” znalazły miejsce projekty witraży do kościoła franciszkanów, z których stałymi są projekty witraży Boga Ojca, a pozostałe stanowią ekspozycję zmienną i są to projekty witraży katedry lwowskiej i krakowskiej. Puszka „serca” z zewnątrz zostaje pokryta panelami wykonanymi w miedzi o gładkiej, błyszczącej powierzchni i ma tworzyć kontrast z białymi ścianami holu. Dojścia i wgląd do tego miejsca ekspozycji, z uwagi na dwa najważniejsze eksponaty, zostały zaprojektowane przemiennie tak, by każde z nich umożliwiało niezakłócone i możliwie odległe wglądy, szczególnie ze względu na skalę tych dzieł i ich wymiary. Obok tych najważniejszych w „sercu” znalazły też swoje miejsce dzieła sztuki monumentalnej, powiązane z ideą Teatru Narodu, m.in. inne projekty jak Apollo i Orzeł, Koziorożec.

Proponuje się dojście do tego monumentalnego zespołu wprost od wejścia przy schodach głównych na poziomie +1 i przy dźwigach osobowych. Zwiedzanie zaczyna się od oglądania rekwizytów meblarskich Domu Lekarskiego, z możliwym dostępem światła dziennego, a następnie kładką (zmieniono jej lokalizację w stosunku do pierwszej fazy konkursowej) do dwukondygnacyjnej sali z makietą „Akropolis” i projektami witraży np.: Żywioły. W celu pokazania makiety i innych eksponatów z różnych perspektyw widokowych, zaproponowano w sali wystawowej meander schodów z licznymi podestami, prowadzących na wyższą kondygnację w postaci galerii wprowadzającej zwiedzających do „serca”.

„Serce” jest dostępne poprzez pomosty osłonięte szklanymi ścianami od ogólnodostępnej strefy poza wystawienniczej. Rozwiązanie architektury tego wolumenu i idea „zawieszenia” go w „powietrzu” podkreśla relacje zawarte w prezentowanych w jego wnętrzu postaciach i treści związanych ze światem emocji duchowych. Okalające tę bryłę chodniki na najwyższej kondygnacji zaprojektowano jako szklane posadzki tak, by udostępnić wgląd z tarasu kawiarni do wnętrza budynku.

PODZIEMIE

- Hol dolny
Schody biegnące od parteru prowadzą do holu dolnego stanowiącego recepcję dla większej ilości uczestników Strefy Edukacji. Przestrzeń ta w czytelny sposób łączy wszystkie wejścia do sal zespołu Strefy Edukacji. Obok dużej przestrzeni holu, wzbogaconej aranżacją wewnętrznego ogrodu, znajdują się pomieszczenia szatni gości Muzeum.

- Strefa edukacji
Zgodnie ze wskazaniami Zamawiającego funkcje strefy dydaktycznej zostały zlokalizowane w części podziemnej budynku. Wymóg zapewnienia dostępu światła dziennego do tej strefy generuje jej wysunięcie ponad poziom terenu i aranżację atrium, do którego dostaje się światło dzienne. W projekcie zaprezentowano oba rozwiązania. Wyniesiona ponad teren część placowa umożliwia dostęp światła od strony ściany bocznej, a wewnętrzne atrium w części rekreacyjnej, w parterze budynku oświetla pośrednio hol tej strefy.

Ruszt żelbetowych belek wraz ze stropem stanowi oparcie dla ściany zewnętrznej po stronie wschodniej budynku, biegnącej diagonalnie w stosunku do części podziemnej. Kompaktowy układ sal zapewnia duże możliwości różnorodnych aranżacji. Konstrukcja dachu umożliwia także możliwość potraktowania całej tej strefy aktywności (wszystkich sal) jako jednej przestrzeni, którą można stosunkowo swobodnie dzielić. Podniesienie stropu nad salami zapewnia także wysokość funkcjonalną i aranżację amfiteatralnej widowni.

- Garaż podziemy
W garażu zapewniono 40 miejsc postojowych. Dojazd do garażu odbywa się rampą o kontrolowanym systemie
ruchu wzdłuż zachodniej ściany Muzeum z wjazdem z ul Kadrówki.

DACH I FUNKCJE UZUPEŁNIAJĄCE

Biorąc pod uwagę atrakcyjne widoki z dachu budynku Muzeum na panoramę miasta, szczególnie Wawel i Kopiec T. Kościuszki, ważną decyzją natury urbanistycznej było jak najmocniejsze wysunięcie budynku w kierunku południowym oraz jego rotacja w stosunku do gmachu Muzeum Narodowego, umożliwiająca otwarcie jego długiej, wschodniej ściany bocznej w kierunku Wawelu. Kawiarnię podzielono na trzy strefy. Pierwsza, z panoramicznym widokiem w trzech kierunkach stanowi rodzaj drink-baru. Centralną pozycję kawiarni stanowi otwarty taras widokowy, ograniczony szklaną balustradą od strony zachodniej, umieszczony na dachu „serca” i okolony szklaną posadzką umożliwiającą wgląd w głąb muzealnego holu. Z tarasu jest bezpośredni widok na Kopiec T. Kościuszki i pośredni na Wawel. Główną przestrzeń kawiarni, o charakterze „biesiadnym” z długimi stołami i ławami (podobnymi do tych z „Wesela”), otwartymi dla wieloosobowych wycieczek turystów, umieszczono pomiędzy tarasem a ogrodem kwiatowym, zapewniając widoki na Wawel, atrium i Kopiec oraz florę ulubioną przez Stanisława Wyspiańskiego. Ogród kwiatowy stanowi kompozycję różnych gatunków roślin dobranych pod kątem związków z twórczością artysty i stosowanych przez niego motywów artystycznych. Dach kawiarni, atrium oraz ogród kwiatowy wyposażono w znaczącej części w panele o charakterze brise-soleil, a te - w ogniwa fotowoltaiczne. Pozostała część dachu zostaje przeznaczona pod funkcje techniczno-technologiczne niezbędne dla stworzenia systemu energooszczędnego i ekonomicznie uzasadnionego.

DOSTĘPNOŚCI DLA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

W budynku zapewniono pełną dostępność dla osób niepełnosprawnych w sposób nie powodujący wrażenia eliminowania z głównego nurtu zwiedzania. Dla komunikacji pionowej zaplanowano dźwigi osobowe obsługujące wszystkie kondygnacje, także dostęp do plateau powiązanego z placem. Zapewniono odpowiednią szerokość przejść oraz toalety dla osób poruszających się na wózkach.

3.2. Rozwiązania konstrukcyjne.

Budynek posadowiony będzie poniżej poziomu wody gruntowej. Poziom ten związany jest z odwodnieniem barierami studziennymi, stąd wg „Opinii geotechnicznej” może się znacznie podnieść.

Dla zabezpieczenia wykopu przed wodą projektuje się kolumny gruntowo-cementowe „jet-grouting” – od strony istniejącego gmachu Muzeum Narodowego oraz ścianką szczelną wciskaną typu LARSENA – na pozostałej części obwodu. Zabezpieczenie to wraz z warstwą nieprzepuszczalnych iłów (na głębokość ok. 12m p.p.t.) utworzy szczelną dla wody wannę.

Posadowienie budynku projektuje się na płycie żelbetowej, monolitycznej z przegłębieniami, która wraz ze ścianami zewnętrznymi (żelbetowymi, monolitycznymi) utworzy w poziomie -1 szczelną skrzynię.
Konstrukcję projektuje się jako żelbetową, monolityczną z elementami stalowymi. Stropy o dużych rozpiętościach wykonane będą z płyt kanałowych sprężonych – strunobetonowych.

Trzykondygnacyjna „skrzynia” dla ekspozycji projektów witraży, wykonana będzie w konstrukcji stalowej. Zostanie ona podwieszona na belkach stalowych zespolonych z konstrukcją stropu żelbetowego nad poz. +4 oraz unieruchomiona poziomymi pomostami (w poziomie każdej kondygnacji).

Strop nad salą w poziomie -1, obciążony kondygnacjami nadziemnymi, zaprojektowany będzie jako belkowy, żelbetowy, monolityczny. Trzony komunikacyjne żelbetowe, monolityczne.

Ściany przewieszone lub nad dużymi otworami – projektuje się jako żelbetowe. Monolityczne belki – ściany.
Słupy, które ze względów architektonicznych mają mieć niewielkie gabaryty – zaprojektowane zostaną jako stalowe z odpowiednim zabezpieczeniem przeciwogniowym.

3.3. Rozwiązania Materiałowe

3.3.1. Materiały wykończeniowe we wnętrzach ogólnodostępnych.


Wnętrza muzealne będą miały neutralny wystrój umożliwiający zmienną aranżacje tła dla rekwizytów muzealnych. Odrębny wystrój materiałowy otrzyma „serce” budynku - podwieszona sala do prezentacji najcenniejszych projektów witraży. Jej zewnętrzne ściany będą wykończone okładziną z blachy miedzianej lakierowanej, zaś wnętrze będzie miało kolor szafirowy z delikatną fakturą. Prezentowane we wnętrzu dzieła monumentalne kojarzą się z „niebiańską” przestrzenią.

3.3.2. Materiały wykończeniowe części zewnętrznych.

Elewacje stanowiące oprawę formy architektonicznej oraz funkcji budynku są zbudowane z kompozycji drobnowymiarowych elementów (tylko w dwóch typach) o takim kształcie, by ich rysunek dawał skojarzenie z formami organicznymi oraz geometrią charakterystyczną dla twórczości Wyspiańskiego.

Elementy te dają możliwość kształtowania ażurów, a przez to również możliwość iluminacji elewacji nocą. Dodatkowo betonowym kształtkom nadano różnobarwną kolorystkę, której pastelowe tonacje tonizują nawiązując do kolorystyki dzieł Mistrza.

3.4. Rozwiązania instalacyjne


3.4.1. Instalacje klimatyzacji i wentylacji


Budynek w całości wyposażony zostanie w instalacje wentylacji mechanicznej i klimatyzacji. Centrale wentylacyjne zlokalizowane zostaną na kondygnacji -1. Celem minimalizacji zużycia energii wyposażone zostaną w obrotowe sorpcyjne wymienniki odzysku ciepła i wilgoci.
Dla klatek schodowych i przedsionków planuje się wykonanie systemu różnicowania ciśnień.

Czerpnia powietrza zlokalizowana zostanie na kondygnacji parteru w nadwieszeniu budynku, wymiana powietrza realizowana będzie do garażu. Wyjątek stanowić będzie wyrzut powietrza z garażu i kawiarni, który zostanie wyprowadzony na dach.
W związku ze zróżnicowanym zapotrzebowaniem na powietrze świeże instalacje dostosowane zostaną do pracy ze zmniejszonym przepływem w funkcji stężenia CO2.

3.4.2. Instalacje wody lodowej

Pomieszczenia o wysokim zapotrzebowaniu będą chłodzone i ogrzewane będą klimakonwektorami. Ciepło doprowadzone zostanie z węzła cieplnego, „chłód” z agregatu chłodniczego zlokalizowanego na poziomie -1 w pomieszczeniu technicznym. Chłodnica sucha współpracująca z agregatem zlokalizowana zostanie na tarasie technicznym na najwyższej kondygnacji.

3.4.3. Instalacje wod-kan, w tym instalacje hydrantów oraz zagospodarowania wód opadowych

Dla projektowanego budynku przewiduje się wykonanie wewnętrznej instalacji wod-kan zasilanej w wodę za pośrednictwem przyłącza wodociągowego z istniejącego wodociągu miejskiego. Ponadto do odprowadzenia ścieków bytowych i wód opadowych projektuje się budowę jednego przyłącza kanalizacyjnego ogólnospławnego, włączonego do istniejącej miejskiej kanalizacji sanitarnej ogólnospławnej.

Ciepła woda użytkowa zostanie przygotowana w elektrycznych pojemnościowych podgrzewaczach ciepłej wody, zlokalizowanych w rejonie przyborów sanitarnych.

Instalacja wodociągowa hydrantowa wykonana zostanie jako odrębna od instalacji wodociągowej dla potrzeb socjalno-bytowych. Instalacja ppoż. zasilana będzie z projektowanej wewnętrznej instalacji wodociągowej.

Jako źródło wody do zewnętrznego gaszenia pożaru posłużą hydranty zewnętrzne DN80 na miejskiej sieci wodociągowej, zlokalizowane w rejonie budynku.

Budynek wyposażony będzie w:
- kanalizację sanitarną odprowadzającą ścieki bytowe z węzłów sanitarnych oraz zaplecza kawiarni;
- kanalizację sanitarną odprowadzającą ścieki odwodnienia liniowego w garażu na poziomie -1 budynku.

Instalację kanalizacji wewnętrznej na odcinkach od przyborów sanitarnych do pionów kanalizacyjnych oraz piony kanalizacyjne zaplanowano w systemie kanalizacji wyciszonej.

Ścieki z odwodnienia garażu na poziomie -1 zostaną doprowadzone poziomymi ciągami kanalizacji ułożonymi w płycie fundamentowej do separatora substancji ropopochodnych i dalej, poprzez pompownię, do przyłącza kanalizacyjnego.

Wody opadowe pochodzące z dachu będą odprowadzane wewnętrzną instalacją kanalizacji deszczowej podciśnieniowej. Wody opadowe, odprowadzane z terenu inwestycji, zostaną zretencjonowane w zbiorniku retencyjnym o pojemności obliczonej zgodnie z wymaganiami MPWiK S.A. Wody opadowe zgromadzone w zbiorniku retencyjnym mogą zostać użyte do podlewania terenów zielonych przy budynku.

3.4.4. Instalacje centralnego ogrzewania i zasilania nagrzewnic

Źródłem energii cieplnej dla budynku będzie miejska sieć cieplna wysokoparametrowa, zlokalizowana w rejonie inwestycji. Projektuje się wymiennikowy węzeł cieplny dla celów zasilenia obiegów c.o. i c.t. z zastosowaniem wymienników płytowych.

Budynek Muzeum wyposażony będzie w obiegi grzejne:
- obieg Z1, P1 - zasilanie i powrót instalacji ogrzewania podłogowego służącego ogrzewaniu powierzchni ekspozycji,
- obieg Z2, P2 - zasilanie i powrót instalacji grzejników w węzłach sanitarnych, pomieszczeniach biurowych, technicznych, zaplecza kawiarni i na klatkach schodowych,
- obieg Z3, P3 - zasilanie i powrót instalacji wody grzewczej nagrzewnic central wentylacyjnych.

3.4.5. Kolizje z istniejącym uzbrojeniem terenu

Projektowany budynek koliduje z istniejącym uzbrojeniem terenu. Sieci, przyłącza i instalacje kolidujące wymagają przebudowy.

3.4.6. Instalacja gaszenia gazem.

Ze względu na szczególny charakter zbiorów muzealnych obiekt zostanie wyposażony w instalacje indywidualnego gaszenia gazem wszystkich pomieszczeń.

3.4.7. Instalacje elektryczne wewnętrzne i zewnętrzne

Obiekt będzie zasilany w energię elektryczną z sieci miejskiej. Przewiduje się wykonanie zasilania podstawowego irezerwowego. Zasilanie rezerwowe wykonane będzie z sieci miejskiej lub z agregatu prądotwórczego. W budynku przewiduje się budowę stacji transformatorowej abonenckiej 15/04kV wyposażonej w układ samoczynnego załączania rezerwy.

3.4.7.1. Instalacje oświetlenia ogólnego, ewakuacyjnego, awaryjnego, ekspozycyjnego

Budynek wyposażony zostanie w instalacje:
- oświetlenia ogólnego w oparciu o oprawy LED wyposażonych w układy regulacji natężenia oświetlenia w pomieszczeniach użytkowych,
- oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego w oparciu o oprawy LED z wbudowanymi bateriami akumulatorów,
- oświetlenia ekspozycyjnego opartego na oprawach reflektorowych LED montowanych w systemy szyn przewodzących umożliwiających aranżacje oświetlenia dla potrzeb ekspozycji.

3.4.7.2. Instalacje iluminacji zewnętrznej

Budynek wyposażony zostanie w instalacje:
- oświetlenia zewnętrznego dla potrzeb użytkowania obiektu w porze wieczornej i nocnej,
- oświetlenia iluminacyjnego w oparciu o oprawy LED-RGB montowanego za ażurową elewacją.

3.4.7.3. Instalacje odgromowe

Budynek wyposażony zostanie w instalacje ochronne: ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym, przed przepięciami, odgromowa oparta o siatkę zwodów poziomych i pionowych z doborem ich rozmieszczenia uwzględniającą szczególność obiektu.

3.4.7.4. Instalacje sygnalizacji wilgotności i temperatury powietrza

Ze względu na cenne zbiory wszystkie pomieszczenia Muzeum zostaną wyposażone w czujniki wilgotności i temperatury powietrza włączone do systemu BMS.

3.4.7.5. Instalacje zabezpieczenia przed wyciekami wody i zalaniem

W celu zabezpieczenia przed niekontrolowanym wypływem wody z instalacji wodociągowej w budynku, na przewodach zasilających poszczególne węzły sanitarne należy zamontować zawory elektromagnetyczne na wodę użytkową sterowane czujnikami ruchu, służące odcięciu dopływu wody do instalacji w okresach, gdy węzły sanitarne nie będą wykorzystywane.

3.4.7.6. Instalacja BMS i okablowania strukturalnego

Dla potrzeb sterowania i monitorowania pracą instalacji: klimatyzacji, wentylacji, oświetlenia, instalacji ochronnych, energetycznych, pomiaru mediów, gospodarki energetycznej przewiduje się wyposażenie obiektu w instalacje BMS. System oprzewodowania strukturalnego opartego na światłowodach i urządzeniach 6 kat.

3.4.7.7. Instalacje multimedialne, w tym system nagłośnienia oraz pętle akustyczne

Budynek zostanie wyposażony w system DSO, a także indywidualny system nagłośnienia oraz pętle akustyczne do prezentacji eksponatów.

3.4.7.8. Instalacje systemu włamania i napadu, kontroli dostępu, telewizji dozorowej

Instalacje systemu indywidualnej ochrony zbiorów oraz instalacje systemu kontroli dostępu zostaną zintegrowane w jeden spójny system ochrony obiektu.

3.4.7.9. Instalacje sygnalizacji pożaru, oddymiania, sterownia klap ppoż.

Budynek wyposażony zostanie w:
- instalację sygnalizacji pożaru w oparciu o adresowalną centralkę do detekcji pożaru,
- instalację zasilania i sterowania pracą urządzeń ochrony pożarowej obiektu takich jak wentylacja oddymiająca / napowietrzająca, przegrody pożarowe, instalacje gaszenia gazem.

3.4.7.10. Instalacje systemu zarządzania energią i sterowania oświetleniem

Wszystkie instalacje oświetlenia zewnętrznego zostaną wyposażone w czujniki ruchu zapewniające optymalizację zużycia energii elektrycznej.

3.5. Warunki ochrony przeciwpożarowej

Budynek wysoki (W) zalicza się do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, klasa odporności pożarowej „B”. Planuje się podział obiektu na strefy pożarowe o powierzchni nie większej niż 2500m2. Pomieszczenia techniczne stanowić będą odrębne strefy pożarowe.

Zaprojektowano dwie ewakuacyjne klatki schodowe z przedsionkami przeciwpożarowymi, wyposażone wurządzenia zapobiegające zadymieniu – zaplanowano system różnicowania ciśnień. Poziome drogi ewakuacyjne oraz hol na parterze i kondygnacji -1 będą zabezpieczone przed zadymieniem poprzez klapy oddymiające zamontowane w fasadzie od strony zachodniej.

Jeden z dźwigów osobowych obsługujących każde piętro będzie przystosowany do potrzeb ekip ratowniczych. Ponadto planuje się wykonanie instalacji DSO, systemu sygnalizacji pożarowej, instalacji hydrantowej wraz z przeciwpożarowym zbiornikiem wodnym oraz instalacji gaszenia gazem.

Elewacje budynku zaprojektowano z materiałów niepalnych. Drogę pożarową zaplanowano wzdłuż dłuższego boku budynku, od strony zachodniej. Z uwagi na specyficzne uwarunkowania lokalne drogę pożarową dla Gmachu Głównego zaplanowano od strony północnej, wschodniej i południowej, zapewniając dostęp do ponad 50% obwodu zewnętrznego budynku.

Fragment elewacji znajdujący się w odległości mniejszej niż 8m od Gmachu Głównego zaprojektowano w odporności ogniowej.

3.6. Rozwiązania proekologiczne oraz energooszczędne.

3.6.1. Efektywność energetyczna:


Zasadą kształtowania rozwiązań architektonicznych oraz instalacyjnych z zakresu efektywności energetycznej jest w pierwszej kolejności ograniczenie zapotrzebowania na energię, następnie zastosowania efektywnych rozwiązań instalacyjnych i wykorzystanie OZE do ich zasilania.
- krok 1 – FORMA: ograniczenie zapotrzebowania budynku na zużycie energii za pomocą formy i jej orientacji względem stron świata, lokalizacji i wielkości przeszkleń oraz wygenerowania dużej masy termicznej.
- krok 2 – ROZWIĄZANIA PASYWNE: zastosowania rozwiązań pasywnych ograniczających zużycie energii to jest: podwyższona izolacyjność termiczna przegród, osłonięcie przeszkleń za pomocą elementów zacieniających, zastosowanie podwójnej fasady, tam gdzie jest ona eksponowana w kierunku południowym.
- krok 3 – ROZWIĄZANIA AKTYWNE: tak zaprojektowana forma charakteryzuje się obniżonym zapotrzebowaniem na ogrzewanie i chłodzenie. Do chłodzenia i ogrzewania budynku wykorzystany jest system stropów grzewczo chłodzących połączony z zespołem pomp ciepła, gdzie grunt stanowi dolne źródło ciepła. Stropy chłodzące/grzewcze wykorzystują do działania masę termiczną budynku. W stropie betonowym umieszczane są rury transportujące chłodną i ciepłą wodę. W nocy system doprowadza chłód/ciepło do stropów, a w ciągu dnia schłodzone/ogrzane powierzchnie odbierają ciepło/chłód z budynku i dzięki temu zapewniają odpowiednią temperaturę pomieszczeń. System będzie wspomagany przez tradycyjny system grzewczy i chłodniczy.
- krok 4 – GENEROWANIE ENERGII: budynek będzie czerpał energię odnawialną z ogniw fotowoltaicznych usytuowanych na dachu, pełniących jednocześnie funkcję brise-soleil.

3.6.2. Oszczędność wody pitnej

W budynku przewidziany jest zbiornik na wodę deszczową o pojemności pozwalającej na retencjonowanie opadu do 5mm (pojemność min. 5m3). Zebrana woda deszczowa będzie wykorzystywana do spłukiwania w toaletach pozwalając na wyeliminowanie konieczności zużycia wody pitnej w tym celu. Zbiornik będzie pełnił również funkcję zabezpieczenia przed krótkimi nawalnymi deszczami, mogącymi coraz częściej występować na terenie Krakowa w związku ze zmianami klimatu.

3.6.3. Zrównoważony transport

Budynek wyposażony jest w udogodnienia dla rowerzystów i użytkowników środków transportu alternatywnego, tak aby zminimalizować
zanieczyszczenia i ślad węglowy związany z wykorzystaniem samochodów przez pracowników oraz użytkowników.

3.6.4. Rozwiązania wykorzystujące odnawialne źródła energii

3.6.4.1. Instalacje fotowoltaiczne


Budynek wyposażony zostanie w instalacje fotowoltaiczne w oparciu o zestawy paneli montowanych na dachu. Zakłada się, że wyprodukowany prąd zostanie wykorzystany przez instalacje obiektu.

3.6.4.2. Przegrody zewnętrzne o wysokich parametrach izolacyjności termicznej oraz akustycznej

Wszystkie przegrody zewnętrzne zaplanowano z uwzględnieniem aktualnych norm z materiałów o wysokich parametrach izolacyjności termicznej z zastosowaniem rozwiązań zapewniających wysoką ochronę akustyczną budynku.

3.7. Roślinność w obiekcie i jego otoczeniu

„Z racji swej formy kwiat jest obrazem centrum, a więc archetypowym obrazem duszy”

Koncepcja aranżacji zieleni w obiekcie i w jego otoczeniu idzie śladem tej wyjątkowej emocjonalnej wypowiedzi Stanisława Wyspiańskiego.
W budynku Muzeum aranżacja stref „zielonych” występuje wyłącznie w przestrzeniach poza-wystawowych.

Hol wejściowy
Proponuje się pomiędzy holem wejściowym a strefą rekreacyjną „na plecach” kawiarni ogród wertykalny. Jego komponentami są: Bodziszek, Nasturcja ogrodowa i Rzepak przykropowy (własna nazwa nadana przez Wyspiańskiego – zielnik).

Hol dolny
Wprowadza się tu roślinność wieloletnią, charakterystyczną kolorystycznie dla największych i najbardziej znanych dzieł Wyspiańskiego w kolorach: biały, lila/szafir, żółć, soczysta zieleń, a są to Kosaciec, Lilia biała, Lilia wodna, Słonecznik.

Ogród kwiatowy na dachu
W ogrodzie kwiatowym proponuje się kolory: czerwień, błękit, zieleń, żółć, a są to: Jaskierek (nazwa nadana przez Wyspiańskiego – zielnik) i Jaskier rozesłany, Rumianek, Mak, Chaber bławatek

Zieleń „obwodowa” na dachu
Proponuje się kolory: czerwono-purpurowy, niebiesko-fioletowy, a to są: Dąbrówka rozłogowa (Pokrzywka niebieska tęga – nazwa nadana przez Wyspiańskiego), Bluszczyk kurdybanek (Pokrzywka niebieska wątła – nazwa nadana przez Wyspiańskiego).

Pergola na Plateau
Pergola nad Plateau zostaje pokryta winoroślą właściwą (nazwa nadana przez Wyspiańskiego), ma zielone kwiaty i dłoniaste liście na długich ogonkach. Jej owoce mają kolor niebieski, żółto-zielony i czerwono-brązowy, dojrzewają od września do listopada.
RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl