Konkurs architektoniczny na opracowanie Gminnego Zespołu Szkół w Kazimierzu Dolnym
Wyróżnienie honorowe

<<< powrót
  • Archigraf-Michał Brutkowski
Skład zespołu:

1. Główne założenie projektowe:

Gimnazjum


Kazimierz Dolny jest miejscem szczególnym, posiadającym klimat, którego nie można pomylić z żadnym innym miejscem na Ziemi. Niewątpliwie swoisty genius loci Kazimierza tworzą niesłychanie urokliwe krajobrazy – wszechobecne wąwozy i górujące nad miastem wzgórza, które wydają się strzec miasto, ale też narzucać mu swoją wolę. Ten dominujący charakter wzgórz widoczny jest w innym klimacie, który wpływa na ducha tegoż miejsca – klimacie architektonicznym. Znaczna część architektury Kazimierza, tworzona przez ludzi starała się pokornie dopasować do otaczającego krajobrazu – nie próbuje z nim rywalizować czy być od niego piękniejsza. Po prostu jest.

Oddalając się od ścisłego centrum Kazimierza zagęszczenie budynków staje się coraz mniejsze – domy stoją coraz rzadziej i coraz dalej od ulic ustępując miejsca krajobrazowi. Im więcej wzgórz tym budynków mniej. Natura bierze górę. Tak ukształtowane jest najbliższe otoczenie działki, na której stanąć mają budynki nowej szkoły (gimnazjum) i kompleksu sportowego. Analizując sylwetki budynków Kazimierza można zauważyć, że rola dominant przypada obiektom szczególnym – wskazującym ważne miejsca lub doniosłe wydarzenia - kościół farny, kościół św. Anny, spichlerze czy ruiny zamku z basztą. Są to swoiste „land marki” dla tego terenu.

Wielofunkcyjność i szczególny rodzaj poszczególnych funkcji projektowanego obiektu (np. pływalnia lub hala sportowa) powoduje, iż całe założenie mogłoby tworzyć ogromną kubaturę dominującą nad zastanym otoczeniem. Mogłoby stać się kolejną dominantą próbującą zbliżyć się do rangi obiektów historycznych - obiektów ikon („land marki”). W zamyśle, autorzy projektu konkursowego, świadomie odrzucają tę drogę. Podjęto próbę „rozbicia” całego założenia na mniejsze kubatury, gabarytem przypominające pobliskie domy, aby jak najlepiej wkomponować nowe obiekty w teren.

Propozycja wizualnego podzielenia obiektu podyktowana była również chęcią stworzenia miejsca przypominającego wioskę – swoistą WIOSKĘ EDUKACYJNĄ – gościnną, tworzącą przyjazny klimat zarówno do nauki jak i relaksu.

Rozproszony układ brył tworzy wiele zakamarków – miejsc przypominających charakterem wąskie uliczki czy place małych miasteczek lub wiosek (takich jest dużo w Kazimierzu). Proporcje wysokości budynków do odległości pomiędzy nimi zostały zaczerpnięte z układu i styku budynków na Małym Rynku, gdzie okap Synagogi niemalże dotyka dachu sąsiedniego budynku. Pomiędzy nimi znajdują się wąskie schody, które prowadzą na Mały Rynek. Miejsce to choć często uczęszczane, ma w sobie szczególną intymność, którą starano się uzyskać w projektowanym założeniu.

Również układ brył nie jest przypadkowy. Związany jest z charakterystycznym dla Kazimierza ustawianiem domów ścianą szczytową w kierunku ulicy. Ustawienie takie pozwoliło także na wytworzenie szeregu wewnętrznych dziedzińców ( służących nie tylko do relaksu, ale i do nauki ), jak i placów znajdujących się na zewnątrz obiektu.

Ostateczny wyraz estetyczny wyrażony w materiałach i kolorystyce projektu zaczerpnięty został z pobliskiego budynku pełniącego niegdyś rolę galerii. Jego majestatyczność i skromność wyrazu zarazem przywołuje na myśl naturę – ma się wrażenie, że budynek stoi tam od zawsze - że jest częścią tej natury. Dlatego w projekcie szukano odniesienia do tego obiektu.

Szkoła podstawowa

W przypadku przebudowy i rozbudowy istniejącej szkoły podstawowej przy ul. Szkolnej w projekcie postąpiono inaczej iż w przypadku projektu gimnazjum. Postanowiono odejść od charakteru rozproszonych domków, ze względu na bezpośrednią bliskość nowych skrzydeł szkoły podstawowej ze starą częścią środkową. Starano się w ten sposób uzyskać wrażenie monolitów scalonych ze starą częścią . Mimo, iż różniących się od siebie materiałowo to współgrających swoim układem – działających w pewnego rodzaju symbiozie.

Świadomie unikano wizualnego podobieństwa nowej części szkoły ze starą częścią środkową aby w ten sposób nowe materiały wykończeniowe skrzydeł szkoły pokazywały wizualne i materiałowe powiązanie z kompleksem gimnazjum.
Układ i geometria nowych skrzydeł szkoły podstawowej jest zbliżona do starych obiektów - nieistniejącego skrzydła i drugiego, które zostanie zburzone. Jest to próba uszanowania do starej tkanki, która kiedyś tam istniała.

2. Rozwiązania materiałowe

Naturalny charakter wnętrz w budynkach oraz naturalne elewacje


Przyjęto, że podstawowe materiały wykończeniowe obiektów na terenie to: drewno, beton, kamień naturalny, tynk. Na dachach zaprojektowano okna połaciowe i zaplanowano umieszczenie kolektorów słonecznych (strona zachodnia i południowo-zachodnia szkoły podstawowej). W oknach zastosowane rodzaje szkła przeciwsłonecznego będą dodatkowo powlekane w celu uniknięcia efektu cieplarnianego.

We wnętrzach powierzchnie komunikacyjne będą wykonane z materiałów trwałych (kamień naturalny, gresy). W pokojach biurowych wykładzina dywanowa. W klasach, sali gimnastycznej i sali audytoryjnej, bibliotece podłogi drewniane lub z żywicy epoksydowej. Ściany wewnętrzne albo tynkowane lub z kamienia wapiennego, będą też częściowo malowane farbami odpornymi na niszczenie.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl