Konkurs realizacyjny na modernizację i aranżację terenu zieleni znajdującego się po południowej stronie Pałacu Kultury i Nauki pomiędzy ul. E. Plater, al. Jerozolimskimi, ul. Marszałkowską w Warszawie ("Aorta warszawska")
I nagroda

<<< powrót
  • Pniewski Architekci Sp. z o.o.
Skład zespołu:


IDEA
Celem projektu jest przeniesienie zarówno mieszkańców jak i przypadkowych przechodniów w inny świat, świat bajkowego ogrodu, kwitnących kwiatów, relaksu na łonie natury - doznań zgoła odmiennych od ścisłego centrum dużego miasta. Wnętrze urbanistyczne zostało dopełnione przez wysokie na 4 m, wykończone od strony wewnętrznej lustrzaną powierzchnią ogrodzenie, które potęguje wrażenie zatopienia w zielonej przestrzeni.

Równocześnie projekt z wielkim szacunkiem odnosi się do zastanego krajobrazu - podkreśla główną, reprezentacyjną oś założenia łączącą Dworzec Warszawa Centralna ze stacją Metro Centrum codziennie tętniącą życiem, z charakterystycznymi i oryginalnymi rozwiązaniami nasadzeń, prostopadłą do niej osią z projektowanymi sadzawkami, a także boczne strefy spokoju i relaksu, nasadzeń dzikiej roślinności i wielofunkcyjnych stref kulturalnych.

Projekt silnie bazuje na przyjętych rozwiązaniach budżetów partycypacyjnych, w związku z tym, że ważne jest kształtowanie przestrzeni publicznych wspólnie z mieszkańcami, by czuli się związani i odpowiedzialni za przestrzeń w której żyją. Dlatego nie tylko są uwzględnione rozwiązania wygranych projektów , ale są rozwinięte i harmonijnie wkomponowane w całość założenia. (Budżet Partycypacyjny nr 2679 pn. „Morze Róż”, nr 1792 pn. „Łąka Centralna”, nr 2693 „Mebel miejski na Placu Defilad”).

Równocześnie projekt silnie czerpie z kontekstu lokalnego miasta. Sadzawka z dziką roślinnością wodną jest odbiciem lustrzanym sadzawki z Parku Świętokrzyskiego, z drugiej strony z powrotem przywraca wodę w miejscu, w którym pierwotnie znajdowały się fontanny, ale na większą skalę i w innej konwencji. Nasadzenian drzew owocowych w południowej części zagospodarowania, z jednej strony są rozwinięciem projektu budżetu partycypacyjnego, z drugiej zaś nawiązaniem do istniejącego przed wojną Ogrodu Pomologicznego który znajdował, się po przeciwnej stronie Alei Jerozolimskich

KOMUNIKACJA

PIESZA

Trakt pomiędzy Dworcem Warszawa Centralna, a stacją Metro Centrum jest jednym z najważniejszych pieszych ciągów komunikacyjnych miasta. Projekt zakłada przesunięcie osi w kierunku północnym oraz zamianę istniejącego szerokiego traktu oraz równoległego do niego, węższego chodnika na jeden główny ciąg.

Porządkuje to przestrzeń, podkreśla oś pomiędzy stacjami i jednoznacznie wskazuje nadrzędny ciąg. Projektuje się poszerzenie traktu oraz schodów prowadzących z tzw. Patelni do parku do 12m szerokości. Zwiększy to przepustowość ciągu oraz pozwoli na większe otwarcie przestrzeni przed stacją Metro Centrum.

ROWEROWA
Ze względu na intensywny ruch pieszy nie projektuje się traktów komunikacji rowerowej na terenie. Wprowadzenie komunikacji rowerowej przy tak dużym natężeniu użytkowników poruszających się pieszo może skutkować częstymi kolizjami. Stojaki rowerowe zlokalizowano przy wejściach na teren – w części południowej stojaki usytuowano przy bramach wejściowych do parku, w części północnej – przy wiatach śmietnikowych i wyjściach ze stacji. Celem jest pozostawienie roweru już na etapie wkraczania do projektowanej przestrzeni – przestrzeni dedykowanej pieszym użytkownikom.

DOSTĘPNOŚĆ
Zwiększenie dostępności poprzez:
- przeprojektowanie rampy przy stacji Metro Centrum – spadek na całej długości rampy 5% (celem zapewnienia połączenia z istniejącym poziomem terenu przy półnosnym narożniku terenu projektuje się schody terenowe),
- nowa rampa ze spadkiem 5% - w części północnej przy istniejących schodach na osi PKiN,
- zniwelowanie istniejących niskich schodów i wprowadzenie terenu o nachyleniu 5% - w części południowej na placu między budynkami Stacji Śródmieście,
- montaż barierek na schodach szerszych niż 4 m,
- 500 mb ścieżki dotykowej – wzdłuż ciągu komunikacyjnego, połączona z istniejącymi.
- zmiana lokalizacji istniejących przystanków – usunięcie kolizji ze biegnącą tamtędy ścieżką dotykową.


UKŁAD
Układ prezentowanej przestrzeni jest obecnie mocno symetryczny – zlokalizowany wzdłuż dwóch głównych osi – Osi Warszawa Centralna-Metro Centrum (Aorta) i oś Pałacu Kultury i Nauki. Jednak z nich podkreślona jest charakterystyczną roślinnością, druga dwa lustrzanymi sadzawkami – o odmiennych charakterach – miejskim i naturalistycznym.

Symetrię tą podkreśla się także w rozmieszczeniu elementów zagospodarowania i małej architektury, takich jak wiaty, ramy i przestrzenie ekspozycyjne, ławki, latarnie, poidełka. Dzięki temu całość założenia staje się harmonijna i uporządkowana.

Wokół terenu opracowania projektuje się ogrodzenie. Stanowi to odwołanie do głównej idei – oazy zieleni w mieście, a także archetypu ogrodu ogrodzonego płotem. Ogrodzenie w formie ażurowych ram oplata cały teren założenia i płynnie przechodzi w inne formy zagospodarowania, takie jak bramy wejściowe do parku od strony Alei Jerozolimskich, wiaty śmietnikowe, ramy ekspozycyjne.

W południowo-wschodniej części założenia, zaraz po wyjściu z „Patelni” znajduje się strefa spokoju i relaksu. Jest to struktura podestów na różnych wysokościach zlokalizowanych wokół istniejących drzew. Strefy kulturalne znajdujące się w północnej części założenia służą wydarzeniom związanym z kulturą. Są one otoczone wysokimi trawami lub bylinami, dzięki czemu tworzy się kameralna przestrzeń naturalnych galerii, lub kina plenerowego lub miejsca na małe koncerty.

Prosta swobodna konwencja wspomnianych miejsc strefy przy Patelni i stref kulturalnych zatopionych wśród wysokich zieleni, tworzy odrębne miejsca od tętniącej tłumem reprezentacyjnej aorty. Na zasadzie kontrastu są to miejsca odpoczynku, spotkania ze znajomymi, można tu przysiąść w czasie koncertów i zjeść przekąskę lub umówić się z przyjaciółmi.


ZIELEŃ
Swobodnie, organicznie kształtowane linie roślinności nadają miękkości miejskiemu krajobrazowi. Kwietna łąka z gruszami przywołuje sielskie pejzaże pozamiejskie, nasadzenia wysokich traw przywołują na myśl brzegi jezior, a czerwone krzewy przeplatane z morzem róż jakieś nieznane krainy. W taki sposób świadomie ukształtowana zieleń miejska, łamie konwencję tradycyjnych nasadzeń miejskich,ale mimo wszystko nawiązuje do otoczenia poprzez znalezienie zupełnego kontrastu i przywołanie krajobrazu pozamiejskiego w samym centrum miasta.

Istniejący obecnie w tym miejscu kwietnik zachowano, poddano reinterpretacji – roślinność zlokalizowano po obu stronach ciągu. Od wyjścia z Patelni na poziom terenu do ul. Emilii Plater wzdłuż całego ciągu wije się rzeka kwiatów oraz krzewów. Czerwona kolorystyka roślinności nawiązuje do nazwy Aorty Warszawskiej.

W północnej części obszaru opracowania, obecnie znajduje się spora ilość cennego starodrzewu. Wykorzystując istniejący drzewostan oraz projektowane strefy kulturalne, zaplanowano stworzenie pod drzewami oraz przylegające do stref kultury „wyspy” cieniolubnej roślinności wieloletniej. W kilku miejscach zaplanowano dosadzenie drzew aby uzupełnić braki w istniejących grupach. W tej części terenu, na pozostałych terenach zielonych, projektuje się trawnik parkowy.

Wzory kwietników z roślin jednorocznych powstały w nawiązaniu do historycznych motywów związanych z Warszawą, ale w myśl nowoczesnych trendów wzornictwa i projektowania, opartych na nieskomplikowanych, geometrycznych kształtach, metaforycznych, a za razem czytelnych formach. Koncepcja ukwiecenia przedstawia trzy warianty układu roślinności. Każdy z wariantów, przeznaczony jest do wykonania w innym terminie z uwzględnieniem zmiany wiosennej i letniej w latach 2018-2019.

Roślinność do nowego założenia tworzy naturalną barierę terenu od sąsiadującego, miejskiego otoczenia a tym samym zaznacza mocno rysujący się kontrast park-miasto. Odpowiednie rośliny tworzą gradient wysokościowy oraz kolorystyczny – od granic parku z miastem, rośliny najwyższe i najbardziej zielone, w głąb parku zmieniające się w rośliny o czerwonych akcentach, do najniższych podkreślających główną oś, róż okrywowych kwitnących w kolorze czerwonym, nawiązujących do „Aorty warszawskiej”. Ponadto, grupy nasadzeń dzielą się w taki sposób aby gatunki poszczególnych grup, przeplatały się między sobą, tworząc duże połacie harmonijnie zmieniających się gatunków na całym terenie parku. Teren pełni funkcję użyteczności publicznej oraz jest miejscem reprezentacyjnym, w związku z czym wybrane są gatunki łatwe w uprawie, wytrzymałe oraz atrakcyjne pod względem estetycznym. Dobrana do projektu roślinność nie wymaga zbyt intensywnych zabiegów pielęgnacyjnych, jest w większości mrozoodporna, nieszkodliwa dla dzieci oraz odporna na trudne warunki klimatyczne i siedliskowe. Roślinność jest także różnorodna pod względem gatunkowym, to zarówno krzewy liściaste, byliny, trawy ozdobne oraz drzewa liściaste i iglaste, dzięki czemu grupy nasadzeń atrakcyjne
będą przez cały rok.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl