Konkurs na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej ul. Krakowskiej wraz z terenami przyległymi w ramach programu „Aktywizacja części obszaru Śródmieścia poprzez rewitalizację ulicy Krakowskiej i terenów przyległych” w Opolu
II nagroda

<<< powrót
  • Paulina Rduch, Arkadiusz Zientala, Judyta Rduch, Magdalena Mendrala
Skład zespołu:
  • Paulina Rduch  
  • Arkadiusz Zientala  
  • Judyta Rduch  
  • Magdalena Mendrala 

Koncepcja, ogólne założenia projektowe

Nadrzędnym celem koncepcji było ożywienie terenu poprzez wykreowanie przestrzeni wielofunkcyjnej, integrującej społeczeństwo, jednocześnie stanowiącej wizytówkę miasta. Przestrzeń publiczna stanowi jeden znajistotniejszych elementów determinujących atrakcyjność miasta i swoisty symbol świadczący o jego tożsamości i pozycji. Projekt kreuje przestrzeń przyjazną mieszkańcom, podejmuje działania na rzecz wzrostu atrakcyjności, poprzez uwzględnienie aktywności koniecznych (zakupy, przejście do pracy, postój, itd.), opcjonalnych (miejska rekreacja, odpoczynek, miejskie sporty, wydarzenia kulturalne) oraz społecznych (interakcje międzyludzkie). Zgodnie z założeniem w zaproponowanej koncepcji żaden aspekt nie został pominięty, zwracając przy tym szczególną uwagę na wdrażanie działań integrujących ludzi. Ulica Krakowska wraz z terenami jej przyległymi jest bez wątpienia doskonałym miejscem stwarzającym możliwość ukształtowania go w formie głównego traktu miejskiego, będącego jedną z wizytówek Opola, odnosząc się przy tym do historii. Nawiązanie do etymologii nazwy miasta stanowi uzasadnienie kierunku podjętych działań. Jedna z tez mówi o odniesieniu do znajdującej się w pobliżu wspólnoty sąsiedzkiej – opola, a co za tym idzie idei wspólnoty sąsiedzkiej poprzez kształtowanie miejsc integracji / formy ogródków społecznych / miejsc wielofunkcyjnych.

Konieczne było oparcie założenia na zastanych wartościach, wynikających z ogromnego potencjału miejsca, zwracając przy tym uwagę na kwestie bezpieczeństwa i komfortu użytkowania (uwzględniając zasady projektowania bez barier - kreowania przestrzeni dla niepełnosprawnych). Równie ważne było zachowanie walorów kulturowych oraz osi widokowych i kompozycyjnych. Ulica Krakowska stanowi oś łączącą Dworzec Główny z Rynkiem. Ze względu na lokalizację i otoczenie teren stanowi miejsce często wykorzystywane przez mieszkańców, a umiejscowienie w pobliżu licznych obiektów usługowych, kulturalnych i punktów przesiadkowych wpływa na zróżnicowanie wiekowe i społeczne grup użytkowników tej przestrzeni. W związku z tym konieczne jest ukształtowania strefy wielofunkcyjnej, uwzględniającej rozmaite potrzeby i oczekiwania potencjalnych użytkowników tej przestrzeni.

Proponowane rozwiązania projektowe mają na celu również inicjowanie różnych aktywności w przestrzeni miejskiej, zarówno dzięki zaprojektowanym elementom jak i przez działanie na wyobraźnię jej odbiorców. Wzrost atrakcyjności przestrzeni wpłynie na ożywienie obszaru, jednak należy pamiętać iż służyć temu będzie również zachowanie i rozwój lokalnych sklepów, pracowni rzemieślniczych, placówek kultury i sztuki etc, które przyciągają społeczność.

Komunikacja

Drogi dojazdowe ramujące granice terenu opracowania, dobrze rozwinięty system komunikacyjny i spore natężenie ruchu może stanowić gwarancję częstego użytkowania projektowanej przestrzeni. Istotny aspekt projektu stanowi wprowadzenie działań poprawiających stan istniejących ciągów pieszych i rowerowych, uwzględniając przy tym nowe rozwiązania funkcjonalne. Istotnym elementem projektu było rozwiązanie kwestii komunikacji – jako priorytetowy problem do rozwiązania. Przebiegająca przez środek ul. Krakowskiej ścieżka rowerowa powoduje nieustanne utrudnienia komunikacyjne i kolizje pomiędzy pieszymi a rowerzystami. W związku z tym zostało zaproponowane przeniesienie ścieżki rowerowej na ul. Żwirki i Wigury nad Młynówkę. Ograniczenie ruchu rowerowego w obrębie ulicy Krakowskiej - uwzględniając dopuszczanie ruchu rowerowego z zachowaniem pierwszeństwa pieszych, pozwoli ukształtować przestrzeń postrzeganą głównie jako trakt pieszy. Ponadto koncepcja zakłada uwzględnienie wszelkich koniecznych dróg dojazdowych i możliwości przejazdu przez ul. Krakowską (m.in. do podwórza przy Filharmonii)

Układ przestrzenny

Zgodnie z założeniem całość tworzy harmonijną przestrzeń, współgrającą z otoczeniem inastawioną na wielofunkcyjność. Uwzględnienie oczekiwań różnych grup wiekowych i społecznych potencjalnych użytkowników jest możliwe poprzez skupienie się na idei kształtowania stref aktywności społecznej, szczególnie widoczne w obrębie traktu pieszego – ul. Krakowskiej. Istniejące budynki i ich przeznaczenie determinują nadanie funkcji kształtowanym w ich obrębie wnętrzom (ogródki kawiarniane, strefy wypoczynku, miejsca zabaw, place publiczne, strefy reprezentacyjne). Tworzenie układu o określonej stylistyce zostało oparte na zachowaniu równowagi pomiędzy aspektem przyrodniczym, kulturowym i historycznym, uwzględniając przy tym proporcje pomiędzy elementami istniejącymi a projektowanymi.

Analiza Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego była podstawą opracowywania projektu, stanowiąc istotne źródło informacji podczas tworzenia koncepcji. Zgromadzone informacje pełniły funkcję ukierunkowywania oraz pewnego rodzaju ograniczania działań projektowych. Dodatkowo podstawę opracowania koncepcji stanowiły poprzedzające je analizy i inwentaryzacja pozwalająca zweryfikować stan iproblemy , z którymi boryka się projektowana przestrzeń. Ponadto ułatwiło to określenie zieleni przeznaczonej do usunięcia, pielęgnacji i ekspozycji, szanując tym samym gatunki istniejące. Obecny stan przestrzeni ulicy Krakowskiej wraz z przyległymi jej terenami może oddziaływać negatywnie na wizerunek miasta. Nie do końca wykorzystana do tej pory zabudowa, daje możliwość nadania nowych funkcji. Przeznaczenie zaniedbanych budynków na galerię sztuki, miejsce na warsztaty plastyczne dla dzieci, pracownie dla lokalnych artystów, dom kultury czy centrum wolontariatu pozwoli jeszcze bardziej ożywić zapomnianą przestrzeń poprzez inicjowanie różnego typu aktywności w tkance miejskiej.

Istotnym aspektem projektu było takie ukształtowanie przestrzeni by zachować jej reprezentacyjny charakter, a poprzez wprowadzenie dużej ilości zieleni umożliwić budowanie nastroju miejsca. Zgodnie z założeniem utworzono strefy funkcjonalne tworzące relacje z istniejącą zabudową, dopełnione elementami małej architektury - jako forma salonu miejskiego. Całość została oparta na zastosowaniu wysokiej jakości rozwiązań architektonicznych i materiałowych. Nawierzchnie zaplanowano z różnej wielkości (10x10cm, 30x30cm, 60x60cm) płyt granitowych bez fazowania i bez fug, w odcieniach szarości. Ich surowy i oszczędny w formie wyraz, przełamano drewnianymi akcentami, zastosowanym zarówno w nawierzchni jak i w małej architekturze – jednocześnie ocieplając przestrzeń. Układ nawierzchni, zieleni, elementów wodnych i małej architektury został dopełniony oświetleniem (lampy uliczne oraz oświetlenie punktowe jako element dekoracyjny). Zróżnicowanie funkcjonalne (miejsce zabaw i rekreacji, miejsca wypoczynkowe, ogródki kawiarniane, przestrzeń na kino letnie, fontanna jako spektakl „światło – dźwięk”, strefa dydaktyczna z tablicami przybliżającymi historię miasta, ogród sensoryczny) pozwala uzyskać atrakcyjną przestrzeń zachęcającą przebywania w niej.

Zieleń

Istotnym elementem projektu było zwrócenie uwagi na kwestię roślinności. Zgodnie z założeniem koncepcja przewiduje wprowadzenie znacznej ilości zieleni, ożywiając betonową przestrzeń. Wprowadzone rozwiązania mają na celu zniwelowanie problemu niedoborów roślinności w przestrzeni miejskiej, zachowując przy istniejące drzewa, jako symbol poszanowania historii miejsca i kontynuacji jej obecnego charakteru. W obrębie zaproponowanych rozwiązań funkcjonalno – przestrzennych aspekt ten stanowi integralną część, a nie jedynie powierzchowne uzupełnienie. Zastosowane działania mogą wpłynąć na ocieplenie przestrzeni, zachęcając do częstszego użytkowania. Przebywanie w otoczeniu roślinności wpływa na poprawę samopoczucia, kondycję psychiczną i redukcję stresu, dając możliwość wyciszenia, równocześnie poprawiając mikroklimat tkanki miejskiej. Niezwykle ważna jest prostota wprowadzonych rozwiązań (czytelny, prosty, geometryczny układ zaproponowany w obrębie całego zakresu opracowania), tak by użytkownicy nie czuli się przytłoczeni. Zgodnie z założeniem roślinność stanowią gatunki łatwe w uprawie, pozwalające uzyskać oczekiwany efekt bez nadmiernego nakładu pracy. Zieleń została zaproponowana w różnych formach, uwzględniając drzewa, krzewy (zimozielone i ozdobne), rośliny okrywowe, trawy ozdobne, dodatkowo skupiając się na konstrukcjach porośniętych pnączem (pergole). Celem koncepcji było uniknięcie nadmiaru kolorów, skupiając się głównie nazieleni, bieli (wprowadzając akcenty kolorystyczne, np. odcienie błękitu i żółci) w celu uzyskania harmonijnego, spójnego wnętrza, dając możliwość wyciszenia i odpoczynku. (Zieleń symbolizuje równowagę, wpływając na uspokojenie i siły witalne, biel – dodaje optymizmu, niebieski – uspokaja i koi nerwy, sprzyja relaksowi, symbolizuje harmonię i spokój, żółty – poprawia nastrój). Dobór roślin odzwierciedla również kolorystykę symboli, przez co podkreśla jego tożsamość.

Materiały

W celu zachowania spójności projektu zaproponowane elementy małej architektury zostały wykonane z materiałów zastosowanych także w nawierzchni. Drewno stanowi materiał przeplatający się w elementach małej architektury oraz posadzce. Koncepcja została oparta na neutralnych kolorach (odcienie szrości), awprowadzenie licznych elementów z drewna pozwoli ocieplić wnętrze. Istotnym założeniem było uwzględnienie nie tylko walorów estetycznych, ale i komfortu użytkowania. Wprowadzone rozwiązania projektowe uwzględniają również kwestię identyfikacji wizualnej miejsca – poprzez spójne kolorystycznie elementy, znaki informacyjne itd. Projekt zakłada możliwość nawiązania do barw i symboli Opola. Wprowadzenie subtelnych, charakterystycznych elementów kolorystycznych / graficznych (tłoczenie / delikatne zdobienie) w obrębie elementów małej architektury pozwoli ukształtować przestrzeń charakterystyczną dla tego miejsca. Zastosowanie ewentualnych rozwiązań widocznych z bliższej odległości pozwoli uniknąć nadmiernego eksponowania mnogości kolorów, nie wpływając na zaburzenie harmonii.

Idea

Nawiązując do Filharmonii, będącej jednym zważniejszych obiektów kultury miasta, projekt został ukierunkowany na wykreowanie przestrzeni związanej z muzyką. Odniesienie do symboliki Opola (muzyka, piosenką, koncertami) z którą jest utożsamiane przez mieszkańców oraz obywateli kraju, pozwala stworzyć miejsce unikatowe i charakterystyczne, będące wizytówką miasta (przestrzeń muzyki, park dźwięku, nawiązanie do ogrodu sensorycznego). Stworzenie koncepcji ogrodu dźwięku determinuje konieczność zastosowania działań wpływających na wyostrzanie zmysłu słuchu, poprzez wprowadzenie roślin szumiących przy najlżejszym wietrze lub na skutek poruszania przez człowieka, wody, elementów dźwiękowych, zieleni przyciągającej ptaki. Prócz walorów estetycznych takie ukierunkowanie kształtowania przestrzeni publicznej umożliwia także odniesienie się do idei hortiterapii czyli wykorzystaniu ogrodów i roślin do terapii, zarówno w aspekcie biernym (możliwość spacerowania wśród zieleni, kreowanie miejsca relaksu, doznania estetyczne), jak i czynnym (możliwość uprawy roślin – w obrębie zaprojektowanych ogrodów społecznych, wśród przestrzeni międzyblokowej). Wykreowanie przestrzeni publicznej o walorach ogrodu zmysłu (dźwięku) może być początkiem kształtowania innych obszarów (lub wprowadzanie pojedynczych elementów) stanowiących system ogrodów sensorycznych. Tworzenie parków tematycznych (w obrębie szkół / przedszkoli / przestrzeni publicznych) pozwoli nie tylko zwiększyć ilość zieleni, ale i skupić się na właściwościach dydaktycznych i terapeutycznych. Celem projektu było zwrócenie uwagi na ogromne znaczenie zieleni.

Zadanie 1 - północna część ulicy Krakowskiej z Filharmonią i Placem Wolności

Jednym z elementów projektu było zagospodarowanie otoczenia Filharmonii Opolskiej im. Józefa Elsnera. Zgodnie z założeniem przestrzeń została uporządkowana, poprzez jednoznaczne wydzielenie reprezentacyjnej części wejściowej do filharmonii, części wypoczynkowej oraz placu publicznego (Pl. Wolności). Celem koncepcji było uzyskanie minimalistycznego i harmonijnego wnętrza, podkreślającego budynek, nie przytłaczając go przy tym. Projekt otoczenia jest jedynie dopełnieniem architektury budynku. Ponadto widoczne jest nawiązanie do geometrycznego podziału widocznego w elewacji budynku oraz nadanej mu funkcji. Odniesienie do muzyki przejawia się poprzez wprowadzoną harmonię, ład, tworzenie charakterystycznej całości z elementów połączonych relacjami, definiując tym samym pojęcie komponowania. Czytelny i spójny układ pozwala wykreować miejsce zachęcające do wypoczynku, a unikanie przy tym nagromadzenia nadmiaru form wpłynie na podświadome poczucie spokoju. Wprowadzenie nawierzchni utwardzonej wokół budynku zapewnia możliwość dojazdu bezpośrednio do obiektu (zarówno w przypadku dowozu sprzętu muzycznego, jak i karetki). Strefa rekreacyjna została ukształtowana w sposób umożliwiający pełnienie roli widowni, umieszczając w niej krzesła. Może to stanowić alternatywę w przypadku zgromadzenia dużej liczby osób, uzupełniając tym samym część wypoczynkową - ukształtowaną przestrzeń wśród zieleni z iedziskami skierowanymi w stronę organizowanych tam letnich koncertów plenerowych. Koncepcja uwzględniła również możliwość nadania nowej formy znajdującej się w pobliżu cukierni. Takie rozwiązanie wpłynęłoby na ujednolicenie wszystkich elementów małej architektury, tworząc spójną całość.

Idea projektu może być definiowana jako przestrzeń muzyki, a jej kreowanie zostało oparte na zastosowaniu symboli i nieoczywistych nawiązań do muzyki. Funkcja znajdującego się w pobliżu obiektu determinuje charakter kształtowanej przestrzeni. Przewijające się w projekcie odniesienie do rytmiki (porządkowanie przebiegów rytmicznych za pomocą regularnie powtarzających się akcentów i poprzecznych podziałów posadzki) i melodii (sekwencja nut) wpływa na wykreowanie czytelnego i konsekwentnego układu, podkreślając tożsamość miejsca. Nawiązanie do przeznaczenia budynku warunkuje nadanie spójnych funkcji. Dopełnienie harmonijnego układu stanowi wprowadzenie roślinności. Dobór gatunków i elementów szumiących, szeleszczących, wydających dźwięki podkreśla charakter przestrzeni, mogąc pełnić nie tylko rolę dekoracyjną, ale i użytkową (forma muzykoterapii). Celem koncepcji było uzyskanie zielonego wnętrza poprzez wprowadzenie roślin łatwych w uprawie, a wprowadzenie nasadzeń wyższych może stanowić formę zielonej przesłony od drogi, czyniąc wnętrze bardziej kameralnym. Dodatkowo istnieje możliwość wprowadzenia elementu wodnego, a częściowe zastąpienie nawierzchni betonowej drewnem wpłynie na ocieplenie wnętrza.

Zachowanie istniejących drzew pozwala od razu uzyskać efekt zazielenionej przestrzeni, szanując przy tym istniejącą roślinność i jej historię. Ponadto zabieg ten wpłynie na utrzymanie równowagi pomiędzy harmonią, geometrycznym podziałem nawierzchni, a wprowadzonym elementem swobody. Pozostawienie drzew znajdujących się w obrębie opracowywanego terenu pozwoli uzyskać więcej zieleni, kształtując formę małego parku, zachęcającego do odpoczynku pośród licznych zabudowań.

Istotnym założeniem było także podkreślenie wejścia do Filharmonii Opolskiej. Dosadzenie okazałego drzewa pozwoli uzyskać zieloną bramę ramującą główne wejście i ścieżkę do niego prowadzącą. Zabieg ten ma na celu podkreślenie budynku, nie przesłaniając go zbędnymi elementami. Opcjonalnie koncepcja zakłada wprowadzenie wyższej formy (ażurowa nowoczesna pergola / brama, powtarzalne elementy o nowoczesnej formie) co pozwoli zwrócić uwagę na znaczenie obiektu. Prócz funkcji dekoracyjnej projekt zakłada wprowadzenie funkcji dydaktycznych – poprzez przywołanie postaci Józefa Elsnera, będącego patronem obiektu / innych twórców związanych z miastem (forma „ścieżki pamięci” lub pojedyncze elementy w obrębie strefy reprezentacyjnej, stanowiące nieoczywiste elementy strefy edukacyjnej).

Wprowadzenie elementów wydających dźwięk dodatkowo może wpłynąć na podkreślenie charakteru miejsca. Ponadto lokalizacja warunkuje scalenie funkcji z obszarami sąsiednimi. Zastosowanie elementu wodnego w formie fontanny posadzkowej pozwala połączyć przestrzeń wypoczynkową przy Filharmonii Opolskiej i ogródki kawiarniane (uzyskanie formy dekoracyjnej widocznej również z okien budynków). Dodatkowo układ dysz dopełnia plac wokół pomnika stanowiąc jedyny element w obrębie strefy wyciszenia (pozostawienie znacznej powierzchni z przeznaczeniem na uroczystości, manifestacje, miejsce ekspozycji, teatr uliczny, kiermasz, jarmark okazjonalny, targ śniadaniowy). Fontanna może stanowić element tworzący spektakl „światło – dźwięk”. Ponadto umieszczenie jej na osi budynku filharmonii pozwala w przypadku wyłączenia dysz stworzyć miejsce na kino letnie / umieszczanie telebimów transmitujących ważne wydarzenia muzyczne i nie tylko (wykorzystując siedziska ukształtowane w strefie parkowej oraz możliwość dostawienia krzeseł w obrębie placu). Działania te podkreślają ideę tworzenia przestrzeni wielofunkcyjnej, umożliwiającej tworzenie różnych scenariuszy działań „miękkich”.

Zakres opracowania obejmuje również fragment ul. Krakowskiej, kształtowanej jako przestrzeń miejskiego deptaku. Wprowadzony szpaler drzew podkreśla oś kompozycyjną, symbolizując przy tym zielony kręgosłup miasta. Linearny układ został przełamany poprzecznie kreowanymi strefami użytkowymi. Wyznaczanie funkcji wynikało z przeznaczenia budynków, tworząc tym samym spójną całość. Wprowadzone podziały poprzeczne w nawierzchni symbolizują podział utworu muzycznego na takty, a ich układ w sposób umowny rozgranicza kolejne strefy (uwzględniając lokalizację wejść do budynków). Zgodnie z założeniem wyróżnione zostały strefy wypoczynku i miejsca zabaw dla dzieci. Wydzielone ogródki kawiarniane zostały ujednolicone, nadając im nowoczesną formę. Odniesienie do idei ogrodów wertykalnych pozwala wprowadzić dużą ilość zieleni mimo wybrukowanej nawierzchni, jednocześnie ograniczając ilość wymaganej przestrzeni do uzyskania oczekiwanego efektu. Zlokalizowanie stref funkcjonalnych w obrębie szpaleru drzew pozwala zachować czytelny układ, pozostawiając otwarte ciągi piesze, bez konieczności manewrowania pomiędzy elementami. Dopełnienie wprowadzonych rozwiązań stanowi roślinność i elementy wodne.

Zadanie 2 - południowa część ul. Krakowskiej

Rozwiązania projektowe stanowią kontynuację koncepcji zagospodarowania północnej części ul. Krakowskiej. Ta część terenu tworzy formę miejskiego deptaku, zwieńczonego w części południowej formą miejskiego placu. Zaproponowanie jednolitego układu dopełnionego szpalerem drzew umieszczonego w osi pozwala uzyskać czytelny układ kompozycyjny, nie rezygnując przy tym z nadania przestrzeni charakteru wielofunkcyjnego. Koncepcja zakłada zamknięcie ruchu kołowego na ulicy Krakowskiej, jednocześnie proponując zakończenie przylegających do niej ulic tj. Powolnego oraz Damrota, w formie placów do zawracania.

W południowej części opracowywanego terenu został umieszczony wyrazisty akcent, stanowiący początek ulicy Krakowskiej od strony Dworca Głównego. Wykreowania przestrzeni wypoczynkowej, której nadano formę nowoczesnej rzeźby / fontanny może stanowić element przyciągający uwagę i zachęcający do spaceru ukształtowaną aleją. Docelowo strefa ta ma pełnić rolę galerii na świeżym powietrzu, a umieszczone w jej obrębie ekspozytory pozwolą tworzyć tymczasowe wystawy przybliżające historię miasta, osoby i wydarzenia mających wpływ na kształtowanie tożsamości miasta. Warto przy tym zwrócić uwagę na przekaz informacji także dla osób niepełnosprawnych i słabowidzących i wprowadzić rozwiązania nie powodujące dla nich ograniczeń (formy przestrzenne, przekaz informacji za pomocą języka Braille'a, elementy dźwiękowe). Wprowadzenie elementu wodnego pozwoli ukształtować przestrzeń atrakcyjną, a delikatny szum wody uderzający o różne materiały stanowi zapowiedź i określa charakter ukształtowanej przestrzeni dźwięku. Dalszą część stanowi układ siedzisk dopełnionych roślinnością, który podkreśla linearny charakter miejsca.

Koncepcja zakłada podkreślenie traktu pieszego, nadając mu funkcję alei - ogrodu. Umieszczenie elementów kształtujących strefy rekreacyjno - wypoczynkowe w pewnej odległości pozwala odsunąć ruch bezpośrednio przy ścianach obiektów, zachęcając do spaceru ukształtowaną aleją. Zastosowanie przy tak potężnym obszarze wyłącznie pojedynczych elementów (ławek,donic) nie wpłynie na wykreowanie charakterystycznej przestrzeni. Duża przestrzeń pozwala wprowadzić elementy większe – modułowe, typu parklet, a ich powielanie pozwoli uniknąć wrażenia przypadkowego ustawienia, tworząc spójną całość. Ponadto istnieje możliwość zastąpienia ławek meblami wielofunkcyjnymi (nadanie formy siedzisk, przechodzących w stoliki / leżaki)

Zadanie 3 - podwórka pomiędzy Krakowską i Żwirki Wigury

W odpowiedzi na problem zaniedbanych wnętrz śródblokowych ideą było stworzenie miejsc integracji mieszkańców w formie przestrzeni wielofunkcyjnych. Zgodnie z założeniem istotnym elementem było ukształtowanie zielonych zagajników, ożywiając betonową przestrzeń między blokami. Koncepcja zakłada rozwiązanie problemu miejsc postojowych, które dotychczas dominowały w zagospodarowaniu terenu. Prócz propozycji budowy parkingów automatycznych typu „Klaus” stanowiących integralną część powstałych w przyszłości budynków uwzględnione zostało wydzielanie miejsc postojowych w obrębie zielonych skwerów. Zachowanie równowagi pomiędzy strefą zieleni (miejsce zabaw dla dzieci, gier podwórkowych, kameralne strefy wypoczynku, forma ogrodów społecznych jako miejsce integracji dla różnych grup wiekowych, elementy siłowni zewnętrznej – ogród zdrowia), a przestrzenią użytkową pozwala uzyskać swoisty kompromis, uwzględniając przy tym różne oczekiwania użytkowników. Istotną kwestią jest również rozwiązanie problemu gromadzenia odpadów. W celu zniwelowania negatywnego efektu wizualnego projekt zakłada wprowadzenie podziemnych zbiorników, których proponowana lokalizacja zapewnia do nich łatwy dostęp, nie stanowiąc przy tym dominanty i nie odwracając uwagi od urządzonej zieleni.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl