Konkurs na koncepcję architektoniczną budynków Browaru i Manufaktury w Węgrowie
II Wyróżnienie

<<< powrót
  • Archigraf-Michał Brutkowski
Skład zespołu:
  • mgr inż. arch Michał Brutkowski  
  • mgr inż. arch Alicja Janczewska  
  • mgr inż. arch Ewelina Robakowska  
  • mgr inż. arch Magdalena Subocz  
  •  
  •  
  • http://www.archigraf.eu/  
  •  

Główne założenia projektowe

Obszar opracowania wchodzi w skład historycznego zespołu klasztornego Reformatorów. Planowana rewitalizacja tych obiektów może ułatwić docenienie ich historycznej wartości. Jednak w decyzjach projektowych należy również uwzględnić potrzeby Węgrowa, jako współczesnego miasta. Zachowywanie dóbr przeszłości powinno iść w parze z rozsądnym spojrzeniem w przyszłość. Proponowana przez nas przebudowa budynków Browaru i Tkalni oraz zagospodarowanie terenów wokół nich, ma na celu ułatwienie korzystania z Parku Miejskiego, tak aby stał się on drugim po Rynku Miejskim obszarem rekreacyjnym w mieście. Bliskość rynku i parku umożliwia stworzenie silnego powiązania między strefą usługową i przyrodniczą miasta.

Projekt BRAMA DO PARKU ma na celu zaakcentowanie silnego związku pomiędzy budynkami dawnego Browaru i Tkalni, a parkiem im. AK. Forma BRAMY DO PARKU powstaje poprzez uzupełnienie widoku od strony ulicy Kowalskiej, zewnętrzną altaną powtarzającą obrys ściany szczytowej budynku tkalni. Altana stanowi atrakcyjne zamknięcie widokowe osi ulicy Piwnej. Oś ta jest istotnym elementem poprzecznym porządkującym układ kompozycyjny parku. W naszym projekcie istniejące od ulicy Piwnej wejście do parku widokowo łączy się z projektowaną przez nas BRAMĄ, co w konsekwencji tworzy ścisłe powiązanie dawnych terenów klasztornych z otoczeniem. Ulica Piwna jest szlakiem pieszym bezpośrednio łączącym centralną część Parku z centrum Węgrowa. BRAMA DO PARKU ma tworzyć reprezentacyjne wejście. Działania projektowe mają na celu jednoczesną ochronę i atrakcyjne uwidocznienie istniejącej tkanki zabytkowej, jak również przystosowanie obiektów do współczesnych standardów użytkowania. Jedną z najbardziej widocznych decyzji projektowych jest wprowadzenie dwóch ścian ażurowych z cegły pełnej, co oprócz wartości estetycznych umożliwia łatwiejszą identyfikację obiektu, jako budynku użyteczności publicznej, do którego można swobodnie wejść, zarówno w dzień, jak i po zmroku.

Zagospodarowanie terenu

Ważnym aspektem koncepcji projektowej jest możliwość przejścia do parku bezpośrednio przez budynek Browaru. Uzyskujemy efekt „wchodzenia” parku do wnętrza obiektu, poprzez zaproponowanie dużej ilości roślinności zamontowanej do instalacji znajdującej się w sali wielofunkcyjnej.

W projekcie przywrócono oryginalny obrys opracowywanych budynków odbudowując zniszczoną część tkalni. Pomiędzy zabytkowymi budynkami Browaru i Tkalni został zaprojektowany szklany łącznik. Wybrano materiał odróżniający się wizualnie od ścian z cegły pełnej, aby oryginalny układ składający się dwóch osobnych kubatur pozostał czytelny. W łączniku znajduje się główne wejście do budynku. Osobne wejście do strefy zapleczowej jest umiejscowione w północnej ścianie budynku. Oprócz tego istnieje możliwość otwarcia części wysokich szklanych drzwi w okresie letnim.

Istotnym elementem porządkującym układ kompozycyjny na działce jest lokalizacja drewnianych tarasów zewnętrznych. Położone są one przy głównych salach użytkowych obiektu, oferując powiązania widokowe z terenami otaczającymi. Zadaszony taras północno-zachodni skierowany jest w stronę parku, w szczególności w kierunku planowanego amfiteatru. Taras południowy jest miejscem z widokiem na zespół klasztoru Reformatorów i na obszar proponowanej zieleni urządzonej. Ostatni taras, będący integralną częścią BRAMY DO PARKU, stanowi połączenie pomiędzy salą wypożyczalni, znajdującą się w odbudowanej części budynku, a zewnętrzną pergolą z ruchomym zadaszeniem, umiejscowioną w południowej części działki.

W projekcie założono przedłużenie istniejącego muru klasztornego, ogrodzeniem z cokołem w formie muru ceglanego o wysokościach 40 i 80 cm, tworzącego przestrzenie do siedzenia i wypoczynku. W ogrodzeniu od strony wschodniej planowana jest brama wjazdowa oraz furtka. Przewiduje się możliwość bezpośredniego połączenia terenu BRAMY DO PARKU z placem klasztoru Reformatorów, jednak układ może funkcjonować również samodzielnie.

Główny trakt pieszy zespołu jest połączony z układem ścieżek w parku im. AK i podkreśla oś ulicy Piwnej. Ruch kołowy jest możliwy we wschodniej części działki, z wjazdem od ulicy Kowalskiej. Projektowane jest dziewięć miejsc parkingowych, na zielonej geokracie, w tym jedno miejsce dla osób z niepełnosprawnościami. Miejsca te są położone tak, aby nie zasłaniać osi BRAMY DO PARKU. Planowany jest również parking rowerowy.

Opis funkcjonalny budynku

Celem proponowanej koncepcji było udostępnienie jak największej części zachowanych budynków dla osób odwiedzających i powiązanie głównych sal funkcjonalnych z otoczeniem zielonym. Zaplecza oraz toalety umiejscowione są w północnej części budynku Tkalni. Pozwoliło to na uzyskanie niepodzielonej przestrzeni w budynku Browaru. Zostały w niej umiejscowione sala konsumpcji oraz sala wielofunkcyjna o wysokości aż do więźby dachowej. Sale rozdzielone są ażurową instalacją przestrzenną zbudowaną z połączonych elementów metalowych. Na poszczególnych poziomach umiejscowione są donice z roślinnością, która w sposób symboliczny ma podkreślać związek między obiektem a parkiem. Jednocześnie instalacja jest przedłużeniem elewacji południowej budynku Tkalni i w połączeniu z nią tworzy linię prowadzącą pomiędzy BRAMĄ DO PARKU a parkiem. W sali wielofunkcyjnej możliwa jest organizacja małych wydarzeń artystycznych np. skierowanych głównie do dzieci oraz wystaw. W czasie, kiedy żadne wydarzenia się nie odbywają sala wielofunkcyjna może być wykorzystywana jako kolejna sala konsumpcji kawiarni. Podzielenie obu sal ażurową przegrodą pozwala na opracowywanie elastycznych scenariuszy ich wykorzystywania. Druga sala konsumpcji jest umiejscowiona wzdłuż południowej ściany Tkalni przy barze kawiarni. Takie położenie podkreśla bliski związek przestrzenny z klasztorem Reformatorów. Druga sala konsumpcji prowadzi do sali wypożyczalni sprzętu, umiejscowionej w odbudowanej części Tkalni.

Strop antresoli zlokalizowany jest w północnej części budynku. Fakt, że antresola nie wypełnia całego obrysu obiektu, pozwala na organizowanie przestrzeni o różnych wysokościach, co kreuje różnorodną, mniej lub bardziej kameralną atmosferę wnętrz. Daje to więcej możliwości wyboru miejsc wypoczynku przez użytkowników, co wydaje się, że jest wartościowym krokiem w kierunku zapewniania poszczególnym osobom komfortu psychicznego. Możliwość wyboru miejsca przebywania odpowiadającego indywidualnym preferencjom jednostki jest jednym z podstawowych wyznaczników projektowania przyjaznego użytkownikom. Cały obiekt jest dostępny dla osób z niepełnosprawnościami dzięki zastosowaniu podnośnika nożycowego prowadzącego na antresolę.

Rozwiązania architektoniczno-budowlane

Realizacja założeń projektowych nie byłaby możliwa, bez ingerencji w strukturę ścian budynku, przede wszystkim w układ i wielkość otworów. Wytypowane zostały ściany trzy ściany, w których w jak największym stopniu zachowane zostały oryginalne otwory. W trzech pozostałych ścianach, pozwolono sobie na większe zmiany. Wprowadzono szklane otwory drzwiowe, o wysokości 245 cm, które przy zachowaniu proporcji zbliżonych do okien oryginalnych, zapewniają większą powierzchnie przezierną. Odbudowana część tkalni na całej długości elewacji południowej jest przeszklona ścianą kurtynową. Projektuje się dwie ściany ażurowe z cegły pełnej. Aby zapewnić izolacyjność cieplną obiektu ściany ażurowe są izolowane od wewnątrz ścianą kurtynową strukturalną. Rozwiązanie to pozwala na oglądanie cegieł ścian zewnętrznych we wnętrzu budynku. Ściany zachowane w stanie oryginalnym są ocieplane od wewnątrz bloczkami porowatymi zapewniającymi odpowiednia izolacyjność. Wszystkie nowobudowane ściany powtarzają oryginalny wątek ceglany, który jest obecny na zachowywanych ścianach. Układ belek zachowanej oryginalnej więźby dachowej jest widoczny we wnętrzu budynku. Założono, że większość prac będzie wykonywana w sposób tradycyjny. Wszystkie istniejące ściany będą oczyszczone, osuszone i pokryte odpowiednimi preparatami grzybobójczymi (np. wg wytycznych mykologicznych) i impregnatami przeciwwodnymi. To samo będzie dotyczyło elementów drewnianych. W pomieszczeniach toalet, kotłowni i kuchni przewidziano wentylację grawitacyjną. Dodatkowo w pomieszczeniach biurowych, salach wielofunkcyjnej i konsumpcyjnych przewidziano wentylację mechaniczną wyciągową.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl