Konkurs na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej Budynku Dydaktyczno-Administracyjnego pn. »Centrum Przestrzeni Innowacyjnej« wraz z rozwiązaniami technologicznymi oraz garażem podziemnym, zlokalizowanego przy ul. Batorego 8 w Warszawie.
Wyróżnienie honorowe

<<< powrót
  • atelier7architektura Gnich Sp. z o.o.
Skład zespołu:
  • arch. Marcin Gnich,  
  • arch. Iga Sawicka,  
  • arch. Magdalena Czapnik,  
  • arch. Zuzanna Piotrowska,  
  • arch. Jakub Andruk,  
  • arch. Sławomir Kopa,  
  • arch. Milena Krupa,  
  • arch. Małgorzata Błauciak,  
  • arch. Sabina Pełka,  
  • arch. Oskar Kamecki,  
  • arch. Aleksandra Skrzek,  
  • arch. Jacek Kwiatkowski,  
  • arch. Karina Gałuszka,  
  • arch. Aleksandra Niedużak,  
  • arch. Dominika Piesiewicz,  
  • arch. Artur Tomczyk,  
  • Małgorzata Mioduchowska.  
  •  
  •  
  • http://www.a7ag.pl/  
  •  

Opis ogólny koncepcji - idea projektowa

Można zaobserwować, że w ostatnich latach w Warszawie nastąpiło zwrócenie większej uwagi na jakość przestrzeni publicznych. Z uwagi na liczne działania inwestycyjne, wykorzystujące coraz więcej wolnych terenów, często zielonych, tendencja przyrostu nowej kubatury i dużych intensywności zabudowy destabilizuje działanie miasta, jako przestrzeni dla wspólnego funkcjonowania mieszkańców. Wychodząc na przeciw potrzebom mieszkańców, spragnionych przestrzeni wspólnych i wolnych, zespół autorski postawił sobie za cel projektowy, oprócz spełnienia wymogów programowych, wytworzenie przestrzeni publicznej, zintegrowanej z budynkiem. Założono, że projektowany budynek może tętnić życiem szczególnie wtedy, gdy swoją formą i rozwiązaniami architektonicznymi otworzy się na użytkowników nie tylko dedykowanych ale i tych przypadkowych. Lokalizacja inwestycji w sąsiedztwie pięknego parku Pole Mokotowskie czy Stadionu Syrenki determinuje rozwiązania, które uczynią z zieleni i otoczenia główny walor i wartość tego miejsca. W związku z powyższym budynek zaprojektowano jako poderwaną z ziemi bryłę, która otwiera ulicę na tereny atrakcyjne, jednocześnie tworząc swoją masą zadaszenie przestrzeni na dodatkowe, jakże potrzebne funkcje miastotwórcze - publiczne strefy. Tereny otwarte prowokują spacerujących ludzi do bycia użytkownikami przestrzeni współpracy, sztuki, zachęcają do kultury, i nauki. Dla podkreślenia prestiżu, strefę wejściową budynku zaprojektowano w formie schodów integrujących zewnętrze i wnętrze budynku. Budynek jest bardzo prosty w formie, modułowy dzięki czemu oferuje bardzo dużą elastyczność w aranżacji i sposobie użytkowania.

Opis zagospodarowania terenu

Budynek zlokalizowany jest przy ul. Batorego, zachowuje istniejący wjazd na teren oraz wejście główne do budynku od strony ulicy. Przy pasie jezdni, oddzielonym strefą zieloną wydzielono miejsca postojowe oraz podjazd dla taksówek w bliskości wejścia głównego. Teren został oczyszczony z dotychczasowych elementów. Zaprojektowano 3 strefy otoczenia mające istotny wpływ na funkcjonowanie budynku. Są to: plac zewnętrzny wprowadzający do budynku, plac wewnętrzny pod budynkiem sprzężony z jego wnętrzem oraz plac za budyniem będący punktem zbiorczym dla użytkowników terenów zielonych. To tu krzyżują i łączą się wszystkie trasy komunikacyjne. Ścieżki rowerowe zaprojektowano tak, aby umożliwić przyjazd z trasy wzdłuż ul. Batorego, ze ścieżki od zachodniej strony Parku Pola Mokotowskie oraz od północnej strony parku i Stadionu Syrenki. Zasugerowano przedłużenie istniejącej alei pieszo - jezdnej od strony zachodniej na teren działki sąsiedniej i naprowadzenie szpalerem drzew na projektowany plac wewnętrzny. Na placu zaprojektowano miejsca postojowe i strefę dla wypożyczalni rowerów miejskich. Jako mobilne uzupełnienie infrastruktury sezonowej zaprojektowano elementy małej architektury takie jak stoiska kawiarniane czy lodziarnie w centrum placu. Obniżony teren otoczono skarpami, obsadzono zielenią oraz siedziskami w postaci szerokich schodów miejskich, i mebli typu outdoor. Posadzka projektowanego terenu to pełna podjazdów, zjazdów i zakrętów forma posadzki z graficznym wzorem, naprowadzającym użytkowników w kierunku centrum budynku - komunikacji, która przeplata się z przestrzenią ekspozycyjną i kawiarnią.

Opis układu funkcjonalnego

Zaprojektowany budynek "Centrum Przestrzeni Innowacyjnej" tworzą 3 strefy funkcjonalne, które mogę istnieć jako odrębne, wydzielone budynki / przestrzenie, jak i działać jednocześnie.

Pierwszą strefą, bardzo istotną z punktu widzenia użytkowania jest przestrzeń zewnętrzna, ogólnodostępna, będąca jednocześnie "przedpolem" projektowanego budynku. Tworzą ją wymieniane wyżej place zewnętrzne. Ogólnodostępne przyziemie, obniżone w stosunku do terenu wokół, jest miejscem zarówno dla przypadkowych przechodniów jak i docelowych użytkowników budynku. Brak bariery architektonicznej w formie ściany, czy fasady w strefie przyziemia powoduje otwarcie pierzei ulicznej na najbardziej atrakcyjne walory otoczenia, jakim są zieleń miejska. To przyziemie zaprasza, zaciąga ludzi, oferuje plac jako przyjazną, bezpieczną przestrzeń spotkań, przestrzeń rekreacyjną. Brak formalnej granicy strefy budynku i ulicy powoduje przenikanie się tych dwóch funkcji dając swobodę użytkowania. Skarpa i schody przy ulicy dają możliwości siedzenia, odpoczynku i spotkań. W przyziemiu funkcjonować może przestrzeń wystawiennicza czy restauracja, która łączy się bezpośrednio z centrum budynku oraz jego otwartą komunikacją. Naturalne zadaszenie dla kawiarni na placu od spodu jest wykończone polerowaną blachą odbijającą plac i życie wokół. Architektura staje się nośnikiem życia kulturalnego, staje się tłem dla wystaw również o tematyce naukowej. Goście kawiarni mogą być częścią dydaktycznego życia jakie odbywać się będzie w budynku. Z kolei dla studentów użytkujących budynek jest to bardzo atrakcyjna przestrzeń zapraszająca do zieleni w czasie przerwy w nauce. Wydzielenie w postaci przeszklonej fasady w razie potrzeby zamyka budynek, może też w otwartej formie tworzyć połączenie placu i kawiarni wewnątrz budynku. W strefie przyziemia zaprojektowano wjazd dla rowerów z połączeniem do podziemnego parkingu oraz zaplecze sanitarne. Powierzchnie najmniej dostępne dla osób z zewnątrz zaadaptowano na pom. techniczne, serwerownie, zaplecza restauracji etc. Na kondygnacji -2 zaprojektowano garaż dostępny dla studentów i pracowników uczelni.

Drugą częścią jest część dydaktyczna, zlokalizowana od północnej strony działki. Dostęp do niej odbywa się w dwojaki sposób.

Podjęto decyzję o lokalizacji głównego wejścia do budynku od ulicy, z rozpoznawalną formą schodów. Drugi sposób to przejście przez strefę przyziemia, wykorzystywane przy specjalnych wydarzeniach przy odpowiedniej aranżacji ekspozycji, lub dogodnych warunkach pogodowych. Lobby wejściowe to tętniąca życiem spirala schodów, użytkowych spoczników i kładek nad wewnętrznym patio. Rozprowadza ruch po konkretnych kondygnacjach, ale również wymusza kontakt i integruje, sprzęża z placem zewnętrznym kondygnacje nadziemne. Z poziomu wejścia użytkownik ma w zasięgu wzroku kawiarnie i przestrzeń wystawienniczą z przyziemia, przestrzenie coworkingowe wokół spiralnych schodów oraz zawieszone nad patio użytkowe szklane „spoty”, które oferują przestrzeń na spotkania, małe konferencje, czy wymianę myśli. Użytkownik dostaje zaraz na wejściu informację o logistyce i sposobie funkcjonowania budynku. Spirala rozwija się po elipsie do ostatniej kondygnacji czyli użytkowego tarasu, doprowadza do sal seminaryjnych, laboratoriów naukowych, pomieszczeń sanitarnych. Idea coworkingu i wymiany informacji ma bardzo duże odzwierciedlenie w rzucie. Zaprojektowano taki układ sal aby umożliwić kontakt osób, które wychodzą z wykładu czy laboratoriów, bo spotykają się we wspólnych strefach a dalej korzystają z komunikacji. Taki układ nakłania do wymiany informacji i sprzyja idei design thinking. Architektura ma istotny wpływ na powodzenie podejmowanych przez studentów projektów, dając możliwości wymiany wiedzy o różnej tematyce. Specyficzny układ sal daje możliwości różnorodnej adaptacji, zmiany wielkości i układu.

Dodatkową komunikację poza spiralą ze strefy lobby stanowi klatka schodowa, oraz windy dla części dydaktycznej oraz odrębna klatka i windy dla części biurowo administracyjnej. Wymagane mniejsze wysokości kondygnacji dla części biurowo-administracyjnej skłoniło do zaprojektowania odrębnego trzonu komunikacyjnego i funkcjonalnego.

To właśnie trzecia część. Budynek biurowy może funkcjonować oddzielnie. Dostęp do garażu, dostęp do restauracji, do strefy dostaw i odrębna część sanitarna zapewnia niezbędną infrastrukturę. Lokalizacja tej części przy ulicy nadaje pierzejowy charakter budynkowi od tej strony. Głębokość traktu pozwala na wydzielenie części technicznej, komunikacji i części przy fasadzie, z dostępem do światła, które może być kształtowana i wydzielana bardzo elastycznie. Pomieszczenia biurowe to kondygnacja powtarzalna, z możliwością wydzielenia stref socjalnych dla pracowników budynku. Lokalizacja od strony południowej skłania do wykorzystania energii słonecznej. Wyeksponowaną na słońce ścianę południową zaprojektowano w technologi podwójnej fasady, która umożliwia akumulację energii i oddawanie jej do budynku. To największa powierzchnia szklana generująca zyski ciepła dla budynku.

Ostatnia kondygnacja zagospodarowana jest na największe sale seminaryjne, które otwierają się na taras użytkowy, oferujący przestrzeń na okazje typu organizowane iwenty czy imprezy okolicznościowe dla studentów. Sale seminaryjne mogą być w razie potrzeb obsługiwane przez catering restauracji za pomocą windy towarowej połączonej z zapleczem kawiarni na poziomie przyziemia. Ostatnia kondygnacja może być rownież użytkowana przez pracowników części administracyjnej.

Opis rozwiązań architektonicznych.

Budynek ma bardzo prostą formę. Podniesiona, lekka techniczna bryła, od strony ulicy prostokreślna o charakterze biurowym, od strony północnej bardziej organiczna, o pofalowanej fasadzie. Serce budynku - komunikacja znajduje odzwierciedlenie w świetliku w formie elipsy, który doświetla wewnętrzne patio i doprowadza pośrednie, dodatkowe światło do pomieszczeń. Budynek otwarty jest od strony północnej na park. Swoją bryłą tworzy zadaszenie dla życia zewnętrznego. Kondygnacje z przestrzeniami coworkingowymi i salami seminaryjnymi znajdują się na wysokościach ponad terenem, co daje możliwości widoku na park i Stadion Syrenki. Kondygnacje budynku w takiej formie są naturalną widownią dla potencjalnie prężnie funkcjonującego stadionu syrenki. Północno-wschodnim narożniku budynku wysunięty jest najdalej. To dominanta, która przyciąga wzrok użytkowników ścieżki rowerowej od zachodniej strony działki. Budynek jest tłem dla zieleni. Nie wymaga znaczących nakładów finansowych na kształtowanie formy, co pozwala na wykorzystanie środków na cele technologiczne i wyposażeniowe.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl