Konkurs realizacyjny na rewitalizację parku Pole Mokotowskie w Warszawie
I nagroda

<<< powrót
  • WXCA
Skład zespołu:
  • Paweł Grodzicki  
  • Szczepan Wroński  
  • Łukasz Szczepanowicz  
  • Krzysztof Moskała  
  • Paweł Wolanin  
  • Magdalena Julianna Nowak  
  • Maja Skibińska  
  • Aleksandra Wiktorko  
  • Anna Wilczyńska  
  • Krzysztof Herman  
  • Grzegorz Gądek  
  • Marcin Gąsiorowski  
  •  
  •  
  • http://www.wxca.pl/  
  •  

I. Skrót opisu

Idea

Park Pole Mokotowskie jest, prócz wartości przyrodniczej, fenomenem społecznym i kulturowym. Jest miejscem otwartym na różnorodność i wolnym, gdzie sposób funkcjonowania określają sami mieszkańcy przez swe aktywności. Został ukształtowany w równej mierze przez odgórne działania projektantów, jak i oddolny proces społeczny. To jest głównym źródłem popularności i akceptacji wśród użytkowników, a także jego tożsamości na tle innych terenów zieleni w Warszawie. Dlatego, bardziej niż spektakularne działania przestrzenne, potrzebna jest wrażliwie stymulowana ewolucja i dobrze zaplanowana „akupunktura”. To podejście stało się podstawą strategii projektowej.

Proponowana koncepcja rozwoju parku opiera się na kilku wyjściowych założeniach. Park jest procesem, a nie zdarzeniem - ciągłą ewolucją systemów przyrodniczych i zmiennością aktywności społecznych. Park jest miejscem dla wszystkich: ludzi, ale i roślin, zwierząt, żywiołów; we wszystkich porach dnia, tygodnia, roku. Park tworzą dwa symboliczne domy - ostoje: Dom Człowieka i Dom Natury, których obszary przeplatają się niczym sieci. Strefa „pomiędzy” tymi domenami to obszar krajobrazu biocenotycznego, świadomie budowanego, o cechach służących zarówno człowiekowi, jak i naturze. Jest to strefa nakładania się i interakcji dwóch głównych środowisk, cechująca się największym potencjałem i witalnością. Jej cechą będzie ciągłość transformacji krajobrazu - od w pełni naturalnego do ludzkiego. Ważnymi celami projektu jest poprawa relacji na stykach parku z otoczeniem miejskim i przyrodniczym oraz zwiększenie udziału procesów zrównoważonych, cyrkularnych w funkcjonowaniu parku.

Projekt

Po stronie przyrodniczej działania projektowe służą wzmocnieniu sieci stref przyrody, ich poszerzeniu i łączeniu, wprowadzeniu formy krajobrazu biocenotycznego, wspieraniu bioróżnorodności. Zieleń użytkowa opierać się będzie na zasadach permakultury, leśnych ogrodów, rabaty i klomby wysadzane będą bylinami, w tym miododajnymi, rozszerzone będą strefy łąk i rzadko koszonych trawiastych muraw. Rozbudowany zostanie ekosystem wodny, który tworzyć będą: główny zbiornik wodny, kanały i „archiwum wodne” przy Bibliotece Narodowej, ogrody deszczowe, niecki infiltracyjne i łąki podmokłe. Główny staw zostanie przekształcony w naturalny i całoroczny. System wodny stanie się elementem retencji, zrównoważonej gospodarki wodnej parku, a wody oczyszczane będą w sposób naturalny przez odpowiednio dobrane rośliny.

W obszarach służących człowiekowi koncepcja obejmuje szereg interwencji wzmacniających istniejące i prowadzających nowe jakości. Tematyczne Pawilony Żywiołów, oprócz oferty gastronomicznej i warsztatowo-edukacyjnej, dawać będą możliwość bezpośredniego doświadczania i zabawy z żywiołami. Przy wejściu od strony Ronda Jazdy Polskiej stanie Pawilon Powietrza, którego znakiem rozpoznawczym będą balony wskazujące stan czystości powietrza. Na wyspie głównego stawu znajdzie się Pawilon Wody, którego szklany dach-kielich będzie zbierał wodę deszczową i oferował szereg wodnych atrakcji.

Główny deptak stanie się Promenadą spacerową o bardziej uporządkowanym i oficjalnym w charakterze, z siedziskami, zielenią ozdobną. Nowym elementem będzie Aleja Okrężna okalająca park i łącząca wszystkie jego główne aktywności i atrakcje. Obok ścieżki spacerowej meandrować będzie trasa dla rolkarzy i biegaczy, zimą służąca biegom narciarskim. Wzdłuż alei pojawią się nowe atraktory pozwalające na łagodne wniknięcie w strefy natury lub stymulujące aktywności. Zimowe atrakcje uzupełni m. in. górka saneczkowa przy Bibliotece, czy możliwość organizacji ślizgawek na naturalnych zbiornikach wodnych.

Teren dawnej bazy MPO przy Bibliotece Narodowej pozostanie wielką łąką i zostanie otoczony wieńcem ozdobnych drzew. To największe z wnętrz parkowych – Wielki Salon służyć będzie jak dziś różnym typom aktywności odwiedzających i okazjonalnie większym wydarzeniom masowym. Obszary koszone i niekoszone murawy tworzyć będą „wyświetlacz z traw” - zmieniane corocznie wielkoskalowe kompozycje land-artu. Wyłaniane w internetowych plebiscytach „obrazy do nieba” będą symbolicznym przesłaniem mieszkańców Warszawy do świata. Założono otwarcie na Wielki Salon czytelni i ogrodów Biblioteki Narodowej, utworzenie czytelni plenerowych z dostępem wirtualnym do zbiorów i tarasem na dachu parterowego skrzydła biblioteki.

Mniejsze interwencje rozrzucone będą po całym terenie parku. Na styku z terenem ogródków działkowych przy Trasie Łazienkowskiej powstanie plenerowa jadalnia, targ śniadaniowy oraz miejska farma edukacyjna. Domki fińskie – odtworzone i przetworzone – przeznaczone na funkcje społeczne i warsztatowe, otoczone ogrodami społecznymi. W Pasmie Studenckim między głównym kampusem Politechniki a ul. Batorego pojawią się atrakcje sportowe i społeczne dla studentów, sztuczna plaża miejska, plenerowe piece do pizzy i grilla. Teren przy fontannie będzie wzbogacony o nowe elementy wodne, pergolę, ogród permakulturowy. W otoczeniu Pomnika Lotnika powstanie lotniczy plac zabaw i plenerowa ekspozycja lotnicza, a w sąsiedztwie Urzędu Patentowego RP – plenerowa ekspozycja polskich wynalazków. Za wejściem od skrzyżowania ul. Batorego i al. Niepodległości atraktorem będzie galeria land-artu (sztuki krajobrazowej). Na terenie Skry od strony Parku proponowana jest lokalizacja skweru sportów miejskich i naturalnych stawów kąpielowych. Na terenie Parku znajdą miejsce nowe lub adaptowane place zabaw dla dzieci, siłownie plenerowe. Dla użytkowników posiadających psy pojawią się wybiegi i plac treningowy. W terenie rozproszone będą lokalne zadaszenia dla ochrony przed słońcem lub deszczem.

Dostępność parku i ogrodów działkowych poprawi przystanek „Park” na planowanej linii tramwajowej wzdłuż ul. Rostafińskich. Tramwaje zatrzymywać się będą w zaaranżowanym wokół przystanku rajskim ogrodzie. Istniejąca kładka nad al. Niepodległości zostanie uzupełniona o donice na roślinność i przekształcona w „wiszący ogród”.

W projekcie założono zwiększenie integracji parku z sąsiedztwem. Wejścia do parku będą kształtowane przez zieleń niską i wysoką wizualnie zapraszającą do wnętrza. Przy głównych wejściach znajdą się niewielkie przestrzenie publiczne, siedziska, miejsca spotkań. Zakłada się zintegrowanie i otwarcie terenu Parku na tereny Skry, stadionu Syrenka, Biblioteki Narodowej oraz terenów i budynków akademickich przy ul Batorego. Obrzeża Parku będą zmieniane na dwa sposoby: integrująco i zapraszająco przy wejściach i na stykach z otoczeniem mieszkaniowym i innymi terenami zieleni, zaś izolująco wzdłuż uciążliwych ulic – przez uformowanie wałów ziemnych i zieleń rozpraszającą fale akustyczne.

Opis rozszerzony

II. Idea projektu. Główne założenia strategii rozwojowej Parku

Historia i tożsamość Parku

Historia
Parku Pole Mokotowskie to opowieść o wieloletnim społecznym procesie rozwoju ekosystemu sprzyjającego rozkwitowi natury oraz zdrowiu, dobremu samopoczuciu i budowie przyjaznych relacji społecznych między ludźmi w każdym wieku. Dzisiejszy kształt Parku jest efektem wyjątkowej kombinacji świadomego planowania oraz działań i aktywności spontanicznych, synergicznego mieszania i nakładania się procesów globalnych i lokalnych, odgórnych i oddolnych, indywidualnych i grupowych.

Z tej historii wyrasta obecna tożsamość Parku, jego atrakcyjność, wyrazistość i odrębność na tyle innych parków warszawskich. Panująca w nim różnorodność, otwartość, nieformalność, swoboda, równoprawność i przyjazność dla zróżnicowanych aktywności użytkowników powodują, że Pole Mokotowskie to, niezależnie od waloru przyrodniczego, pełen dynamiki fenomen społeczny i kulturowy. Ten fenomen traktujemy jako atut rozwojowy wart akceptacji i kontynuacji.

Idee i strategia

Park jako proces.
Park jest procesem, a nie jednorazowym działaniem projektowo-realizacyjnym. Dlatego propozycja projektowa jest koncepcją ciągłości przemian w czasie - zakorzenionych w historii rozwoju parku, uwzględniających potencjał obecnego funkcjonowania i kierunkujących strategię na przyszłość. Podstawą jest akceptacja i kontynuacja potencjału wynikającego z historii i obecnego sposobu funkcjonowania: współistnienie różnorodnych aktywności, nieformalny charakter, patchworkowość, eklektyzm sposobów użytkowania i form przestrzennych. Celem jest wzmocnienie elementów pozytywnych, naprawa aspektów negatywnych i dodanie nowych jakości.

Park jako miejsce dla wszystkich - to tworzenie przyjazności (różnorodnej oferty) dla użytkowników niezależnie od wieku, pozycji społecznej, zainteresowań, oczekiwań, uprawianych aktywności. "Dla wszystkich" oznacza jednak nie tylko dla ludzi, lecz w równym stopniu dla zwierząt, roślin, żywiołów. Dodatkowym aspektem będzie zapewnienie atrakcyjności parku w różnych porach dnia, tygodnia, roku i warunkach pogodowych.

Dwa domy. Istota parku miejskiego to zetknięcie świata natury i świata człowieka na jednym obszarze. Projekt definiuje przeplatające się obszary parku określane symbolicznie jako Dom Człowieka i Dom Natury. Między tymi dwiema domenami rozpościera się strefa pomiędzy – o największym potencjale i witalności - gdzie aktywności człowieka i natury mieszają się, nakładają, mediują, czerpią z siebie wzajemnie tworząc główne obszary użytkowe parku: krajobraz biocenotyczny.

Krajobraz biocenotyczny. Założeniem strategii jest sukcesywne i konsekwentne wzmacnianie i rozbudowywanie stref natury i budowanie (w strefie pomiędzy) krajobrazu biocenotycznego służącego - w różnych strefach w różnych proporcjach - zarówno człowiekowi jaki naturze. Celem procesu jest wytworzenie ciągłości obszarów natury (pasm) na całym terenie parku oraz powiązanie ich w jeden system z terenami zieleni w sąsiedztwie i w strukturze całego miasta.

Zszywanie. Proponowane w projekcie rozwiązania zapewnią zintegrowanie dwóch części Parku w pasie Alei Niepodległości oraz trwałe zszycie z otaczającą tkanką miejską, społeczną i terenami zieleni, w tym terenami Skry, stadionu Syrenka, Biblioteki Narodowej i budynków akademickich przy ul Batorego.

Zrównoważenie. W zakresie działań ekologicznych rozwiązania projektowe opierają się między innymi na zasadach gospodarki cyrkularnej.

III. Dom natury

Krajobraz przyrodniczy


Idea projektowa opiera się na wzmocnieniu istniejących walorów przyrodniczych poprzez stworzenie sieci “stref przyrody” oraz ich poszerzanie i łączenie – także z otaczającymi terenami zieleni. Wydzielone w parku “strefy przyrody” to istniejące i projektowane fragmenty parku o ograniczonej ingerencji człowieka, wartościowe pod względem występujących tam roślin lub/i zwierząt.

Koncepcja zakłada wprowadzenie formy krajobrazu biocenotycznego, stanowiącego strefę wzajemnych relacji człowieka i natury i nakierowane na wspieranie bioróżnorodności.

Na całości obszaru parku zakłada się wprowadzanie zasad gospodarki cyrkularnej - stosowanie materiałów z recyklingu, nietoksycznych, biodegradowalnych, wykorzystanie kompostu, siana z pokosów, gałęzi, pni etc. pozyskanych w procesach pielęgnacji czy prześwietlania drzewostanu.

Na obszarach zieleni użytkowej wprowadzone będą zasady permakultury (systemów upraw bazujących na wartościach naturalnych ekosystemów) oraz tzw. food forest (leśnych ogrodów). Na rabatach i ozdobnych klombach dominować mają przystosowane do warunków miejskich byliny, szczególnie te miododajne. Istotną funkcję ekologiczną a zarazem ozdobną będą miały strefy łąk i rzadko koszonych trawiastych muraw.

Zbiornik wodny

Zbiornik wodny będzie naturalizowany, przekształcony w całoroczny, docelowo stanie się elementem systemu wodnych ekosystemów. Jego kształt i nabrzeża zostały zmodyfikowane, aby w bardziej naturalny sposób wpisywać się w kontekst istniejącego otoczenia, obejmie także sąsiedztwo pawilonu wody.

Nowa formuła stawu odzwierciedla ideę domu człowieka i domu natury będącą głównym punktem strategii rozwojowej całego parku. Jednolita tafla wody łączy dwie części o odmiennym charakterze: płytką część "ludzka" (północna) – rekreacyjna z „miejskim” nabrzeżem oraz przegłębioną część naturalną (południową) – regeneracyjną otoczoną "dziką" roślinnością. Część regeneracyjna jest zasiedlona przez rośliny biorące udział w procesach samooczyszczania - szuwary, rdestnice, rośliny o liściach pływających, podwodne łąki. W sezonie zimowym przy utrzymujących się temperaturach ujemnych staw może funkcjonować jako lodowisko.

Zbiornik będzie w pewnym zakresie reagował na naturalne opady deszczu. Powierzchnia dna w części miejskiej jest delikatnie pofałdowana, dzięki czemu ruchy lustra wody będą powodowały wyłanianie się i znikanie fragmentów linii brzegowej oraz archipelagu wysp przebiegających przez środek zbiornika. W okresach mokrych lustro wody będzie jednolite, w bezdeszczowych natomiast możliwe będzie przejście suchą nogą przez środek jeziora.

System wodnych ekosystemów

Ważnym działaniem w zakresie rozwiązań proekologicznych jest kształtowanie systemu wodnego. System ten nie ogranicza się do zbiorników wodnych, ale zakłada kształtowanie zróżnicowanych wodnych ekosystemów. Jego zadaniem jest nie tylko wspomaganie funkcji rekreacyjnej parku, tworzenie miejsc życia zwierząt ale także poprawa lokalnego mikroklimatu poprzez retencjonowanie, wsiąkanie oraz odparowywanie wód deszczowych (wyrównanie skrajnych temperatur, związywanie szkodliwych pyłów, większa wilgotność etc.). Do zasilenia zbiorników wodnych będzie w jak największym stopniu wykorzystywana woda deszczowa i woda spływająca z dachów budynków, co zredukuje konieczność użycia wody czystej z wodociągów lub ujęcia wód podziemnych.

Elementami systemu wodnego będą:
Główny zbiornik wodny – zgodnie z opisem powyżej
Kanały i „Archiwum wodne” przy Bibliotece Narodowej – wykorzystujące wody opadowe z terenów sąsiednich i z dachów budynków, z oczyszczaniem przez filtry mineralno-roślinne. Kanały przy dużych opadach zasilać będą główny staw.
Ogrody deszczowe / niecki infiltracyjne – umożliwiające podczyszczanie przez rośliny i wsiąkanie w grunt wody opadowej spływajacej z dachów, nawierzchni nieprzepuszczalnych.
Łąki podmokłe – wykorzystujące miejsca gdzie po obfitych opadach długo stagnuje woda, porośnięte gatunkami typowymi dla łąki podmokłej, o dużych walorach przyrodniczych i edukacyjnych.
Cysterny - retencja podziemna, zbieranie nadmiarów podczyszczonej wody ze zbiorników i wykorzystywanie jej do zasilania zbiorników podczas suszy lub nawadniania roślin.

IV. Dom człowieka

Główne elementy

Pawilony


Ważnymi elementami wzbogacającymi aktywności społeczne parku Pole Mokotowskie będą wolnostojące pawilony z przyległymi ogródkami oraz tarasami na dachach. Tematycznie – każdy z pawilonów będzie inspirowany i oferować doświadczanie jednego z żywiołów: powietrze, wody, ziemi i ognia. Dwa pierwsze zostały opracowane w pracy konkursowej.

Podstawowa funkcja gastronomiczna pawilonów będzie w różnych porach dnia, tygodnia i roku rozszerzana o program społeczny, warsztaty, działania animatorów, edukacyjne, plenerowe, wydarzenia kulturalne, wypożyczanie sprzętu rekreacyjnego. Realizacji szerokiej oferty programowej służyć będą wnętrza, ogródki, tarasy na dachach oraz tereny aktywności położone w sąsiedztwie pawilonów.

Pawilon Powietrza

Pawilon oferować będzie szeroką gamę odczuć związanych z żywiołem powietrza: lekkość, przejrzystość, czystość, zapach, itp. Elementy kinetyczne wbudowane w fasady budynku będą wizualnie i dźwiękowo reagować na ruch powietrza. W zimowe dni, gdy zanieczyszczenie powietrze może być uciążliwe pawilon będzie oferował gościom czyste powietrze dzięki zainstalowanym oczyszczaczom. Możliwe też będzie zamówienie "drinka tlenowego". Działać będzie wypożyczalnia sprzętu dla aktywności związanych z powietrzem: badminton, frisbee, latawce itp., z których korzystać będzie można na pobliskiej polanie studentów. W ramach działalności pawilonu będą prowadzone warsztaty społeczne uświadamiające Warszawiaków o przyczynach zanieczyszczeń powietrza oraz o działaniach prowadzonych w programie „Oddychaj Warszawo”.

Nad budynkiem unosić się będą trzy sferyczne balony unoszące się nad budynkiem. Ich lekkość, kinetyka, wznoszenie będą symbolem wiodącego żywiołu, a także wspomnieniem przeszłości Pola Mokotowskiego, na którym w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonowało lotnisko. Letnimi wieczorami goście zobaczą wyświetlane na sferach materiały archiwalne związane z lotnictwem. Balony, widoczne z odległości, staną się swoistym smogometrem informującym mieszkańców o stanie czystości powietrza. Ich wysokość i kolor będą odzwierciedlać aktualną jakość powietrza w trzech głównych mierzonych parametrach.

Pawilon Wody

Pawilon, położony na wyspie jeziora, sam w sobie dostarczać będzie szerokiego doświadczenia wody, wilgoci, pary, płynięcia, deszczu, śniegu, lodu, podmokłości. W ofercie gastronomicznej przeważać będą napoje, soki, koktajle. Z tematem wody związane będą też aktywności społeczne i edukacyjne.

Najbardziej widocznym elementem reprezentującym żywioł będzie dach-kielich wypełniony wodą, służący do zbierania wody deszczowej. Jej nadmiar będzie oczyszczany, magazynowany w zbiornikach i rozdysponowywany według potrzeb – użytkowych (sanitarnych, nawadniania roślin w sąsiedztwie) i atrakcji. Słońce będzie przenikało zgromadzoną w kielichu wodę, dzięki czemu na posadzce i stolikach będą tworzyły się piękne, ruchome refleksy. Kielich będzie pełnił rolę kontrapunktu dla aktualnych warunków pogodowych: w czasie opadów da ochronę przed deszczem, natomiast w czasie suchym, będzie generował wrażenia deszczu i wilgoci. Będzie jednocześnie rodzajem fontanny, woda delikatnie przelewająca się przez jego krawędzie stworzy swoistą deszczową ścianę wydzielającą część tarasu i otoczenia. Kojące dźwięki kapiącej wody będą zróżnicowane w zależności od wysokości jak i materiału na jaki natrafi – beton, metal, czy taflę wody.

Pawilonowi będzie towarzyszyła wieża wodospadowa, rzeźbiarska forma z której szczytu będzie lała się woda. W wieży i w otoczeniu zlokalizowane będą dysze mgłowe dające dodatkową ochłodę w upalne dni. W zimie, w analogiczny sposób wytwarzany będzie lokalnie sztuczny śnieg i niewielka ślizgawka.

Wielka Łąka - Salon

Teren byłej bazy MPO
jest wyjątkową na terenie parku wielką otwartą przestrzenią bez wysokich zadrzewień. To unikalna wartość, element budujący różnorodność przestrzenną parku - jest więc w swej monumentalnej formie zachowany. To największy z pokoi w parku - Wielki Salon, w którego wnętrzu mogą znaleźć miejsce różne kombinacje aktywności, już obserwowanych oraz nowych, a także okazjonalnie większe imprezy masowe.

Posadzkę salonu stanowi łąka-trawnik, na której obszary koszone i niekoszone tworzyć będą zmieniane corocznie kompozycje w wielkiej skali. Obszary niekoszone będą częścią łąk naturalnych opisanych w części przyrodniczej. Powierzchnie koszone wyznaczą na posadzce strefy aktywności dla ludzkich użytkowników. Układy pokosów tworzyć będą wielkoskalowe obrazy – wyświetlacz z traw. Obrazy - abstrakcyjne, figuratywne, symbole, znaki, słowa - wyłaniane w internetowych plebiscytach mieszkańców - tworzyć będą zmienny atraktor, zawsze inny i oryginalny, w podobny sposób jak zmienną atrakcją jest corocznie zmieniany pawilon w parku Serpentine w Londynie. Niczym figury na płaskowyżu Nazca, widoczne tylko z lotu ptaka (ale rejestrowane np. na zdjęciach satelitarnych Google), „obrazy do nieba” będą symbolicznym przesłaniem mieszkańców Warszawy do świata. W obrębie łąki zlokalizowany będzie balon widokowy pozwalający odwiedzającym na oglądanie obrazów.

Ściany salonu stanowić będzie wieniec z nasadzeń drzew dobranych gatunkowo w taki sposób, aby tworzyły wyrazistą oprawę w różnych porach roku: kwitnienia, owocowania, przebarwienia jesiennego, oryginalny rysunek konarów zimą.

Główna Promenada

Główna promenada łącząca wejście od strony Ronda Jazdy Polskiej i wejście od ul. Banacha, będzie rozbudowanym o nowe funkcje kręgosłupem komunikacyjnym i kompozycyjnym Parku, spinającym obie jego części. Ciąg ten stanie się promenadą spacerową z siedziskami, zielenią ozdobną o bardziej uporządkowanym i oficjalnym w charakterze. Ruch rowerowy będzie oddzielony od ciągów pieszych.

Aleja Okrężna

Drugim głównym elementem służącym poznawaniu parku będzie okrężna aleja o swobodnym, płynnym przebiegu, zamknięta w pętli, pozwalająca na „nieskończone” spacerowanie po parku. Będzie to krajobrazowa droga obiegająca wszystkie atrakcje i obszary aktywności parku. Obok ścieżki dla spacerujących meandruje swobodnie trasa dla rolkarzy i biegaczy w zimie służąca także biegom narciarskim. Przy alei zlokalizowane będą punkty odpoczynku, przebywania, atrakcje sportowe oraz ścieżki prowadzące do atraktorów przyrodniczych.

Atraktory

Rozmieszczone w parku elementy świata naturalnego i ludzkiego stworzą sieć atraktorów - miejsc skupiających uwagę użytkowników. Niektóre z atraktorów pozwolą na łagodne wniknięcie i wgląd strefy natury (kładka edukacyjna w koronach drzew, ścieżka zagłębiona w gruncie itp), inne będą związane ze światem ludzkim (strefa land artu, ogrody społecznościowe, targ śniadaniowy itp). Aleja Okrężna będzie ścieżką doświadczeń i odkrywania atrakcji i aktywności znajdujących się w parku.

Inne elementy

Otoczenie Biblioteki Narodowej
. Zakłada się większe otwarcie biblioteki i jej ogrodów na park, likwidację ogrodzenia od strony południowej i zachodniej, utworzenie od strony Łąki-Salonu czytelni plenerowych z dostępem wirtualnym do zbiorów, udostępnienie dachu nad parterowym skrzydłem, jako tarasu połączonego ukształtowaniem terenu z poziomem gruntu.

Domki fińskie. Dwa istniejące, odremontowane domki fińskie (w jednym z nich mieszkał Ryszard Kapuściński) zostaną wyremontowane i uzupełnione o kilka kolejnych odtwarzających fragment układu urbanistycznego historycznej zabudowy - w formie szklanych pawilonów i zadaszenie z przeznaczeniem na funkcje społeczne, warsztatowe itp. Obok domków znajdą miejsce ogrody społeczne.

Rejon ogródków działkowych. Na terenie ogródków działkowych przewiduje się wytworzenie kameralnych w ciągu w przestrzeni publicznej jednak z zachowaniem integralności i obecnego profilu użytkowania terenu. Obrzeże terenu stanie się społeczną plenerową jadalnią z miejscami piknikowym i targiem śniadaniowym korzystającym z zaplecza „produkcyjnego” ogródków działkowych. na działce przy ul Czubatki proponuje się lokalizację miejskiej farmy edukacyjnej, gdzie będzie można zapoznać się z procesem wytwarzania naturalnych produktów, hodowlą zwierząt gospodarskich itp.

Pasmo studenckie obejmować będzie duży fragment części śródmiejskiej między ul. Batorego, a nową kładką łączącą z kampusem politechniki. Głównymi atrakcjami będą tu tereny sportowe przy stadionie Syrenka, Polana Śródmiejska z plenerowym i piecami do pizzy i grilla, plażą miejską, miejscami spotkań i aktywności sportowych. Po zachodniej stronie budynku klubu Stodoła proponowana jest przestrzeń eventowa zintegrowana z wejściem do parku.

W rejonie Pomnika Lotnika powstanie zespół powiązanych obszarów związanych z lotnictwem: lotniczy plac zabaw i plenerowa ekspozycja lotnicza. W ten sposób problematyka lotnicza zostanie rozszerzona o edukację, doświadczenie i zabawę.

Wzdłuż głównej Promenady, w sąsiedztwie Urzędu Patentowego RP proponowana jest lokalizacja plenerowej ekspozycji polskich wynalazków.

Na nowej linii tramwajowej przy ul Rostafińskich proponowana jest lokalizacja przystanku Park, obsługującego także teren ogródków działkowych. Tramwaje zatrzymywać się będą w „rajskim ogrodzie” tworzonym przez łąkę i krzewy kwiatowe.

Teren przy fontannie zostanie zmodernizowany dla podkreślenia jego wyróżniającego się charakteru. Roślinność będzie mieszanką roślin ozdobnych i użytkowych (ogród permakulturowy). Fontanna ostanie wzbogacona o dodatkowe elementy wodne, centralną część otoczy pergola porośnięta pnączami zacieniająca miejsca do siedzenia.

Teren między budynkiem Sphinx a ul. Batorego w stanie się galeria land-artu, sukcesywnie wypełnioną przez nowe dzieła sztuki krajobrazowej.

Na terenie Skry wzdłuż granicy z parkiem proponowana jest lokalizacja skweru sportów miejskich z torem rolkowym oraz naturalnych stawów kąpielowych (stawy z filtrem bagiennym).

Istniejąca kładka nad Al. Niepodległości zostanie uzupełniona o zewnętrzne donice na roślinność i stanie się symbolicznym elementem połączenia przyrodniczego między częściami parku. Po wytyczeniu przejścia naziemnego stanie się atraktorem - wiszącym ogrodem - instalacją przestrzenną obrazującą symbiozę inżynierii i natury.

Dla potrzeb użytkowników posiadających psy zaprojektowano wybiegi w bliskości dojść od zabudowy mieszkaniowej oraz plac treningowy.

Dla umożliwienia doświadczenia parku także w warunkach złej pogody projektuje się szereg zadaszeń chroniących od deszczu rozproszonych na terenie.

Strefy brzegowe. Obrzeża Parku będą zmieniane w dwóch kierunkach. W rejonach wejść oraz na stykach z nieuciążliwym, mieszkaniowym otoczeniem i innymi terenami zieleni strefy brzegowe będą kształtowane integrująco i zapraszająco w taki sposób, aby wizualnie wciągały do wnętrza parku. Natomiast w miejscach styku z uciążliwymi ulicami projektuje się wały ziemne i zieleń, izolujące i rozpraszające fale akustyczne. Wały ziemne są zaaranżowane z mniejszych odcinków przeplatająco w taki sposób, aby zapewnione były skośne wglądy do wnętrza parku. W widoku od zewnątrz, niezależnie od charakteru ulicy, strefy brzegowe tworzą przyjazną otulinę ciągów pieszych uatrakcyjniającą przestrzeń tych ulic.

Integracja. Zakłada się zintegrowanie i otwarcie terenu Parku na tereny Skry, stadionu Syrenka, Biblioteki Narodowej oraz terenów i budynków akademickich przy ul Batorego. Rozdzielenie dwóch części parku przez Aleje Niepodległości będzie minimalizowane przez dodanie czterech przejść w poziomie terenu oraz wizualnie przez dodanie szpalerów drzew wzdłuż ulicy i w pasie rozdzielającym.

Wejścia do Parku będą przestrzennie kształtowane przez zieleń wysoką i niską, która tworzyć będzie wizualne „kulisy”, „leje” i zaklęśnięcia sygnalizujące zaproszenie do wnętrza parku (częściowo istniejące, do rozwinięcia nowymi nasadzeniami pielęgnacją). W głównych strefach wejściowych znajdą się siedziska i miejsca spotkań. Występują cztery typy stref wejściowych. Główne wejścia na zakończeniach Promenady - szerokie przestrzennie z niewielkimi placami publicznymi, pawilonami usługowymi. Pozostałe główne wejścia aranżowane zielenią, małą architekturą i posadzką. Długie dojścia (od ul Puławskiej i wzdłuż Skry) rozwiązane osiowo, ze stacjami atrakcji i odpoczynku „po drodze”. Sekretne wejścia (jak od strony ul Rostafińskich) - wąskie przecinki przez obszary gęstej zieleni zawężające się, by po chwili otworzyć szeroko na wnętrze parku. Nawierzchnia mineralna.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl