Konkurs na opracowanie zagospodarowania otoczenia Willi przy ul. Siarczanej 6 w Warszawie
Wyróżnienie

<<< powrót
  • Adriana Baryżewska, Agnieszka Polak, Miłosz Zieliński
Skład zespołu:
  • mgr inż. arch. kraj. Adriana Baryżewska  
  • mgr inż. arch. kraj. Agnieszka Polak  
  • dr inż. arch., arch. kraj. Miłosz Zieliński  

SIARCZANA PARK, KTÓRY ŁĄCZY.

Cechy terenu.


Przedmiotowy obszar opracowania znajduje się w terenie o charakterze poprzemysłowym 
i jest otoczony barierami przestrzennymi w postaci linii kolejowych oraz arterii komunikacyjnych.
Mocną stroną obszaru jest jego potencjał rozwojowy w zakresie mieszkalnictwa. Oś ulicy Księcia Ziemowita może stać się istotnym elementem krystalizującym przyszły układ urbanistyczny odnawiającego się obszaru. Predestynuje to przedmiotowy obszar do kształtowania wokół niego Centrum Lokalnego. Planowana nowa ulica Nowo Ziemowita mimo, iż przecina historyczny układ urbanistyczny, to z drugiej strony udostępni teren od południowego wschodu i wyraźnie zarysuje jego nowe granice. Z kolei brak w okolicy terenów rekreacyjnych o charakterze parku publicznego skłania ku rozwiązaniu przedmiotowego obszaru jako nowego ogólnodostępnego, wielofunkcyjnego parku o roli integrującej przestrzennie jak i społecznie.

Idea.

Zawiera się w trzech podstawowych punktach, słowach kluczowych: PARK, INTEGRACJA, DIALOG tzn.:
PARK – koncepcja zakłada traktowanie całego obszaru holistycznie, jako jednego założenia parkowego. Takie spojrzenie ułatwia scalanie zdefragmentowanej przestrzeni.

INTEGRACJA – odbywa się na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, ukształtowanie przestrzeni wiąże i splata ze sobą dotąd niepowiązane elementy i tworzy z nich spójną kompozycję całości. Po drugie, i co ważniejsze kompozycja ta sprzyja integracji społecznej. Funkcje (atrakcje) umieszczane są w określony sposób, tak by prowokować spotkania, udział w zabawie, lub wydarzeniach kulturalnych.

DIALOG HISTORII i WSPÓŁCZESNOŚCI – nowa kompozycja jest wynikiem spotkania (integracji) historycznych elementów i związanych z nimi elementów współczesnych. Komponenty historyczne są uczytelnione (przestrzennie), wydobyte (materiałem) i opisane (na specjalnych oznaczeniach). Ma to na względzie realizację celów poznawczych i edukacyjnych.

Strefy funkcjonalne.

Funkcjonalnym trzonem parku jest deptak zorganizowany w rzucie ulicy Siarczanej. Ma on charakter woonerfu (pieszej strefy, o wyglądzie i charakterze chodnika, promenady ale z dopuszczeniem wjazdu samochodów; priorytet użytkowania mają piesi). Wzdłuż tego komunikacyjnego kręgosłupa znajdują się funkcje (atrakcje) napędzające życie w parku. Przecinanie się tras użytkowników korzystających z poszczególnych funkcji oraz sąsiedztwo różnych funkcji napędzają integrację społeczną. Przykładem może być plenerowa scena zorganizowana przed główną fasadą Willi. Widownią dla sceny jest w części sam deptak (opis szczegółowy w rozdziale nr 5.) lub sąsiadujące ze sobą miejsca do odpoczynku, urządzenia zabaw dla dzieci i akcent wodny zintegrowane w dużej pergoli (element małej architektury, którego opis znajduje się w rozdziale nr 5.)

Uzupełnieniem deptaka i jednocześnie elementem silnie identyfikującym miejsce jest obiekt małej architektury w postaci okrągłej w narysie pergoli wewnątrz, której deptak się poszerza i stanowi półokrągły plac, znakomite miejsce do spędzania czasu oddając się jednej z wielu możliwych tu aktywności, od zwyczajnego siedzenia, przez ćwiczenia fizyczne lub zabawy dziecięce.

Strefy dostępne bezpośrednio z deptaka to:
• strefa zabaw dziecięcych, zlokalizowane w pobliżu okrągłej pergoli po północnej (mniejsza, zintegrowana z pergolą) oraz południowej (większa, wśród drzew) stronie;
• urządzeń wodnych, znajdująca się po północnej stronie stanowi współczesną fontannę, a po południowej jest wodnym placem zabaw dziecięcych;
• strefa food trucków, mankamentem terenu jest brak funkcji gastronomicznych, które tak sprzyjają integracji. Przewidziano więc specjalne oznaczone stanowiska do parkowania wozów z jedzeniem (4 wewnątrz półokrągłego placu i 2 w pobliżu Willi). Jedzenie to nie tylko funkcja, której brakowało w tym miejscu. Dobra kuchnia jest przede wszystkim podstawą przyjemnego spędzania czasu. Proponujemy wprowadzenie tu nowej tradycji związanej z kulinariami. Wozy z lodami w upalne dni, czy smakowite przekąski uatrakcyjnią popołudnia i wieczory oraz zachęcą mieszkańców do odwiedzenia parku. Odtąd warto tu przyjść nie tylko by spotkać kogoś interesującego, wziąć udział w ciekawym wydarzeniu artystycznym ale także by coś zjeść;
• strefa wydarzeń kulturalnych, w postaci sceny przed Willą. Jej widownia zorganizowana jest częściowo na deptaku, co ma zachęcać i skłaniać do brania udziału w animowanych przez Centrum Lokalne i organizowanych na scenie wydarzeniach;
• strefa sportu i rekreacji aktywnej, zlokalizowana po północnej stronie deptaka składa się z tradycyjnego małego boiska piłkarskiego oraz boiska „zabawnego”. Boisko to ma namalowane tradycyjne linie, z tym, że przechodzą one przez pagórki oraz pomiędzy drzewami itd. Na środku placu gry piłkarskiej jest także asfaltowy okrąg z koszem do koszykówki – integracja różnych użytkowników. Jest to strefa pozwalająca na nowo odkrywać sport poprzez zabawę i spojrzenie z przymrużeniem oka.

W głębi parku znajdują się jeszcze:
• strefa spacerów z czworonożnymi pupilami, czyli park zabawy z psami;
• teatr letni, którego scena znajduje się w narysie jednego z nieistniejących obiektów tworzących historyczny układ urbanistyczny osiedla;
• rabaty społeczne, założone w narysie innych nieistniejących obiektów historycznego układu urbanistycznego, stanowią rezerwę terenu w przypadku ewentualnego powiększenia w przyszłości parku i odtworzenia przestrzennego układu historycznych obiektów. Na co dzień są miejscem uwrażliwiania na przyrodę;
• ogród deszczowy to proekologiczne rozwiązanie do zwiększenia tzw. małej retencji i odpowiedzialnego zagospodarowania wód opadowych.

Kompozycja.

Kompozycja parku opiera się na osi ul. Siarczanej podniesionej do rangi deptaka. W historycznym układzie nie wprowadzano zmian innych niż uczytelnienie swobodnego narysu ścieżek w dawnym ogrodzie przy willi. Elementy te zespolono z nowym układem prostokreślnych ścieżek porządkujących przestrzeń i udostępniających wszystkie strefy funkcjonalne. W miejscach, w których rozpoznano ślady dawnej kompozycji zieleni wysokiej uzupełniono braki odtwarzając układ szpalerowy lub dopełniając kwatery.


Elementy historyczne i współczesne.

Koncepcja zakłada uczytelnienie zidentyfikowanych elementów układu historycznego założenia ogrodowego poprzez odtworzenie ich przebiegu i odróżnienie ich od nowoprojektowanych fragmentów poprzez zastosowanie dwóch rodzajów materiałów. Elementom współczesnym przypisano stal nierdzewną a historycznym stal cortenowską. Przykładowo dawny przebieg ścieżek zaznaczono stosując obrzeża ogrodowe z blachy cortenowskiej a współcześnie dodane ścieżki okolono obrzeżem ze stali nierdzewnej. Dla uwypuklenia informacji historycznej przewidziano system identyfikacji wizualnej w postaci tablic informacyjnych w dwóch wersjach materiałowych. Wersja z blachy utleniającej się umieszczana jest w strefach historycznych, z kolei wersja z blachy nierdzewnej lokalizowana jest w strefach współczesnych.

Istotne elementy kształtujące charakter parku.

• Deptak w przebiegu ulicy Siarczanej – rdzeń, wzdłuż którego zorganizowana jest integracja przestrzeni. Ma charakter ciągu pieszo-jezdnego z priorytetem pieszym. Nawierzchnia z kamienia naturalnego.
• Pergola duża – podstawowy element małej architektury identyfikujący miejsce. Charakterystyczny obiekt podkreślający strefę integracji. W jego obrębie znajdują się liczne atrakcje takie jak: urządzenia do zabaw dziecięcych, huśtawki wielopokoleniowe, strefy zadaszone, hamaki i miejsca do siedzenia oraz instalacje wodne. Symbolicznie pergola zszywa północną i południową część terenu. Wykonana ze stali nierdzewnej (podobnie jak wszystkie element współczesne, jest to element identyfikacji wizualnej)
• Plac półokrągły – charakterystyczne poszerzenie deptaka, wyznaczone pergolą, okalane licznymi funkcjami i atrakcjami. Lokalne forum z możliwością siedzenia na obrotowych krzesłach (możliwość obrócenia się do rozmówcy, słońca lub w kierunku obserwacji). Zlokalizowano tu strefę food trucków.
• Pergola mała – zlokalizowana w miejscu dawnego klombu organizuje przestrzeń pomiędzy budynkami, w których w przyszłości zlokalizowane będą usługi społeczno-kulturalne i stanowi dla nich uzupełnienie. To miejsce spotkania i odpoczynku.
• Boskiety z hamakami – zagajniki regularnie komponowanej zieleni wysokiej z rozwieszonymi hamakami z tworzywa sztucznego. Ubogacają szatę zieloną parku oraz jego ofertę wypoczynkową.
• Boisko piłkarskie – o polu gry o wymiarach 23x13m, nawierzchni sztucznej z dodatkiem trawy naturalnej.
• Boisko zabawne – przestrzeń zabawy i gry „na wesoło” z górkami i drzewami w polu gry oraz polem do gry w koszykówkę.
• Scena przed Willą – zlokalizowana w zespoleniu ze współczesną interpretacją przegródka ozdobnego o niskiej zieleni. Ma charakter modyfikowalny. Składa się z dwóch drewnianych podestów wysokich na 45cm z czego jeden, położony bliżej willi jest nieruchomy. Drugi, oddalony od willi, przesuwa się na rolkach i w sytuacji gdy oba podesty są połączone, tworzą scenę. Widownia zlokalizowana jest na utwardzonej części placu oraz fragmencie deptaka, co ma na celu zainteresować przechodniów wydarzeniami artystyczno-kulturalnymi. W przypadku, kiedy ruchomy podest jest odsunięty w kierunku deptaka, obie połowy sceny tworzą podesty do siedzenia. Na znajdującej się nieopodal pergoli znajdują się reflektory sceniczne obsługujące scenę.
• Teatr letni – zlokalizowany po drugiej stronie willi, w zaciszu parkowym. Scena ulokowana została w narysie historycznego budynku i zgodnie z ideą wydobycia historycznych elementów układu urbanistycznego oznaczona blachą cortenowską. Widownia ma charakter parkowy. W poziomie nawierzchni, którą stanowi tu trawa umieszczono koncentryczne pasy nawierzchni utwardzonej o szerokości 60 cm, które porządkują ustawianie krzeseł podczas występów. Na co dzień są subtelnym rysunkiem parkowej nawierzchni.
• Wodny plac zabaw – zlokalizowany w jednej z kwater ogrodowych. Instalacja wodna znajduje się w rurach pergoli. Przewidziano zmienny program pracy wody. Poza tym znajdują się tu urządzenia do zabawy wodą m .in. śruba do podniesienia wody na wyższy poziom i uruchomienia efektu domina oraz zestaw zastawek.
• Plac zabaw – znajduje się w kolejnej z kwater ogrodowych. Wyposażony w bezpieczną nawierzchnię, strefy nasłonecznione i zacienione oraz zestaw urządzeń do zabawy kreatywnej.
• Ogród deszczowy – umieszczony w południowo zachodnim krańcu parku. Jest to zbiornik retencyjny, do którego odprowadzana jest woda opadowa z powierzchni utwardzonych. Specjalny dobór roślin pomaga w retencji wody. W przypadku opadów nawalnych, nadmiar wody odprowadzany jest do kanalizacji deszczowej.
Wybieg dla psów – ogrodzona, zagospodarowana przestrzeń dla psa i jego opiekuna, z możliwością treningu na urządzeniach typu pochylnia, równoważnia itp.


Podstawą integracji jest dialog, wymiana myśli, opinii, wspólne działanie.
Tak też przestrzennie prezentuje się i funkcjonuje SIARCZANA PARK, PARK KTÓRY ŁĄCZY.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl