ARSENAŁ KULTURY KONKURS ARCHITEKTONICZNO-URBANUDYNKU PRZY UL. WEŁNIANY RYNEK 18 W GORZOWIE WIELKOISTYCZNY NA KONCEPCJĘ PRZEBUDOWY WRAZ Z ROZBUDOWĄ BPOLSKIM NA POTRZEBY INSTYTUCJI KULTURY – MIEJSKIEGO OŚRODKA SZTUKI I MIEJSKIEGO CENTRUM KULTURY ORAZ ZMIANY ZAGOSPODAROWANIA W OBRĘBIE ICH OTOCZENIA URBANISTYCZNEGO
IV miejsce

<<< powrót
  • Pracownia Architektoniczna Ferdzynowie
Skład zespołu:
  • arch. Bożena Ferdzyn,  
  • arch. Jacek Ferdzyn,  
  • arch. Maria Pakuła-Tondys,  
  • arch. Marcin Klepacz,  
  • arch. Maciej Miarczyński.  
  •  
  •  
  • http://www.ferdzynowie.pl/  
  •  

Wstęp

Historyczne śródmieście Gorzowa Wielkopolskiego został zmasakrowane .Nie jest to tylko wynikiem działań w końcowym etapie II-wojny światowej. .Przeprawa mostowa,obecnie jest to most zwany Staromiejskim,zlokalizowana jest praktycznie na osi przebiegającej przez rynek staromiejski. Przez wiele lat była jedyną na dość długim odcinku Warty .Dość zgrabnie, między historyczne stare miasto, a rzekę Wartę w XIX wieku wkomponowano linię kolejową poprowadzoną na estakadzie. W znaczący sposób utrudniło to jednak możliwości organizacji ruchu drogowego, na północnym brzegu Warty,omijającego historyczny układ śródmiejski. Może to porównanie jest odrobinę naciągane,ale lokalizacja podstawowej przeprawy mostowej już w czasach nowożytnych,poza obrysem starego
miasta,jak to miało miejsce n.p. w Toruniu,pozwoliłaby uniknąć dzisiejszych kłopotów.

Przez wiele lat Most Staromiejski był jedyną przeprawą łączącą północną część miasta z Zawarciem,ale także jedyną na istotnym szlaku drogowym w Polsce. Droga krajowa nr 3 jest jedną z najważniejszych w naszym kraju. Może przy budowie nowej,żelbetowej przeprawy w roku 1926,jej odbudowie w 1951 roku i kolejnych remontach lub przebudowach w latach 1969 i 2006 poddaliśmy się, jako urbaniści i architekci ,dyktatowi inżynierów komunikacji,ale konsekwencje tych decyzji są widoczne do dzisiaj. Te historyczne skutki dotyczą także przestrzeni miejskiej objętej opracowaniem konkursowym. Ulice prowadzące do węzła komunikacyjnego zlokalizowanego na Rynku Staromiejskim są przeskalowane i całkowicie zmieniły charakter dawnej,historycznej zabudowy.

Koncepcja zagospodarowania terenu

Obszarem opracowania konkursowego jest dość duży teren ograniczony ulicami Hawelańską,W. Jagiełły,B. Chrobrego i fragmentem ulicy W. Sikorskiego,w tym także prawie cała ulica Wełniany Rynek .W znaczącej większości na wymaganym,zgodnie z Regulaminem konkursu ,terenie zaprojektowaliśmy nawierzchnie i elementy małej architektury nawiązujące do rozwiązań zastosowanych w projekcie nawierzchni ulicy W. Sikorskiego. Wprowadziliśmy dodatkowe elementy z bruku klinkierowego ,które w symboliczny sposób pokazują obrysy nieistniejącej zabudowy,w tym ślad ulicy Arsenalnej. Od strony północnej ,w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanych budynków MCK i MOS,zostały wprowadzone formy ceglane nawiązujące w obrysie do nieistniejącego od dawna fragmentu murów miejskich,wzdłuż ulicy Strzeleckiej. Teren lokalizacji obiektów kubaturowych jest prawie w całości zabudowany. Jedynie obrys parteru MCK został cofnięty od strony północnej i południowej,a nadwieszenia chronią wejścia do budynku. Wjazdy na teren działek 1862 i 1864 oraz do piwnic projektowanych budynków zlokalizowano od strony północno-wschodniej poprzez sięgacz z ulicy Hawelańskiej i pochylnię.

Układy funkcjonalno - przestrzenne i forma architektoniczna.

1. Miejskie Centrum Kultury


Budynek czterokondygnacyjny zawiera wszelkie ,wymagane elementy programowe,a ich rozmieszczenie pokazano na załączonych schematach. Dojazd dla samochodów dostawczych na poziom piwnicy poprzez sięgacz i pochylnię. Przewidziano także dźwig towarowy dostępny z podcienia. Wejścia do budynku od strony ulicy Wełniany Rynek i Strzeleckiej łączy wewnętrzny pasaż doświetlony przez podłużną pustkę w kolejnych stropach i stropodachu .Przewidziano dodatkowe, niezależne w,umożliwia organizację letniego ogródka. Klubokawiarnia wyposażona jest w małą scenę z zapleczem. Duża sala widowiskowa zajmuje wewnętrzną część budynku na dwóch kondygnacjach. Podstawowe wejście na poziomie pierwszego piętra,a dodatkowe na balkon z piętra drugiego .Sala z płaską podłogą ,a widownia amfiteatralna,teleskopowa składana na ścianę pod balkonem. Ilość miejsc siedzących 260./w tym dwa miejsca dla osób niepełnosprawnych/. Elementy pomocnicze dla sali zlokalizowane wokół niej ,z podziałem na dostępne dla publiczności,artystów i personelu. Na najwyższej kondygnacji,od strony północnej ,umieszczono taras z sąsiadującym zapleczem,umożliwiającym organizację niewielkich,plenerowych koncertów. Forma architektoniczna wyraźnie podkreśla główny korpus budynku. Pionowe,cofnięte pasy elewacji wzdłuż granic z budynkami sąsiednimi niwelują różnice w wysokości kondygnacji budynków istniejących i projektowanego. Za przeszkloną elewacją tych pasów znajdują się elementy komunikacji poziomej i pionowej.

2. Miejski Ośrodek Sztuki

Budynek czterokondygnacyjny zawiera wszelkie ,wymagane elementy programowe,a ich rozmieszczenie pokazano na załączonych schematach .Wejście do budynku wynika z istniejącego układu .Na parterze zlokalizowano strefę obsługową z szatnią,portiernią oraz podstawowe sale wystawowe z Galerią Władysława Hasiora. Na pierwszym piętrze znajduje się sala multimedialna i kinowa z obszernym foyer i bufetem. Na drugim piętrze jest sala konferencyjna i zaplecza dla sal multimedialnej i kinowej. Na najwyższej kondygnacji zlokalizowano pomieszczenia biurowe i pokoje gościnne. Istniejąca piwnica została przebudowana dla umieszczenia pomieszczeń magazynowych,strefy dostaw oraz obszernej miejskiej serwerowni. W strukturze budynku zachowano istniejący,otwarty ciąg schodów z parteru na pierwsze piętro .Dla potrzeb funkcjonalnych i ewakuacyjnych zaprojektowano dodatkowe ciągi schodów obsługujących wszystkie kondygnacje.

3. Budynek wysoki

W związku z zapisami Regulaminu konkursu przewiduje się jedynie modernizację elewacji poprzez zastosowanie pionowych,przestrzennych „żyletek” wykonanych z płyt kompozytowych w kolorze złotawo-mosiężnym. Płaszczyzny ścian bezokiennych po dociepleniu obłożone płytami włókno-cementowymi powleczonymi na kolor szary.

Rozwiązania konstrukcyjne, materiałowe i instalacyjne.

Roboty budowlane - stanu surowego.


Zachowano podstawową,istniejącą strukturę konstrukcyjną budynku przewidzianego na potrzeby MOS. Dla podstawowych robót konstrukcyjnych wzmacniających oraz nowych przewidujemy technologię monolityczną,żelbetową. W przypadku budynku MOS niezbędne będzie uzupełniające sprawdzenie nośności części słupów i grubości otulin. Wymaganą klasą odporności pożarowej głównej konstrukcji obu budynków jest klasa „B”. Projektowane klatki schodowe i trzony dźwigowe stanowić będą elementy usztywniające. Część ścian konstrukcyjnych i działowych w technologii murowanej, z zapewnieniem właściwej izolacyjności akustycznej.

Roboty budowlane - stan wykończeniowy.

Podłogi i posadzki. W przestrzeniach halli i rekreacji proponuje się podłogi drewniane przemysłowe, uzupełnienia w strefach wejściowych z płyt gresowych. W pomieszczeniach. gospodarczych, technicznych,zapleczach gastronomicznych i sanitariatach zastosować płytki gresowe o powierzchni pół-polerowanej odpornej na plamienie, małej nasiąkliwości i minimum IV klasie ścieralności. W salach wystawowych najlepiej sprawdzają się posadzki chemoutwardzalne.

Tynki i okładziny wewnętrzne. Ściany istniejące uzupełniający tynk renowacyjny. Na ścianach nowych tynki gipsowe lub okładziny z płyt g-k. W pomieszczeniach sanitarnych, gospodarczych okładziny ceramiczne do pełnej wysokości.

Sufity - podwieszone w maksymalnym stopniu gładkie (elementy mobilne rozbieralne wyłącznie dla potrzeby dostępu do ciągów instalacyjnych ). W salach wystawowych i hallach sufity ażurowe aluminiowe ukrywające instalacje wentylacji mechanicznej. Elewacje. Przyjęto jako zasadę wykonanie elewacji w postaci wentylowanej lub fasad szklanych o konstrukcji aluminiowej.

W budynku MCK elewacja ma charakter wertykalny. Widoczne ściany szczytowe i boczne głównego korpusu obłożone na płasko,elewacja północna i południowa w postaci pionowych ,przestrzennych żyletek,częściowo zdystansowanych od szklanej fasady.

Elewacja budynku MOS ma charakter horyzontalny w celu łagodnego przejścia do układu elewacji „Arsenału”. Jako podstawowy materiał elewacyjny proponujemy płyty kompozytowe w kolorystyce złotawo-mosiężnej do wykonania,tak żyletek,jak i elewacji płaskich .Uzupełniający materiał elewacyjny stanowi gęsta siatka n.p. Radius Progress Eco. Elementy elewacyjne w kolorze złotawo-mosiężnym stanowią wspólny,kolorystyczny wątek dla wszystkich budynków,MCK,MOS i budynku wysokiego.

Instalacje

Wentylacja mechaniczna, klimatyzacja – możliwa we wszystkich pomieszczeniach. Zakłada się kilka niezależnych obwodów wentylacyjnych, co sprzyja elastyczności tej instalacji oraz tańszą eksploatację.

Instalacje wod- kan – piony i pomieszczenia wymagające doprowadzenia rurarzu wody zimnej i ciepłej oraz kanalizacji sanitarnej zostały rozmieszczone w sposób ułatwiający ich koordynację. Odprowadzenie wód opadowych ciśnieniowe n.p. Pluwia z możliwym ich wykorzystaniem jako tzw „szarej wody” do spłukiwania muszli i pisuarów. Armatura bezdotykowa z funkcją oszczędzania wody.

Wymagana instalacja hydrantów p.poż./#25 z wężem półsztywnym.

Założono w części pomieszczeń czuwające ogrzewanie, jako płaszczyznowe ścienne lub podłogowe.

Instalacje elektryczne silnoprądowe – przewidziano instalacje oświetleniową, gniazd wtykowych, UPS, wentylacji, odgromową.

Instalacje elektryczne słaboprądowe zawierać będą - instalację sygnalizacji pożaru,okablowania strukturalnego,oraz nadzoru telewizyjnego CCTV wewnętrznego i zewnętrznego, kontroli dostępu dla części pomieszczeń.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl