Konkurs architektoniczno-urbanistyczny na koncepcję osiedla mieszkaniowego przy ul. Białowieskiej we Wrocławiu
II nagroda

<<< powrót
  • TZA
Skład zespołu:
  • Marcin Zadrożny  
  • Aleksandra Targońska  
  • Daniel Małek  
  •  
  • wizualizacje:  
  • Piotr Banak  
  •  
  • makieta:  
  • Paweł Nowak  
  •  
  • http://tzarch.pl/  
  •  
  •  

IDEA URBANISTYCZNA

Kluczową ideą naszego projektu było stworzenie układu zabudowy, który w największym stopniu wykorzysta atuty lokalizacji – bliskość terenów nadrzecznych i zabytkowego parku, i powiąże je w sposób, który sprawi, że przestrzenie osiedlowe będą stanowiły naturalną kontynuację przyległych obszarów rekreacyjnych.

Chcieliśmy, by projektowane domy stanowiły osnowę dla najważniejszych ciągów pieszych i rowerowych, umożliwiając wygodną cyrkulację mieszkańców i gości, którzy z różnych miejsc i perspektyw będą mogli oglądać krajobraz rzadko spotykany na nowych osiedlach mieszkaniowych.

Projektowane przez nas założenie czerpie inspiracje również z topografii terenu – skarpa, na której znajduje się działka, pozwala wyeksponować od strony rzeki i z najbliższego mostu rytmiczny ciąg budynków stojących prostopadle do niej, nadając im inną rangę niż ta odczuwana z perspektywy człowieka stojącego na ulicy lub osiedlowym dziedzińcu. W analogiczny sposób potraktowana została zabudowa na terenie potencjalnego drugiego etapu osiedla – szczytowe ściany budynków zaprojektowanych prostopadle do parku, z podwórzami otwartymi na południe, tworzą ażurowe zwieńczenie historycznej przestrzeni zielonej ponad koronami drzew.

Projektowany zespół (na terenie realizacyjnym) składa się z dwóch typów budynków:
• budynków B1-B5, usytuowanych prostopadle do rzeki, wyznaczających dziedzińce, które opadają w stronę wody, i wiążą się z główną ścieżką biegnącą wzdłuż brzegu Odry
• budynku A, flankującego zespół od strony południowej i od strony uliczki dojazdowej, z szerokimi otwarciami w parterach i na ostatnich kondygnacjach, które umożliwiają funkcjonalne i widokowe powiązania wzdłuż kierunku północ-południe, stanowiąc zarazem domknięcie - trzecią pierzeję - dziedzińców osiedlowych.

Dziedzińce, otwarte na rzekę, są przestrzeniami zielonymi, łagodnie łączącymi się z nadrzecznym pasem roślinności. Na ich terenach wyznaczyliśmy strefy placów zabaw, spotkań i rekreacji, o których dokładnym przeznaczeniu powinni zapewne zadecydować przyszli mieszkańcy. Północna część dziedzińców, gdzie nie ma garażu podziemnego, pozwala wprowadzić na teren osiedla wyższą zieleń, tak by jeszcze bardziej zaakcentować powiązanie ze strefą zadrzewień nad Odrą.

Przestrzenie na wschodnim i zachodnim krańcu zespołu mają charakter bardziej publiczny, odczuwalny dzięki większej skali i pełnemu otwarciu od strony ulicy.

Pierwsza z nich to plac portowy, łączący się z promenadą biegnącą wzdłuż brzegów portu i z kładkami, które mają go przecinać. Plac, o wydłużonym kształcie, prowadzi na górny taras cypla na styku portu i Odry, stanowiąc atrakcyjny punkt widokowy na Odrę i Most Milenijny. W posadzce placu na osi południowej kładki zaprojektowaliśmy fontannę, która latem będzie dodatkową atrakcją tej przestrzeni.

Od wschodu poprowadzono pasaż, łączący najkrótszą drogą tereny nadrzeczne, z charakterystycznymi pozostałościami dźwigów rozładunkowych, z parkiem Popowickim i jego „ogniskową” – placykiem z rzeźbą „Samotność” nawiązującą do poezji Stanisława Dróżdża.

Zdecydowaliśmy się usytuować budynki w jednolitym rytmie, bez respektowania linii stanowiącej podział między terenem objętym MPZP i częścią działki bez planu, ponieważ tylko wtedy możliwe było bezpośrednie powiązanie między ścieżką nadrzeczną a parkiem, bez przecinania klina zajmowanego przez ogródki działkowe. Ten krok porządkuje też charakter zabudowy, ograniczając liczbę typów domów.
Obie główne przestrzenie publiczne – plac i pasaż - flankowane są w naszym projekcie wyższymi budynkami – jedenastokondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym z usługowym cokołem w rejonie cypla i tej samej wysokości punktowcem przy ciągu pieszym prowadzącym do parku.

Pozostała projektowana zabudowa utrzymana jest w znacznie niższej skali – od 6 kondygnacji w północnej części budynków B od strony rzeki, po 5 kondygnacyjną zabudowę po obu stronach ulicy dojazdowej, rytmicznie obniżającą się do 3 kondygnacji na długich odcinkach pierzei.

Plac i pasaż prowadzący do parku łączy pieszo-rowerowa uliczka, przebiegająca między budynkiem A i budynkami B. Stanowi ona oś osiedla, z której dostępne są wejścia do wszystkich klatek schodowych i do klubów sąsiedzkich w parterze budynku A. Uliczka ta zapewnia także obsługę pożarową osiedla, co pozwala zaprojektować szpalery drzew wzdłuż ulicy dojazdowej.

Cała przestrzeń osiedla jest wyłączona z ruchu kołowego – dojazdy do garażu podziemnego i do parkingu terenowego zapewnione są z wyznaczonego w MPZP przedłużenia ulicy Białowieskiej. Dzięki szerokim przejściom bramnym w parterze budynku A, w razie potrzeby można w dogodny sposób dostać się samochodem niedaleko każdej klatki schodowej. Parking terenowy na wschodnim krańcu terenu oddzielony jest od zabudowy pasem wyższej zieleni ze strefą rekreacyjną – miejscem na organizację imprez osiedlowych, lokalizację urządzeń rekreacyjnych (siłownia plenerowa) itp. W przestrzeni ulicy i parkingu wprowadziliśmy możliwie duże strefy zieleni, w formie pasów rozdzielających miejsca parkingowe, szpalerów drzew i wyniesionych donic z zielenią okrywową, odsuwających ruch pieszych od ścian budynków, w których znajdują się mieszkania.

Program parkingowy zostanie zrealizowany w garażu podziemnym (363 miejsca) i na parkingu terenowym (80) usytuowanym na skraju terenu, w oddaleniu od okien budynków mieszkalnych. Zdecydowaliśmy się nie wydzielać większej liczby miejsc postojowych na terenie, uznając, że większe skupiska samochodów niekorzystnie wpłynęłyby na kompozycję urbanistyczną. Wzdłuż ulicy przewidzieliśmy miejsca postojowe dla gości, klientów lokali usługowych, wkomponowane pomiędzy drzewa.

Program osiedla uzupełniają lokale usługowe zlokalizowane w parterze budynku A, który ma większą wysokość od pozostałych, stricte mieszkalnych, kondygnacji – 4m brutto. Od strony placu portowego, na szczycie budynku, przewiduje się lokal na sklep lub kawiarnię, natomiast bliżej przejścia do parku zaprojektowano dwie przestrzenie, które mogą być wykorzystane na żłobek i przedszkole – z dobrym nasłonecznieniem od strony południowej i bezpiecznym dostępem do przestrzeni rekreacyjnych na osiedlu czy w Parku Popowickim. Do lokalu przeznaczonego na przedszkole przylega niewielki ogródek, który może być miejscem prowadzenia zajęć na świeżym powietrzu.

W projekcie wygospodarowano także dodatkowe przestrzenie zewnętrzne w każdym budynku (w przypadku budynku A – jeden dla dwóch sekcji) – tarasy sąsiedzkie. Mogą one służyć jako miejsce zabaw dla dzieci, miejsce organizowania spotkań integracyjnych dla sąsiadów czy zajęć sportowych na świeżym powietrzu.

KONCEPCJA ARCHITEKTONICZNA

Projektowana zabudowa, ze względu na charakter osiedla i narzucone wymagania budżetowe, ma być „architekturą tła”, o spokojnych i skromnych środkach wyrazu. Została zaprojektowana jako rytmiczne układy powtarzalnych elementów okiennych i balkonowych w stonowanej kolorystyce i detalu ograniczającym się do:
• delikatnego zaakcentowania pól okiennych, przejść bramnych i obniżeń w górnej części budynku A inną fakturą tynku,
• wykończenia stref wejściowych okładzinami ceramicznymi,
• detalu balustrad balkonów, loggii i wspólnych tarasów z lekkiej siatki stalowej.

Nieco inaczej potraktowane zostały kluczowe dla kompozycji osiedla elewacje – północne elewacje budynków B od strony rzeki i elewacja budynku A na osi kładki od strony placu portowego. Mają one wyraźny rysunek krat okalających loggie, które nadają większą plastyczność najbardziej eksponowanym fasadom zespołu.

Budynki A i B łączy wspólny detal, kolorystyka i charakter wątków elewacyjnych; różnią się natomiast typologią:
• Budynki B (pięć powtarzalnych domów) w typologii korytarzowej, z charakterystycznym odgięciem fragmentu elewacji zachodniej, umożliwiającym doświetlenie mieszkań w tej części bryły. Długi hol poszerza się w miejscu, gdzie zaprojektowano jednobiegową klatkę schodową, umożliwiając górne doświetlenie przez świetlik w dachu. Do budynków wchodzi się przez podcień wejściowy z uliczki osiedlowej. W każdym z budynków zaprojektowano 45 mieszkań o zróżnicowanej typologii, z największymi zlokalizowanymi w części budynku od strony rzeki. Na każdej kondygnacji znajduje się od 6 do 8 mieszkań, z których 4 są narożne, a pozostałe mają ekspozycję na wschód lub zachód. Południowa część budynku obniża się do 4 pięter, a obniżony fragment dostępny jest z holu, jako wspólny taras dla mieszkańców budynku.
• Budynek A jest domem klatkowym, z powtarzalnym układem sekcji. Kondygnacja parteru, mieszcząca w części usługi, jest wyższa (4m brutto) i podzielona na około 30m odcinki oddzielone przejściami bramnymi, z których wchodzi się do holów części mieszkalnej i do usług. Ponad parterem znajdują się dwie powtarzalne kondygnacje bez prześwitów, a na górze – kolejne dwie kondygnacje z szerokimi otwarciami, wykorzystywanymi jako tarasy dla mieszkańców. W budynku A znajdują się 132 mieszkania od M1 do M3, w ponad 50% dwustronne lub narożne; pozostałe z ekspozycją na południe (i widokami w kierunku parku).

Zaprojektowane mieszkania (357sztuk, średnia powierzchnia 53,47m2, łączny PUM 19088,91m2) swoją strukturą odpowiadają wymaganiom organizatora. Zestawienie mieszkań znajduje się w tabeli dołączonej do opisu.

Dzięki gęstej siatce okien, logicznej lokalizacji pionów instalacji i planie wolnym od elementów nośnych, możliwa jest ich łatwa transformacja, na przykład zamiana mieszkań z kuchnią na mieszkania z dodatkową sypialnią (i aneksem kuchennym przeniesionym do pokoju dziennego). Wszystkie zaprojektowane lokale spełniają wycofane już przepisy warunków technicznych, mówiące o jednym z pomieszczeń o powierzchni minimalnej 16m2, czy szerokości sypialni dwuosobowych. W każdym z mieszkań przewidziano możliwość montażu wanny, każde wyposażone jest też w balkon, loggię lub przedogródek.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl