Konkurs na Centrum Kreatywności Nowa Praga
II wyróżnienie

<<< powrót
  • tomcat.arch.design
Skład zespołu:

DLACZEGO?

WARTOŚCI NIEMATERIALNE:


Wierzymy, że architektura katalizuje ludzkie zachowania, stanowi ramę dla naszych aktywności.

Architektura daje potencjał, umożliwia realizację potrzeb.

Obcowanie z architekturą jest stałe i nieuniknione.

Większość użytkowników korzysta z przestrzeni architektonicznych w sposób intuicyjny - nie w pełni świadomy.

Wszyscy jednak, użytkując przestrzeń architektoniczną powinniśmy zaspokajać swoje potrzeby.

Potrzeby zupełnie elementarne i bazowe:
„posiadanie dachu nad głową”,
poczucie bezpieczeństwa,
bycie w miejscach znanych, „oswojonych”, przyjaznych.

Architektura - szczególnie o publicznym, prospołecznym charakterze - powinna zaspokajać także potrzeby wyższe:

• poczucie bycia częścią wspólnoty,
• akceptacji,
• samorealizacji,
• rozwijania kreatywności,
• potrzeby obcowania ze sztuką,
• potrzeby odkrywania i rozwoju.


Wierzymy, że w zaproponowanej przez Organizatora konkursu przestrzeni możliwe jest zrealizowanie bogatego programu aktywizującego (prawdopodobnie nie tylko lokalną) społeczność.

Kierujemy się zasadą minimalizacji nakładów (wyrażonych w nakładach finansowych, przestrzeni, pracy) i maksymalizacji społecznych zysków (wyrażonych w radykalnym zwiększeniu, atrakcyjnej dla różnych grup wiekowych oferty).

Nie proponujemy monumentu, nobliwej przestrzeni dobrze wyglądającej jedynie na fotografii. Proponujemy miejsce tętniące życiem przez cały rok, pozwalające tworzyć, kontemplować, rozwijać i bawić się, wypoczywać, uczyć i być uczonym, pracować, eksplorować, spędzać czas lub po prostu być.

WARTOŚCI MATERIALNE:

Obszar opracowania ma wieloletnią historię. Czuć tu doskonale charakter starej Pragi. Podwórka studnie, bramy, kilkunastometrowe masywy ślepych ścian, cegła, pulpitowe dachy kryte papą. Teren obecnie jest zdegradowany i wymaga rewitalizacji. Ważne jednak, by w efekcie rewitalizacji nie zatracić pierwotnego kolorytu, klimatu, smaku, uczucia.

Od przeszło 500 lat Japończycy rozwijają sztukę sklejania potłuczonej ceramiki, uwydatniając szlachetnym materiałem i kunsztem wykonania miejsca łączenia. Zgodnie z zasadami sztuki Kintsugi łączenia elementów są wyraźne, wykonywane często z pozłacanej żywicy, tak, by po naprawie naczynie było jeszcze piękniejsze, unikalne, wyjątkowe, a zarazem w pełni użyteczne.

W podobny sposób postrzegamy nasze działania projektowe w ramach Centrum Kreatywności Nowa Praga.

JAK?

Widzimy Centrum Kreatywności Nowa Praga jako miejsce bez barier. Miejsce którego nie trzeba oswajać. Miejsce które jest adekwatne do oferty którą oferuje, wygodne w zakresie dostępności dla użytkowników (także obsługi i rozładunku oraz użytkowników i pracowników z różnymi formami niepełnosprawności). Widzimy Centrum Kreatywności jako kompleks kierujący swoją ofertę do wszystkich grup wiekowych.Każdy bez względu na wykształcenie czy środowisko społeczne powinien czuć się tu dobrze, rozwijać się i chcieć wracać. Bogata oferta aktywności „w budynku” jest tu rozszerzana o aktywności „na świeżym powietrzu”.

CO?

ZAGOSPODAROWANIE TERENU


Zaprojektowaliśmy wieloelementową kompozycję przestrzenną złożoną z dedykowanych przestrzeni o publicznym, półpublicznym i półprywatnym charakterze.

Zaprojektowano dwa główne wejścia/wjazdy na teren. Wjazd od strony ulicy Inżynierskiej, poprzez podwórko studnię i przejazd bramny w pięciopiętrowym budynku poza zakresem opracowania, wprowadza nas na plac wschodni. Stąd możliwa jest realizacja rozładunku dla budynku A (odbudowany budynek „głośnych warsztatów”).

Z tego placu poprzez projektowane przebicie bramne w budynku A możliwe jest dostanie się do ogrodu sztuk – placu między budynkami A i B (budynek „cichych warsztatów”). Na placu wschodnim możliwe jest zorganizowanie małej czasowej sceny lub ogródka kawiarnianego dla gastronomii zlokalizowanej w podziemiu budynku A. Z tego placu można także dostać się do będącej w trakcie procesu rewitalizacji nieruchomości przy ul. Inżynierskiej 5.

Drugi wjazd główny na teren zrealizowano poprzez istniejącą bramę od strony ulicy Targowej. Tuż za budynkiem mieszkalnym od strony Targowej znajduje się jedynie lekko zmieniona przestrzeń komunikacyjna, obsługująca budynki mieszkalne, oraz stanowiąca dojazd do budynku B, C (rozbudowana gastronomia od strony południowej), D (lekko przebudowany budynek restauracji „czerwony rower”) oraz E (budynki fundacji). W tej części znajduje się także zjazd rampą do garażu podziemnego zlokalizowanego pod wielofunkcyjnym placem południowym. W celu zwiększenia ilości miejsc postojowych zaproponowaliśmy parkowanie w dwóch poziomach (parking automatyczny, dwupoziomowy przy jednym poziomie przejazdu).

Za wartościową uznajemy przestrzeń zieleńca pomiędzy ulicą Targową, a muralem Legii. Tą przestrzeń poddajemy jedynie niewielkim zmianom, pozostawiając istniejący starodrzew. Jest to przestrzeń sąsiedzka, ogólnodostępna. Dedykowana mieszkańcom okolicznych budynków mieszkalnych przy ul. Targowej. W tym rejonie dążymy do maksymalizacji ilości powierzchni biologicznie czynnej, modelujemy ukształtowanie terenu w formie niewielkich, kameralnych pagórków. Pozycja trzepaka – symbolu minionych czasów pozostaje bez zmian.

Poprzez niewielki dziedziniec przed „czerwonym rowerem” lub pod pergolą ze stalowych cięgien, rozpiętą pomiędzy budynkiem gastronomicznym C, a ścianą z muralem Legii, dostajemy się na wielofunkcyjny plac zachodni. Jest to największa pusta przestrzeń w ramach całego kompleksu, umożliwiająca organizację wydarzenia kulturalnego na nawet kilkaset osób.

W ramach tej przestrzeni publicznej możliwe jest zorganizowanie festiwalu, kina letniego, różnego rodzaju prelekcji, stand upów czy występów okolicznościowych.

Dalej na wschód, poprzez projektowaną bramę w budynku B docieramy do „ogrodu sztuk”. Ta przymknięta widokowo od strony wschodniej, południowej i zachodniej kameralna przestrzeń posiada dwa poziomy. Ponad głową, a także od strony wschodniej i zachodniej rozpięto pajęczyny stalowych cięgien budujące wrażenie bycia „w środku, we wnętrzu”. Konstrukcje cięgnowe są wykonane w identyczny sposób jak zadaszenie w rejonie murala.

Ogród sztuk, to miejsce wyciszone, spokojne, gdzie słychać plusk wody w dwóch oczkach wodnych. Na impoście od strony północnej istnieje możliwość wystawiania eksponatów, części wystaw prezentowanych w parterze budynku B. W części południowej - eksponowanie osiągnięć warsztatów cichych i głośnych. Ponad głową, w pajęczynie cięgien tworzących ażurowe sklepienie, nieważko niczym w morskiej toni może zawisnąć oświetlenie, proporce, plakaty, trójwymiarowe obiekty stworzone w warsztatach.

Na północ rozpościera się widok na zieleniec, plac zabaw dla najmłodszych, siłownię terenową, ściankę wspinaczkową i przestrzeń upraw miejskich. Wszystkie te atrakcje można podziwiać z amfiteatralnych schodów łączących płynnie ogród sztuk z przestrzenią parkowo-rekreacyjną.

Przestrzeń parkowa od strony wschodniej jest ograniczona ślepą ścianą malowaną farbą tablicową, wyposażoną w gripy do wspinaczki. Od strony północnej najdalszy, nie ograniczony ścianami okolicznych budynków widok stanowi uporządkowane i wzbogacone o przestrzenie zielone i ławki podwórko studnia kamienicy przy ulicy 11 Listopada.

SUBSTANCJA BUDYNKÓW

Budynek A


Zrewitalizowany, nadbudowany o dwie kondygnacje, z przebiciem pieszo-rowerowym w parterze, budynek głośnych warsztatów. Nadbudowa wykonana w cegle, w formie i detalu zbieżnym z dawnym wyglądem budynku. Kolor materiału jest jednak nieco inny, wyraźnie wskazując na odbudowę.

W podziemiu, w północnej części budynku, zaprojektowano kameralną kawiarnię. Zlikwidowano niewielką część pomieszczeń podziemnych ze względu na rzędną projektowanego przebicia pieszo-rowerowego w parterze.

Na kondygnacji wysokiego parteru zaprojektowano strefę wejściową, wielofunkcyjną salę warsztatów czasowych
z tarasem oraz salę warsztatów głośnych ponad kawiarnią w podziemiu.

W salach głośnych warsztatów odbywają się prace z użyciem wszystkich czterech żywiołów: ziemi, wody, ognia i powietrza.
Poszczególne pomieszczania mają różne wielkości i proporcje umożliwiające wyposażenie ich w różnorodne urządzenia
i maszyny.

Na poddaszu oprócz dużego warsztatu zlokalizowano sale spotkań, salę konferencyjną, przestrzeń integracji i ogólnodostępną kuchnię.

Na pierwszym piętrze i parterze wyeksponowano i użyto jako elementy konstrukcyjne, przeniesione z rejonu nowo powstałego przejazdu bramnego, żeliwne kolumny.

Funkcje

Możliwe jest zlokalizowanie np:
• pracowni garncarstwa/pracy z gliną,
• warsztatu tkackiego,
• stolarni/warsztatu ciesielskiego,
• pracowania ceramiki
• ślusarni, pracowni odróbki metali
• tokarni.

Budynek B

W parterze zaprojektowano przebicie pieszo-rowerowe, strefę wejściową, salę wystawową z możliwością rozszerzenia wystaw na przestrzeń ogrodu sztuk, pomieszczenia administracyjne. W piwnicach zlokalizowano niezbędne pomieszczenia techniczne, pomocnicze i magazynowe, a także przestrzenie spotkań, edukacyjne, salkę prób.

Dostawy do budynku mogą być realizowane z parkingu podziemnego lub z parteru. Na pierwszym piętrze zlokalizowano salę konferencyjną na około 110 osób, z możliwością dwukierunkowej ucieczki, oraz sale szkoleniowe.Na drugim piętrze znajdują się przestrzenie co-workingowe oraz wspólna kuchnia. Na trzecim piętrze zlokalizowano fab-lab, przestrzenie co-workingowe i małą salkę konferencyjną.

Piętro czwarte, piąte i szóste to przestrzenie cichych warsztatów.Piętro siódme-poddasze, to sala wystaw, wyposażona w lustra, mogąca pełnić rolę sali prób tanecznych, przestrzeń rekreacyjna, pomieszczenie socjalne oraz kuchnia.

Funkcje

Tutaj mogą znaleźć się pracownie i warsztaty, np.:
• pracownia rzeźby
• pracownia jubilerska
• pracownia snycerska
• pracownia rymarska
• pracownia szewska
• pracownia krawiecka

Budynek C

Po nadbudowie stanowi dwukondygnacyjną obudowę wielofunkcyjnego placu zachodniego. Zarówno w parterze jak i na piętrze (dostępnym zewnętrzną klatka schodową lub platformą przy-schodową dla niepełnosprawnych) stanowi obiekt o funkcji gastronomicznej. Dodatkowo w parterze zlokalizowano dwa pomieszczenia na odpady segregowane oraz ogólnodostępne sanitariaty, możliwe do wykorzystania podczas imprez plenerowych
na placu.

Budynek zajmowany obecnie przez inicjatywę gastronomiczną „czerwony rower”, został jedynie lekko przearanżowany. Nie projektujemy tutaj radykalnych zmian formalnych lub funkcjonalnych. Od strony północnej zlokalizowano wygodny taras z widokiem na strefę upraw miejskich. Odsłonięto cegłę na całości elewacji.

Budynek E

Budynek dwukondygnacyjny zajmowany obecnie przez organizacje pożytku publicznego. Nie planujemy zmian w ramach tego budynku poza adaptacjami strefy wejściowej (zadaszenia oraz uczytelnienie wejść) i pracami związanymi z elewacjami. Zarówno układ wewnętrzny jak i funkcjonalny pozostawiamy w stanie istniejącym.

WYMAGANIA TECHNICZNE I LOGISTYCZNE:

Konstrukcja:


Budynki wykonane w konstrukcji tradycyjnej, murowanej z cegły. Drewniane stropy w budynku B, ze względu na planowane zwiększenie obciążeń użytkowych będą musiały zostać wzmocnione. Ze względów przeciwpożarowych sugeruje się wykonanie stropów żelbetowych, monolitycznych.
Istniejące nad piwnicami stropy Kleina- do zachowania.

Materiał ścian zewnętrznych: cegła pełna, po zabiegach reperacyjnych i zamknięciu porów odpowiednimi preparatami, do pozostawienia. Konstrukcja dachu budynku A: drewniana, z drewna klejonego lub stalowa, zabezpieczona przeciwpożarowo.

Nadbudowa budynku C, w technologii tradycyjnej, strop międzykondygnacyjny żelbetowy, stropodach z wykorzystaniem elementów z drewna klejonego

Instalacje:

Budynki powinny zostać wyposażone we wszystkie podstawowe instalacje (instalacje elektryczna, wodno-kanalizacyjna, co itp.), a także w instalację alarmową, sygnalizacji pożaru, oddymianie klatek schodowych w budynku A i B, pełen monitoring CCTV także na terenie, instalację odgromową, wi-fi, w tym wi-fi ogólnodostępne, instalacje specjalistyczne w ramach warsztatów (prąd trójfazowy, sprężone powietrze, dostęp do gazów technicznych o ile będzie wymagany)

1. Otoczenie

Otoczenie inwestycji jest dostępne z ulicy Inżynierskiej
i Targowej. Wszystkie miejsca w kompleksie dostępne są dla osób niepełnosprawnych dzięki:
- odpowiednio zaprojektowanym spadkom i różnicom terenu
- posadzkom i małej architekturze dostosowanej do potrzeb osób niedowidzących i niepełnosprawnych ruchowo.
W miejscach znacznych różnic terenu (np. w ogrodzie sztuk) lokalizacja windy umożliwia bezproblemową komunikację w pionie.

2. Parking

Dojazd do parkingu zapewniony jest od strony ulicy Targowej przez przejazd bramny. Parking jest jednopoziomowy, proponujemy rozważenie przegłębienie płyty dennej w strefie miejsc postojowych w celu zamontowania systemu parkingu automatycznego (typu miejsce nad miejscem). Pozwoli to podwoić ilość miejsc postojowych bez użycia rampy na poziom -2. W parkingu podziemnym zlokalizowano jedno miejsce parkingowe przystosowane dla osób niepełnosprawnych. Dostęp do dalszej części budynku możliwy jest dzięki zastosowaniu windy w budynku B dostępnej bezpośrednio z przestrzeni garażu. Daje to możliwość dotarcia do wszystkich kondygnacji w budynku B i budynku A. Umożliwia ponadto rozładunek dostaw bezpośrednio z kondygnacji garażowej.

3. Wejście

Droga dojścia do budynku wykonywana jest bezprogowo. Dostęp do budynku B realizowany jest przez parking podziemny bądź przez windę zlokalizowaną na środkowym dziedzińcu projektowanego założenia. Dostęp do budynku A możliwy jest również windę, bezpośrednio z przestrzeni nowo-projektowanego przejazdu bramnego, ewentualnie platformą przy-schodową obsługującą wejście od strony wschodniej i kawiarnię w podziemiu. Na wyższych kondygnacjach winda łączy się z komunikacją ogólną.

4. Komunikacja pozioma

Drogi dojść do budynków realizowane są w sposób umożliwiający łatwy dostęp dla osób niepełnosprawnych. Nie stosuję się wysokich progów, które mogłyby uniemożliwić komunikację np. na wózku. Co więcej, dzięki zróżnicowanym posadzkom, liniom w posadzce wiodących do głównych wejść, wykończeniom ścian i odpowiednio zaprojektowanemu oświetleniu, możliwa jest łatwa identyfikacja położenia i komunikacja dla osób niedowidzących.

5. Komunikacja pionowa

Komunikacja pionowa została zaprojektowana w zgodzie z obowiązującymi przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jest zrealizowana w formie klatek schodowych oraz dźwigów osobowych, w szczególnych miejscach platformach przy-schodowych.

6. Pomieszczenia sanitarne

Pomieszczenia sanitarne zaprojektowane zostały z myślą o osobach niepełnosprawnych. Przed sanitariatem jest wystarczająco dużo miejsca, aby komfortowo wymanewrować wózkiem. Wewnętrzne wyposażenie sanitarne jak i ogólne wymiary pozwalają na swobodne korzystanie z toalety przez osoby niepełnosprawne.

Sanitariaty dla niepełnosprawnych są wygodnie skomunikowane z windą osobową. Co więcej, w każdym z budynków (A i B) zostało zaprojektowane pomieszczenie dla matki z dzieckiem.

7. Inne pomieszczenia audytoryjne/wystawiennicze/gastronomiczne

Wszystkie pomieszczenia audytoryjne, wystawiennicze i gastronomiczne są dostępne dla osób niepełnosprawnych.

8. Pomieszczenia do pracy

Pomieszczenia do pracy dostępne są z komunikacji ogólnej wyposażonej w odpowiednio zaprojektowane schody jak i windę osobową. Generalizując: wszystkie pomieszczenia w budynkach są dostępne dla osób niepełnosprawnych ruchowo

9. Ochrona przeciwpożarowa i ewakuacja z budynku

Ewakuacja z budynków A i B realizowana jest wewnętrznymi klatkami schodowymi. Układ pomieszczeń został tak przemyślany, by na każdej kondygnacji, możliwa była ucieczka dwukierunkowa, mimo zastosowania pojedynczej klatki schodowej. Takie rozwiązanie znacząco poprawia bezpieczeństwo pożarowe, oraz sprawia, że praktycznie każde z pomieszczeń może być klasyfikowane jako pomieszczenie dla ponad 50 osób. Wszystkie drzwi do klatek schodowych zaprojektowano w odpowiedniej klasie przeciwpożarowej. Klatki schodowe oddymiane. Dachy wykonane z materiałów niepalnych lub nierozprzestrzeniających ognia.

Przegrody poziome: stropy należy doprowadzić do odpowiedniej odporności pożarowej. W projekcie założyliśmy możliwość wykonania żelbetowych stropów monolitycznych.

Ewakuacja z piętra budynku C, poprzez zewnętrzne schody o odpowiedniej szerokości. Ze względu na charakter kompleksu oraz bliskość innych zabudowań, mimo szeregu zmian w zakresie p-poż, konieczne będzie uzyskanie odstępstw od warunków ogólnych.

Zakładamy wykorzystanie systemów sygnalizacji pożaru we wszystkich budynkach w ramach kompleksu, niezależnie od ich wysokości i klasy pożarowej.W centralnej części, pomiędzy zjazdem do garażu, a muralem Legii i dalej w kierunku wschodnim przewiduje się wytworzenie drogi pożarowej o nawierzchniach ukształtowanych w taki sposób, by dla przeciętnego użytkownika, na co dzień, ten ważny ciąg komunikacji kołowej był niedostrzegalny. Ciąg ten może także stanowić awaryjny dojazd dla karetek i innych służb.

10. Program zarządzania i utrzymania budynku

Zakładamy, że teren jest ogólnodostępny, poprzez bramy w ulicy Targowej i ulicy Inżynierskiej, ewentualnie także od strony ulicy 11 listopada.

Teren powinien być monitorowany i dozorowany, oświetlony po zmroku oświetleniem akcentowym. Nie projektuje się wygrodzeń czy przejść furtkami/zamykanymi przejazdami.

Jako, że kompleks tworzy kilka budynków o różnorodnej funkcji, skali, wyposażeniu i wymaganiach, możliwe jest ustanowienie jednego zarządcy, lub też przekazanie części kompetencji w ramach poszczególnych budynków oddzielnym jednostkom organizacyjnym. W każdym przypadku wszystkie obszary placów, zieleńców i innych przestrzeni zewnętrznych muszą być zarządzane w sposób spójny, jednorodny i planowy, eliminując fragmentaryzację, wtórne podziały czy wydzielanie swoistych „stref wpływów”. Należy dążyć do podejmowania wszelkich strategicznych decyzji dotyczących terenu i zagospodarowania w drodze dialogu społecznego i istotną rolą partycypacji mieszkańców okolicznych budynków.

Kompleks stanowi swego rodzaju różnorodny, ale symbiotycznie działający biotop, należy dążyć do stworzenia klarownych programów utrzymania i administrowania
w ramach całego kompleksu.

Efektywność energetyczna budynków

Budynki zostały wyposażone w:
- system odzysku ciepła poprzez zastosowanie systemu rekuperacji we wszystkich budynkach.
- stolarka i ślusarka, przy zachowaniu tradycyjnych podziałów musi zostać wymieniona zgodnie z obowiązującymi normami. Szklenia zewnętrzne (trójwarstwowe) o odpowiednich, wysokich parametrach izolacji cieplnej.
- w celu zwiększenia izolacyjności ścian zewnętrznych dopuszcza się docieplenie budynków od strony wewnętrznej. Ocieplanie elewacji od zewnątrz, mimo najkorzystniejszego przebiegu izolinii temperaturowych i punktu rosy należy uznać za działanie niepożądane ze względu na oczywiste zatracenie charakteru fasady ze starej cegły, z widocznymi stalowymi ściągami.
- należy dążyć do ocieplenia stref fundamentów od zewnątrz materiałami termoizolacyjnymi odpornymi na działanie wilgoci.
- w uzasadnionych przypadkach należy wykonać niezbędne hydroizolacje poziome i pionowe (np. w formie iniekcji)
- projekt zakłada wykorzystanie instalacji klimatyzacyjnej
z możliwością regulacji niezależnie w poszczególnych pomieszczeniach.
- należy bezwzględnie zaizolować dachy (np. poprzez natrysk pian PUR), zgodnie z wymogami przeciwpożarowymi dla poszczególnych budynków.

Ochrona przeciwhałasowa pomieszczeń i zabudowy

Należy stosować pełne spektrum dostępnych rozwiązań w zakresie ochrony pomieszczeń przed drganiami i hałasem. Dotyczy to w szczególności przestrzeni pracowni i warsztatów gdzie przy wszystkich urządzeniach generujących hałas lub drgania należy stosować odpowiednie rozwiązania zapobiegawcze (obudowy akustyczne, wibroresory, wibromaty itd.). Wymiana stolarki i ślusarki otworowej przyczyni się do zwiększenia komfortu akustycznego. Brak nawiewników w oknach i ścianach zewnętrznych ze względu na wentylację mechaniczną również przyczyni się do zwiększenia komfortu akustycznego we wnętrzach.

Rozwiązania proekologiczne i energooszczędne

Budynki zostały wyposażone w:
- system odzysku wody szarej
- możliwe jest stosowanie kolektorów słonecznych na dachach
- należy dążyć do wykorzystania energooszczędnych źródeł światła (np. źródła światła LED), także jako oświetlenie terenowe
- należy umożliwić montaż wyłączników głównych w ramach poszczególnych pomieszczeń, umożliwiających jednym przełącznikiem wyłączenie prądu we wszystkich odbiornikach nie wymagających stałego zasilania.

- należy dążyć do wykorzystania central wentylacyjnych na prąd stały,
- należy dążyć do używania sprzętów biurowych i innych urządzeń energetycznych o możliwie wysokiej klasie energooszczędności.
- w ramach przestrzeni upraw miejskich planuje się wytworzenie kompostownika, warto rozważyć także retencję wody deszczowej
- możliwe jest zastosowanie w uzasadnionych przypadkach pomp ciepła typu powietrze-ciecz
- należy rozważyć wykorzystanie rolet lub żaluzji zewnętrznych, szczególnie od strony południowej, z systemem zdalnego sterowania i scenariuszami otwarć-zamknięć

Schematy rozwiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju i rozwiązań energooszczędnych

Schemat działań w zakresie zrównoważonego rozwoju powinien być przygotowany w perspektywie krótko – średnio i długoterminowej. Należy dążyć do sukcesywnej redukcji poboru energii (cieplnej i elektrycznej) poprzez stopniową wymianę wyeksploatowanych, nieekologicznych urządzeń. Należy już dziś stosować okna energooszczędne, a najlepiej pasywne, montowane w systemie ciepłego montażu.

Zaleca się już na etapie planowania inwestycji rozważenie docieplenia budynków nietynkowanych od strony wewnętrznej (np. poprzez natrysk pian pur), zaś budynków tynkowanych ( C, E) poprzez termomodernizację w klasycznym wydaniu.

Plany inwestycyjne i schematy rozwiązań należy opracowywać biorąc pod uwagę okres ich eksploatacji oraz okres planowanego zwrotu poniesionych nakładów modernizacyjnych.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl