Konkurs na adaptację wraz z zmianą sposobu użytkowania z działalności handlowej na hotelarską części budynku Gliwickiego Centrum Handlowego.
I nagroda

<<< powrót
  • EMA STUDIO
Skład zespołu:

IDEA:

Głównym założeniem projektu przebudowy Gliwickiego Centrum Handlowego na cele hotelowe jest modernizacja budynku pod względem technicznym i estetycznym, tak jednak, by nie zatracić pierwotnego charakteru obiektu. Projekt zakłada wykorzystanie modernistycznej stylistyki budynku, historii obiektu i marki właściciela i inwestora do działań promocyjnych hotelu. Marka spółdzielni Społem, pochodząca z okresu międzywojennego, niebywałe znaczenia i rozpoznawalność uzyskała w II połowie XX wieku. Proponujemy by to spójne dziedzictwo, wraz z obecną modą na stroje, formy przemysłowe i architekturę tego okresu stało się elementem wyróżniającym hotel. Z tych powodów proponowane interwencje architektoniczne mają na celu pokreślenie i uwypuklenie charakterystycznych cech modernistycznej bryły budynku, z tych powodów w projekcie wnętrz nawiązano, nie rezygnując ze współczesnych tendencji, do projektów wnętrz hoteli z tego okresu, z tych powodów wreszcie stylistyka neonu z napisem Hotel nawiązuje do typografii najbardziej popularnego logotypu Społem.

FUNKCJA:

Zasada przebudowy istniejącego i powstałego na przełomie lat 60. i 70. XX wieku pawilonu handlowego na potrzeby 3 gwiazdkowego hotelu oparta jest o chęć spełnienia wymaganych standardów, potrzebę wytworzenia przyjaznej i komercyjnie użytecznej przestrzeni oraz minimalizacje nakładów przeznaczonych na inwestycję.

Budynek podzielony jest na 9 funkcjonalnych stref:
1. Hall wejściowy
2. Restauracja z udzielnym wejściem i tarasem zewnętrznym.
3. Zaplecza szatniowo-sanitarne dla pracowników hotelu
4. Nad hallem wejściowym i restauracją znajduje się strefa techniczna z podwieszanymi centralami wentylacyjnymi obsługujące obie te strefy.
5. Sala konferencyjna z hallem górnym z zapleczem sanitarnym, magazynowym i zapleczem sceny.
6. Strefa pokoi hotelowych. Pokoje „zewnętrzne” posiadają okna w elewacji od strony południowej, wschodniej i zachodniej, pokoje „wewnętrzne” posiadają okna wychodzące na zielone patio. W strefie pokoi hotelowych znajduje się 39 pokoi.
7. Strefa basenu i SPA posiada bezpośrednie połączenia zarówno ze strefą pokoi hotelowych – dla gości, jak i z górnym hallem – dla „zewnętrznych” klientów.
8. W obrębie piętra i nad pomieszczeniami 1. pietra znajduje się strefa techniczna z centralami wentylacyjnymi
9. Strefa zielonego patio umożliwia zagwarantowanie jednakowego standardu (widok i doświetlenie) we wszystkich pokojach hotelowych, także doświetlenie górnego hallu i korytarza przy sali konferencyjnej. Jednocześnie w trosce o prywatność gości hotelowych nie zakłada się swobodnego dostępu do ogrodu.

ZMIANY BRYŁY BUDYNKU:

W związku z tak przyjętym podziałem funkcjonalnym obiektu i ogólna ideą, przebudowa bryły budynku ogranicza się do:
1. rozbiórki zewnętrznego tarasu od strony zachodniej, w którego miejsce powstaje hall wejściowy wraz z restauracją,
2. przebudowy dachu nad kondygnacją hotelową, w celu budowy wewnętrznego patio,
3. przebudowy attyk

Rozbiórka tarasu i umiejscowienie hallu wejściowego na kondygnacji -1 w stosunku do handlowego parteru umożliwia łatwy, nie wymagający większych nakładów inwestycyjny (brak wind zewnętrznych) dostęp osób niepełnosprawnych do hotelu. Jednocześnie takie umiejscowienie hallu z salą restauracyjną pozwala na zaprojektowanie zaplecza kuchennego na handlowej kondygnacji -1. W związku z tym, pod zaplecze restauracyjne zajmowane są mniej atrakcyjne komercyjnie, niż zakładano to w regulaminie konkursowym, powierzchnie na kondygnacji -1. Układ i umiejscowienie restauracji umożliwiają bezpośrednie wejście do niej z zewnątrz, a co za tym idzie - niezależne jej funkcjonowanie.

Budowa wewnętrznego, zielonego patio umożliwia wprowadzenie pełnowymiarowych, okien w pokojach hotelowych, które nie mają dostępu do ścian zewnętrznych. Jednocześnie ukształtowanie ścian zewnętrznych w formie trójkątnych wykuszy zapewnia mieszkańcom prywatność oraz widok na odpowiednio skomponowany ogród. Patio jest dosyć wąskie – nie zabiera więc wiele powierzchni użytkowej piętra. Równocześnie, dzięki zastosowaniu nad wykuszami górnych okien doświetlających – pokoje są bardzo dobrze doświetlone. Hotelowe patio doświetla także szeroki korytarz przy sali konferencyjnej wykorzystywany podczas przerw w konferencji, podnosząc jego klasę i funkcjonalność. Przebudowa patio wymaga wprowadzenia belek wymianowych i demontażu fragmentu belki konstrukcyjnej oraz demontażu części prefabrykatów dachowych.

ARCHITEKTURA BUDYNKU:

W związku z charakterem zadnia projektowego: przebudową i modernizacją budynku centrum handlowego, który posiada atrakcyjną, charakterystyczną i jasno zdefiniowaną bryłę oraz historycznym sąsiedztwem budynku, projekt architektury budynku musiał spełnić następujące warunki:
1. uwzględnić modernistyczne dziedzictwo budynku centrum handlowego, co oznacza zarówno dbałość o to by nie zatracić podstawowych zasad kształtowania bryły budynku jak i tworzyć nowe elementy tak, by współgrały z modernistycznym charakterem istniejącego budynku,
2. zespolić rozproszoną elewację zachodnią, pełną brył i elementów instalacyjnych w jedną spójną całość, doprowadzić do wzrostu znaczenia elewacji wzdłuż ul. Norberta Barlickiego poprzez umiejscowienie wejść i usług w poziomie ulicy. W ten sposób odpowiednio „obudować” wejście do hotelu,
3. zespolić nowoprojektowane elementy hallu wejściowego i restauracji z istniejącą bryłą,
4. uwzględnić historyczne sąsiedztwo obiektu poprzez kształtowanie odpowiednio stonowanej architektury w formie i kolorze oraz poprzez zaprojektowanie „frontowego” charakteru elewacji wzdłuż ul. Norberta Barlickiego.

Najważniejszym elementem kształtującym bryłę istniejącego obiektu, jednocześnie bardzo charakterystycznym motywem dla czasów powstania budynku jest kontrast pomiędzy „ciężką”, nie posiadającą okien bryła 1. pietra handlowego, a przeszklonym i „lekkim” parterem. Ten kontrast został utrzymany i podkreślony w prezentowanym projekcie dzięki trzem zabiegom:
▪ wymiana istniejących płyt elewacyjnych na płyty włókno-betonowe, które nie zmieniają charakteru budynku,
▪ wprowadzanie żyletek, które dzięki gęstemu ustawieniu przesłaniają wstawione w elewacje okna, zachowując spójny charakter bryły. Żyletki na elewacji północnej mają za zadanie także „łapać” zachodnie światło a te na elewacji wschodniej, „łapać” wschodnie światło i tłumić hałas generowany przez DTŚ,
▪ dyscyplina kolorystyczna. Wszystkie elementy znajdujące się na górnej bryle: płyty elewacyjne, żyletki, stolarka okienna i elewacyjne płyty aluminiowe posiadają zbliżony do siebie ciemno-szary kolor, elementy znajdujące się na parterze maja natomiast kolor jasnego aluminium.

Wprowadzony elementy: płyty elewacyjne włókno-betonowe, jak i żyletki z tego samego materiału były często stosowanymi elementami kształtującymi elewację budynków powstających na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Jednocześnie są to materiały i elementy, które przeszły z sukcesem „próbę czasu” i wciąż są z powodzeniem stosowane. Jedynie kolorowe żyletki nawiązujące do loga GCH Społem wykonane zostaną z płyt HPL.

Proponuję się także zdynamizowanie bryły głównego budynku i klatki schodowej poprzez podniesienie i wprowadzanie spadku na attyce. Dzięki tym zabiegom bryła budynku zostanie uwspółcześniona jednak bez odżegnywania się od modernistycznego dziedzictwa, a dzięki zaproponowanej formie attyki, najważniejszy, południowo-zachodni narożnik budynku, w którym spotykają się funkcja handlowa i hotelarska - zostanie podkreślony.

Nowoprojektowany hall wejściowy z restauracją zespolone zostały z istniejącą bryłą klatki schodowej a ich wysokość została dostosowana do poziomu daszku obiegającego budynek GCH i wysokości sąsiedniej stacji trafo. Cała zachodnia elewacja zarówno bryła hallu i restauracji, klatki schodowej, jak i znajdujących się po północnej stronie pomieszczeń technicznych i stacji trafo posiada ten sam kolor i ten sam rodzaj wykończenia – popielaty tynk.

Dodatkowo na elewacji wprowadzona została belka, która niweluje, znajdujące się po tej stronie wcięcie w linii elewacji oddzielające bryłę stacji trafo od głównej bryły budynku. Dzięki zastosowaniu tego rozwiązania elewacja sprawia wrażenie ciągłej i jednolitej a dodatkowo ukryty zostaje wjazd dla samochodów dostawczych. Zastosowana belka umożliwia tez zadaszenie większej części rampy samochodowej podnosząc jej funkcjonalność.

W rzeczywistości bryłą stacji trafo pozostaje nieco przesunięta względem bryły hallu z restauracją, uskok ten zostaje jednak zgubiony poprzez stosowanie wstęgi, która jest przedłużeniem daszku okalającego główną bryłę centrum handlowego. Wstęga jest elementem porządkującym zachodnią elewację: zapewnia zadaszenie nad wejściem do budynku, „gubi” różnice w wysokości brył i linii elewacji oraz kształtuje taras restauracji, przechodząc następnie w rysunek posadzki. Jednocześnie wstęga, będąc bezpośrednim przedłużeniem daszku głównej bryły jest elementem integrującym nowoprojektowane elementy z istniejąca bryłą. Takie samo zadnie ma zastosowanie żyletek na oknach restauracji.

Kolejną elewacją wymagającą integracji z pozostałą częścią budynku jest północna elewacja głównej bryły – elewacja części biurowej. W tym przypadku, ze względu na mniejsze znaczenie elewacji projektowane prace ograniczają się do wprowadzenia na ocieplonych ścianach tynku odpowiadającego kolorystycznie panelom włóknobetonowym i pasa betonowych żyletek na wysokości występowania okien. Zabiegi te mimo stosunkowo mniejszych nakładów integrują całość budynku, a w tym przypadku żyletki, dodatkowo mają funkcje łapaczy zachodniego światła.

Dodatkowym elementem elewacyjnym są ekrany ledowe. Planuje się by w zastępstwie reklam wielkoformatowych wieszanych na poziomie piętra hotelowego umożliwić montaż ekranów ledowych na elewacji południowej, w poziomie parteru.

W związku z historycznym sąsiedztwem budynku architektura obiektu swoją formą i kolorystyką i materiałem musi wpasowywać się w otoczenie. Stąd przewaga materiałów porowatych i niejednolitych jak tynk i beton nad materiałami gładkimi i jednorodnymi jak płyty aluminiowe czy HPL. Stonowana kolorystyka i proste formy wpasowują budynek w ulicę Norberta Barlickiego czy Dworcową. Jednocześnie okładziny elewacyjne centrum handlowego tworzą spójną całość z ciemno-szarą okładziną biurowca przy ul. Zwycięstwa tworząc spójną pierzeję wzdłuż DTŚ. Obok sąsiedztwa architektonicznego niezwykłe znaczeni ma tez urbanistyka. Jasno zdefiniowany układ zabudowy pierzejowej ul. Barlickiego obecnie urywa się na zaniedbanej, techniczno-zapleczowej zachodniej elewacji Gliwickiego Centrum Handlowego. Podniesienie znaczenia tej elewacji jest jednym z podstawowych zadań projektowych nie tylko z punktu widzenia ładu przestrzennego, ale także z powodu potrzeby stworzenia odpowiednio eleganckiej oprawy dla hotelowego hallu wejściowego i restauracji. W tym celu wykonano prace projektowe opisane przy okazji zadnia związanego z potrzebą zespolenia rozproszonej, zachodniej elewacji, ale także wykonano projekt zagospodarowania terenu, który ma na celu wytworzenie odpowiedniego przedpola dla wejścia do hotelu.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl