Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej Międzynarodowego Centrum Muzyki w Żelazowej Woli
II nagroda

<<< powrót
  • PROLOG: Mirabela Jurczenko, Bartosz Kowal, Wojciech Mazan, Bartłomiej Poteralski, Rafał Śliwa.
Skład zespołu:
  • Mirabela Jurczenko  
  • Bartosz Kowal  
  • Wojciech Mazan  
  • Bartłomiej Poteralski  
  • Rafał Śliwa  
  •  
  • współpraca: Maciej Kowal  
  • akustyka: Krzysztof Goliasz  
  • konstrukcja: K2 Engineering  
  •  
  •  
  • http://www.prlg.pl/  
  •  

Zestawienie pierwszych plansz z I i II etapu konkursu


AUTONOMIA

Dla nas budynek nie jest żadną odpowiedzią na kontekst, żadną ikoną, żadną nowością, nie jest inny dla bycia innym, nie naśladuje krajobrazu, niczego nie reprezentuje, nie jest figuratywny, nic nie oznacza, niczego nie udaje. Architektura musi zostać architekturą.

Powyższy fragment opisu jest parafrazą i odnosi się do następujących tekstu „Abstract Art Refuses” (1952) Ad Reinhardta i manifestu „Architecture Refuses” (2008) DOGMY.

Krajobraz jaki mógł znać Fryderyk Chopin został zmieniony już w momencie realizacji Parku-Pomnika przez Krzywda-Polkowskiego. Dlatego park otaczający dom narodzin kompozytora przyjmujemy jako twór obcy dla kontekstu. Warunek ten przyjmujemy jako eidos projektu. Krepidoma*, poza swoją obecnością w terenie, nie stara się o specyficzne relacje z kontekstem. Podobnie jak park wyznacza sobie terytorium. Inaczej niż park, określa minimalne terytorium dla osadzenia budynku, aby nie naruszać pobliskiego kontekstu.

Dla Platona formy abstrakcyjne:koło, trójkąt, kwadrat, należą do rzeczywistości obecnej wokół nas, są formami idealnymi matematycznie, których człowiek nie wymyśla, a jedynie zauważa i ujawnia.

Dla Etienna Louisa Boulleego monument, w ujęciu oświeceniowym, reprezentował nie tyle komemorację co budynek publiczny par excellence.

Dla Fryderyka Chopina etiudy, preludia, mazurki, walce, nokturny, sonaty, ballady czy polonezy nigdy nie były zamkniętymi ograniczeniami.

Dla Waltera Benjamina żaden poemat nie jest przeznaczony dla czytelnika, żaden obraz dla widza, żadna symfonia dla słuchacza.

Dla Kazimierza Malewicza Czarny Suprematystyczny Kwadrat był niczym więcej niż farbą na płótnie, esencją obrazu, realnym obrazem samym w sobie, niczym więcej.

Budynek i jego struktura wynikają z tych przekonań. Uniwersalne wartości, jakie proponowana architektura czerpie z ciągłości kultury europejskiej i jakimi się charakteryzuje, stanowią neutralne i stabilne podłoże dla rozwoju Międzynarodowego Centrum Muzyki. Forma tego budynku nie jest wynikiem woli jednostki, czy subiektywnych decyzji, nie próbuje być innym niż tym co sugeruje nasza kultura. Jest rezultatem dorobku twórczości architektonicznej naszej cywilizacji. W tym kontekście Sala Koncertowa jest świątynią Muzyki. Architektura tego budynku musi podkreślać własne dla siebie wyjątkowe jakości, niezależnie od tego czy powstałaby w Paryżu, Warszawie czy Żelazowej Woli. Architektura musi być autonomiczna.

*krepidoma w odniesieniu do antycznych budowli greckich, to podium - platforma na której wzniesiony jest właściwy budynek

Sekwencja materiałowa


SEKWENCJA / GESTALT

„Głównym zagadnieniem nie jest rzeczywistość sama w sobie, ale poszukiwanie wszechstronnej idei, powszechnej treści, ogólnej spójnej myśli, albo całościowej koncepcji która wiążę wszystko ze sobą. To podejście nazywane jest holizmem albo teorią Gestalt*(...)” 2

Oswald Mathias Ungers, Morphologie City Metaphors (Köln: Verlag der Buchhandlung Walther König, 2012), s. 7

Projekt zorganizowany jest jako ciąg oddziałujących na siebie przestrzeni. Z punktu widzenia osoby udającej się do Międzynarodowego Centrum Muzyki w Żelazowe Woli sekwencja rozpoczyna się od doświadczenia kontekstu – natury, którą mógł znać Fryderyk Chopin. Następnym krokiem jest wejście przy pomocy mostów-ramp na krepidomę – podium wydzielające terytorium dla budynku, który w pierwszej kolejności przyjmuje wizytujących w przestronne foyer oraz atria płynnie prowadząc do wnętrz sal przeznaczonych do słuchania muzyki, bądź związanej z nią edukacją.

Każda z czterech przestrzeni ma przypisane dominujące dla siebie materiały, które stanowią o jej charakterze. Pierwsza – kontekst, ma odpowiadający regionowi zestaw drzew, krzewów, bylin, zachowanych w możliwie największej ilości. Druga – krepidoma, jako podium na którym stoi budynek, zaprojektowana jest jako element pozostający bez wyrazu, wykonana jest z betonu, stanowi tło dla architektury. Trzecia – budynek, doświadczany z zewnątrz jako elewacja i od wewnątrz jako przestrzenie foyer, atriów i komunikacji, jest domeną kamienia, obrabianego w różny sposób. Czwarta – sala, stanowi kontrast do przestrzeni poprzedzających. Jezeli wnętrza budynku są domeną kamienia, mają charakter reprezentacyjny, oficjalny, to wnętrza sal są ich przeciwieństwem,
wykonane są w całości z drewna.

Architektura projektowanego centrum – jego logika, której emanacją jest elewacja wykonana ze słupów i rygli, posiadająca równomiernie rozstawione okna zapewnia możliwość wglądu we wszystkie konteksty z każdego miejsca budynku. Innymi słowy zieleń – otoczenie w jakim stoi budynek, dopełnia architekturę, jest obecne w środku sal ćwiczeń, sali kameralnej, każdego z pomieszczeń, a także w momencie wychodzenia z sali głównej, gdzie rozpościera się widok na dom w którym urodził się Fryderyk Chopin i otaczający go park.

Opis prezentowany jako książka w II etapie konkursu

Diagram opisujący relacje poszczególnych kontekstów

Widok ze wschodniej, nienaruszonej części działki w kierunku budynku

Zdjęcie modelu z góry

Zdjęcie elewacji północnej modelu

Zdjęcie elewacji wschodniej modelu

1 z 6 plansz II etapu

2 z 6 plansz II etapu

3 z 6 plansz II etapu

4 z 6 plansz II etapu

5 z 6 plansz II etapu

6 z 6 plansz II etapu

6 plansz razem

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl