Konkurs architektoniczny na koncepcję siedziby domu kultury Twórcza Twarda przy ulicy Twardej 8/12 w Warszawie
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • SILESIA ARCHITEKCI
Skład zespołu:
  • Radomir Borodziuk  
  • Alicja Kochańska  
  • Krzysztof Łyszkowski  
  • Natalia Marcinkiewicz  
  • Mateusz Przystaś  
  • Oktawian Stolarczyk  
  •  
  •  
  • http://silesiaarchitekci.pl/  
  •  

1. IDEA PRZEWODNIA I OGÓLNE ZAŁOŻENIA PROJEKTU

Ideą przewodnią projektu jest wykreowanie wielofunkcyjnej, elastycznej przestrzeni do tworzenia, rozwijania i odkrywania sztuki i kultury. Dom Kultury Twórcza Twarda (TT) będzie miejscem, które „zasysa” ludzi z zewnątrz by choć przez chwilę obcowali z kulturą, dając im możliwość pozostania na dłużej i odkrywania własnych zainteresowań, talentów i pasji. Otwartość na kulturę, ludzi i idee, przejawia się w otwartości i dostępności budynku.

TT „rozsiada” się pośrodku kwartału, otoczona historyczną i nowoczesną tkanką miejską, kreując nowe układy komunikacji pieszej, łączące północ z południem oraz i wschód z zachodem, a w miejscu ich przecięcia tworzy, miejsce pełne życia, pełne sztuki, kulturalne serce dzielnicy i miasta, niczym dawniej rynek miejski na przecięciu szlaków handlowych.

2. URBANISTYKA

2.1. Uwarunkowania lokalizacyjne.


Obszar opracowania znajduje się wewnątrz rozległego kwartału ze zróżnicowaną zabudową pod względem funkcji i formy. Obok historycznych budynków z przełomu XIX i XX wieku, stoją bloki z wielkiej płyty i szklane wysokościowce. Przeważa funkcja mieszkalna i usługowo-biurowa, planowany jest rozwój usług oświaty.

Wnętrze kwartału jest źle skomunikowane pod względem dojść jak i dojazdów. Wąskie uliczki i ciągi piesze nie tworzą spójnego układu komunikacyjnego. Często poprzegradzane są różnymi barierami architektonicznymi, nie pozwalającymi na swobodne przemieszczanie się, tworząc istny labirynt ślepych uliczek, placyków, urwanych chodników porozdzielanych ogrodzeniami i barierkami.

Najistotniejszy jest brak przejść pieszych na kierunku wschód-zachód od Placu Grzybowskiego do Alei Jana Pawła II oraz marginalizacja komunikacji pieszej na osi północ-południe od ulicy Twardej do Grzybowskiej. Ponadto w dużej mierze, niezabudowane przestrzenie kwartału, zajmują parkingi urządzone jak i dzikie.

Większa część kwartału zaaranżowana jest chaotycznie, dominuje podejście własnościowe, oddzielające trwale każda parcelę od sąsiednich. Brak jest spójnej idei zagospodarowania całego kwartału.

2.2. Projekt.

Projekt przewiduje uporządkowanie ciągów komunikacji pieszej kwartału. Wzdłuż południowej elewacji powstanie ciąg pieszy łączący blok przy ul. Grzybowskiej 9 z parkingiem przy „Białym budynku” Aktualnie przez parking przebiega jedno z dwóch możliwych przejść przez kwartał na osi północ – południe. W przyszłości przedłużenie projektowanego ciągu umożliwiło by skomunikowanie na osi wschód-zachód Placu Grzybowskiego z Al. Jana Pawła II. Na osi północ południe, projektuje się przedłużenie traktu pieszego zaczynającego się na ulicy Twardej, pomiędzy budynkiem dawnego gimnazjum i wysokościowcem Cosmopolitan, przez teren przyległy do budynku Zdroju, aż do placu przed Synagogą Nożyków. W późniejszym czasie, zgodnie z założeniami opracowywanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, możliwe było by przedłużenie ciągu komunikacyjnego, przez teren żłobka nr 23, do ulicy Grzybowskiej.

Na przecięciu projektowanych ciągów pieszych zlokalizowano nowy plac, sąsiadujący od południa ze Zdrojem i od północy z placem przed Synagogą Nożyków. Plac będzie pełnił funkcję przedpola przed głównym wejściem do projektowanego budynku domu kultury Twórcza Twarda, będzie miejscem; na organizację imprez plenerowych, odpoczynku i spotkań.

Wjazd na działkę znajduje się od południowo-zachodniego narożnika działki, od sięgacza ulicy Twardej, pomiędzy budynkiem dawnego gimnazjum, a wysokościowcem Spektrum Tower. Komunikacja kołowa została sprowadzona do minimum. Ogranicza się tylko do ulicy wewnętrznej, przy zachodniej granicy działki i placu manewrowego w strefie dostaw w północno-zachodnim narożniku terenu objętego opracowaniem. Strefa dostaw została „ukryta” od stron, gdzie przewiduje się główne ciągi komunikacji pieszej.

Z drogi wewnętrznej zaprojektowano zjazd do parkingu podziemnego, w którym zlokalizowano miejsca parkingowe dla pracowników. Na powierzchni, przy ulicy dojazdowej umieszczono jedynie 4 miejsca parkingowe, przeznaczone dla dostawców i rodziców dowożących dzieci do centrum kultury.

Projektowana ulica wewnętrzna stanowi drogę pożarową, a plac manewrowy – plac do zawracania dla wozów bojowych straży pożarnej, pełniący również funkcję placy manewrowego dla autobusów i dostaw.

3. ARCHITEKTURA

3.1. Bryła budynków.

Ideą przewodnią dla kształtowania bryły budynku jest znalezienie środka ciężkości pomiędzy niskimi, przysadzistymi budynkami historycznymi, a lekkimi, strzelistymi wysokościowcami, jakie wypełniają kwartał. Zaproponowana bryła łączy cechy obu rodzajów zabudowy, harmonijnie wpisując obiekt w zastaną tkankę miejską.

Elementem wyjściowym dla podstawy bryły jest korelacja Synagogi Nożyków oraz „Białego budynku”. Ich gabaryty i ustawienie zostały przetworzone, dopasowując do projektowanej funkcji i granic terenu objętego opracowaniem.

Projektowany budynek został podzielony na dwie bryły. Niższa od strony północnej, w której zlokalizowano salę widowiskową z zapleczem, o masywnych ścianach z niewielką ilością przeszkleń, nawiązuje - wysokością, masywnością i wykończeniem - do zabudowy historycznej i stanowi dla niej neutralne tło. Od południa wznosi się wyższa o 2 kondygnacje, lekka bryła domów kultury. Dodatkowe podcięcie w poziomie parteru i 1 piętra nawiązuje do często stosowanych zabiegów w budynkach wysokościowych, sprawiając iż główna część domów kultury niejako się unosi w powietrzu.

Obie bryły połączone zostały silnie przeszklonym łącznikiem, będącym częścią wspólną dla obu brył i funkcji budynku.
Na dachu łącznika zaprojektowano patio, a na niższej części dachy zielone.

3.2. Elewacje.
Elewacje, podobnie jak bryła, to zestawienie tradycyjnych materiałów w nowej odsłonie z nowoczesnymi materiałami.

Ściany niższego budynku zaprojektowano jako tynkowane tynkiem imitującym bardzo jasny trawertyn.

Pierwsze 2 kondygnacje budynku wyższego wykończone są silnie przeszkloną (szczególnie w parterze) elewacją aluminiową. Kolejne piętra posiadają podwójną elewację. Elewacja właściwa zostanie pokryta białym tynkiem akrylowym, a elewację osłonową zaprojektowano z żyletek drewnianych. Drewno ma na celu „ocieplenie” elewacji, a układ żyletkowy zapewnić odpowiednią ochronę przed zbytnim nasłonecznieniem pomieszczeń, szczególnie od strony południowej. Żyletki zostały zaprojektowanie pod różnymi kątami w zależności od zapotrzebowania danego pomieszczenia na światło dzienne. Tworzy przy tym mozaikę światłocienia na elewacji. Część pomieszczeń została powiększona do lica elewacji osłonowej i zamknięta panoramicznym przeszkleniem.

Elewacje łącznika zaprojektowano jako przeszklenie strukturalne z aluminium i szkła jak pierwsze dwie kondygnacje domów kultury.
Na dachu łącznika urządzono patio pokryte roślinnością, żwirem, nawierzchnia brukowano oraz bezpieczną. Dach sali widowiskowej to falisty układ zieleni ekstensywnej i żwiru.

3.3. Układ funkcjonalny.

3.3.1. Hol główny i wejścia do budynku.

Główne wejścia do budynku zlokalizowano od wschodniej i południowej strony, od najważniejszych ciągów komunikacyjnych. Hol główny stanowi strefę ogólnodostępną, która kieruje poszczególnych użytkowników w odpowiednich kierunkach, a także pełni funkcję reprezentacyjno-wystawienniczo-wypoczynkową.

Jest podzielony na 4 strefy funkcjonalne:
1. Strefa wejścia do domów kultury.
2. Strefa wejścia głównego (reprezentacyjna).
3. Strefa rekreacyjno-wystawiennicza.
4. Strefa kawiarni.

Hol główny z założenia stanowi przestrzeń publiczną, dostępną dla każdego, a kawiarnia i strefa wystawiennicza, ulokowane przy szklanych witrynach, zapraszają do środka przechodniów. Centralnie pomiędzy poszczególnymi strefami mieści się portiernia zapewniająca kontrolę dostępu do wyższych kondygnacji, przeznaczonych dla użytkowników uprawnionych – korzystających z sali widowiskowej lub uczęszczających na zajęcia oferowane przez domy kultury.
Ponadto z holu głównego dostępne są kasy sali widowiskowej, szatnia oraz węzeł sanitarny.

3.3.2. Sala widowiskowa.
Z holu głównego, paradne schody prowadzą do dwupoziomowego foyer na 1 i 2 piętrze. Z obu kondygnacji foyer zaprojektowano wejścia do sali widowiskowej.

Sala widowiskowa dostępna jest z 1 i 2 piętra. Poziom sceny znajduje się 1,02m powyżej poziomu sali. Proscenium można zdemontować lub zmienić jego układ w celu dostosowania do potrzeb. Scena została wyposażona w; komin sceniczny, kieszeń boczną i zascenie. Dostępność dla aktorów i transport scenografii zapewniają; klatka schodowa i dźwig towarowo-osobowy za sceną.

Widownię zaprojektowano częściowo jako mobilną. Pierwsze 8 rzędów można złożyć. Powstaje w ten sposób balkon dostępny z poziomu 2 piętra, a reszta sali zyskuje posadzkę na jednym poziomie. Umożliwia to aranżowanie i wykorzystanie sali do różnych celów min.: przedstawień, projekcji filmowych, konkursów tanecznych, wystaw, pokazów mody, koncertów. Fotele w pierwszym i ostatnim rzędzie można rozłożyć tworząc miejsca dla niepełnosprawnych.

Na etapie projektu konkursowego pozostawiono przestrzeń na okładziny akustyczne ścian i stropu.

Maksymalna ilość miejsc przy rozłożonej widowni wynosi 344 (z możliwością pomniejszenia do 330), natomiast po złożeniu, na balkonie otrzymujemy 161 miejsc.

Na poziomie parteru ulokowano garderoby dla aktorów z węzłem sanitarnym i magazynami podręcznymi oraz strefę dostaw i pomieszczenie dla pracowników technicznych. W piwnicy umieszczono główne magazyny. Na 3 piętrze, nad salą widowiskową zaprojektowano sale prób z zapleczem. Ze strefy sal prób można wyjść na patio nad łącznikiem.

3.3.3. Domy kultury.
Domy kultury umieszczono w południowej bryle, częściowo w parterze oraz na kolejnych pięciu kondygnacjach.

Budynek podzielony jest na 3 strefy funkcjonalne na każdej kondygnacji:
1. Centralna – cześć wspólna.
2. Od wschodu – Dom Kultury Śródmieście.
3. Od zachodu – Młodzieżowy Dom Kultury.

3.3.3.1. Części wspólne.
W centralnej części budynku umieszczono trzon komunikacyjny z wydzieloną, oddymianą klatką schodową oraz dźwigiem towarowo-osobowym.
Z holi piętrowych dostępne są wspólne węzły sanitarne. MDK i DKŚ zostały oddzielone drzwiami na każdej kondygnacji od wspólnego holu. Z 2 i 4 piętra z klatki schodowej dostępne są dwukondygnacyjne balkony-ogrody służące rekreacji.

Z trzeciego piętra, poprzez łącznik zaprojektowano połączenie ze strefą sal prób sali widowiskowej, z której można dostać się na poziom garderób i sceny.

Z łącznika dostępne jest patio przewidziane dla użytkowników domów kultury oraz korzystających z sal prób ulokowanych nad salą widowiskową. Patio mieści strefę rekreacji (plac zabaw, siłownię, stoły szachowe) oraz ogród z ławkami do wypoczynku.
W piwnicy ulokowano magazyny oraz pomieszczenia techniczne.

3.3.3.2. Dom Kultury Śródmieście.
Pierwsze piętro pełni funkcję administracji (tak samo w MDK).

Na drugim piętrze zlokalizowano pracownię ceramiczną z pomieszczeniem z kołem garncarskim, pomieszczeniami do szlifowania, szkliwienia oraz wypalania w piecu. Całość dopełniają; magazyny, pomieszczenie socjalne oraz pomieszczenie pracownicze. W komunikacji wewnętrznej pracowni założono urządzenie wystawy prac.

Na kolejnych piętrach (3, 4, 5) umieszczono sale zajęć; małe – 2 sztuki, średnie – 8 sztuk i duże – 8 sztuk, sale prób – 2 sztuki oraz pomieszczenia magazynowe i pracownicze.

3.3.3.3. Młodzieżowy Dom Kultury
Na parterze umieszczono klub młodzieżowy z zapleczem oraz salę konferencyjno-ekspozycyjną.

Pierwsze piętro pełni funkcję administracji (tak samo w DKŚ).

Na drugim piętrze zlokalizowano pracownie muzyczno-instrumentalne oraz pracownię rzeźbiarsko-ceramiczną. Na tej samej kondygnacji znajduje się pracownia ceramiczna DKŚ, w związku z czym jest możliwość wspólnego użytkowania specjalistycznych pracowni w DKŚ.

Na trzecim piętrze zlokalizowano strefę zajęć plastycznych z pracowniami; plastyczną – 2 sztuki, rysunku i malarstwa oraz scenograficzno-projektową. Piętro trzecie, poprzez łącznik ma łatwy dostęp do dźwigu towarowo-osobowego sali widowiskowej w celi transportu przygotowanych elementów scenografii.

Piętro czwarte zajmuje strefa językowa z salami do nauki języków – 2 sztuki, pracownią literacką oraz salą multimedialną.
Ostatnie, piąte piętro zarezerwowane zostało dla strefy ruchowej – sala taneczna oraz finess i gimnastyki korekcyjnej z zapleczem szatniowym. Podłoga piątej kondygnacji zostanie specjalnie wygłuszona.

3.3.4. Kondygnacja podziemna.
Na kondygnacji podziemnej poza pomieszczeniami magazynowymi domów kultury i sali widowiskowej, umieszczono pomieszczenia techniczne oraz garaż z 30 miejscami parkingowymi dla pracowników. Zjazd do garażu umieszczono w bryle domów kultury od strony zachodniej.

4. Dostępność dla niepełnosprawnych.

4.1. Otoczenie.

Otoczenie budynku zostało zaprojektowane w taki sposób aby nie tworzyć barier architektonicznych. Spadki terenu zostały ukształtowane tak aby dojścia zapewnić chodnikami o spadku do 5% nachylenia. Teren przed wejściami do budynku obniżony jest o 2cm w celu umożliwienia poruszania się osobom na wózkach inwalidzkich.

Ze względu na ograniczoną dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

4.2. Parking.
W parkingu podziemnym zaprojektowano miejsce parkingowe przeznaczone dla niepełnosprawnych, o wymiarach 3,6x5,0m. Zlokalizowano je zaraz przy wejściu do węzła komunikacji pionowej budynku. Od wejścia do miejsca parkingowego przewidziano chodnik o szerokości ponad 1,5m z obniżonym krawężnikiem.

Ze względu na dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

4.3. Wejście.
Wszystkie wyjścia ewakuacyjne oraz wejścia do budynku przewidziane do poruszania się osób niepełnosprawnych, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich zostały zaprojektowane z 2cm różnicą poziomu posadzki wewnętrznej do zewnętrznej. Taka różnica poziomów umożliwia bezproblemowa poruszanie się osób niepełnosprawnych i jest zgodna z przepisami.

Ze względu na ograniczoną dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

4.4. Komunikacja pozioma i pionowa w budynku.
Wszystkie kondygnacje oraz pomieszczenia dostępne są dla osób niepełnosprawnych, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Szerokość korytarzy przyjęto w taki sposób aby umożliwić bezproblemowy ruch dwukierunkowy osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Wszystkie windy mają wymiary kabiny i wyposażenie umożliwiające poruszanie się osobom niepełnosprawnym, w tym na wózkach inwalidzkich.

Ze względu na ograniczoną dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

4.5. Pomieszczenia higieniczno-sanitarne.
Na wszystkich kondygnacjach, we wszystkich strefach funkcjonalnych zaprojektowano toalety przystosowane dla osób niepełnosprawnych, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich.

Ze względu na ograniczoną dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

4.6. Sala widowiskowa z zapleczem.
Oba poziomy sali widowiskowej dostępne są dla osób niepełnosprawnych. Fotele w pierwszym i ostatnim rzędzie widowni można rozłożyć tworząc miejsca dla niepełnosprawnych.

Dźwigi towarowo-osobowy w strefie zaplecza sali widowiskowej, umożliwia dostęp niepełnosprawnym aktorom z poziomu garderób i sal prób na scenę.

Ze względu na ograniczoną dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

4.7. Pracownie i pomieszczenia pracy.
Wszystkie pracownie i pomieszczenia pracy domów kultury i sali widowiskowej zakładają możliwość użytkowania przez osoby niepełnosprawne, w tym poruszające się na wózkach inwalidzkich.

Ze względu na ograniczoną dokładność koncepcyjnego projektu konkursowego nie pokazywano poziomych i pionowych elementów ułatwiających poruszanie się osobom o ograniczonych możliwościach mobilności i percepcji. Jednakże przewidziano możliwość zastosowania wszelkich elementów, które są wymagane.

5. Bezpieczeństwo pożarowe.

Ewakuacja z sali widowiskowej i sal prób nad salą widowiskową na wszystkich kondygnacjach będzie odbywała się poprzez dwie, oddymiane klatki schodowe – pierwsza zlokalizowana w północno-wschodniej części strefy sali widowiskowej, druga – klatka schodowa domów kultury dostępna poprzez drzwi pomiędzy foyer, a holami piętrowymi.

Ewakuacja z wyższych kondygnacji domów kultury i będzie odbywała się przez wydzieloną, oddymianą klatkę schodową umieszczoną centralnie.

W bezpośrednim sąsiedztwie wszystkich klatek ewakuacyjnych zlokalizowano wyjścia na zewnątrz.
Budynek będzie podzielony na kilka stref pożarowych (ZL I i ZL III) o różnych kategoriach zagrożenia ludzi. Projekt uwzględnia odpowiednie długości dróg ewakuacyjnych i wyposażenie techniczne dla każdej ze stref.

6. Rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe.

Budynek zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej, monolitycznej w układzie mieszanym ściennym i słupowo-ryglowym. Przy większych rozpiętościach zastosowano stropy sprężone. Nad salą widowiskową projektuje się ruszt żelbetowy, a przekrycie dachu nad salami ćwiczeń z blachy trapezowej na kratownicach stalowych.
Ściany zewnętrzne kurtynowe – ocieplone bloczki z betonu komórkowego.
Ściany wewnętrzne, działowe – bloczki z betonu komórkowego.
Fundamenty – żelbetowe, monolityczne.
Dachy niższych części – konstrukcja odwrócona i dachy zielone.
Dach części wyższej – membrana EPDM.

7. Rozwiązania instalacyjne.

Budynek będzie wyposażony w instalacje:
- wodno-kanalizacyjną,
- hydrantową,
- kanalizację deszczową,
- wentylację mechaniczną,
- klimatyzację,
- elektro-energetyczną,
- niskoprądowe.

8. Rozwiązania proekologiczne i energooszczędne.

Projekt przewiduje zastosowanie następujących rozwiązań proekologicznych i energooszczędnych:
- wykorzystanie drewna na elewacji jako materiału odnawialnego,
- zastosowania żyletek do zacieniania pomieszczeń w celu ograniczenia zapotrzebowania energii do chłodzenia pomieszczeń,
- umieszczenie ogniw fotowoltaicznych na dachu wyższej części budynku,
- wykorzystanie miejsca parkingowego nr 14 w garażu podziemnym jako stanowiska do ładowania pojazdów elektrycznych,
- zastosowanie energooszczędnego oświetlenia LED.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl