Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej Międzynarodowego Centrum Muzyki w Żelazowej Woli
Projekt konkrsowy

<<< powrót
  • R3D3 Pracownia Architektoniczna Grzegorz Ziętek
Skład zespołu:
  • arch. Grzegorz Ziętek  
  • arch. Michał Malewczyk  
  • arch. Agnieszka Ziółkowska  
  • arch. Joanna Tlaga-Dąbrowska  
  • arch. Anna Sokalska  
  •  
  • http://r3d3.pl/  
  •  

1. Opis przyjętych rozwiązań projektowych

CEL


Uzyskanie najlepszego rozwiązania pod względem architektonicznym, funkcjonalnym i eksploatacyjnym koncepcji dla realizacji Międzynarodowego Centrum Muzyki w Żelazowej Woli.

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA

Koncepcja konkursowa wynika z trzech podstawowych determinant:
• po pierwsze wynika z szacunku dla zastanego miejsca i jego kontekstu; buduje harmonijną relację z Domem Urodzenia Fryderyka Chopina i Parkiem w Żelazowej Woli
• po drugie projektowany obiekt ma za zadanie tworzyć nową wartość miejsca oraz godnie służyć jego użytkownikom z uwzględnieniem najwyższych standardów funkcjonalno-użytkowych, akustycznych i estetycznych
• po trzecie projektowana architektura wynika z lokalnych tradycji budowlanych, ale jest także znakiem czasu, w którym powstaje a zastosowane technologie mają w maksymalnym stopniu zapewniać energooszczędność obiektu

IDEA

Ideą przewodnią koncepcji jest harmonijne wkomponowanie nowego obiektu w otaczający kontekst z wyraźnym zaznaczeniem wagi Międzynarodowego Centrum Muzyki. Proponowana koncepcja łączy dwa kierunki urbanistyczno-architektoniczne w jednym obiekcie. Pierwszy kierunek to układ granicy działki, zbliżony do kierunku prostopadłego względem ulicy, drugi to kierunek Domu Urodzenia Fryderyka Chopina. Architektura obiektu widoczna z zewnątrz dostosowana jest do kierunku pierwszego, natomiast sala koncertowa wewnątrz centrum jest skręcona względem pozostałej części obiektu i ułożona zgodnie z kierunkiem drugim, niejako patrząc w kierunku Domu Urodzenia Fryderyka Chopina.

Obiekt zaprojektowano z dwóch zasadniczych części. Części podziemnej, ukrytej w skarpie, doświetlonej głównie świetlikami dachowymi oraz wysokiej, wielokondygnacyjnej części nadziemnej, mieszczącej najważniejsze funkcje obiektu - salę koncertową i kameralną oraz główne wejście do budynku z foyer. Przeszklona fasada tej części zapewnia widok z foyer w kierunku parku i Domu Urodzenia kompozytora, a także pozwala obserwować skręconą bryłę sali koncertowej, zarówno z parku jak i z sąsiadującej z terenem inwestycji szosy.

Lokalizację obiektu na działce wybrano jako możliwie najdalej odsuniętą od Domu Urodzenia Fryderyka Chopina, nawiązując do lokalizacji w granicy innych obiektów w założeniu parkowym. Ponadto odsunięcie zabudowy do granicy pozwoliło na utrzymanie oryginalnego charakteru naturalnej zieleni wokół inwestycji, bez wycinki wartościowych drzew i bez dalszego przekształcania otoczenia inwestycji w sztuczny park.

FORMA

Architektura Międzynarodowego Centrum Muzyki została ukształtowana z dwóch podstawowych elementów: masywnego kamiennego cokołu oraz delikatnej, szklanej formy pawilonu. Podział obiektu na dwie części – nadziemną i podziemną – pozwala na „schowanie” większości funkcji pod ziemią i nieeksponowanie ich w krajobrazie. Dzięki temu obiekt został możliwie pomniejszony, a kubatura powstała w krajobrazie zawiera jedynie podstawowe i najważniejsze funkcje budynku.

Masywny cokół harmonijnie wpisuje się naturalną skarpę terenu i przy południowej granicy opracowania całkowicie znika pod powierzchnią terenu. Elewację cokołu zaprojektowano z wielokolorowego łupanego kamienia polnego, wykorzystywanego w tradycji architektury wiejskiej Mazowsza od wieków. Ten materiał zastosowano również w wielu elementach istniejącego zagospodarowania parku oraz budynkach przyparkowych.

Główna bryła obiektu została ukształtowana jako pawilon o konstrukcji z drewna klejonego. Elewacja pawilonu wykonana jest jako fasada aluminiowo-szklana wyposażona w łamacze światła ze szkła mlecznego. Przenikanie wnętrza budynku widocznego przez przezierną fasadę szklaną z kompozycją elementów ze szkła mlecznego daje efekt mirażu – znikania i pojawiania się obiektu - to nawiązanie do mgieł pokrywających mazowieckie równiny.

Zachowanie większości istniejącej zieleni na terenie opracowania powoduje „zniknięcie” obiektu od strony parku.

2. Opis rozwiązań funkcjonalnych

ZAGOSPODAROWANIE DZIAŁEK


Koncepcja przewiduje utrzymanie starorzecza w sąsiedztwie lewego tarasu rzeki Utraty, naturalnej istniejącej zieleni, w tym zadrzewienia, w maksymalnym możliwym stopniu. Obiekt usytuowano przy granicy południowej terenu inwestycji z uwzględnieniem inwentaryzacji dendrologicznej, tak, aby zachować autentyczność i dziewiczość terenu. Zachowany fragment zieleni jest być może jedynym elementem niezmienionym w terenie od czasów, gdy przebywał tutaj Fryderyk Chopin. Pozostałe elementy parku, w tym sam Dom Urodzenia kompozytora uległy licznym zmianom od jego czasów.

Budynek w całości usytuowano poza terenem oznaczonym jako zalewowy.

Oprócz obiektu głównego Centrum Muzyki, na terenie przewidziano naziemny parking na osiem samochodów osobowych, parking dla 40 rowerów, miejsce zatrzymania dla autobusu, elementy infrastruktury oraz dojścia do obiektu.

BUDYNEK MIĘDZYNARODOWEGO CENTRUM MUZYKI

Obiekt tworzą 4 kondygnacje:

A. KONDYGNACJA PODZIEMNA -1

Na kondygnacji podziemnej usytuowano garaż podziemny z bezpośrednim wjazdem dla samochodów wielkogabarytowych od strony szosy, zespół pomieszczeń technicznych i warsztatowych, pomieszczenia przyłączy mediów, serwerownię, pomieszczenia gospodarcze oraz komunikacyjne.
W garażu podziemnym przewidziano 66 miejsc postojowych dla samochodów osobowych, w tym 4 miejsca dla osób niepełnosprawnych.
Z parkingu podziemnego znajdują się dwa wejścia do budynku, dla dostaw gastronomicznych oraz dla muzyków i dostaw instrumentów. W tym celu przewidziano dwa dźwigi osobowo-towarowe, w tym jeden wielkogabarytowy.

Kondygnacja usytuowana jest na poziomie +76,6 m n.p.m. i w całości przewidziana do realizacji jako szczelna wanna izolowana przeciwwodnie do poziomu parteru tj. +79,6 m n.p.m.

B. PARTER

Na parterze zlokalizowano główne wejście do obiektu. Do strefy wejściowej prowadzą ścieżki piesze od strefy parkingowej zlokalizowanej przy szosie oraz od strony parku – przez istniejący most na rzece Utracie. W hallu wejściowym znajduje się szatnia, kasa, pomieszczenia personelu, sklep, dwa cichobieżne dźwigi osobowe oraz reprezentacyjna klatka schodowa, w dalszej części pomieszczenia ochrony/monitoringu oraz toalety. W części centralnej usytuowano blok pomieszczeń edukacyjnych (w tym sala z możliwością podziału na 3 mniejsze), obsługę gastronomiczną z zapleczem, zespoły toalet. W części wydzielonej usytuowano pomieszczenie magazynu z zapadnią oraz wielkogabarytowym dźwigiem osobowo-towarowym oraz zespołem garderób artystycznych.

We wschodnim jednokondygnacyjnym, podziemnym skrzydle usytuowano salę ekspozycyjną, salę konferencyjną z zespołem toalet oraz kabinami tłumaczy. Dalej umiejscowiono zespół sal ćwiczeń z zespołem toalet. W ostatniej sekcji znajduje się część administracyjno-biurowa oraz pokoje dla gości. Pomieszczenia w podziemnym skrzydle doświetlone są głównie świetlikami dachowymi, dwoma przestronnymi patiami oraz tradycyjnymi oknami w ścianie.

C. I PIĘTRO

Na I piętrze znajduje się sala koncertowa oraz sala kameralna wraz z pomieszczeniami towarzyszącymi. Dyspozycję wnętrza pawilonu zorganizowano zgodnie z zasadą „box in the box”, tj. „pudełko w pudełku”. Sala koncertowa została obrócona względem ortogonalnych kierunków pozostałej części pawilonu, zgodnie z kierunkiem usytuowania Domu Urodzenia Fryderyka Chopina. Foyer przed salą jest całkowicie przeszklone i zapewnia widok w kierunku domu kompozytora oraz parku. We foyer znajdują się schody prowadzące na balkon oraz szerokie reprezentacyjne schody prowadzące z parteru. Uzupełnieniem tej części obiektu jest kawiarnia zorganizowana w formie wyspy oraz stolikami luźno ułożonymi we foyer. W tej części zaprojektowano również wyjście na zewnątrz – na dach części podziemnej.

Do sali koncertowej prowadzą dwa wejścia dla widzów, z przejściem przez śluzy akustyczne. Na ścianie tylnej sali znajdują się pomieszczenia reżyserii światła i dźwięku oraz kabiny tłumaczy. Na scenę przewidziano również dwa wejścia – jedno z magazynu, drugie przez śluzę akustyczną z sali zebrań orkiestry.

Salę kameralną usytuowano w sąsiedztwie sali koncertowej. Dla Sali kameralnej przewidziano również magazyn, salę zebrań orkiestry oraz pomieszczenie reżyserii.

D. II PIĘTRO

Na drugim piętrze usytuowano dwa wejścia na balkon sali koncertowej, za pośrednictwem śluz akustycznych. Usytuowano tu również pomieszczenia sprawozdawców oraz emisyjne.

Przy sali koncertowej znajdują się pomieszczenia postprodukcji, inspicjenta, dyspozytora, studia nagrań oraz wizyjne wraz z zapleczami i pomieszczenia towarzyszące.

3. Opis projektowanych sal koncertowych

A. SALA GŁÓWNA


Główna sala koncertowa została zaprojektowana w oparciu o tradycyjny układ „shoe box” z dodatkowym balkonem okalającym cały obwód sali. Podział sali na kondygnacje pozwala nadać jej lepsze proporcje zarówno pod względem architektonicznym jak i akustycznym. Kubatura wynosi 8.800 m3, co odpowiada wymaganiom kubaturowym dla sal koncertowych. Na parterze umieszczono widownię mieszczącą 385 widzów oraz scenę z zapadnią. Klasyczny, prostopadły układ ścian zastąpiono układem koncentrycznym, sprzyjającym lepszemu rozchodzeniu się dźwięku. Taki zabieg umożliwia lepsze doświetlenie dźwiękiem tylnych rzędów widowni oraz eliminuje zjawisko „flatter echo”. Jako wykończenie zastosowano silnie odbijające, gładkie, grafitowe płyty włókno-cementowe. Masywna balustrada z lakierowanego drewna została ukształtowana jako obły ekran rozpraszający, który pozwala lepiej doświetlić dźwiękiem widownię. Na balkonie przewidziano 265 miejsc ulokowanych jak najbliżej sceny dla poprawy warunków akustycznych. Ściany w układzie ortogonalnym zostały pokryte drewnianymi kasetonami o wzorze inspirowanym tradycyjnym budownictwem mazowieckim. Nieregularnie ułożone elementy mają za zadanie silnie rozpraszać dźwięk. Ze względu na niewielkie wymiary sali sufit ukształtowano jako płaski strop uzupełniony o drewnianą strukturę kratową, która ma na celu rozpraszanie dźwięku.

B. SALA KAMERALNA

Prostopadłościenna sala kameralna kubaturze 1.100 m3 została wyposażona w drewnianą, demontowalną widownię oraz scenę, co umożliwia zmianę sposobu użytkowania przestrzeni. Na ścianach zastosowano okładziny oraz kantówki drewniane mające na celu silnie odbijać i rozpraszać dźwięk. Kantówki zastosowano także na suficie, tworząc tym samym bogatą tektonikę stropu.

4. Opis przyjętych dyspozycji materiałowych

Ściany kondygnacji parteru murowane z bloczków silikatowych izolowane pianą poliuretanową PIR/PUR gr. 20 cm, obłożone łamanym kamieniem polnym, fugowanym.

Dachy płaskie w odwróconym systemie warstw, kryte systemem papowym z wypełnieniem żwirem oraz zielenią – system zapewnia dobrą retencję wód opadowych.

Fasady szklane, stolarka okienna oraz stolarka drzwiowa zewnętrzna aluminiowa o niskim współczynniku przenikania ciepła.

5. Opis przyjętych rozwiązań technicznych i konstrukcyjnych

Konstrukcja obiektu.

Fundamenty – kondygnacja podziemna wykonana w technologii żelbetowej wanny szczelnej z betonu wodoszczelnego z izolacją ciężką przeciwwodną do poziomu posadzki parteru. Przy granicy inwestycji należy wykonać obudowę wykopu w formie palisady żelbetowej za pomocą palowania systemem CFA (rozwiązanie bezwibracyjne).

Ściany zewnętrzne murowane z bloczków gazobetonowych, wewnętrzne z bloczków silikatowych, miejscami słupy żelbetowe i elementy tarczownic (nadciągi i podciągi w miejscach o dużych rozpiętościach).

Stropy żelbetowe typu Filigran oraz prefabrykowane strunobetonowe w części poddziemnej (pozwalają na duże rozpiętości konstrukcyjne i charakteryzują się niskim ciężarem własnym).

Konstrukcja pawilonu z elementów drewnianych (drewno klejone) – słupy oraz belki dachu – stężone.

Założony system ogrzewania:
- gazowe pompy ciepła z wymiennikami gruntowymi; dolne źródło głębinowe pod obiektem
- pomieszczenia ogrzewane i chłodzone za pomocą klimakonwektorów sprzężonych z pompami ciepła

System wentylacyjny:
- indywidualne centrale wentylacyjne z odzyskiem ciepła min 80%, współpracujące z gruntowym powietrznym wymiennikiem ciepła
- wentylacja zmienno-przepływowa powiązana sterowaniem z ogrzewaniem i chłodzeniem - sterowana poprzez czujniki jakości powietrza, mierzące stopień stężenia co2, temperaturę i wilgotność w zależności od rodzaju pomieszczenia i ilości osób w nim przebywających
- system pozwala na dobranie ilości wymienianego w pomieszczeniach indywidualnie, w zależności od ilości osób w nich przebywających, wyłączając wentylację w salach pustych

Ciepła woda użytkowa:
- system oparty o lokalne mikrowęzły ciepła

Deszczówka:
- system kanalizacyjny z separatorami i filtracją z odprowadzeniem do rzeki Utraty

Woda:
- wykorzystanie wody sieciowej,
- dla ustępów wykorzystanie wody szarej z zbiorników retencyjnych

Wszystkie urządzenia instalacji sanitarnych wpięte w centralny system zarządzania instalacjami obiektu, tzw. BMS.
Oświetlenie energooszczędne LED – założono 7,5 W/m2

System BMS do sterowania oświetlenia, ogrzewania i wentylacji.

Przewidziano następujące główne urządzenia i maszyny do instalacji w obiekcie: szafa GDP, centrale wentylacyjne, komputery, projektory, ksera, pompy ciepła, pompy obiegowe, technologia kuchni.

6. Proponowane energooszczędne technologie

Przegrody budowlane w systemie pasywnym – współczynniki przenikania dla ścian, podłóg na gruncie i stropodachów Umax = 0,1 [W/(m2xK)]. Fasady aluminiowo-szklane o współczynniku Umax = 0,7 [W/(m2xK)]. Zaproponowane rozwiązanie zapewnia duże zyski energetyczne w okresie zimowym.

Na całej fasadzie aluminiowo-szklanej zastosowano system rolet przeciwsłonecznych oraz łamaczy przeciwsłonecznych chroniących przed nadmiernym dopływem promieni słonecznych w okresie letnim.

Cały obiekt oświetlany w technologii LED z automatyczną regulacją jasności połączonej z zastosowaniem czujek obecności (eliminuje oświetlanie pustych pomieszczeń).

Wentylacja mechaniczna z rekuperacją o sprawności 80%.

Ogrzewanie obiektu i c.w.u. za pomocą gruntowych pomp ciepła sprzężonych z powietrznym gruntowym wymiennikiem ciepła.

System świetlików oraz „studni” doświetlających wnętrza obiektu, redukujące zużycie energii elektrycznej dla celów oświetlenia.
Wykorzystanie wody szarej oraz deszczówki w systemie wodno-kanalizacyjnym.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl