Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno-architektonicznej Ośrodka Ruczaj, filii Centrum Kultury Podgórza
II nagroda

<<< powrót
  • Studio Budowlane UNITY s.c.
Skład zespołu:
  • dr inż.arch. Janusz Marchwiński  
  • mgr inż.arch. Gerard Jeleń  
  • inż.arch. Michał Dołbniak  
  •  
  •  
  • http://www.unity.waw.pl/  
  •  

OPIS KONCEPCJI ZAGOSPODAROWANIA TERENU

Obszar wyznaczony na teren inwestycji znajduje się w centralnej części nowoprojektowanego osiedla mieszkaniowego. Przestrzeń ta przedziela nowe osiedle wytwarzając klin, który w przyszłości będzie pełnił funkcję spotkań lokalnej społeczności. Poszczególne funkcje budynku znajdują odzwierciedlenie w sposobie zagospodarowania terenu na zewnątrz budynku.

Główne wejście do budynku przewidziano w jego wschodnim narożniku. Dostęp do wejścia głównego umożliwia wewnętrzna alejka, która stanowi jeden z głównych szlaków komunikacyjnych. Przed schodami do wejścia głównego zaprojektowany jest niewielki placyk zagospodarowany elementami małej architektury, jak ławki, kosze na śmieci, stojaki rowerowe oraz psi „parking". Miejsce to stworzone jest dla użytkowników budynku chcących zostawić rower lub swojego pupila przed wejściem do budynku, czy potrzebujących chwili czasu dla siebie. Jest to również miejsce organizacyjne - jako punkt orientacyjny spotkań. Dostęp dla osób niepełnosprawnych umożliwia pochylnia zewnętrzna, z której można skorzystać od strony ul. Przyzby.

Teren objęty opracowaniem od strony południowej sąsiaduje ze skwerem. Chcąc wykorzystać walory tego sąsiedztwa, został on zaprojektowany w formie tarasowej o trzech poziomach. Taras kawiarni, znajdujący się na poziomie zero budynku, otwiera się na zieleń. Jest to miejsce, gdzie latem można wystawić stoły i parasole. Dostęp na taras kawiarni jest możliwy z dwóch alejek wewnętrznych oraz z kawiarni wewnątrz budynku. Na tym poziomie znajduje się również wejście do pomieszczenia gospodarczego, które może być wykorzystywane do utrzymania terenu wokół budynku. Taras pośredni znajduje się na poziomie alejki od strony zachodniej. Sposób jej zagospodarowania umożliwia skorzystanie z kawiarni np. rowerzystom. Znajdują się tam również ławki i kosze na śmieci dla osób chcących spędzić wolny czas. Najniższy taras znajduje się na poziomie skweru. Został on zagospodarowany zielenią łączącą się ze skwerem.

W północno-zachodnim narożniku zaplanowano obszar obsługi komunikacyjnej strefy technicznej budynku. Znajduje się tam wejście na zaplecze budynku (jednocześnie pełniące rolę wyjścia ewakuacyjnego) oraz, nieco dalej, wejście do pom. śmietnika. Oprócz schodów zewnętrznych zaprojektowana została pochylnia, która ułatwia pokonywanie różnicy wysokości. Zjazd do garażu podziemnego znajduje się we wcześniej ustalonym miejscu, od strony ul. Przyzby.

Istnieje możliwość wygrodzenia całego terenu, a w miejscach, gdzie zostały zaprojektowane ciągi komunikacyjne zewnętrzne, stworzenia furtek dostępowych. Rozwiązanie to umożliwiałoby ograniczenie dostępu na terenie ośrodka oraz otwieranie i zamykanie danych stref w zależności od potrzeb. Jednak całkowite zamknięcie terenu bez braku możliwości dostępu w ciągu dnia, np. do tarasów od strony skweru, ograniczy atrakcyjność samego budynku, jak i terenów przynależących do niego.

OPIS KONCEPCJI BUDYNKU

Ośrodek posiada różnorodne funkcje, które są skierowane do różnych grup społecznych
i wiekowych. Ta różnorodność wymaga zachęcającej i otwartej formy, elastyczności, ale także jasno wydzielonych stref użytkowych.

Parter budynku to miejsce o najbardziej reprezentacyjnym charakterze. Efekt ten jest wywołany dużą i otwartą przestrzenią. Zaraz przy wejściu znajduje się punkt informacyjny wraz z obsługą, a vis a vis zlokalizowano szatnię. Hall główny wejściowy zaprojektowany jest tak, by ułatwić orientację przestrzenną: z wejścia do budynku widać gdzie znajduje się winda, schody na wyższe piętra oraz kawiarnia. W zależności od rodzaju imprezy cała przestrzeń może się dowolnie zmieniać. Przy planowaniu przedstawienia lub koncertu, powierzchnia przed wejściem na widownię będzie pełnić rolę foyer. W przypadku wystawy jest to atrakcyjne miejsce na wernisaż. Zaplecze kawiarni nie zajmuje przestrzeni ogólnodostępnej, co pozwala na zachowanie otwartej przestrzeni holu. Nieco na uboczu znajduje się pokój portiera oraz węzeł sanitarny. W dalszej części jest zaplecze budynku, gdzie znajduje się pomieszczenie socjalne oraz strefa teatralna. Bezpośrednie wyjście na zewnątrz budynku z zaplecza umożliwia efektywniejsze i łatwiejsze funkcjonowanie budynku np. transport dużych elementów. Z racji różnych poziomów w strefie teatralnej zaprojektowana jest platforma obsługująca bardzo duże i ciężkie gabaryty. Scena posiada liczne udogodniania umożliwiające tworzenie profesjonalnych występów. Zaprojektowane są zaplecza dekoracyjne w formie rękawów obustronnych, dostęp do sceny z dwóch stron połączony kanałem za sceną oraz możliwość zainstalowania zapadni w scenie o dowolnym podziale. Widownia jest dwupoziomowa. Parter jest przewidziany na 204 miejsca siedzące-nieruchome, oraz 4 miejsca wolne dla osób na wózkach inwalidzkich. Na piętrze widowni jest 94 miejsc, w tym 10 miejsc VIP.

W podziemiu znajduje się garaż na 22 samochody osobowe, pomieszczenia techniczne, duży magazyn ogólny oraz podziemna część strefy teatralnej. Podscenie to miejsce przygotowań dla aktorów, a także przestrzeń, gdzie znajduje się obszar zapadni sceny. Podziemie teatru mieści 4 małe garderoby oraz 2 duże garderoby dla grup, pracownię dekoracyjną oraz pomieszczenie konserwatora. Z garażu podziemnego można bezpośrednio dostać się do części teatralnej, magazynu oraz pomieszczeń technicznych.

Na 1 piętrze znajduje się górna część teatralna oraz biura. Wejście do wcześniej wspomnianego drugiego poziomu widowni odbywa się poprzez duży hall oraz foyer na piętrze. Jest to przestrzeń, która może być również przeznaczona na stoliki kawiarniane czy galerię. Tam znajduje się wejście do pomieszczeń obsługujących wydarzenia na scenie — kabina projekcyjna, kabina oświetleniowa oraz kabina akustyczna. Założono, że w dobie rozwoju technologicznego nie jest wymagane lokalizowania tych pomieszczeń centralnie na osi sceny, dzięki czemu ta reprezentacyjna przestrzeń jest wolna. Druga część budynku na 1. piętrze została przeznaczona na strefę rady i zarządu, oraz strefę dyrekcji i kadry ośrodka. Są to odseparowane dwa niezależne obszary.

Na 2 piętrze znajdują się wszystkie sale zajęć cyklicznych. Sale zostały rozdzielone w zależności od rodzaju zajęć tak, aby wzajemnie na siebie nie oddziaływały W ten sposób hall na 2. piętrze łączy sale plastyczną, techniczną, ceramiczną oraz salę spotkań klubowych. Dalej można przejść do sekcji muzycznej, gdzie ze względów akustycznych jest ona wydzielona. Ze względów bezpieczeństwa hall w dalszej części został wydzielony drzwiami. Oddzielony hall wewnętrzny, doświetlony od góry, tworzy jasny przedsionek do sal tanecznych. Dwie sale taneczne mogą być przedzielone na czas zajęć. Jednakże istnieje możliwość połączenia ich dzięki mobilnej ścianie, tworząc jedne, przestrzenne pomieszczenie. Umożliwia to stworzenie wielofunkcyjnej sali. Ze względów funkcjonalnych korzystne jest umiejscowienie w najdalszej części piętra (w strefie dobrze nasłonecznionej- południowej i cichej- oddalonej od ulicy). W centralnej części 2. piętra znajduje się węzeł sanitarny.

Zielony dach to ostatnia „kondygnacja" użytkowa tego budynku. Na dach można dostać się windą lub klatką schodową. Jest to przestrzeń dostępna o każdej porze roku i w każdych warunkach atmosferycznych. Wynika to ze stworzenia tarasu wewnętrznego o zamkniętej kubaturze. Taras wewnętrzny to pomieszczenie o przeszklonych ścianach umożliwiające podziwianie widoków, niezależnie od panujących warunków. Dwa wyjścia na zewnątrz umożliwiają skorzystanie z tarasu zewnętrznego, gdzie znajdują się „oczka" zieleni wraz z wkomponowanymi w nie ławkami. Przestrzeń na dachu, ta zamknięta i ta otwarta, może być wykorzystywana na cele prowadzenia zajęć oraz jako forma rekreacji. Oprócz części ogólnodostępnej znajduje się również część techniczna — wentylatornia.

W zakresie komunikacji pionowej, dla klientów ośrodka przewidziana jest reprezentacyjna klatka schodowa otwarta, która przebiega od parteru aż do 2. piętra oraz winda, która obsługuje każdą kondygnacje — od podziemi, aż po dach. Dla użytkowników obsługi budynku oraz do celów ewakuacyjnych jest do dyspozycji zamknięta klatka schodowa obsługująca wszystkie kondygnacje. Komunikacja w części teatralnej, schody, jak i platforma są przystosowane do ogólnopojętej pracy na scenie. Szeroka klatka schodowa umożliwia swobodne poruszanie się aktorów w dwóch kierunkach, również tych przebranych w duże kostiumy. Platforma może służyć do transportu dużych i ciężkich dekoracji oraz do transportu sprzętu koncertowego.

OPIS KONSTRUKCJI

Przewiduje się konstrukcję żelbetową monolityczną, jako układ szkieletowy mieszany, składający się zarówno ze stropów płytowo - słupowych (bezgrzybkowych), jak i opartych na układach podłużnych i poprzecznych ścian nośnych żelbetowych oraz podciągach. W miejscach wymagających dużych rozpiętości, np. sala widowni, scena i zaplecze teatru, przewiduje się mieszaną stalowo — żelbetową konstrukcję stropu, zabezpieczoną pożarowo. Trzon klatki schodowej oraz windy projektuje się jako żelbetowy monolityczny, celem dodatkowego usztywnienia przestrzennego budynku i przeniesienia obciążeń poziomych pochodzących od wiatru. Projektuje się ściany zewnętrzne w konstrukcji żelbetowej monolitycznej. Całość konstrukcji projektuje się na płycie fundamentowej, również wykonanej z żelbetu monolitycznego.

OPIS MATERIAŁOWY

Wykończenie budynku z zewnątrz zakłada zastosowanie stali kortenowskiej na większej części wszystkich elewacji. Jest to nawiązanie do kolorystyki zaprojektowanej na nowym osiedlu mieszkaniowym. Elewacje z paneli ze stali Corten (mocowanych do ściany zewn. na profilach aluminiowych) projektuje się częściowo pełne, jak i ażurowe. Wzór ażuru będzie nawiązywał do motywów krakowskich zdobień. W miejscach mniej wyeksponowanych projektuje się atrapę blachy corten. W nawiązaniu do materiału zastosowanego na dachach nowego osiedla, projektuje się blachę trapezową o podobnej kolorystyce jako wykończenie z zewnątrz klatki schodowej i wentylatorni na dachu zielonym. Ściany kurtynowe w budynku projektuje się w konstrukcji słupowo-ryglowej. Dach budynku projektuje się jako powierzchnia użytkowa wydzielona „oczkami", zagospodarowana zielenią ekstensywną. W pozostałej części dachu zaprojektowane są płyty chodnikowe na dachu odwróconym.

OPIS ROZWIĄZAŃ DOT. WENTYLACJI I OGRZEWANIA BUDYNKU

Projektuje się zespół pomieszczeń mieszczących urządzenia techniczne, pozwalające na prawidłowe funkcjonowanie budynku o każdej porze roku. Do celów ogrzewania budynku wykorzystano sieć ciepłowniczą. Źródłem ciepła dla wentylacji mechanicznej i ogrzewania będzie wymiennikowy węzeł cieplny zasilany z miejskiej sieci cieplnej. Wentylatornia, z powodu głośnej pracy urządzeń, jest zlokalizowana na najwyższej kondygnacji, nie wpływając negatywnie na komfort użytkowania budynku.

OPIS ROZWIĄZAŃ DOT. AKUSTYKI I TECHNOLOGII SAL

Sala widowiskowa/teatralna jest salą wielofunkcyjną. Posiada rozwiązania, które umożliwiają urządzenie spektaklu. Scena została wyposażona w zapadnie sceniczne oraz podesty elektryczne. Urządzenia te pozwalają na dostosowanie sceny do potrzeb spektaklu. Mechanizm kurtynowy, mosty oświetleniowe i sztankiety dekoracyjne są sterowane elektrycznie. Do podwieszania tych elementów wykorzystane zostaną wyciągarki linowe bębnowe lub rurowe. Wyciągarki mogą również służyć do mocowania głośników estradowych lub ekranu do wyświetlania filmów. Jest to możliwe dzięki wysokiemu kominowi scenicznemu. Pomieszczą się tam wszystkie podkonstrukcje, wraz z częścią techniczną. Aby obsłużyć całą mechanikę sceny, zaprojektowane zostały pomieszczenia: kabina oświetleniowa oraz kabina akustyczna, służące do sterowania tymi elementami. Systemy te pozwalają na poprawę funkcjonalności i bezpieczeństwa m.in. czujnikami zluzowania liny oraz zaczepienia belki. Urządzenia te posiadają tensometr umożliwiający ważenie podnoszonego elementu, enkoder pozwalający na pozycjonowanie sztankietów i jazdę synchroniczną. Tworzy to komplet wyposażenia nowoczesnej sceny.

Sala widowiskowa została zaprojektowana z przewyżką 10-12 cm. Pozwala to każdemu widzowi na bezpośredni odbiór wizualny i akustyczny. Cała sala została odizolowana od reszty pomieszczeń w budynku dzięki panelom akustycznym ze specjalnej pianki technicznej. Użycie paneli powoduje skrócenie pogłosu oraz minimalizuje ilość fal stojących. Najwyższej jakości panel o współczynniku pochłaniania A(0,9s) pozwoli na naturalną ciszę wewnątrz oraz poprawi akustykę sali. Sufit zaprojektowany jest jako sufit akustyczny, dzięki któremu dźwięki w sal będą się odbijały w sposób odpowiedni. Zaprojektowane płaszczyzny odbijające pozwolą na równomierne rozchodzenie się fal.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl