Konkurs na opracowanie projektu architektonicznego Domu Studenckiego z częścią usługową oraz z wewnętrzną komunikacją, parkingami i infrastrukturą techniczną dla Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • Autorska Pracownia Projektowa JWMS sp. z o.o.
Skład zespołu:
  • mgr inż. arch. arch. krajobrazu Marek Sanecki  
  • mgr inż. arch. Agnieszka Sanecka  
  • mgr inż. arch. dr historii sztuki Jerzy Wowczak  
  •  
  • mgr inż. arch. Paulina Babiuch  
  • mgr inż. arch. Kacper Kulisa  
  • inż. arch. Ewelina Kozyra  
  •  
  • wizualizacje:  
  • mgr inż. arch. Rafał Barnaś, Unique Vision Studio http://www.uniquevisionstudio.com/  
  •  
  •  
  • http://appjwms.pl  
  •  

A - Opis koncepcji zagospodarowania i przyjętych rozwiązań architektonicznych.

Idea


Głównym celem przyświecającym projektantom było stworzenie architektury ponadczasowej. Inspiracją przy poszukiwaniach materiału na elewację stało się zjawisko anhydrobiozy, które jest przedmiotem badań profesorów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Z opisanych badań wynika, iż niektóre organizmy, w szczególności niesporczaki, potrafią dzięki zredukowaniu ilości wody w organizmie prawie do zera, praktycznie zatrzymać metabolizm, co w efekcie powstrzymuje proces starzenia się tych bezkręgowców. Proces „starzenia się” dzisiejszych budynków jest jednym z kluczowych problemów będących tematem dyskusji związany ze współczesną architekturą. Podobnie jak w przypadku wyżej opisanych organizmów, w budownictwie również decydujący wpływ na proces starzenia i rozkładu materiałów budowlanych ma obecność wody. Refleksja ta skłoniła do wyboru materiału ceramicznego glazurowanego w kolorze białym. Ceramika w procesie glazurowania zyskuje odporność na działanie wody, a także kwasów i zasad. Powierzchnie glazurowane nie ulegają korozji biologicznej. Ponadto kolor biały, w największym stopniu odbijając promienie słoneczne, przeciwdziała nagrzewaniu budynku oraz ewentualnym uszkodzeniom wskutek rozszerzalności temperaturowej materiałów. Dla potwierdzenia trwałości glazurowanej ceramiki warto przytoczyć przykład słynnej bramy Babilonu – Isztar z czasów Nabuchodonozora II (604–562 p.n.e.), w której oryginalne elementy glazury zachowały się do naszych czasów.

Forma

Ideę ponadczasowości postanowiono wyrazić również w sposobie budowania formy architektonicznej. Budynek rozplanowano na planie kwadratu. Proporcje elewacji okien, podcieni oraz projektowanej kładki również rozliczono na podstawie modułu kwadratu. Zabieg ten pozwolił na racjonalizację ekonomiczną budynku oraz jego elementów poprzez ich znaczną unifikację. Rzut kwadratu, w opinii autorów, w sposób najpełniejszy realizuje wymóg regulaminu konkursu dotyczący zwartej formy. Z uwagi na konieczność zapewnienia odpowiedniego nasłonecznienia zgodnie z zadaniem konkursowym, tj. min. 3 godziny w dniach równonocy, w godzinach 7:00-17:00, gmach domu studenckiego został ukształtowany z dwóch segmentów usytuowanych na kierunku północ-południe, tak aby wszystkie pokoje mieszkalne miały ekspozycję wschodnią lub zachodnią. Prostokątne segmenty budynku rozsunięto maksymalnie, zgodnie z zapisem mówiącym, iż długość elewacji frontowej nie może przekroczyć 67 m. Oba segmenty w parterze połączono przestronnym holem. Przestrzeń ta, może pełnić funkcję foyer w trakcie wydarzeń organizowanych na terenie kampusu. Ów łącznik w sezonie wiosenno-letnim, po rozsunięciu szklanej przegrody otwiera się na dwa wewnętrzne dziedzińce-ogrody. Parter budynku, zarówno z zewnątrz jak i od wnętrza, jest wymknięty podcieniem arkadowym. Powstałe wnętrza nawiązują zatem do klasycznego patio, dziedzińca arkadowego lub wirydarza. Wprowadzenie do patio, od strony placu północnego oraz południowego stanowi rodzaj arkady wykonanej z bezpiecznego szkła klejonego. Elementy szklane zostały zastosowane w celu lepszego powiązania optycznego wnętrza dziedzińców z otaczającymi placami, a pod względem użytkowym fragmenty podpór szklanych, mają okazję stać się przestrzenią informacyjno-ekspozycyjną.

Urbanistyka

Zdefiniowany plan generalny kampusu uniwersyteckiego Morasko wyznacza, w sposób dosyć jednoznaczny, przyszłe usytuowanie domu studenckiego. Od północy budynek został wpisany w obowiązującą linię zabudowy zgodnie z decyzją o ULICP - 32 m od północno zachodniego narożnika granicy działki. Od wschodu nawiązano do budynku usytuowanego po drugiej stronie głównej osi komunikacyjnej. Układ segmentów domu studenckiego skonstruowano na planie litery H, co pozwoliło na wykreowanie dwóch dziedzińców o półpublicznym charakterze, które mają szansę stać się forum życia studenckiego. Wschodni oraz zachodni segment kadrują otwarcie na oś widokową, która w szczególny sposób eksponowana jest z poziomu kładki rekreacyjno-spacerowej, łączącej oba skrzydła na poziomie 2 piętra.

Zieleń

Na dziedzińcach przewidziano pozostawienie możliwie dużej ilości zieleni wysokiej istniejącej, oraz dopełnienie jej kompozycją swobodną niższego piętra roślinności z krzewami oraz trawami ozdobnymi takimi jak róże, lilaki, wierzby oraz mozga trzcinowata czy śmiałek darniowy. Na terenie dominują grupy samosiewów z przewagą brzozy brodawkowatej, śliwy ałyczy, oraz topoli osiki. Gatunki te należą do roślin pionierskich, w związku z czym charakteryzują się szybkim wzrostem i niewielkimi wymaganiami siedliskowymi. Znajdując się w pobliżu cieku wodnego są naturalnym czynnikiem, mającym wpływ na stabilizowanie warunków wodnych na terenie działki. Charakterystycznym elementem wizualnym dla tych gatunków są drobne liście, które mienią się na słońcu przy podmuchach wiatru. Mieniące się liście topoli osiki, i brzozy stanowią cenną inspirację dla kształtowania elewacji ceramicznej pokrytej glazurą, o zróżnicowanej strukturze odbijającej promienie słoneczne w sposób żywiołowy. Projekt zakłada maksymalne wykorzystanie istniejącej zieleni wysokiej przy kształtowaniu zagospodarowania terenu. W związku z tym nawet w miejscach planowanych przestrzeni utwardzonych placów, zakłada się pozostawienie fragmentów powierzchni biologicznie czynnej wraz z drzewami.

B - Idea rozwiązania programu funkcjonalno-użytkowego.

Funkcja


Zadany program funkcjonalny został wpisany w dwa bliźniacze segmenty. Kondygnacje powtarzalne od 1 do 4 piętra zajmują pokoje mieszkalne oraz funkcje towarzyszące. Aneksy kuchenne oraz jadalniane zaproponowano jako część centralnego holu na każdym piętrze. Na drugim piętrze, hole windowe z aneksami kuchenno-jadalnymi w obu segmentach są połączone kładką stanowiącą dodatkową przestrzeń rekreacyjno-wypoczynkową dla użytkowników. Widok z projektowanej kładki otwiera się na południe, na oś urbanistyczną biegnąca wzdłuż ulic im. Tadeusza Szeligowskiego oraz Księcia Mieszka I, aż do historycznego centrum Poznania, którą niemal w linii prostej kończy Zamek Cesarki. Na parterze, w segmencie A, znajdują się pomieszczenia administracyjne, zaplecze socjalne, siłownia, sklep oraz pomieszczenia pomocnicze. W segmencie B od strony północnej zlokalizowano klub studencki, stołówkę wraz z zapleczem kuchennym oraz przedszkole od strony południowej w sąsiedztwie projektowanego placu zabaw.

C - Opis schematu komunikacyjnego wewnątrz budynku z uwzględnieniem ewakuacji i warunków ppoż.

Trzon komunikacyjny budynku stanowi centralnie umieszczony hol - foyer, z którego dostępne są oba segmenty domu studenckiego. Hole windowe usytuowano symetrycznie względem foyer po stronie wschodniej i zachodniej. Hol windowy łączy natomiast dwa, również symetrycznie rozmieszczone korytarze biegnące wzdłuż traktów na kierunku północ-południe. Każdy z korytarzy został podzielony drzwiami pożarowymi na mniejsze odcinki nieprzekraczające 25 m. Z korytarzy dostępne są dwie klatki schodowe. Odległość miedzy nimi nie przekracza 40 m. Klatki schodowe umieszczono od strony zewnętrznej segmentów, dzięki czemu ewakuacja odbywa się bezpośrednio na zewnątrz budynku. Na parterze możliwa jest również ewakuacja przez hol główny na dziedzińce. Z uwagi na występowanie na parterze pomieszczeń przeznaczonych do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób, kondygnacja parteru została zakwalifikowana do kategorii zagrożenia ludzi ZL I. Znajdujące się powyżej kondygnacje mieszkalne należy zaliczyć do kategorii ZLV. Na podstawie wysokości, zgodnie z decyzją ULICP maksymalnie do 18 m, budynek określono jako średniowysoki. Wymaganą odporność pożarową dla całego domu studenckiego ustala się w klasie B. W związku z powyższym, główne elementy konstrukcji nośnej projektuje się w klasie odporności ogniowej wg. wymagań:
• główna konstrukcja nośna - REI 120
• konstrukcja dachu - R 30
• strop - REI 60
• ściana zewnętrzna - EI 60 (o↔i)
• ściana wewnętrzna - EI 30

Odrębną strefę pożarową nieprzekraczającą 5 000 m² stanowi kondygnacja parteru oraz po dwie kondygnacje mieszkalne 1 i 2 piętro oraz 3 i 4 piętro.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl