Konkurs architektoniczno-urbanistyczny na rozbudowę i modernizację Muzeum Powstania Warszawskiego
Wyróżnienie równorzędne

<<< powrót
  • eM4 Pracownia Architektury Brataniec
Skład zespołu:
  • arch. Marcin Brataniec - główny projektant  
  • arch. Urszula Forczek-Brataniec  
  • arch. Maciej Gozdecki  
  • arch. Damian Mierzwa  
  • arch. Marek Bystroń  
  •  
  •  
  • http://www.em4.pl/  
  •  

IDEA

To miejsce ma już swój kod, projekt rozwija ten budując ze znanych słów nowe zdanie. Adaptacja zabytkowej kotłowni została zrealizowana jako nowa przestrzenna struktura wstawiona w zabytkową substancję. Żelbetowe i stalowe moduły, przeszklenia posadzek, bruki są słowami lokalnego języka.

Te modułowe struktury przestrzenne posłużyły jako budulec nowej formy wejścia. Będą służyć jako podparcie dachu nowego pawilonu wejściowego, pomieszczą również niezbędne funkcje obsługujące przestrzeń wejścia. Powtórzone wzdłuż ul. Towarowej będą prowadzić do Muzeum.

Porośnięte zielenią zarówno z zewnątrz jak i we wnętrzach pawilonu wejściowego odwołują się również do ażurowej struktury Pokoju na Lato.

ZAŁOŻENIA ZAGOSPODAROWANIA TERENU

DOJŚCIE DO MUZEUM


Do muzeum wprowadza nowy obiekt zlokalizowany przy ul. Towarowej. Główne wejście od strony ronda Daszyńskiego odbywa się ścieżką pieszą i rowerową w otoczeniu zieleni. Wzdłuż niej znajduję się ławki wkomponowane w skarpę nasypu. Pobliskie muzeum zapowiadają znajdujące się w przestrzeni drogi struktury – podpory na pnącza, nawiązujące do tych znajdujących się na terenie muzeum. Stanowią one jednocześnie podpory wykorzystywane na czasowe ekspozycje związane z jego aktywnością. W ten sposób działalność muzeum wkracza wizualnie w przestrzeń miasta i w przestrzeń percypowaną przez kierowców mknących ul. Towarową. Dalej przewidziano miejsce na zatoki autobusowe. W pasie pomiędzy zatoką, a ścieżką rowerową wprowadzono nowe drzewa kontynuujące istniejący szpaler. Ze ścieżką łączy je powierzchnia utwardzona żwirowa, która zapewni swobodne dojście większych grup, a jednocześnie zapewni odpowiednie nawodnienie drzew. Przewidując użytkowanie tego fragmentu drogi przez większe grupy osób umieszczono długie ławki wzdłuż ściany obiektu wejściowego oraz siedziska swobodnie rozmieszczone miedzy drzewami. Na przedłużeniu tej strefy umieszczono parking rowerowy.

OBSZAR NASYPU, OGRÓD I „POKÓJ NA LATO”

Na obszarze dawnego nasypu kolejowego, znajdującym się poza projektowanym obiektem wejściowym, zachowano istniejące ukształtowanie terenu i istniejącą zieleń. Na jego górnej powierzchni wprowadzono pas pokryty żwirem kolejowym nawiązujący do historii miejsca. Pas ten stanowi pieszy łącznik komunikacyjny poprowadzony górą skarpy, wzdłuż którego można lokalizować wystawy plenerowe. Pas wprowadza do ogólnodostępnego ogrodu w którym znajduje się odpowiednik „pokoju na lato”- przestrzeń rekreacji i miejsce nieformalnych wydarzeń. Przyjmuje on postać drewnianych tarasów pogrążonych w zieleni. Zachowanie istniejących drzew (oliwniki wąskolistne) zapewni ten efekt bez konieczności oczekiwania, jak to ma miejsce w przypadku nowych nasadzeń. Dodatkowo przewiduje się uzupełnienie zieleni o drzewa, krzewy, byliny i pnącza. Dobór roślin - zgodny z siedliskiem i nawiązujący do gatunków występujących na terenie opracowania: klon pospolity, winobluszcz, oliwnik wąskolistny itp. W ogrodzie znajda się również rośliny ozdobne. Ogród wraz z „pokojem na lato” to przestrzeń wielofunkcyjna. Na tarasach przewiduje się miejsce na scenę, kino letnie oraz miejsca do siedzenia. W porze letniej część rekreacyjna może się rozprzestrzeniać na powierzchnie zieloną uzupełniona tymczasowymi meblami miejskimi. W ogrodzie wyeksponowano murale. Komunikacja pionowa łączy tarasy z zielonym dachem stanowiącym przedłużenie „pokoju na lato” Na dachu zlokalizowano taras widokowy oraz ogród zimowy. Kładka łącząca „pokój na lato” z zielonym dachem pozwala na przejście w koronach drzew, ponad placem wejściowym.

STREFA WEJŚCIA

Na terenie przylegającym do budynku znajduje się plac kierujący do głównego wejścia. Aby wejść do budynku należy pokonać 50 metrowy odcinek wzdłuż tylnej ściany muru pamięci. To przejście ma znaczenie symboliczne. Wąskie przejście powoduje, że niemal fizycznie „ocieramy się o historię” aranżacja ściany ukazuje rewers muru pamięci – tętniącą życiem Warszawę. Widok ten jest jednak spowity cieniem późniejszych wydarzeń. Dystans czasowy i przestrzenny pozwala na wstępną refleksję nad miejscem i jego przekazem. Pozwala na tonujące przedłużenie przejścia z „pokoju na lato” do muzeum działając tak samo również w drodze powrotnej.

Od strony południowej zorganizowano dodatkowe wejście z obsługą kasową i ochrony.

MUR PAMIĘCI

Odsłonięta w wyniku przebudowy wschodnia strona Muru Pamięci zostanie wykorzystana jako Galeria Pamięci. Będzie rewersem jego zachodniej strony czyli Muru Pamięci, który jest stopniowo wypełniany kamiennymi tablicami z nazwiskami powstańców i ich rodzin.
Proponujemy montaż analogicznych płyt wykonanych ze szkła hartowanego z nadrukami historycznych fotografii życia Warszawy.

Kamienne tablice z nazwiskami symbolizują trwałość zapisu pamięci. Szklane, przejrzyste tablice z nadrukiem fotografii symbolizują jej ulotność.

Istniejące lico muru może być wypełniane stopniowo, dobór fotografii stworzy narrację przygotowującą do wejścia do Muzeum. Być może - w kontekście życia miasta i ul. Towarowej i ogrodu rekreacyjnego - najlepszą treścią byłyby zdjęcia życia warszawiaków przed Powstaniem, w trakcie Powstania i ich życia dziś, bez ukazywania próby jego zniszczenia, która jest opowiedziana już w budynku Muzeum. Zapis życia stanie się częścią prawdziwego życia. Dobór fotografii powinien być efektem namysłu kuratorów Muzeum.

MURALE

Murale wyeksponowano w formie swobodnej kompozycji w ogrodzie ogólnodostępnym oraz wzdłuż zielonego ciągu pieszego ulicy Twardej. Będą prezentowane na wolnostojących murach w przyległym parku.

ZAŁOŻENIA ARCHITEKTONICZNE i FUNKCJONALNO-UŻYTKOWE BUDYNKÓW

FORMA


Podłużna, liniowa forma pawilonu nawiązuje do kolejowej przeszłości miejsca. Umieszczone w jej wnętrzu kubatury mniejszych wewnętrznych pawilonów są również reminiscencją krajobrazu kolejowego.

ZAŁOŻENIA

Projekt zakłada minimalną ingerencję w przestrzeń dziedzińca Muzeum. Z tego względu zdecydowano o bezpośrednim połączeniu podziemnego tunelu wejściowego z Budynkiem A w jego obrysie. Przebudowa strefy wejściowej parteru Budynku A pozwoli na uporządkowanie wejścia bez tworzenia niepotrzebnej nowej kubatury która nie jest właściwa w tym miejscu.

W ten sposób dziedziniec pozostaje możliwie otwarty. Każda inna organizacja wejścia z tunelu skutkowałby dodatkową niepożądaną kubaturą niezgodną z historycznym obrysem budynku kotłowni i utrudniałaby wykorzystanie dziedzińca.

Proponuje się zachowanie wieży zlokalizowanej przy wejściu i wbudowanie w jej podstawę przeszklenia, które będzie symbolem podziemnego wejścia i jego doświetleniem. W przypadku konieczności funkcjonalnej obsługi dziedzińca wieża może być również usunięta, przy czym proponujemy zaznaczyć jej miejsce prostokątnym doświetleniem części podziemnej zgodnie z głównym zamysłem.

ARANŻACJA WNĘTRZ

Aranżacja wnętrz podąża za przyjętą drogą ideową. Proste układy form budują przestrzeń, która pomieści pomiędzy niezbędne aktywności. Przestrzeń wnętrz jest więc otwarta i elastyczna. Zasadniczym elementem są otwarcia na zewnątrz, widoki w stronę Muzeum i w stronę Miasta..


BUDYNEK ADMINISTRACYJNY

Zakłada się zachowanie funkcji budynku administracyjnego. Przebudowie ulegną przyległe tarasy, które mogą służyć także jako miejsce plenerowych imprez.

MAGAZYN
Obiekt magazynu zostanie dobudowany do Muzeum zgodnie z wytycznymi programu i MPZP. Fasady nowego magazynu będą nawiązywać formalnie do fasady wschodniej d. kotłowni.

MATERIAŁY

Drewno, stal i roślinność to podstawowe materiały do budowy nowych form. Te materiały również są słowami lokalnego języka. Stal rozwija zasadę budowy nowej struktury wokół i wewnątrz starej ceglanej kotłowni- określa relację historii i teraźniejszości. Drewno przywołuje atmosferę Pokoju na Lato - buduje atmosferę ciepła i łączy ludzi. Rośliny symbolizują trwanie i ciągłość - pnącza, drzewa, kwiaty opowiadają o sile życia i o przyszłości.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl