Konkurs na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej „Budowy parku centralnego z parkingiem podziemnym na 270 samochodów w Gdyni.
III nagroda

<<< powrót
  • Biuro Projektów Budownictwa Komunalnego S.A.
Skład zespołu:
  • dr inż. arch. Gabriele Rembarz, kierownik zespołu  
  • mgr inż. Jan T. Kosiedowski  
  • mgr inż. Halina Pawłowska  
  • inż. arch. Dominika Paneczko  
  • inż. arch. Paula Rydel  
  • inż. arch. Marta Stus  
  • inż. arch. Marta Waczyńska  
  •  
  •  
  • http://www.bpbk.com.pl/  
  •  

Park centralny w Gdyni posiada rozległy i niewykorzystany potencjał dla poprawy integracji przestrzeni publicznych oraz turystyczno-rekreacyjnych miasta. Jego nowe zagospodarowanie odzwierciedlać powinno unikalny charakter miasta dbającego o jakość życia i silny, wyróżniający wizerunek - to nie tylko atrakcyjna rekreacja i rozrywka nadmorska, to również świadoma polityka kulturalna związana z dziedzictwem przedwojennego modernizmu. Gdynia „tradycyjnie nowoczesna” jako miasto z „morza i marzeń” to miasto realizujące liczne odważne projekty i inicjatywy kulturalne. Są nimi między innymi „Szlaki Modernizmu”, festiwale Traffic Design i„Pociąg do Sztuki” czy konkursy takie jak Literacka Nagroda Gdynia czy FPFF Gdynia.

Park centralny stanowiący naturalne uzupełnienie oferty programowej rozbudowującej się w strefie bulwaru nadmorskiego – stanowi swoiste domknięcie pętli spacerowej wokół centrum miasta - musi stać się elementem wizualizującym sztukę i kulturę w integralnym połączeniu z zielonym krajobrazem „do użytku codziennego” mieszkańców Gdyni i Trójmiasta.

Realizacja konkursu w jubileuszowym roku 2017r., ogłoszonym Rokiem Awangardy (rokawangardy.pl) dla upamiętnienia wielkich polskich mistrzów, takich jak Katarzyno Kobro, Henryk Stażewski, Zofia Stryjeńska, Władysław Strzemiński czy Edward Krasiński – stała się inspiracją dla wykorzystania tego wątku jako głównej myśli dizajnerskiej dla kształtowania jakości przestrzeni publicznej i krajobrazu miejskiego niniejszego projektu.

W niniejszej koncepcji przyjęto zasadę, że wszystkie elementy infrastruktury technicznej posiadają potencjał do stania się nośnikiem (np. parking podziemny) lub materią (mała architektura) sztuki i kultury. Jest to zastosowanie zasad dynamicznie rozwijającego się na świecie nurtu tzw. landscape urbanism (urbanistyki krajobrazu) z sukcesami integrującego wielkoskalarne obiekty infrastruktury technicznej w budowanie wysokiej jakości przestrzeń publiczną miasta (patrz również hasła: streetscaping, landscape infrastructure).

1. IDEA GŁÓWNA koncepcji projektowej dla Parku Centralnego (plansza nr 2):

Proponowane w koncepcji rozwiązania oparte są o następujące zasady stanowiące rodzaj klucza - strategii organizującej przestrzeń w długoletnim procesie zmiany. Trzymanie się ich jako wytycznych pozwala na dokonywanie zmian i ulepszeń w rozwiązaniach nie tracąc osi spójności konceptualnej całego zagospodarowania. Koncepcja niniejsza opowiada się za umiarem w nadmiernym dogęszczaniu programów aktywizujących, grożących temu obszarowi zamiana w plac sportowy czy wesołe miasteczko.

1.1 Zasada pierwsza: IDEA WODY (blue line/niebieska linia): to sposób na przybliżenie morza do centrum miasta poprzez realizację obiektów tj. fontanny, wodotryski, poidełka, wodny plac zabaw wraz z dopełniającymi układami zieleni – uczytelniających/wskazujących kierunek „ku morzu” na dłuższej osi parku. Teoretyczna oś kompozycyjna – niebieska linia zaczyna się instalacją wodną (chmura pary wodnej) ustawionej na osi podłużnej parku na styku stref C i D a kończy podobnym obiektem o innej skali ustawionym na PLACU CZYTELNIA w strefie A.

1.2 Zasada druga: STREFY KRAJOBRAZOWE: zadanym w warunkach konkursu strefom przypisano nazwy sugerujące symboliczną charakterystykę przestrzenną/krajobrazową jego urządzenia, którą sugerują symbole i ilustracje fakturowe ze schematów na planszy nr 2 (po lewej) i tak:
strefa D (przy ul. Świętojańskiej), jest reprezentacyjna, sztywna, zgeometryzowana i niespokojna jak burzliwe, silne i DUMNE MORZE
strefa C (rejon stadionu) spokojna, gładka, bezpieczna, łagodna w otwartym krajobrazie, jak FLAUTA NA ZATOCE
strefa B (rejon skateparku), jest dynamiczna, pełna zakamarków i niespodzianek, jednak otulająca i bezpieczna dla bogactwa osobowości swoich użytkowników, jak RAFA KORALOWA
strefa A (rejon wzdłuż płotu liceum) to pełen tajemnic, półcień bezpiecznej miejskiej zatoki, jak BEZPIECZNY ATOL w świetle letniego księżyca,
Podane powyżej skojarzenia (wyrażone zestawem ilustracji) pozwalają na dobór zieleni oraz rozwiązań małej architektury w sposób podtrzymujący naturalny potencjał charakteru danej strefy.

1.3 Zasada trzecia: UKŁAD PLACÓW MIEJSKICH 3 do 1: w celu lepszej integracji parku centralnego z miastem, a szczególnie z zabudową wzdłuż al. J. Piłsudzkiego proponuje się utworzyć 3 place, których funkcją jest:
- złamanie monotonii osi wzdłuż Piłsudzkiego, która w dzisiejszym kształcie przytłacza perspektywą długiego marszu zniechęcając do spaceru,
- uczytelnienie znaczenia Urzędu Miejskiego (1. PLAC AGORA), budynku Uniwersytetu Gdańskiego (2. PLAC AKADEMIA), Biblioteki Miejskiej (3. PLAC CZYTELNIA) oraz umożliwienie łatwego dostępu do parku licznych użytkowników tych instytucji przez rozwiązania spowalniające ruch na al. Piłsudzkiego. Jednocześnie szereg funkcji gastronomicznych w parterach budynków w rejonie Wydz. Oceanografii UG na pełnienie funkcji bezpośrednio obsługującej park.
Każdy z tak powstałych placów (1 dla każdej z 4 stref A-B-C-D) otrzymuje inny charakter – od formalnej, oficjalnej AGORY – placu zebrań, manifestacji, imprez reprezentacyjnych, poprzez aktywny trochę lunchowo-przerwowy plac AKADEMIA, po literacki, subtelny i nieformalny plac CZYTELNIA,
- w systemie miejsc na nowo wyznaczonych w rejonie konkursowym zaproponowano plac miejski (w rejonie lodowiska) pełniący funkcję łącznika pomiędzy strefą oficjalną D a strefą wypoczynkową, nieformalną C. Na stropie podziemnego parkingu stworzono 4. PLAC AWANGARDY. Latem na jego posadzce rozleje się swobodnie lustro cienkiej warstwy wody z układu podświetlonych posadzkowych tryskaczy (bez basenu). Zimą, jak dotąd co roku, na tej płasko ukształtowanej przestrzeni zamontowana może zostać tafla sztucznego lodowiska. Swoją nazwę zawdzięcza nowy plac formie swojej posadzki ukształtowanej jako interpretacja cyklu Pejzaż Miejski i/lub Powidoków W. Strzemińskiego .

1.4 Zasada czwarta: PARK-PARKING: przyjęcie założenia o dążeniu do zintegrowanego kształtowania publicznej przestrzeni miejskiej (stref cyrkulacji pieszych) doprowadziło do zaproponowania rozwiązania swego rodzaju połączenia parku centralnego z podziemnym poziomem parkingu miejskiego. Narzuca się tu możliwość okazjonalnego wykorzystywania hali parkingowej do nietypowych imprez kulturalnych i sportowych (wystawy streetart’u, instalacje artystyczne - akustyczne i świetlne czy zimowy, nocny skatepark). Takie rozwiązanie mogłoby być rodzajem przedłużenia funkcjonalnego strefy eventowej w rejonie obecnego stadionu
Poszerzone ponad niezbędne minimum rampy (GREEN_ART_RAMPS) stanowić mają łącznik pomiędzy tymi zasadniczo odmiennymi strefami. Proponuje się tu zastosowanie rozwiązań dizajnerskich, dzięki którym podziemny parking:
- otrzyma dzienne światło i czytelny układ jednoznacznie, wizualnie kierujący pieszych ku wyjściu,
- rampy mogą mogą stać się miejscem stałej lub czasowej ekspozycji sztuki współczesnej (nie tylko zdigitalizowanej),
- przeszklenie korpusu ramp z poszerzeniem dla układu donic pozwoliłoby przekształcić ten trudny infrastrukturalny element w rodzaj oranżerii parkowej – możliwe są tu rozwiązania typowe dla przeszklonych szklarni lub jako obiekt „obrośnięty” przez pnącza i krzewy,
- przeszklone GREEN_ART_RAMPS od strony placu AGORA służyć mogą jako „ściany pamięci”, tafle ekspozycji sztuki lub jedynie jako tablice informacyjne,
- rampy łączące park z parkingiem podziemnym, podkreślające główną oś parku centralnego „ku morzu”, łączą się koncepcyjnie z układem ramp spacerowo-widokowych stworzonych na zdewastowanej strefie widowni stadionu, która w niniejszej koncepcji przybiera formę łąki kwietnej

1.5 Zasada piąta: SZTUKA: inspiracje jubileuszem 100-lecia awangardy polskiej, zostały w niniejszej koncepcji przetworzone na dwa główne motywy:
– rysunki posadzek 4 głównych placów (odwzorowanie lub artystyczne przetworzenie kompozycji geometrycznych i reliefów znanych polskich awangardystów (Strzemiński, Stażewski) jako wmontowane całe panele, rodzaje ozdobników lub wynik układu mozaikowego). W celu złączenia formalnego przestrzeni parkingu podziemnego z położonym na jego stropie placem AWANGARDY proponuje się analogicznie wykonanie odpowiednich rysunków na wybranych strefach posadzek i ścian parkingu podziemnego,
- realizacje artystycznych siedzisk parkowych inspirowanych dziełami awangardowych rzeźbiarzy (Kobro) jako rezultat dorocznych konkursów artystycznych.
- w architekturze instalacji wodnych oraz obiektów kubaturowych tj. pawilon i toaleta, zaplanowano użycie pionowych elementów o przekroju 50-80 mm ustawionych w układzie swobodnym jednak zorientowanym równolegle do kierunku głównej osi parku. Zabawa z „kijkami” raz to puszczającymi parę, raz to generującymi dźwięki lub normalnie służących za słup latani czy maszt, w przypadku obiektów kubaturowych użyty zostaje jako rodzaj parawanu ukrywającego masyw sekretnego obiektu toalety publicznej lub przycienieniu przeszklenia ściany pawilonu, przechodzi w niezależny landart. Odnajdziemy tu iemal dosłowne odniesienie do czasów awangardowych zabaw z geometrycznymi formami przestrzennymi (np. R. Kratina),
- dedykowanie placu CZYTELNIA w strefie A parku sztuce pisanej, umożliwiłoby wizualizację w tym rejonie miasta kultury literackiej np. poprzez wydarzenia okazjonalne lub stałe wydarzenia open-air (literackie poranki parkowe, wieczory poezji, festiwale słowa i światła) czy wprowadzenie tradycji uliczki bookinistów

Tak zrealizowane nowe urządzenie parku włączone we wspomnianą powyżej główną ofertę wydarzeń kulturalnych (Szlaki Modernizmu, Pociąg do Kultury, Traffic Design czy Nagroda Literacka Gdynia) nadałyby rejonowi parku centralnego nowy, bardziej szlachetny profil.

1.6 Zasada szósta: SMART, wysokie technologie dla poprawy orientacji, bezpieczeństwa i zarządzania przestrzenia parku oraz animacją rekreacyjno-edukacyjno-kulturalnych programów wyspecjalizowanych np. dla seniorów, osób niepełnosprawnych, zastosowanie nowych technologii (chodzi tu również o rekreację jako element rehabilitacji ze wspomaganiem technologii mobilnych poprzez indywidualny program treningowy dla dzieci, dorosłych, seniorów).

Wysokie technologie tzw. smart-parks czy interactive public space pozwalają na kreowanie obiektów sztuki w połączeniu z interaktywnymi rozwiązaniami technologicznymi uruchamianymi przez gości parku poprzez telefony komórkowe i sieć www. W przypadku zaproponowanych w niniejszej koncepcji rozwiązań istnieje szerokie spektrum rozwiązań podobnego typu, uważać należy, aby nie zaburzyć korzystnej proporcji pomiędzy atrakcyjnością strefy plażowo-bulwarowej w rejonie skweru Kościuszki, Parku Europy i Mariny, a kameralnością i spokojem parku centralnego.

2. Opis układu funkcjonalno-przestrzennego Parku Centralnego, (schematy plansza 2)

2.1 w strefie A realizując jej zakładany wizerunek - BEZPIECZNY ATOL - przewidziano:
- infrastruktura dla spokojnej rekreacji reprezentuje mały plac miejski - PLAC CZYTELNIA - wykształcony w cieniu rosnącego tu od dziesięcioleci drzewa. Założenie na bazie istniejącego tu układu amfiteatralnych schodów (zdewastowane) przedłużono w kierunku al. Piłsudzkiego i dalej poprzez zlokalizowaną na jej przecięciu strefę uspokojonego ruchu połączono CZYTELNIĘ po chmurką z Biblioteką Miejską.
- łatwość dojścia do tej instytucji oraz dostępność internetowego Hot-Spotu obiecuje możliwość integracji w tej strefie młodzieży licealnej (bursa szkolna) i seniorów, poszukujących tu cienia, spokoju i kultury.
- motywem przewodnim ukształtowania jest tu literatura stąd znajdzie się tu biblioteczka outdoorowa oraz wygodne siedziska i stoliki inspirowane sztuką awangardy - stworzone z różnych materiałów tj. tradycyjna lina okrętowa, drewno, żywice z tworzyw sztucznych, metal i beton architektoniczny. Istotnym elementem pogłębiającym swoisty terapeutyczny charakter miejsca jako parku sensorycznego jest instalacja wodna. Metalowe elementy – KIJKI WODNE – kryją odpowiednie do wytwarzania zapachowej mgły dysze. Rozpylona para wodna, stanowi w porze wieczornej ekran iluminacji świetlnej dodającej miejscu poetyckiego, teatralnego charakteru.
- kreowaniu atmosfery i funkcji parku sensorycznego służą zaplanowane tu nowe układy zieleni niskiej (opis na planszy nr 2), przewidziano również nowe układy zieleni niskiej oddzielające wizualnie i akustycznie park od strony al. Piłsudskiego,
- elementem umożliwiającym koegzystencje aktywności fizycznej z aktywnością intelektualno-duchowa stanowi pole do gier alternatywnych typu bule,
- wybieg dla psów o powierzchni ok. 600 m2 - 1000 m2, zlokalizowany w południowo-wschodniej części strefy, w okolicy skarpy, z wydzieleniem stref dla małych i dużych psów,
- ogólnodostępną toaletę, w tym wyposażenie w przewijak
- rozwiązanie połączone jest z istniejącym układem ścieżek i schodów wyłączonych z zakresu opracowania oraz powiązano pętlą autobusową przy ul. Tetmajera,

2.2 w strefie B realizując jej zakładany wizerunek - RAFA KORALOWA - przewidziano:
- uspokojenie ruchu na ul. Legionów, podnosząc w ten sposób poziom bezpieczeństwa dla użytkowników parku (specjalnie dzieci i młodzieży) poprawiając dostępność parku dla uczniów liceum oraz obsługę placu zabaw i skate parków istniejącymi tu usługami
- lokalizację mini-skate parku dla młodszych dzieci na terenie sąsiadującym z obecnym pawilonem obsługującym skatepark,
- rozbudowę placu zabaw „Zakątek Zabawy” w podziale na odrębne przestrzenie dedykowane starszym i młodszym dzieciom, istotnym elementem tej strefy jest urządzenie o charakterze wodnego placu zabaw,
- przyjęto rozwiązania zieleni niskiej oddzielające wizualnie i akustycznie park od strony al. Piłsudskiego

2.3 w strefie C realizującej jej zakładany wizerunek - FLAUTA NA ZATOCE przewidziano:
- rozbudowę istniejącego obiektu kubaturowego służącego obsłudze skate parku o funkcję gastronomiczną i ogólnodostępną toaletę, przewidziano tu rozwiązania kubistyczne obiektów (materiały nadające atmosferę nieformalną, ciepłą – konstrukcja szkieletowa, okładziny z wykorzystaniem drewna oraz materiałów drewnopodobnych), wokół pawilonów przewiduje się układ podestów i siedzisk drewnianych (nie nadających się do treningu skate) oraz ukształtowanie terenu w formie trawiastych wydm i wzgórków do plażowania z możliwością obserwowania skateparku oraz polany piknikowej. W tym rejonie przewiduje się również miejsce na strefę grilla obsługującego jednocześnie imprezy klubowiczów skateparku, jak i potrzeby polanki piknikowej,

- polanę piknikową okoloną nieregularnego kształtu bieżnią (możliwość poszerzenia o utwardzony tor rolkarski, której zwieńczeniem jest łąka kwietna założona na skarpach rampy zjazdowej umożliwiającej bezpieczny dostęp do parku od strony osiedla mieszkaniowego dla rowerów, wózków i niepełnosprawnych. Rampy posiadają poszerzenia, w których zlokalizowane są siedziska tworzące nieformalną strefę widowni. Na obszarze polanki piknikowej nie przewiduje się żadnych obiektów i form przestrzennych, gdyż obszar ten pozostając płaski. Może on pełnić rolę nieformalnego boiska do spontanicznych gier zespołowych (siatkówka, piłka nożna kometka, serso, ringo frisbee ect.) oraz miejsce imprez plenerowych tj teatr czy np. zawody puszczania latawców.

- na granicy stref C i D zlokalizowany został zintegrowany obiekt kubaturowy. W części podziemnej jest to miejski garaż zbiorczy, na którego stropie zlokalizowano plac miejski PLAC AWANGARDY pełniący zimą funkcję lodowiska. Zlokalizowana na nim fontanna nie posiada basenu, gdyż przewidziano tu nowoczesne rozwiązania technologiczne z wykorzystaniem w pełni kontrolowanych, systemowo zamkniętych urządzeń mobilnych. Zwieńczeniem obiektu jest pawilonu służącego m.in. obsłudze parku, mieszczącego toaletę publiczną wyposażoną w przewijak oraz windę umożliwiającą bezpośredni dostęp do parkingu podziemnego (powstały na obrysie rozebranego budynku MDK.

Architektura pawilonu to prosta, podłużna forma przestrzenna (konstrukcja żelbetonowa), której elementem dekoracyjnym są pionowo ustawione przed powierzchnią przeszkloną metalowe, okrągłe pręty (rury). Jest to instalacja artystyczna łącząca architekturę pawilonu, toalety publicznej oraz instalacji wodnej ze strefy A oraz strefy D z zagospodarowaniem parku w formule landartu.

Istotnym elementem łącznikowym jest korpus ramp wyjściowych z podziemnego poziomu garażu – dokładny opis tzw. GREEN_ART_RAMPS, znajduje się w punkcie pierwszym opisującym główne zasady kompozycji przestrzennej założenia. Zadaszenie nad pionem komunikacyjnym utworzonym przez rampy to konstrukcja stalowo-szklana, z możliwością wykorzystania okładzin z siatki lub delikatnej kraty zewnętrznej – stelaża dla pnączy całorocznych zewnętrznych.
- zieleń niską oddzielającą wizualnie i akustycznie park od strony al. Marsz. J. Piłsudskiego,

2.3.1 Koncepcja parkingu podziemnego wraz z wjazdem i wyjazdem oraz wejściami i wyjściami,
W niniejszej koncepcji pokazano dwie wersje rozwiązania miejskiego parkingu podziemnego. Pokazuje to potencjał miejsca dla poszerzenia programu parkingowego, uniezależnienia go od losów inwestycji prywatnej (nowego biurowca) oraz oddalenia obiektu od głównych magistrali sieci infrastruktury miejskiej. W obu wariantach zachowano wytyczne konkursowe o lokalizacji głównego i jedynego wjazdu od ul. Partyzantów oraz wyjściami pieszymi poprzez rampę i dwie klatki schodowe na al. Piłsudzkiego i poprzez nowym PLAC AGORA na ul. Świętojańską oraz poprzez pawilon parkowy na ul. Partyzantów.
Wariant I to obiekt dwupoziomowy na 273 miejsca parkingowe (bez używania technologii SMARTPARKING) oraz 58 miejsc parkingowych dla rowerów.
Wariant II to obiekt jednopoziomowy na 267 miejsc parkingowych (bez używania technologii SMARTPARKING) i 58 miejsc parkingowych dla rowerów.
W obu wariantach poziom -1 jest w pełni dostępny dla niepełnosprawnych oraz wózków i rowerów.

Opis koncepcji architektonicznej znajduje się w pkt 1.4 oraz 2.3

2.4 W strefie D realizującej jej zakładany wizerunek - DUMNE MORZE - przewidziano:
- likwidację parkingu przed Urzędem Miasta i realizację na jego miejscu Placu AGORA, który stanowi niezbędne w tym miejscu przedpole ekspozycji monumentalnego Pomnika Ofiar Grudnia 1970. Przeszklona ściana osłonowa korpusu ramp wyjścia z parkingu (GREEN_-ART_RAMPS) stanowi jednocześnie korzystną barierę wizualno-akustyczną dla parku od strony al. Piłsudzkiego. Posiada ona również potencjał stania się rodzajem ściany pamięci i informacji historycznej. Można też zasłonić ją nowymi nasadzeniami drzew, z których sformowany zostanie rodzaj szpaleru flankującego przestrzeń Placu AGORA.

- przewidziano nowe nasadzenia od strony ul. Świętojańskiej. Formują one czytelną granicę (kant) parku, a jednocześnie zielona pierzeję ulicy Świętojańskiej. Jest to jednocześnie czytelne wyznaczenie zgeometryzowanej w nowym zagospodarowaniu przestrzeni zielonej pomiędzy starym a nowym budynkiem urzędu (biurowiec Arch Deco). Ta dystyngowana strefa z widokiem na PLAC AWANGARDY zwieńczonego instalacją „wodnych kijków” nadaje się idealnie na nową lokalizację pomnika Marszałka Piłsudzkiego, który w tym miejscu zadumy, nie walczy o własny prestiż i majestat z miejskim ruchem kołowym, a godnie z dystansem spogląda nie tylko na toczące się w parku życie, ale też na potencjalnie nowy obiekt Ratusza i jest z niego widziany en face. (wynajmowany trwale lub czasowo od AB Inwestor (projektant ARCH-DECO)
- wytyczone kierunki przejść pieszych łączą PLAC AKADEMIA z nowym przystankiem autobusowym, na rysunkach podano dwa warianty powiązania projektu nowego obiektu biurowego AB Inwestor (projektant ARCH-DECO) - zmianie ulega koncepcja rozwiązania wyjścia z tunelu pod ulicą Świętojańską (kierunek z/na SKM). Oba warianty garażu zbiorczego zaproponowane w niniejszej koncepcji są kompatybilne z rozwiązaniem proponowanym w projekcie ARCH-DECO. W wariancie I trawnik od PLACU AGORA lekko obniża się po stoku ku poziomowi -1 – wejście do tunelu i posadzka patio biurowca. W wariancie II rozwiązanie jednopoziomowe graż miejski dostosowuje się zagłębionego rozwiązania budując wokół patio ostre krawędzie.

Jednak autorzy niniejszej koncepcji nie uznają rozwiązania z obniżonym patio do poziomu -1 (tunelu), za przestrzennie korzystne, stąd na widoku ogólnym z lotu ptaka spróbowano narysować alternatywę, która korzystniej komponuje strefę między budynkami Urzędu Miejskiego a nowym biurowcem. Wypracowanie wersji jeszcze bardziej uniwersalnej, wymagało by wglądu pełniejszego w dokumentację .

3. Rozwiązania dotyczące układu komunikacyjnego

W celu realizacji wyżej opisanej koncepcji urbanistycznej dla parku centralnego przewiduje się działania na rzecz uspokojenia ruchu na al. Piłsudzkiego oraz ulicy Legionów.

Zakłada się wykonanie:
- w osi alei Piłsudzkiego wąskiego pasa głównie wizualnie zwężającego obecną szerokość alei, mogącego docelowo pełnić rolę azylu dla pieszych oraz 3 wyniesionych przejezdnych placów z priorytetem przejścia dla pieszych (AGORA, AKADEMIA, CZYTELNIA) o czytelnie odmiennej nawierzchni. W placu AGORA przebudowa istniejącego tu obecnie parkingu pociągnie za sobą poszerzenie strefy całkowicie pieszej na wysokości wejścia do budynku urzędu. (inspiracja rozwiązania z Berna/szwajcaria tzw. Berner Modell, przykład: Wabbern Seftigenstr., źródło: http://www.bve.be.ch/bve/de/index/strassen/strassen/berner_modell.html)
- ulica Legionów na wysokości szkoły oraz strefy łącznikowej pomiędzy częścią A I B parku centralnego wykonane zostaną przewężenia jezdni, poszerzające strefę bezpieczeństwa pieszego. Oznaczone zostaną one w posadzce jezdni innym rozwiązaniem fakturowym.

Warunki postawione w konkursie dla budowy parku centralnego z parkingami podziemnymi w Gdyni to:
• wykonanie dodatkowego pasa dla prawoskrętu w ul. Świętojańską, tak aby zapewnić wyłączność tych pasów ruchu dla tego kierunku
• zapewnić lewoskręt do parkingu podziemnego w ul. Partyzantów.

Spełniając powyższe wymagania niezbędny jest wykonanie następujących zmian układu drogowego na Węźle Św. Maksymiliana – ul. Partyzantów:

3.1 al. Zwycięstwa – ul. Władysława IV:
- zmiana przebiegu pasów relacji na wprost al. Zwycięstwa – ul. Władysława IV,
- poszerzenie jezdni al. Zwycięstwa na odcinku od ul. Kopernika do ul. Świętojańskiej, dla relacji ul. Władysława IV – al. Piłsudskiego – ul. Śląska.
- wprowadzenie dodatkowego pasa wyłącznie dla prawoskrętu w ul. Świętojańską, który w chwili obecnej przeznaczony jest do jazdy na wprost na kierunku al. Zwycięstwa – ul. Władysława IV. Zmiana kierunku ruchu na tym pasie pociąga za sobą konieczność likwidacji wysepki trójkątnej w rejonie skrzyżowania z ul. Świętojańską oraz korektę wysepki środkowej tej ulicy (zasłaniający jazdę na wprost).
- poszerzenie jezdni i likwidacja wysepki trójkątnej powoduje konieczność zmiany lokalizacji sygnalizatorów świetlnych tego skrzyżowania oraz przebudowy fragmentu sieci trakcyjnej trolejbusowej w związku z likwidacją słupa trakcyjnego zlokalizowanego na wyspie.

3.2 ul. Partyzantów:
- na odcinku ul. Partyzantów od ul. Świętojańskiej do budynku Partyzantów 44 przewiduje się korektę układu drogowego. Korekta ta polega na wprowadzeniu za wysepką dzielącą trzech pasów ruchu szer. 2,75m (klasa ulicy L) tj. dwa pasy do jazdy na wprost, a środkowy pas dla lewoskrętu w kierunku projektowanego parkingu podziemnego. Dodatkowo przy docelowym obiekcie na Skwerze Plymouth przewidziano miejsca parkingowe dla pojazdów osobowych w tym również stanowisko dla inwalidy. Przewidziano również włączenie układu drogowego przy budynku Partyzantów 44 (wjazd) oraz układ chodników dla ruchu pieszego wraz z przejściami pieszymi przez jezdnię.

Projekt techniczny winien zawierać rozwiązania techniczne wg. opracowanych przez ZDiZ Gdynia standartów infrastruktury drogowej dla m. Gdyni.

4. Zasady kształtowania obiektów małej architektury oraz oświetlenia parku

Dla autorów niniejszej koncepcji nie wydaje się koniecznym projektowanie indywidualnych systemów rozwiązań małej architektury dla parku centralnego. Istnieją obecnie liczne systemy oferujące rozwiązania dla każdego typu przestrzeni i stylu jej urządzenia. Wydaje się właściwym kontynuowanie prostego stylu, który określono przy wyborze ławek dla ul. Świętojańskiej czy ul Orłowskiej. Na tym tle warto poprzez konkursy indywidualne wyłonić projekty, które zrealizowane zostaną na zasadzie rzeźby użytkowej o parametrach site specyfik nie tyle dla całego parku czy wybranej strefy ale dla konkretnego miejsca, którego zadaniem będzie odróżnianie się od reszty „spokojnych „rozwiązań”. W niniejszej koncepcji szkicowo wskazaliśmy na kierunek inspiracji (rzeżby i kompozycje przestrzenne przedwojennej awangardy) lokalizację tych wyjątkowych obiektów przewidujemy w granicach 4 nowych placów oraz jako wyposażenie strefy B czyli RAFY KORALOWEJ potrzebującej artystycznych, zindywidualizowanych rozwiązań dla placu zabaw oraz strefy małego i dużego skateparku.

Koncepcja oświetlenia stroni od „malowania” parku światłem oraz używania wielobarwnych ostrych iluminacji, często wyrywkowo a nie całościowo spoglądających na tak rozległe założenie. Na tym etapie, przed przystąpieniem do realizacji poszczególnych obiektów należałoby przygotować pełny masterplan parku centralnego, w którego skład wchodziłoby opracowania elastycznego, ale precyzyjnie skonstruowanego masterplanu oświetlenia parku. Nie bezzasadnym byłoby zorganizowanie konkursu na pomysł realizacji określonej w niniejszej koncepcji charakterystyki poszczególnych stref i prowadzącego odwiedzającego park przez nastroje morskiego pejzażu: od DUMNEGO MORZA przez FLAUTĘ NA ZATOCE do RAFY KORALOWEJ lub BEZPIECZNEGO ATOLU.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl