Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą Świętokrzyski Kampus Laboratoryjny Głównego Urzędu Miar
wyróżnienie

<<< powrót
  • R3D3 Pracownia Architektoniczna Grzegorz Ziętek
Skład zespołu:
  • arch. Grzegorz Ziętek  
  • arch. Michał Malewczyk  
  • arch. Agnieszka Ziółkowska  
  • arch. Rafał Wilniewczyc  
  •  
  • http://r3d3.pl/  
  •  

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA

Koncepcja konkursowa wynika z trzech podstawowych determinant:
• po pierwsze wynika z szacunku dla zastanego miejsca i jego kontekstu; koncepcja nawiązuje do morfologii terenu w połączeniu z kontekstem urbanistycznym
• po drugie projektowana architektura jest znakiem czasu, w którym powstaje a zastosowane technologie mają w maksymalnym stopniu zapewniać energooszczędność obiektu
• po trzecie ma za zadanie harmonijnie współgrać z otoczeniem nadając mu nowej wartości oraz godnie służyć jego użytkownikom

ZAKRES

Ideowy projekt Kampusu Laboratoryjnego GUM uwzględnia wszystkie planowane docelowo obiekty z podziałem na następujące strefy funkcjonalne:

CZĘŚĆ REALIZACYJNA – I ETAP REALIZACJI
1. Strefę laboratoryjno-badawczą - część;
2. Strefę obsługowo-techniczną części laboratoryjno-badawczej - część;
3. Zagospodarowanie terenu - część;

CZĘŚĆ IDEOWA – II ETAP REALIZACJI
1. Strefę laboratoryjno-badawczą - część;
2. Strefę obsługowo-techniczną części laboratoryjno-badawczej - część;
3. Strefę wdrożeniowo-dydaktyczną wspomagającą działalność laboratoryjno-badawczą;
4. Strefę bazy socjalnej dla prowadzących badania;
5. Zagospodarowanie terenu - część;
W koncepcji przewidziano etapowanie realizacji inwestycji.

LOKALIZACJA

Rozwój procesu pomiarowo-badawczego wymaga środowiska pozbawionego wszelkich istotnych źródeł zakłóceń. Idealnym dla realizacji tego przedsięwzięcia jest region świętokrzyski usytuowany u podnóża Gór Świętokrzyskich. Teren przewidziany pod inwestycję został wybrany ze względu na oddalenie od źródeł potencjalnych niekorzystnych oddziaływań (w zakresie drgań, hałasu, zanieczyszczeń i promieniowania elektromagnetycznego) oraz możliwość dobrego połączenia z infrastrukturą komunikacyjną. Teren obejmuje ponad 13 ha powierzchni, położony jest na północnym zboczu góry Hałasa w sąsiedztwie budynków Starostwa Powiatowego, Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Świętokrzyskiej Izby Lekarskiej oraz zabudowy jednorodzinnej. Od strony południowej sąsiaduje bezpośrednio z terenami leśnymi Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego. Obsługa komunikacyjna z ul. Wrzosowej oraz z al. Ks. Jerzego Popiełuszki. Teren objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego który obecnie jest w fazie zmiany.

W okolicy przedmiotowej inwestycji znajdują się liczne kopalnie odkrywkowe złóż dolomitu oraz wapnia. Obecność lokalnych surowców mineralnych umożliwia wykorzystanie ich podczas budowy kampusu GUM przy znacznym ograniczeniu kosztów transportu.

IDEA

Miara. Krajowe Instytucje Metrologiczne, w tym Główny Urząd Miar, zajmują się wzorcami jednostek miar. W geometrii wzorem mierzenia jest tzw. złoty podział (łac. sectio aurea). Architektura obiektu została oparta na zasadach boskiej proporcji (łac. divina proportio).

UKŁAD URBANISTYCZNY

Podstawowym założeniem koncepcji jest harmonijne wkomponowanie nowych kubatur architektonicznych w istniejące zbocze Góry Hałasa (szczyt 393 m n.p.m.) wraz z odniesieniem się do kontekstu urbanistycznego. Projekt kampusu ma za zadanie określenie wspólnego, jednolitego wyrazu architektonicznego przestrzeni w celu nadania jej łatwo rozpoznawalnego charakteru decydującego o jej indywidualnej nowej tożsamości w kontekście historycznym, kulturowym, gospodarczym i społecznym.

Teren inwestycji położony jest o podnóża góry – występują tu znaczne spadki terenu a w konsekwencji tworzą się również okresowe cieki wodne. Znaczne kubatury obiektów wymagane programem inwestorskim powodują konieczność realizacji budynków w spadku.

Koncepcja opiera się na jasnym układzie bryły prostopadłościennej zbudowanej na rzucie złotego prostokąta, w której zamknięte są wszystkie funkcje przyszłego kampusu. Ze względu na etapowanie inwestycji fragmenty kubatur nieobjęte realizacją w I etapie budowy proponuje się pozostawić bez zmian w formie parków z zachowaniem istniejących nasadzeń wraz z nasadzeniami uzupełniającymi. Dodatkowo przewidziano wykonanie ogrodzeń z siatki stalowej o wysokości docelowych budynków wraz z posadzeniem na nich pnączy. Parki przewidziano do docelowego zastąpienia przez części budynków realizowane w II etapie inwestycji. Bryłę całego kampusu usytuowano harmonijnie względem otoczenia:

- zgodnie z dominującym kierunkiem urbanistycznym – ul. Wrzosowa – wraz z zabudową po stronie wschodniej kampusu; drugorzędny kierunek urbanistyczny wyznaczony przez elewację budynku Starostwa Powiatowego zaznaczono delikatnie w architekturze kampusu (rozcięcia elewacyjne);
- zgodnie z ukształtowaniem terenu – budynki dostosowano do zbocza góry, w celu minimalizacji kosztów realizacji (ograniczenie wykopów); najwyższe kondygnacje obiektów wyznaczono w oparciu o warstwice terenu.

Główną bryłę kampusu podzielono na strefy funkcjonalne za pomocą dwóch działań urbanistycznych:

- na przedłużeniu ul. Dąbrowszczaków stworzono ciąg pieszo jezdny dzielący bryłę kampusu zgodnie ze złotym podziałem w rzucie – na kwadrat oraz drugi złoty prostokąt;
- rozcięcie bryły kampusu architektonicznymi „potokami” na dalsze podziały przestrzenno-funkcjonalne – w tym wyznaczenie w strefie wejściowej dziedzińca; załamania linii potoków określono zgodnie z miarą ciągu Fibonacciego;

Z uwagi na oddziaływania zewnętrzne Laboratorium L9 – Przepływy usytuowano poza główną częścią kampusu. Budynek znajduje się od strony południowo zachodniej terenu inwestycji, otoczony naturalną zielenią w bliskości poligonu pomiarowego.

Koncepcja przewiduje utrzymanie naturalnej istniejącej zieleni, w tym zadrzewienia, w maksymalnym możliwym stopniu. Obiekt usytuowano w północnej części terenu Inwestycji z uwzględnieniem inwentaryzacji dendrologicznej, tak, aby zachować autentyczność i dziewiczość terenu.

Od strony południowej usytuowano zewnętrzne stanowiska pomiarowe ze względu na korzystne braki oddziaływań zewnętrznych, a także wymaganą bliskość lokalizacji laboratoriów kubaturowych.

Budynki kampusu otoczone są zielenią naturalną oraz sztucznie nasadzoną. Wokół kampusu przewidziano drogi serwisowe z parkingami, również w funkcji dróg pożarowych. Cały kompleks GUM łączy tereny zielone Góry Hałasa z rodzinnymi ogrodami działkowymi po stronie północnej.

ARCHITEKTURA

Kształt kampusu GUM jest syntezą dwóch działań na prostopadłościennej bryle: układ warstwicowy, rozcięcia funkcjonalno-estetyczne.

Obiekt oglądany z lotu ptaka ma w zamyśle twórców stapiać się ze zboczem Góry Hałasa. W tym celu w obiekcie zadbano o piątą elewację – dachy pokryte są zielenią ruderalną z przewagą gatunków synantropijnych autochtonicznych. Cały kampus może kojarzyć się również z krajobrazem kopalni odkrywkowych, licznych w sąsiedztwie inwestycji.

Obiekt oglądany z perspektywy człowieka budowany jest w oparciu o przestrzenną grę masywnych brył kamiennych. Interesujący efekt architektoniczny brył niemal pozbawionych dostępu światła dziennego możliwy jest do uzyskania dzięki funkcji obiektu. Liczne laboratoria wymagają braku oświetlenia naturalnego, część z nich wymaga niezależnego fundamentowania – lokalizowania w piwnicach. Dzięki tym wymaganiom realne jest tworzenie znacznych kubatur budynków.

Elewacje obiektów pokryte są naturalnym kamieniem elewacyjnym ryflowanym w zmiennym układzie geometrycznym. Na tym etapie realizacji autorzy przewidują wykorzystanie naturalnych złoży surowców mineralnych w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji. Ze względów kosztowo realizacyjnych może okazać się konieczne zastąpienie tego rozwiązania przez beton architektoniczny z ukształtowaną powierzchnią za pomocą form z żywic epoksydowych.

Zakłada się, iż mieszanka betonowa powstanie z wykorzystaniem lokalnych kruszyw (dolomit). Stosunkowo nieliczne doświetlenia pomieszczeń kampusu realizowane będą za pomocą pionowych okien szczelinowych szer. 60 cm ukrytych za rytmem kamiennych (lub betonowych) żylet elewacyjnych. Układ taki pozwala na uzyskanie efektu znikania okien, przy oglądaniu ich z kierunków nieprostopadłych do elewacji.

Strefy wejściowe do obiektów, hole, doświetlenie pomieszczeń na parterach, zostało zrealizowane za pomocą fasad szklano-aluminiowych budowanej w oparciu o formy trójkątne. Triangulacja fasad pozwala na swobodę kształtowania formy geometrycznej, która w zamyśle autorów ma kontrastować z masywnymi formami kamiennymi ścian. Efekt elewacyjny jest kontynuacją idei rozcinania brył budynków architektonicznymi „potokami”, może kojarzyć się z bystrą górską wodą szypotu.

Masywne bryły skalne są metaforą wieczności i niezmienności, podczas gdy dynamiczne potoki górski symbolizują zmianę i upływający czas.

Forma zabudowy, mimo, iż niewystępująca nigdzie w sąsiedztwie wynika bezpośrednio z kontekstu geomorfologicznego, jednocześnie podporządkowując się wzorcom urbanistycznym. Wysokość zabudowy dostosowano do ludzkiej skali, obiekty mimo znacznych rozmiarów podzielono na mniejsze bryły. Analiza pierzei założenia projektowego od strony ul. Wrzosowej pozwoliła na stworzenie harmonijnego obiektu łączącego duży budynek Starostwa Powiatowego z drobną zabudową mieszkalną na wschód od terenu objętego Inwestycją.

Budynki kampusu zaprojektowano jako dwu i trzykondygnacyjne, niektóre podpiwniczone.

W zakresie detalu architektonicznego proponuje się ujednolicone formy małej architektury – oprawy oświetleniowe, posadzkowe oraz słupy, ławki, detale posadzek, obrzeży cieku wodnego, zagospodarowanych pasów zieleni.

ROZWIĄZANIA FUNKCJONALNO-PRZESTRZENNE

Zaproponowane w koncepcji rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne wynikają z narzuconych założeń przedprojektowych. Poszczególne strefy i części laboratoriów połączone zostały zgodnie z wytycznymi Zamawiającego. W rozlokowaniu poszczególnych elementów kierowano się wzajemnymi relacjami obiektów, ich rozmiaru, w tym wysokości, oraz funkcjonalności.

STREFA LABORATORYJNO-BADAWCZA

Strefa została zlokalizowana w kwadracie zabudowy na południe od ciągu pieszo jezdnego na przedłużeniu ul. Dąbrowszczaków oraz w osobnym budynku I – L9. Strefę tworzą dwa zespoły budynków:

- budynek D (I i II etap) po stronie zachodniej kwadratu zabudowy – zawiera pomieszczenia:
- L1 – Akustyka i Drgania.
- L2 – Czas i Częstotliwość.
- L3 – Chemia.
- L4 – Długość.
- L7 – Masa.
- L10 – Termometria.

- zespół dwóch stykających się ze sobą budynków po stronie wschodniej kwadratu zabudowy:

a. budynek E (I i II etap) – zawiera pomieszczenia:
- L6 – Fotometria i Radiometria.
- L11 – Zakład Metrologii Interdyscyplinarnej.

b. budynek F (I i II etap) – zawiera pomieszczenia:
- L5 – Elektryczność i Magnetyzm.
- L8 – Promieniowanie Jonizujące.

- budynek po stronie południowo – zachodniej terenu inwestycji:
a. budynek I (II etap) – zawiera pomieszczenia:
- L9 – Przepływy.

Dla pracowników każdej z dziedzin zapewniono pokoje do pracy ciągłej (jednoosobowe dla kierowników oraz dwuosobowe dla pozostałych pracowników). Dla obsługi laboratoriów przewidziano 8 sal wdrożeniowo-dydaktycznych dla ok. 20 osób każda. Rozplanowanie obiektów umożliwia sprawną organizację pracy poszczególnych laboratoriów. Stanowiska laboratoryjne spełniają wymagania Zamawiającego.

Struktura obiektu umożliwia elastyczną modyfikację pomieszczeń laboratoryjnych w związku ze zmieniającymi się wymaganiami zarówno w zakresie ich wielkości, wymagań środowiska pracy, jak i niezbędnej dostępnej infrastruktury. Część pomieszczeń biurowych przewidziano do zmiany funkcji dla realizacji II etapu inwestycji.

Przestrzeń techniczna umożliwia łatwy dostęp do infrastruktury bez konieczności ingerencji w konstrukcję obiektu oraz zapewnia możliwość precyzyjnego sterowania warunkami wewnętrznymi niezależnie dla każdego stanowiska. Stanowiska o wysokich wymaganiach stabilności temperatury ulokowano pod ziemią. Stanowiska o wysokich wymaganiach dotyczących poziomu dopuszczalnych drgań zlokalizowano w sposób umożliwiający fundamentowanie stanowisk niezależnie od konstrukcji pozostałych obiektów.

Z uwagi na zakładane etapowanie inwestycji przewidziano możliwość połączenia funkcjonalnego części realizacyjnej z częścią ideową w zakresie poszczególnych dziedzin pomiarowych. Etapowanie zakłada częściową realizację obiektów, w tym części budynków w I i II etapie inwestycji. W II etapie inwestycji przewiduje się zastąpienie parków kubaturami obiektów, przewidziano również przebudowy i nadbudowy budynków zrealizowanych w I etapie.

Stanowisko zewnętrzne przy L5 i L9 usytuowano po południowej stronie kampusu, z wejściami bezpośrednio z laboratoriów L5. Plac o wymiarach 80 x 80 m jest częściowo zagłębiony w zboczu góry, w taki sposób, aby wyzerować bilans mas ziemnych – wykopów i nasypów. Lokalizacja znajduje się możliwie daleko od uciążliwości wokół terenu – drgań i hałasów od strony ul. Wrzosowej oraz drogi krajowej nr 73.

Stanowisko zewnętrzne przy L4 i L6 o wymiarach 3 x 500 m usytuowano od strony południowej w miejscu gdzie teren inwestycji ma największą szerokość. Lokalizację stanowiska skręcono względem układu kampusu o 7O, w maksymalnym możliwym stopniu sytuując je równolegle do warstwicy zbocza 312 m n.p.m. Po stronie zachodniej konieczna jest realizacja skarp terenowych w celu zachowania idealnego poziomu poligonu pomiarowego.

STREFA OBSŁUGOWO-TECHNICZNA CZĘŚCI LABORATORYJNO-BADAWCZEJ

Strefę zlokalizowano w budynku A oraz w budynku ochrony przy głównej bramie wjazdowej, od strony wejścia do kampusu (północno-zachodni narożnik zabudowy) i przewidziano do realizacji w całości w I etapie inwestycji.

Część ochrony obiektu
W tej strefie zlokalizowano pomieszczenie dowódcy ochrony z magazynem na broń oraz pomieszczenie dla strażników. Pomieszczenie dowódcy wyposażone jest w system łączności teleinformatycznej, w tym monitoring wideo system alarmu pożarowego w razie konieczności z dźwiękowym systemem ostrzegawczym. Pomieszczenie połączone jest na stałe systemem domofonowym z budynkiem ochrony przy głównej bramie wjazdowej i wejściu na teren kampusu. Brama wyposażona jest w automatyczny system identyfikacji RFID oraz szlaban drogowy. Pozostałe bramy chronione są bramami otwieranymi automatycznie oraz wideo monitoringiem.

Część zarządzających funkcjonowaniem części laboratoryjno-badawczej.
Pomieszczenia tej strefy ze względu na odmienny charakter pracy przewidziano jako część obiektu wydzieloną komunikacyjnie i samodzielną z punktu widzenia jej funkcjonowania. W strefie tej przewidziano pomieszczenia służące obsłudze organizacyjnej całego obiektu. W części tej ulokowane zostały pomieszczenia pracowników poszczególnych komórek organizacyjnych Kampusu oraz pomieszczenia przeznaczone dla pracowników zajmujących się pośrednio działalnością naukowo-badawczą.

Część techniczna i technologiczna.
W strefie tej znajdują się wszelkie pomieszczenia i funkcje techniczne obsługujące zespół obiektów na terenie Kampusu.

Część warsztatowa dla potrzeb realizacji infrastruktury badawczej.
Pomieszczenia tej strefy przeznaczone są do przechowywania, produkcji oraz bieżącej konserwacji urządzeń i infrastruktury laboratoryjno-badawczej stanowiących wyposażenie laboratoriów. Stacjonują tu również pojazdy specjalistyczne, w tym mobilne laboratoria i inne konieczne do funkcjonowania, utrzymania porządku i odpowiedniego stanu technicznego obiektów i terenu Kampusu. Dodatkowo w przestrzeni tej znajdują się magazyny oraz warsztat obsługi technicznej umożliwiających bieżącą obsługę infrastruktury.

Część wdrożeniowo-dydaktyczna.
W tej strefie przewidziano realizację sali dla 120 osób, przewidzianej dla rozpowszechniania wyników badań naukowych oraz doświadczeń w zakresie realizacji programów badawczorozwojowych.

Część podziemna
W podziemiu budynku, oprócz lokalizacji niezbędnych pomieszczeń technicznych i obsługi laboratoriów, zlokalizowano halę garażową na 62 miejsca postojowe dla samochodów osobowych, w tym 2 dla osób niepełnosprawnych. Halę należy wyposażyć w instalację tryskaczową oraz przeciwpożarowy system wentylacji.

STREFA WDROŻENIOWO-DYDAKTYCZNA WSPOMAGAJĄCA DZIAŁALNOŚĆ LABORATORYJNOBADAWCZĄ – IDEOWA.

Strefa przewiduje infrastrukturę zapewniającą realizację potrzeb związanych z transferem wiedzy i technologii - przewidziana jest do realizacji w II etapie inwestycji. Propozycję rozwiązań obiektu pokazano w I etapie konkursu. Strefa została zlokalizowana w budynku B – w centralnej, północnej części kampusu GUM. W I etapie inwestycji zamiast budynku przewidziano realizację parku ogrodzonego siatką do wysokości kubatur przyszłych obiektów.

Część wejściowa.
Przestrzeń wejścia do budynku obejmuje swoim zakresem część obiektu, służącą przyjmowaniu i obsłudze gości oraz osób odwiedzających Kampus Laboratoryjny. Zadaniem jej jest umożliwienie dostępu do poszczególnych, odrębnych stref obiektu, a także zapewnienie sprawnego przepływu osób odwiedzających Kampus. W rozwiązaniach wnętrza odzwierciedlono specyfikę i znaczenie dziedziny jaką jest metrologia w dzisiejszym świecie. Strefa wejściowa obejmuje swoim zakresem obszerny hall wraz z częścią lobby stanowiącą strefę, gdzie osoby odwiedzające mogą zapoznać się z historią i teraźniejszością metrologii w oczekiwaniu na spotkanie, wykład , itp. Ponadto w strefie wejściowej ulokowano szeroki mebel recepcyjny zapewniający możliwość pracy 2-3 osób jednocześnie, do obsługi grup i indywidualnych osób przyjezdnych. Uzupełnieniem tej strefy są pomieszczenia sanitarne i gospodarcze służące obsłudze sanitarnej funkcji wejściowej, a także pomieszczenie portierni / ochrony służące osobom dozorującym wejścia do budynku.

Przestrzeń wystawowa.
Celem tej strefy jest szeroko pojęta promocja, propagowanie wiedzy związanej z dziedziną metrologii oraz indywidualną działalnością Kampusu Laboratoryjnego GUM. Przestrzeń ta służy realizacji organizowanej wystawy stałej oraz tymczasowej z uwzględnieniem stanowisk multimedialnych i projekcyjnych na których osoby wizytujące budynek będą mogły zapoznać się z dziedziną metrologii od etapu jej historycznego rozwoju do czasów współczesnych. Porównanie dawniej stosowanych urządzeń i technologii pomiarowych w odniesieniu do najnowszych technologii pomiarów ma pokazać przekrój oraz złożoność nauki metrologicznej. Dodatkowe stanowiska multimedialne i projekcyjne mają umożliwić obejrzenie filmów, wywiadów i doświadczeń przybliżających widza do tej sfery nauki. W przestrzeni wystaw tymczasowych zorganizowane będą stanowiska edukacyjno-doświadczalne umożliwiające samodzielne dokonanie określonych pomiarów i zrozumienie działania urządzeń, które do tego służą. Elementem wieńczącym wystawę tymczasową z przestrzenią edukacyjno-doświadczalną jest stoisko handlowe, na którym możliwe będzie nabycie gadżetów promocyjnych.

Część konferencyjna.
Funkcją tej przestrzeni jest realizacja jednego z podstawowych zadań leżących w zakresie kompetencji Kampusu Laboratoryjnego GUM. Strefa ta zapewnia możliwość realizacji spotkań i konferencji naukowych służących rozwojowi i wymianie wiedzy związanej z dziedziną metrologii.

Przeznaczeniem podstawowym jest utworzenie zaplecza naukowego, stwarzającego warunki dla szerokiej wymiany myśli, doświadczeń oraz dyskusji, prezentacji czy prelekcji, które pozwolą na rozwój dziedziny metrologicznej.

Przestrzeń konferencyjna stanowi człon funkcjonalny działalności Kampusu, na równi z częścią laboratoryjną służącą działalności badawczej. Elementem centralnym strefy konferencyjnej jest foyer, w którym znajduje się punkt informacyjny oraz rejestracyjny dla uczestników spotkań naukowych.

W przestrzeni tej poza samymi salami konferencyjnym rozwinięto również strefę umożliwiającą swobodne prowadzenie dyskusji podczas przerw w spotkaniach. W ramach realizacji tej funkcji planuje się wyposażenie obiektu w urządzenia i systemy audiowizualne i multimedialne, umożliwiające uzyskanie wysokojakościowego nagłośnienia sal i pomieszczeń służących użytkownikom, a także możliwość prezentacji materiałów i rejestrowania wydarzeń.

Część dydaktyczna.
Uzupełnienie dla części konferencyjnej stanowi strefa dydaktyczna Kampusu. Jej trzon opiera się na zespole sal wykładowych umożliwiających prowadzenie zajęć, ćwiczeń i warsztatów. Każda z sal dydaktycznych posiada wyposażenie multimedialne umożliwiające prezentację materiałów szkoleniowych i wykładowych. Dodatkowo przestrzeń ta uzupełniona jest o sale spotkań indywidualnych oraz o pomieszczenia służące wykładowcom i nauczycielom.

Kawiarnia.
Pomieszczenie gastronomiczne działające w spektrum obejmującym dystrybucje ciepłych oraz zimnych napoi z możliwością spożycia posiłków gotowych, dostarczanych z zewnątrz. Pomieszczenie to znajduje się w bezpośrednim styku z hallem wejściowym i umożliwia korzystanie z niego przez wszystkich użytkowników budynku. Charakter kawiarni i jej wyposażenie zapewnia również możliwość przeprowadzenia spotkań indywidualnych dla osób odwiedzających budynek.

Mediateka z czytelnią.
W ramach części edukacyjnej Kampusu przewidziano strefę Mediateki, tj. pomieszczeń umożliwiających gromadzenie i swobodny dostęp do materiałów naukowych, dydaktycznych i informacyjnych z dziedziny metrologii. Materiały te zbierane będą w formie publikacji, notatek, filmów i innych form zapisu, z założenia przechowywanych w formie elektronicznej. Użytkownicy chcący korzystać z zasobów będą mieli możliwość dostępu do materiałów na sprzęcie własnym oraz stacjonarnym zlokalizowanym na terenie czytelni. Ponadto w ramach Mediateki przewiduje się niewielką strefę przeznaczoną dla tradycyjnych zbiorów książkowych oraz wydawanych cyklicznie czasopism i materiałów o charakterze naukowym, związanym z dziedziną metrologii. W bezpośrednim sąsiedztwie czytelni przewidziano zamykane pomieszczenia do pracy indywidualnej, gdzie osoby spędzające dłuższy czas będą mogły pracować w komfortowych warunkach. W strefie czytelni przewidziano miejsce na samoobsługowy bufet do przygotowania ciepłych i zimnych napoi.

Część bufetowa.
W bezpośrednim sąsiedztwie części konferencyjnej i dydaktycznej przewidziano strefę bufetową obsługującą uczestników konferencji, sympozjów i wykładów w trakcie trwania przerw w spotkaniach.

Funkcja warsztatowa.
Pomieszczenia o funkcji warsztatowej w części dydaktyczno-konferencyjnej Kampusu mają za zadanie zapewnić wsparcie eksploatacyjne i możliwość obsługi technicznej obiektu, przeznaczonego do jednoczesnego użytkowania przez dużą ilość osób.

Funkcja uzupełniająca.
Jako uzupełnienie podstawowej funkcji obiektu przewidziano pomieszczenia obsługujące i zapewniające jego poprawne funkcjonowanie. W ich skład wchodzą przede wszystkim pomieszczenia techniczne i porządkowe.

STREFA BAZY SOCJALNEJ – IDEOWA
Strefa ta zapewnia zaplecze noclegowe dla pracowników Kampusu Laboratoryjnego i przeznaczona jest do realizacji II etapie inwestycji. Strefę zlokalizowano w budynku C w północno-wschodnim narożniku zabudowy Kampusu GUM. Propozycję rozwiązań obiektu
pokazano w I etapie konkursu.. W I etapie inwestycji zamiast budynku przewidziano realizację parku ogrodzonego siatką do wysokości kubatur przyszłych obiektów.

Pod budynkami A, B i C przewidziano podpiwniczenie, w większości jako funkcję garażu podziemnego dla całego kampusu GUM. W I etapie inwestycji przewidziano do realizacji fragment hali – pod budynkiem A i dziedzińcem.

ZAGOSPODAROWANIE TERENU

Na teren kampusu GUM prowadzą trzy zespoły bramne:
a. brama główna od ul. Wrzosowej – po stronie zachodniej, na którą składają się następujące elementy:
- główna brama wjazdowa wyposażona w szlaban drogowy, wraz z czytnikiem RFID dla identyfikacji pracowników kampusu
- główne wejście dla pieszych i rowerzystów – identyfikacja przez służbę ochrony
- budynek ochrony połączony z pomieszczeniem dowódcy ochrony w budynku A
b. brama dodatkowa gospodarcza od ul. Wrzosowej – po stronie wschodniej, na którą składają się następujące elementy:
- brama automatyczna dla samochodów
- bramka obrotowa dla pieszych wysoka z czytnikiem RFID
- wideo-monitoring
c. brama dodatkowa ewakuacyjna od ul. Dąbrowszczaków – na którą składają się następujące elementy:
- brama automatyczna dla samochodów
- bramka obrotowa dla pieszych wysoka z czytnikiem RFID
- wideo-monitoring

Cały teren inwestycji ogrodzony systemowym ogrodzeniem z siatki panelowej stalowej. Ogrodzenie od strony ul. Wrzosowej wg projektu indywidualnego zgodnego za architekturą kampusu. Dodatkowo ogrodzenie wyposażone w drut kolczasty na całym jego obwodzie. Pas terenu bezpośrednio przyległy do ogrodzenia oczyszczony z wszelkich drzew i krzewów na szerokości 3 m, wyposażony w barierę mikrofalową oraz monitoring z detekcją ruchu, a także oświetlenie.

Teren inwestycji składa się z umownych trzech zasadniczych elementów kompozycyjnych i funkcjonalnych:

a. główny zespół budynków w kształcie złotego prostokąta, wraz z parkami i dziedzińcem międzybudynkowym
b. obiekty niekubaturowe lub mało kubaturowe położone na południe od głównego zespołu budynków;
- budynek G – trzy laboratoria L5 – II etap inwestycji
- budynek H – budynek butli gazowych – II etap inwestycji
- poligon pomiarowy P.1 3 x 500 m – I etap inwestycji;
- poligon pomiarowy P.2 80 x 80 m – II etap inwestycji;
- boisko do koszykówki, siłownię terenową, ścieżki biegowe długości 1 km i 2 km – I etap inwestycji
c. budynek I - laboratorium przepływów L9 usytuowany w południowo-zachodniej części terenu inwestycji

Wokół tych elementów zaprojektowano infrastrukturę komunikacyjną oraz przestrzenie publiczne o funkcji reprezentacyjno-wypoczynkowej. Drogi kołowe spełniają funkcję transportową oraz stanowią element ochrony przeciwpożarowej – drogi pożarowe. Zostały podzielone na drogi główne oraz drogi serwisowe, na których ruch jest kontrolowany i odbywa się incydentalnie, w celu obniżenia oddziaływania w laboratoriach. Dostęp do niektórych laboratoriów odbywa się za pomocą pochylni o normowym nachyleniu. Wjazd do hali garażowej oraz pomieszczeń obsługi laboratoriów mobilnych usytuowano od zachodniej strony budynku A w poziomie piwnicy. Przy drogach głównych zlokalizowano miejsca postojowe dla samochodów osobowych, w tym dla osób niepełnosprawnych. Uzupełnieniem infrastruktury jest wiata do przechowywania rowerów. Przy drogach wewnętrznych zlokalizowano chodniki dla pieszych oraz trawniki

Pomiędzy budynkami A i B (park w I etapie inwestycji) B i C (parki w I etapie inwestycji) oraz D i E/F usytuowano dziedziniec zewnętrzny w funkcji przestrzeni rekreacyjno-reprezentacyjnej. Przez dziedziniec, na całej jego długości, przebiega łamana linia potoku wodnego – wykonanego jako ciąg kamiennych fontann w kolorze czarnym. Po obu stronach potoku zlokalizowano wyspy zieleni wyposażone w siedziska z thermodrewna. Uzupełnieniem przestrzeni są drzewa sadzone w wielkogabarytowych donicach oraz słupy oświetleniowe. Od strony ul. Wrzosowej (północna krawędź dziedzińca) zlokalizowano reprezentacyjne schody oraz kaskadę wodną nawiązującą małą architekturą do warstwic terenu – sposobu kształtowania bryły architektonicznej całego kampusu GUM.

Wzdłuż ogrodzenia, od strony ul. Wrzosowej przewidziano szpaler drzew dekoracyjnych.

ROZWIĄZANIA MATERIAŁOWO-KONSTRUKCYJNE

OPIS PRZYJĘTYCH DYSPOZYCJI MATERIAŁOWYCH

Ściany trójwarstwowe, żelbetowe gr. 24 cm izolowane pianą poliuretanową PIR/PUR gr. 20 cm, obłożone łamanym kamieniem, lub okładziną z płyt betonowych.

Dachy płaskie w odwróconym systemie warstw, kryte systemem papowym z wypełnieniem żwirem oraz zielenią – system zapewnia dobrą retencję wód opadowych.

Fasady szklane, stolarka okienna oraz stolarka drzwiowa zewnętrzna aluminiowa o niskim współczynniku przenikania ciepła.

OPIS PRZYJĘTYCH ROZWIĄZAŃ TECHNICZNYCH I KONSTRUKCYJNYCH

Konstrukcja obiektu.

Obiekty laboratoryjne – budynki D, E i F – zostały zaprojektowane w oparciu o modularną, kwadratową siatkę konstrukcyjną o rozstawie osi 6 x 6 m. Większość ścian nośnych i słupów, podziałów funkcjonalnych przebiega wzdłuż osi siatki. Częściowy układ budynku jako słupowopłytowy zapewnia elastyczność w układzie funkcjonalnym biur i części laboratoriów.

Przewidziano możliwość zmiany rozmieszczenia pomieszczań, oraz zmiany ich funkcji.

Fundamenty – kondygnacje podziemne wykonane w technologii żelbetowej wanny szczelnej z betonu wodoszczelnego z izolacją ciężką przeciwwodną do poziomu posadzki parteru.

Ściany zewnętrzne i wewnętrzne żelbetowe, miejscami słupy żelbetowe i elementy tarczownic (nadciągi i podciągi w miejscach o dużych rozpiętościach).

Stropy żelbetowe, prefabrykowane strunobetonowe oraz kasetonowe dla dużych pomieszczeń (pozwalają na duże rozpiętości konstrukcyjne i charakteryzują się niskim ciężarem własnym).

Założony system ogrzewania:
- gazowe pompy ciepła z wymiennikami gruntowymi; dolne źródło głębinowe pod obiektem
- pomieszczenia ogrzewane i chłodzone za pomocą klimakonwektorów sprzężonych z pompami ciepła

System wentylacyjny:
- indywidualne centrale wentylacyjne z odzyskiem ciepła min 80%, współpracujące z gruntowym powietrznym wymiennikiem ciepła
- wentylacja zmienno-przepływowa powiązana sterowaniem z ogrzewaniem i chłodzeniem
- sterowana poprzez czujniki jakości powietrza, mierzące stopień stężenia CO2, temperaturę i wilgotność w zależności od rodzaju pomieszczenia i ilości osób w nim przebywających
- system pozwala na dobranie ilości wymienianego w pomieszczeniach indywidualnie, w zależności od ilości osób w nich przebywających, wyłączając wentylację w salach pustych
- każdy z obiektów laboratoryjnych wyposażono w zaawansowany system dystrybucji powietrza; z uwagi na bardzo wysokie wymagania niektórych pomieszczeń przewidziano szereg rozwiązań pozwalających je zrealizować:

a. niezależne systemu dystrybucji powietrza; przewidziano przestrzenie wentylacyjne w sufitach podwieszanych korytarzy o znaczących gabarytach – wysokość 2 m, szerokość do 6 m; zaprojektowana przestrzeń pozwala na prowadzenie równolegle szeregu kanałów nawiewnych i wywiewnych dla laboratoriów i pomieszczeń o różnych wymaganiach sanitarnych; duże przekroje wentylacyjne, a tym samym znacząca powierzchnia komunikacji pozwalają na obniżenie prędkości powietrza nawiewanego i wywiewanego, jednocześnie znacząco redukując hałas i drgania od systemu wentylacji;

b. największe centrale wentylacyjne zlokalizowano poza głównymi bryłami budynków w części podpiwniczonej pod dziedzińcem między budynkami; rozwiązanie pozwala eliminować drgania, hałas, wpływ promieniowania elektromagnetycznego oraz inne uciążliwości;

c. pomieszczenia o wyjątkowo wysokich potrzebach sanitarnych (przepływ laminarny, pomieszczenia typu clean-room, laboratoria L1_1, L1_2, L2_1, L4_1, L4_2, L4_3, L4_4, L4_24, L4_25, L4_26, L4_27, L4_28, L4_29, L4_30, L6_2, L7_2, L7_3, L7_13, L7_15, laboratoria wyposażone w dygestoria) wyposażono w sufity wentylacyjne nawiewne, kraty wentylacyjne wywiewne zlokalizowane przy podłodze osadzone w dodatkowych ścianach wewnętrznych w pomieszczeniach; w razie potrzeby (np. laboratorium L4_4) przewidziano możliwość montażu podłóg wentylacyjnych wywiewnych;

d. kaskadowy system filtracji; I poziom filtracji przy czerpniach powietrza; II poziom filtracji przy centralach wentylacyjnych; III poziom filtracji (w tym HEPA) przed pomieszczeniem – montowany poza pomieszczeniem;

e. kaskadowy system tłumienia drgań i hałasu akustycznego od systemu wentylacji; I poziom tłumienia instalowany za centralą wentylacyjną w pomieszczeniu wentylatorowni; II poziom tłumienia za filtracją III poziomu, montowany w przestrzeni technicznej w korytarzu, poza pomieszczeniem laboratorium; III poziom tłumienia instalowany poza pomieszczeniem dla eliminacji negatywnego oddziaływania od powietrza wywiewanego z pomieszczenia;

f. lokalizacja czerpni terenowych w znacznym oddaleniu od budynków; lokalizacja wyrzutni wentylacyjnych na dachach obiektów;

g. integracja systemów wentylacyjnych we wszystkich budynkach (niezależne centrale wentylacyjne, czerpnie, wyrzutnie, kanały wentylacyjne, etc.) za pomocą systemu BMS; pozwala na monitorowanie działania systemów, a w razie przeprowadzania nadzwyczajnych badań na kontrolę oraz ewentualne wyłączanie systemów.

Ciepła woda użytkowa:

- system oparty o lokalne mikrowęzły ciepła

Woda opadowa i roztopowa:

- system kanalizacyjny z separatorami i filtracją z odprowadzeniem do gruntu lub miejskiej sieci kanalizacyjnej
- przewidziano potok wodny w na dziedzińcu kampusu w formie kamiennych bloków; system oparty o grawitacyjne działanie, wspomagany systemem pomp i filtrów, w razie potrzeby zasilany wodą z instalacji wodociągowej.

Woda:
- wykorzystanie wody sieciowej,
- dla ustępów wykorzystanie wody szarej ze zbiorników retencyjnych

Wszystkie urządzenia instalacji sanitarnych wpięte w centralny system zarządzania instalacjami obiektu, tzw. BMS.

Oświetlenie energooszczędne LED – założono 7,5 W/m2

System BMS do sterowania oświetlenia, ogrzewania i wentylacji.

PROPONOWANE ENERGOOSZCZĘDNE TECHNOLOGIE

Przegrody budowlane w systemie pasywnym – współczynniki przenikania dla ścian, podłóg na gruncie i stropodachów Umax = 0,1 [W/(m2xK)]. Fasady aluminiowo-szklane o współczynniku Umax = 0,7 [W/(m2xK)]. Zaproponowane rozwiązanie zapewnia duże zyski energetyczne w okresie zimowym.

W oknach zastosowano system rolet przeciwsłonecznych oraz łamaczy przeciwsłonecznych chroniących przed nadmiernym dopływem promieni słonecznych w okresie letnim.

Cały obiekt oświetlany w technologii LED z automatyczną regulacją jasności połączonej z zastosowaniem czujek obecności (eliminuje oświetlanie pustych pomieszczeń).

Wentylacja mechaniczna z rekuperacją o sprawności 80%.

Ogrzewanie obiektu i c.w.u. za pomocą gruntowych pomp ciepła sprzężonych z powietrznym gruntowym wymiennikiem ciepła.

System świetlików oraz „studni” doświetlających wnętrza obiektu, redukujące zużycie energii elektrycznej dla celów oświetlenia.

Wykorzystanie wody szarej oraz deszczówki w systemie wodno-kanalizacyjnym.

Wykorzystanie lokalnych surowców mineralnych podczas budowy (kopalnie dolomitu i wapnia).

Zastosowanie dachów płaskich pozwala na produkcję energii z paneli fotowoltaicznych. Ze względu na niekorzystne uwarunkowania finansowe nie proponuje się tego rozwiązania na tym etapie projektu.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl