Konkurs na opracowanie koncepcji urbanistyczno – architektonicznej Centrum Aktywności Lokalnej (CAL) w Szczecinie - Podjuchach
Wyróżnienie

<<< powrót
  • ENONE Architektura i Design
Skład zespołu:
  • mgr inż arch Rafał Sokołowski  
  • mgr inż arch Marcin Sztajerowski  
  •  
  •  
  • http://www.enone.pl/  
  •  

IDEA PROJEKTU

Budynek CAL cechuje surowość prostota i minimalizm w zakresie formy jak i funkcji obiektu. Zlokalizowany w parku budynek zajmuje narożnik ul. Krzemiennej i Sąsiedzkiej. Zabudowa Szczecińskiej dzielnicy Podjuchy to budynki wielo i jednorodzinne z przełomu XIX i XX wieku ale i powojenne współczesne domy. CAL swoją bryłą wydaje się dominować nad przestrzenią, która go otacza lecz dominacja to pozorna. W architektonicznym zamyśle budynek wykorzystuje nierówności i uskoki terenu wpisując się w przestrzeń parku. Staje się niewidoczny, rozpływa w pofałdowanym terenie, ukrywa przed oczami przechodniów. Z każdej strony budynek wygląda inaczej, zmienia się. Choć zapisy planu tego nie precyzują północna i zachodnia elewacja klarownie podkreślają narożnik ulic. Prostota i czystość zastosowanych środków, narożnikowe usytuowanie obiektu sprawiają, że obiekt jest doskonale widoczny z każdej z ulic. Od strony południowej, gdzie ściana budynku jest częścią parku, ukształtowano ją po łuku. Delikatnie zakręcająca ściana nagle ginie w nierównościach terenu. Budynek chowa się pod ziemią a właściwie tylko wykorzystuje różnice terenu aby to zrobić. Od strony wschodniej jest zupełnie niewidoczny, zielony dach z krzewami, ławkami i swobodnie wijącymi się ścieżkami, staje się częścią parku. Zieleń naturalnie wdziera się w budynek zawłaszcza go dla siebie sprawia, że dla obserwatora od strony parku obiekt ten jest niewidoczny. Gdyby nie amfiteatr byłby całkowicie niezauważalny. Dochodząc do CAL parkową ścieżką, nagle zielony trawnik opada i zmienia się w drewnianą nawierzchnię siedzisk amfiteatru. Siedziska opuszczają się na poziom parteru budynku i tworzą patio - scenę. Prosty zabieg tworzy wielofunkcyjną strefę wejściową ciekawie zaaranżowaną i wyeksponowano w obrębie budynku.

Centrum Aktywności Lokalnej swą formę czerpie z modernizmu. Nie stara się wzorować na sąsiednich obiektach, nie próbuje ich naśladować. Styl modernistyczny wśród tak zróżnicowanej kształtem, formą i kubaturą zabudowy wydaje się być najodpowiedniejszy, uspokaja i porządkuje przestrzeń dodając świeżości otoczeniu. Prosta, surowa, jasna forma w sposób nienatrętny stara się znaleźć miejsce w przestrzeni. Modernizm to styl, w którym funkcjonalność obiektu jest podstawą dla kształtowania jego architektury. Stąd obiekt Centrum z zewnątrz jest w 100% odzwierciedleniem swej wewnętrznej funkcji. Mało jest w nim detalu, poszukiwań form dodatkowych, wzbogacających choćby w niewielkim stopniu bryłę. Dominują surowe, proste, pokryte klinkierowymi płytkami z delikatnie chropowatą fakturą ściany. Ich duże płaszczyzny zaledwie w kilku miejscach rozcina gładka tafla szkła, odbijając otaczające budynki i zieleń. Okna zmiękczają bryłę nadając jej lekkości i wdzięku.

Klinkier, aluminium i szkło to cała paleta materiałów kreująca formę tego obiektu. Każdy z tych materiałów ma tu swoją funkcję, ale i każdy w specyficzny dla siebie sposób jest w stanie wzbogacić prostą bryłę CAL.

Zastosowanie różnych odcieni szarości klinkierowych płytek powoduje, że bryła nie jest monumentalna wręcz przeciwnie, gra kolorów, świateł i cieni na powierzchni elewacji, nadaje jej lekkości i wzmacnia zamierzony efekt.

Szkło to drugi co do ilości materiał zastosowany w obiekcie. Zmiękcza bryłę, ożywia ją poprzez odbijający się w nim obraz otoczenia. Otwiera wnętrze na kierunki widokowe. Znajdujące się w zaledwie kilku miejscach okna są duże i wpuszczają mnóstwo światła do wnętrz, w nocy świecą niczym latarnie.

Aluminium jest uzupełnieniem całości. Poszukiwanie nieco technicznego charakteru obiektu, tak aby był on kojarzony na pierwszy rzut oka z użytecznością publiczną a nie mieszkaniówką, spowodował wybór i zastosowanie tego materiału. Aluminium pełni rolę wyłącznie funkcjonalną, tworzy ramy, okucia, obróbki i klamki w drzwiach, jest surowe, proste, techniczne.

CAL w swoim kształcie nie jest manifestem i nie ma też zamiaru rozpychać i uzurpować sobie miejsca w przestrzeni. Jest prostą architekturą, która wykorzystuje wszystkie walory lokalizacji, wtopiony w zieleń obiekt jest przyjazny dla ludzi wizualnie i funkcjonalnie.

FUNKCJA

Budynek zaprojektowany został jako parterowy niepodpiwniczony. Główna przestrzeń holu zlokalizowana została w centralnej części budynku i łączy ze sobą wejścia: od strony północnej z parkingu przy ul. Sąsiedzkiej i południowej z parku i amfiteatru. Hol stanowi centralną oś założenia, od niego rozchodzą się drogi do trzech wyodrębnionych stref:
- sali kameralnej,
- zaplecza sali kameralnej i administracji
- sal gimnastycznej, tańca, muzycznej i plastycznej.

W strefie holu wyodrębniono gastronomię, pozostawiając dla niej przestrzeń od strony południowej z witryną na park. Gastronomia funkcjonuje, także w okresie gdy obiekt jest nieczynny. Wtedy możliwe jest wejście od strony parku poprzez patio-scenę, które w okresie letnim pełnić będzie funkcje zewnętrznej kawiarni.

Tworząc układ funkcjonalny kierowano się dostępnością poszczególnych sal i ich wykorzystaniem, a także wizualnym połączeniem przestrzeni wewnętrznych budynku z jego zewnętrzem, parkiem, amfiteatrem otaczającą tkanką urbanistyczną miasta. Podział funkcjonalny umożliwił równomierne rozłożenie ruchu i jednoczesne funkcjonowanie poszczególnych stref, nawet przy założeniu maksymalnego wykorzystania budynku i jego wszystkich sal.

Salę kameralną zlokalizowano po lewej strony od wejścia z ul. Sąsiedzkiej. Jest ona zaprojektowana jako wydzielona akustycznie przestrzeń z zaaranżowaną sceną we wschodniej części sali dostępną z zaplecza. Zdecydowano się na rozwiązanie płaskiej podłogi sali z rozstawianymi krzesłami co umożliwia dowolną aranżację sali i jej wielofunkcyjność.

Wejścia do sali zlokalizowano od strony południowej, foyer stanowi otwarta przestrzeń z widokiem na amfiteatr i park.

Zaplecze sali: magazyn i garderoby zgrupowano z pomieszczeniami administracyjno-technicznymi: biurami, pokojem konserwatora, pomieszczeniami technicznymi.

Strefę administracji i obsługi budynku wydzielono z holu głównego i zapewniono niezależne wejście.
Zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie sali garderoby mają spełniać swoją funkcję, także jako przebieralnie dla artystów występujących na scenie amfiteatru.

Scena amfiteatru jest wielofunkcyjną przestrzenią dostępną z zewnątrz. Na co dzień jest to wejście od strony parku do budynku, latem jest miejscem gdzie rozstawia swoje stoliki gastronomia, w dniach gdy organizowane są występy, kawiarniane stoliki są składane a ich miejsce zajmuje scena, w słoneczne dni zadaszona lekkim płóciennym dachem.

W obrębie sal mniejszych znalazły się sale gimnastyczna i taneczna umieszczone od strony zachodniej budynku z panoramiczną witryną i widokiem na ul. Krzemienną oraz sala muzyki i plastyki. Sale ćwiczeń i tańca zgrupowano tworząc wspólne dla obu sal szatnie z łazienkami. Przy salach zaprojektowano magazyny podręczne. Wejście do tych pomieszczeń zlokalizowano na końcu odnogi holu głównego. Wcześniej naprzeciw siebie umieszczono sale muzyczną wydzieloną akustycznie z widokiem na park oraz salę plastyki z widokiem północnym. Z salą plastyki sąsiadują dwa komercyjne pomieszczenia, sala konferencyjna i biuro. W budynku nie zaprojektowano typowej szatni na ubrania wierzchnie. Natomiast przy holu zlokalizowane zostały szafki ubraniowe.

Przy mniejszej liczbie ludzi szafki spełnią swoją funkcję, gdy wykorzystywana będzie sala kameralną, funkcję szatni przejmie zaprojektowana jako wielofunkcyjna lada informacji, szatni i gastronomii zlokalizowana centralnie w strefie wejściowej.

ZAGOSPODAROWANIE TERENU WOKÓŁ OBIEKTU

Prostota funkcji wewnątrz ma swoje odzwierciedlenie przy aranżacji przestrzeni wokół obiektu.

Budynek zaprojektowany został wzdłuż parkingu zlokalizowanego na skarpie przy ul Sąsiedzkiej. Parking zapewnia 21 miejsc postojowych dla samochodów osobowych w tym 2 dla osób niepełnosprawnych i 1 stanowisko dla autokaru oraz 10 stanowisk dla rowerów na parkingu rowerowym we wschodniej części. Wjazd na parking z ul. Sąsiedzkiej. Do zaplecza sali kameralnej zaprojektowano podjazd na osi wjazdu z ulicy. Parking kończą na narożniku ulic Krzemiennej i Sąsiedzkiej schody terenowe łagodnie biegnące po łuku. Schody wpisują się w strukturę skarpy znikając w unoszącym się terenie wzdłuż ul. Krzemiennej i ul. Sąsiedzkiej.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl