Koncepcja plastyczno-przestrzenna ekspozycji stałej Muzeum Historii Polski w Warszawie
II Nagroda

<<< powrót
  • Studio Projektowe Piotr Govenlock
  • Bulanda Mucha ARCHITEKCI sp. z o.o.
Skład zespołu:
  • Studio Projektowe Govenlock:  
  •  
  • Jacek Govenlock  
  • Żaneta Govenlock  
  • Violetta Damięcka  
  • Prakseda Yerka  
  •  
  • Bulanda, Mucha Architekci Sp. z o.o.:  
  •  
  • arch. Andrzej Bulanda  
  • arch. Włodzimierz Mucha  
  • arch. Jacek Chyrosz  
  • arch. Jan Mazur  
  •  
  • Konsultacje muzealne - przestrzeń dla dzieci 4-9 lat:  
  • LORD Cultural Resources  
  • Yvonne Tang - Children's Museum Specialist  
  • Christina Sjoberg - Project Manager and Interpretive Planner  
  • Jacqueline Tang - Designer  
  • Iwona Osmolska - Consultant  
  •  
  • Konsultacje historyczne i opisy:  
  • prof. Maria Poprzęcka  
  • prof. Paweł Śpiewak  
  • Dr Ewa Toniak  
  •  
  • współpraca:  
  • arch. Aleksander Gruszka - BIM Architekci  
  • arch. Giandomenico Racamato - BIM Architekci  
  • arch. Agnieszka Szuran - BIM Architekci  
  • arch. Krzysztof Stefaniak - BIM Architekci  
  • arch. Gaweł Tyrała - BIM Architekci  
  •  
  • Wizualizacje:  
  • Rafał Kłos  
  • Sławomir Kołodziejczyk  
  • Piotr Szczepański  
  •  
  • Opracowanie filmu:  
  • Rafał Kowalski  
  •  
  • Muzyka:  
  • Iwo Borkowicz  
  • Andrzej Zujewicz  
  •  
  •  
  •  
  • http://www.bimarch.pl/ 

1. Opis i analiza głównego przekazu wystawy

Stworzenie projektu wystawy MHP wymaga naszym zdaniem odpowiedzi w pierwszym rzędzie na trzy pytania:
Pierwsze, w jaki sposób podkreślić i unaocznić odmienność poszczególnych wielkich epok historii?
Drugie, jak uczynić ową wystawę przejrzystą dla widzów różnych pokoleń, o bardzo odmiennej wiedzy?
Trzecie, jak i gdzie znaleźć wytchnienie i czas refleksji wobec natłoku obrazów, zdarzeń, informacji?

1. Najważniejsze jest znalezienie właściwych i odrębnych plastycznych i architektonicznych reprezentacji poszczególnych epok. W naszym założeniu widz prowadzony będzie od czasów sarmackich po dzień dzisiejszy przez wyraziste, odmienne w swoim wydźwięku i obrazowaniu formy. Pierwsze epoki wpisane są w równolegle biegnące ściany, które wyprowadzają widza od czasów pradawnych do czasów elekcyjnych. Okres od Epoki Zygmuntowskiej do Sejmu 3 Maja buduje się wokół pola elekcyjnego, nad którym podwieszony jest złoty stożek. Symbolizuje złote czasy, a zarazem może pełnić rolę amfiteatru, zgromadzenia, sali dyskusyjnej. Dwie epoki katastrof: zabory i ostatnia wojna światowa, przedstawione są przez wyraźne zniżenie ekspozycji oraz czerń, co pokazuje unicestwienie polskiej państwowości. II Rzeczpospolita ukazana jest przez wielką architektoniczną, jasną bryłę. Okres PRL-u jest oznaczony czerwienią. Ekspozycja Wolna Polska sytuuje się nieco oddzielnie. W niej spotykają się prapoczątki Polski (piwnica) z żywym doświadczeniem miasta. Fakt, że wystawa jest otwarta i ciągła, pozwala ją zwiedzać w dowolnym kierunku, również od współczesności do czasów minionych, by samemu szukać dla siebie miejsca i porządku wydarzeń.

2. Pozostawiamy miejsce odrębnych i właściwych dla każdego z widzów form zwiedzania. Wystawa podzielona jest na trzy ścieżki wedle zaleceń organizatorów konkursu. Osobne miejsce zajmuje strefa dziecięca. Dzieciom dedykowana jest srebrna tuba zwana wehikułem historii, po której można dość szybko wędrować poznając nasze dzieje. Jest też ścieżka rodzinna.

3. Przejścia z jednej epoki do kolejnej można dokonywać przez schowane za ścianą śluzy, strefy refleksji i podsumowania. Wobec natłoku informacji, głosów, zdarzeń potrzebny jest rodzaj oddzielenia i wyciszenia.

Zlokalizowanie budynku MHP w centrum Warszawy, jako mostu przerzuconego nad parowem, łączącego dwa brzegi historycznej skarpy ma dla nas znaczenie symboliczne- prowadzi ku historii żywej, aktualnej. Dlatego proponujemy dobudowanie tarasu widokowego i zamykające zwiedzanie ekspozycji rzut oka
na naszą nie-wystawową codzienność.

2. Opis i analiza struktury narracji projektu

Punkt wyjścia koncepcji - integralność z budynkiem


Punktem wyjścia dla koncepcji muzeum jest idea architektoniczna zespołu Bohdana Paczowskiego. Budynek Muzeum Historii Polski, przy wykorzystaniu swego historycznego położenia i ukształtowania terenu, został pomyślany jako symboliczny most spinający następujące po sobie dziejowe wydarzenia. Sam budynek, o formie otwartej, ponadczasowej, w zamyśle autorów miał stworzyć jedynie przestrzenne ramy dla właściwej ekspozycji.

Szanując maksymalnie prostą, "kontenerową" architekturę budynku, projekt nie wbudowuje dodatkowych, wewnętrznych podziałów architektonicznych. Istotą projektu jest wprowadzenie w ogromną przestrzeń budynku, ukierunkowaną biegiem wysokich na 4 m. kratownic konstrukcji, znaczeniowo nośnych form przestrzennych, stanowiących wizualne metafory kolejnych epok. Formy te, same silnie nacechowane znaczeniowo i emocjonalnie, tworzą ramy dla ekspozycji przedstawiających kolejne, wyznaczone scenariuszem rozdziały historycznej narracji - od "Polski średniowiecznej" do "Wolnej Polski po 1989 roku". Ich układ jest podporządkowany głównemu elementowi przestrzennemu całości ekspozycji - 150 metrowej "osi czasu". Ciągłość i trwanie "osi czasu", jej symboliczne otwarcie na minione i przyszłe dzieje, sugerowane jest jej "przebiciem" poza kubaturę budynku, wyprowadzeniem w przestrzeń zewnętrzną. Równolegle do głównej osi narracyjnej biegną przewidziane scenariuszem ścieżki tematyczne: Polityka, Gospodarka, Społeczeństwo.

Projekt ekspozycji stałej

• Wejście

W budynku Muzeum przewidziane są przestrzenie zróżnicowane funkcjonalnie: publiczne Forum, sale wystaw czasowych, kawiarnie, usługi muzealne, recepcja etc. Przestrzeń ekspozycyjną oddzielają od Forum (przy wejściu i wyjściu) dwa wysokie (5 m.) portale, otwierające, a zarazem wyraźnie odgraniczające od otoczenia przestrzenie wystawy stałej. Na wstępie na wystawę i na jej zakończeniu zostają umieszczone wielkie (5x5 m.) wirtualne mapy, ukazujące historyczne zmiany granic i obszaru państwa polskiego.

• Zasady ekspozycji

Ciągnąca się wzdłuż całej ekspozycji ściana wewnętrzna, określona jako "ściana czasu", służy jako ekran dla odpowiadającego kolejnym epokom kalendarium, co pozwala na każdym etapie zwiedzania sięgnąć do podstawowych informacji (daty, fakty). Na przeciwległej ścianie (elewacyjnej) widzowi towarzyszyć będzie "pochód historii" - skomponowany z materiałów ikonograficznych orszak postaci zarówno historycznych jak anonimowych. Ich usytuowanie na poziomie widza ma dać zwiedzającemu wrażenie włączenia się w nurt historii, bliskiego z nią obcowania. Obie ściany tworzą continuum dla narracji złożonej z sześciu części odpowiadających wielkim epokom.

• Polska średniowieczna 960-1505

Tę część ekspozycji tworzy układ wysokich na prawie dziewięć metrów czterech ścian, których dynamizm, jak też załamania, obrazują rozwój pierwszych wieków państwa polskiego. Ściany bardzo czytelnie wydzielają trójpodział merytoryczny: Gospodarka, Polityka, Społeczeństwo, co pozwala zwiedzającemu skoncentrować się na wybranym temacie. Ekspozycja odpowiadająca ponad 500-letniemu okresowi polskiej historii, ma z konieczności najbardziej sumaryczny charakter. Rzutowana na ściany multimedialna projekcja ukazuje rozwój państwa polskiego od puszczańskich początków po w pełni ukształtowane średniowieczne miasta, siedziby królewskie, system administracyjno-gospodarczy, kulturę miast i dworów etc

• Dawna Rzeczpospolita 1505-1795

Czas panowania ostatnich Jagiellonów (zwany Złotym Wiekiem) oraz okres elekcyjny zostały symbolicznie wyobrażone w formie wyniesionej ponad poziom podłogi złocistej czaszy, przywołującej skojarzenia z królewską koroną. Na jej powierzchnię rzutowane są dane dotyczące elekcji królewskich. Wewnątrz czasza mieści amfiteatr. Amfiteatr (dostępny schodami i podnośnikami dla niepełnosprawnych) służy jako parlamentarne forum. Jest to interaktywne centrum tej części wystawy, miejsce pozwalające widzom uczestniczyć w wyborze króla lub w sejmowej debacie. W symulującej salę sejmową przestrzeni odbywać się mają aranżowane przez moderatorów dyskusje polityczne, gry historyczne jak też spektakle multimedialne o programie związanym z ustrojem parlamentarnym I RP. Poprzez przezroczystą taflę amfiteatru widoczne jest Pole elekcyjne, pokrywające całość powierzchni podłogi (wykorzystane bogate materiały ikonograficzne). Pole elekcyjne otacza galeria królów elekcyjnych. Lekko pochyłe ściany obramiające pole elekcyjne tworzą ekran dla przewidzianych scenariuszem treści historycznych. Tę część ekspozycji zamyka instalacja ukazująca uchwalenie Konstytucji 3 maja.

• Pod zaborami 1796-1914

Dramat rozbiorów ujęty został w metaforycznej formie czarnej, masywnej bryły o kształcie dawnej Rzeczpospolitej, rozpękniętej na trzy części, wedle granic ostatniego rozbioru Polski. Symboliczny obraz rozpadu państwa widz może ujrzeć i odczytać z góry dzięki obniżeniu bryły i przykryciu jej dostępnym dla publiczności siatkowym stropem (dostęp podnośnikami). W ekspozycji dominuje mrok. Widz krąży między szczelinami pękniętej bryły. Materiał historyczny mówiący o zrywach powstańczych prezentowany jest w postaci czarnych obrazów na taflach przeźroczystego szkła. Ich układ, prostopadły do osi narracji, tworzy symboliczną "ścianę oporu". Spoza półprzezroczystych tafli jawi się zapowiedź odzyskania niepodległości w postaci diodowego ekranu poświęconego niepodległościowej działalności Józefa Piłsudskiego.

• Drogi do Niepodległości i Niepodległość 1914-1939

Metafora Niepodległej II Rzeczpospolitej została oparta na kontraście wobec czarnej, roztrzaskanej formy Polski pod rozbiorami. II RP jest ujęta pod postacią jasnej prostopadłościennej formy, wyniesionej na całą 9-metrową wysokość hali. Na jej zewnętrznych ścianach emitowane są 4 wielkoformatowe projekcje. Pierwsza z nich, na osi Polityka, ukazuje walkę o odzyskanie niepodległości, druga - budowę nowego państwa. Na trakcie Gospodarka filmowy fresk przedstawia gospodarcze osiągnięcia Polski międzywojennej (Gdynia, Górnośląski Okręg Węglowy, COP etc). Na trakcie Społeczeństwo przedstawiono przemiany społeczne oraz przykłady kultury i sztuki tamtego czasu We wnętrzu zaaranżowana jest, zgodnie z projektem scenariuszowym, przedwojenna kawiarnia, otwarta dla zwiedzających wraz z licznymi atrakcjami - seanse filmowe, muzyka popularna, dansing, moda etc.

• II wojna światowa 1939-1945

Zadana przez dwóch wrogów klęska Polski we wrześniu 1939 roku oraz lata okupacji zostały ujęte w metaforyczną formę czarnych, nacierających z dwóch stron masywnych bloków. Podobnie jak w części "rozbiorowej", widz może z kratownicy stropu ujrzeć całość ekspozycji, udramatyzowaną światłem przeciwlotniczych "szperaczy". Informacje i obrazy mówiące o wojnie, okupacji, zsyłkach, obozach, Holokauście, przebiegu działań wojennych, powstaniu warszawskim etc rzutowane są na zewnętrzne, pochyłe ściany bloków oraz w opresyjnej szczelinie pomiędzy nimi. Granice tej części ekspozycji wyznaczają dokumenty decydujące o losie Polski: pakt Ribbentrop - Mołotow oraz ustalenia konferencji w Teheranie Jałcie i Poczdamie.

• PRL 1945-1989

Okres Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej zamyka się w formie łamiących się wobec centralnej "osi czasu" czerwonych murów. Mury wysokie na 9 m. tworzą ekrany i przestrzenie dla szerokiej, multimedialnej prezentacji skomplikowanych dziejów najnowszych. Ekspozycję zamyka instalacja rekonstruująca bramę nr 2 w Stoczni Gdańskiej z postacią Lecha Wałęsy.

• Wolna Polska od 1989

Kulminacją ekspozycji jest biała, rozświetlona rotunda, w lapidarnym skrócie sumująca przeszłość i otwierająca perspektywę przyszłości. Pod przeszkloną podłogą wyłaniają się z mroku odtworzone fragmenty wykopalisk pierwszych świadectw polskiej państwowości (fragmenty wykopalisk wawelskich lub lednickich). Postępując stopniowo w górę otoczony obrazami widz otrzymuje rodzaj podsumowania historycznego, ujętego w atrakcyjnym, elektronicznym zapisie. Jednocześnie nie traci w oczu materialnych początków polskich dziejów. Celem wędrówki poprzez "historię wokół nas" jest wzbudzenie w widzach poczucia uczestnictwa w historii, której jesteśmy nie tylko przedmiotami, ale też twórcami. Na szczycie rotundy znajduje się taras, otwierający się na otwartą przestrzeń, na miasto, niebo, a w sensie symbolicznym także na przyszłość.

• Zastosowane środki przekazu

Muzeum Historii Polski ma być muzeum narracyjnym, opartym głównie na współczesnych, elektronicznych technikach przekazu. Dzisiejsze analizy publiczności muzealnej wskazują jednak na rosnącą wraz z postępującą wirtualizacją potrzebę "rzeczywistej obecności" przedstawianego świata.

Dlatego też, aby zaspokoić potrzebę autentyku, namacalnego "dotknięcia historii", przewiduje się wprowadzanie w obręb ekspozycji realnych przedmiotów, dokumentów etc (zabytkowych lub ich kopii). Dla budowania ekspozycji atrakcyjnej dla współczesnego widza użyte zostaną także niewerbalne, działające na emocje środki przekazu, przemawiające wizualną, ekspresyjną formą, kolorem, światłem, dźwiękiem.

• Warunki zwiedzania

Zwiedzanie współczesnego muzeum to przebywanie głównie w świecie wirtualnym, silnie nasyconym bodźcami, informacjami, obrazami, dźwiękami. Potrzeba zatem wykształcenia stref odpoczynku, zarówno fizycznego jak i psychicznego, jak też chwilowej zmiany nastroju lub nawiązania kontaktu ze światem realnym. Temu służyć mają schowane za "ścianą czasu" kameralne, wygodne pomieszczenia, pozwalające zarówno na wypoczynek, jak też (dzięki wielofunkcyjnym stanowiskom komputerowym) na bardziej wnikliwe, poszukujące obcowanie z historią. Po przeciwnej stronie głównego traktu ekspozycji (w elewacji wschodniej), pomiędzy kolejnymi galeriami tematycznymi przewidziano relaksacyjne otwarcia na otaczającą budynek zieleń i miasto. Te przestrzenie stanowią również granice między poszczególnymi epokami.

• Addenda

W trakcie prac koncepcyjnych powstał opcjonalny projekt atrakcyjnego szczególnie dla młodych widzów Wehikułu historii. Miałby on formę srebrzysto-białej tuby z corianu, podwieszonej do stropowej konstrukcji wzdłuż całej długości pasażu Forum. Wehikuł historii ofiarowywałby szybką podróż przez dzieje Polski, dając wprowadzenie do ekspozycji (lub zastępując wizytę).

• Pozostałe autonomiczne moduły programu wystawowego i ich lokalizacja:

- Od Sarmatów do Słowian (290 m2)
przestrzeń zlokalizowana na poziomie +1 nad wejściem do ekspozycji stałej. z możliwością bezpośredniego zejścia w przestrzeń galerii pocztów Państwa Polskiego schodami zlokalizowanymi w przestrzeni osi czasu.

- Jak powstaje historia (100 m2)
zlokalizowana na poziomie +1 w tubusie Wolnej Polski z dostępem do tarasu dachowego

- Historia wokół nas (180 m2)
zlokalizowana na poziomie 0 w tubusie Wolnej Polski i na jego zewnętrznej ścianie. Szklana podłoga otwiera widok na fragmenty wykopalisk wawelskich wyeksponowanych na poziomie -1

- Przestrzeń edukacyjna dla dziecięca w wieku 4-9 lat (240 m2)
Dostępna z forum na parterze łatwo rozpoznawalna-wyrazista plastycznie. Na parterze szatnia z recepcją. Na piętrze pomieszczenia dydaktyczne dla dzieci z dostępem światła dziennego. Dostęp do kładki widokowej na forum i na taras dachowy pod kontrolą opiekunów.

- Ekspozycja czasowa (740 m2)
Zlokalizowana centralnie na poziomie 0. Przestrzeń w pełni uniwersalna, wykorzystująca pełną wysokość budynku z możliwością wykorzystania światła dziennego przez istniejący układ świetlików dachowych. Łatwość transportu eksponatów z magazynów. Możliwość elastycznego kształtowania przestrzeni i jej podziału na mniejsze dostępne z forum, naturalnego włączenia jako aneks w tryb zwiedzania ekspozycji stałej w określonych sytuacjach.

• Wystawa a projektowany budynek-ideologia budynku

Ingerencja w architektoniczny projekt koncepcyjny została ograniczona do niezbędnego minimum tak aby uszanować pierwotna wizję projektantów ale jednocześnie zapewnić najwłaściwszą przestrzeń muzealną o niepowtarzalnym, unikatowym klimacie, podkreślającą z jednej strony integrację z przestrzenią i tektonika budynku z drugiej silną autonomię i symbolikę wnętrza dedykowanego muzeum historycznemu.

Anonimowa uniwersalna i otwarta przestrzeń budynku zostaje przekształcona w przestrzeń znaczeniową-symboliczną oddziaływującą na widza zróżnicowaną skalą, zmiennym światłem, kolorem, materiałem podłóg.

Wprowadzone zmiany we wnętrzach mają wywołać niezależnie od doznań związanych z narracją historyczną silne przeżycie i skłonić do refleksji Wszystkie niżej opisane główne zmiany są możliwe do realizacji i nie zmieniają podstawowych parametrów budynku. Na części dachu organizuje się taras dachowy eliminując z niego świetliki.

Wprowadza się w strefie pod tubusem wolnej Polski przestrzeń na poziomie -1 do ekspozycji wykopalisk początków państwa polskiego (do oglądania przez szybę z poziomu 0 (fragmenty wykopalisk wawelskich lub lednickich) Sugeruje się rozważenie możliwości wprowadzenia poziomu -1 po stronie południowej pod galerią średniowiecze jako uzupełnienia i uatrakcyjnienia tej tematyki.

Wprowadza się tubę (wehikuł) historii w przestrzeń forum.

Zmienia się autorską koncepcję zabudowy antresoli nad wystawami stałymi tak, że wystawy stała i czasowa uzyskują pełną wysokość, zabudowuje się antresole po obu stronach wystaw czasowych nad holami wejściowym i wyjściowym.

Wprowadza się w przestrzeń budynku dwie równoległe ściany przebijające budynek i uwidocznione po jego obu stronach jako podstawową przestrzeń towarzyszącą wystawie stałej tzw strefę ciszy. W niej umieszcza się windę łączącą poziomy 0, +1 +2 oraz schody łączące poziomy 0 i +1.

Eliminuje się centralną klatkę schodową i windę oraz galerię wzdłuż forum nie mające w nowym układzie funkcjonalno-przestrzennym konkretnego przeznaczenia.

Projekt nie ingeruje w obszar forum i funkcje leżące po jego drugiej stronie.

Sugeruje się przyszłą modyfikację rzutu parteru w celu uczytelnienia zakładanej projektem plastycznym głównej osi poprzecznej budynku - osi elekcyjnej i otwarcie jej również po stronie zachodniej

Integruje się konstrukcję stożka elekcyjnego, kwadratu XX-lecia i walca powstawania historii z konstrukcją dźwigarów dachowych

Komunikację między antresolami a poziomem głównym w ramach poszczególnych galerii tematycznych rozwiązuje się w formie elementów meblarskich, zapewniając zgodność z obowiązującymi przepisami

3. Szczegółowy opis kreacji wybranych przestrzeni ekspozycji

• Wejście do przestrzeni ekspozycyjnej

Taka prezentacja zapozna zwiedzających, w sposób bardzo syntetyczny ale jednocześnie łatwy w odbiorze, jak wyglądała i jak zmieniała się Polska oraz je pozycja w Europie.

• Przestrzeń "Wolne elekcje" w galerii "Dawna Rzeczpospolita".

Dominującym elementem przestrzeni jest Amfiteatr usytuowany w złocistej czaszy, unoszącej się nad zainscenizowanym polem elekcyjnym, pełniący funkcję parlamentarnego forum, pozwalającym widzom uczestniczyć w wyborze króla lub sejmowej debacie, jest również przestrzenią multimedialną. Wewnętrzna powierzchnia czaszy pełni rolę ekranu, na którym, adekwatnie do toczącej się debaty czy narracji edukatora muzealnego, wyświetlane są materiały ikonograficzne kontekstualizujące omawiany czy odgrywany historyczny temat. Na zewnętrznej powierzchni czaszy biegną napisy świetlne - skondensowana wiedza na temat dat elekcji i liczebności jej uczestników.

Pole elekcyjne, pokrywające całość powierzchni podłogi, pod którą widoczna jest zdeptana trawa, widoczne jest poprzez przezroczystą taflę amfiteatru. Jego zgeometryzowana przestrzeń zainspirowana obrazem Martino Altomonte "Sejm elekcyjny 1697 roku" ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, w przejrzysty i zrozumiały dla współczesnego widza sposób, opisuje strukturę historycznego wydarzenia. Dla potrzeb ekspozycji posłużono się popularną, wzorowaną na płótnie, ryciną według obrazu, co determinuje monochromatyczną, utrzymaną w szarościach, bielach i czerni, kolorystykę tej części ekspozycji. Odwołanie się do artefaktu o masowym obiegu w XVII i XVIII ww. bliższe jest współczesnemu widzowi wychowanemu w kulturze zapośredniczenia. Nowoczesne technologie wykorzystane w tej części wystawy ( ekrany dotykowe, folie projekcyjne) pozwolą widzom autonomicznie szukać wiedzy na temat wolnych elekcji.

Pole elekcyjne wpisane w prostokąt o wymiarach proporcjonalnie do autentycznego pola z 1632 r. ( 178x267 m.) otoczone jest dwoma rzędami lekko pochylonych ścian o wysokości 1 m., wydzielających, zgodnie z przekazami historycznymi i ikonograficznymi trzy odrębne, horyzontalne przestrzenie. Ich rdzeniem jest płaska powierzchnia z centralnie umieszczonym tronem króla. Pierwszy rząd ścian okalających wyobraża niezliczone zastępy szlachty polskiej konno. Zmultiplikowane wizerunki szlachty stworzą iluzję obecności na jednym z wydarzeń fundujących dawną Rzeczpospolitą. Oddalony o 3 m. drugi rząd zawiera dwie narracje: w części przecinającej pas KULTURA i SPOŁECZEŃSTWO po stronie wewnętrznej, multimedialne portrety królów polskich, reprodukowane według "Pocztu Królów Polskich...". Obok każdego wizerunku umieszczono autentyczny, lub multimedialny przedmiot charakterystyczny dla danego króla i epoki. Nie tylko regalia. Obiekt materialny jest częścią nie tylko oficjalnej narracji o władcy. Pozwala spojrzeć na niego jak na kogoś, kto miał także swoją prywatność. Dodatkowym aspektem tego zabiegu ekspozycyjnego i wyboru obiektów z epoki, jest zwrócenie uwagi widza na kunszt wykonania i estetyczną wartość doskonałego rzemiosła.

Na ścianach po przeciwnej stronie Galerii, wkraczających w przestrzeń pasa EKONOMII, umieszczone zostaną multimedialne portrety senatorów, zmieniające się adekwatnie do zmiany momentu historycznego i konkretnej elekcji. Dotykowe ekrany w tej części wystawy umożliwią nie tylko wybór konkretnej historycznej postaci np. Łukasza Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego w latach 1634-1650. na portrecie ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, ale też przeczytanie dokumentów, które stworzył. Portretowi Senatora Albrychta Stanisława Radziwiłła (1593-1656), towarzyszyły będą cytaty z jego "Pamiętników o dziejach w Polsce", jednego z najcenniejszych w naszej kulturze diariuszy rejestrujących nie tylko szczegółowo udział senatora w obradach elekcyjnych, harmonogram obowiązków, lecz także pozwalające poznać język wpływowego polityka i wydarzenia elekcyjne widziane "od wewnątrz"; jego aspekt codzienny.

Część ścian równoległa do ścian samego Muzeum pt. "Jak zostać Królową". stanie się multimedialną prezentacją kontekstu epoki, w której odbywa się konkretna elekcja. Tworzą ją nie tylko wizerunki żon królów, ich atrybuty, przedmioty szczególnie bliskie i rozpoznawalne, lecz także historyczne zapisy obrzędów i uroczystości jak np. reprodukcja tzw. "Rolki sztokholmskiej" opisującej malarskimi środkami wjazd orszaku ślubnego Konstancji i Zygmunta III do Krakowa, pozwalającej poznać koloryt epoki.

Zmiany elekcji sygnalizować będą zmiany natężenia i barwy światła, czytelne dla widzów znajdujących się aktualnie w innych częściach ekspozycji. Będą mogli np. wrócić i obejrzeć o sto lat późniejsze, czy wcześniejsze wydarzenia.

Forma przestrzennej instalacji w tej części wystawy, choć ograniczona ścianami, ma charakter otwarty. Rozchylające się, niewysokie ściany symbolizują demokratyczną strukturę szlacheckiego państwa.

• Przestrzeń "Kultura II RP" w galerii "Drogi do niepodległości i niepodległość (1914-1939)",

W białym, dwukondygnacyjnym modernistycznym sześcianie, nawiązującym do najlepszej awangardowej tradycji polskiej architektury Dwudziestolecia, którego zewnętrzne ściany będą jednocześnie ekranami multimedialnych projekcji pt. "Drogi do niepodległości", "Wojna 1920 r." i "Apoteoza Marszałka Józefa Piłsudskiego" w pasie POLITYKA, oraz "Sukcesy gospodarki" (pas EKONOMIA) na I poziomie zainscenizowana zostanie przedwojenne kawiarnia literacka, z autentycznymi krzesłami i stolikami, dostępna dla zwiedzających, dająca nie tylko iluzję podróży w czasie, ale dzięki zaawansowanym technologiom (hologramy, folie projekcyjne), także możliwość niemal realnego kontaktu z wybitnymi postaciami przedwojennej sceny czy kabaretu. Zajmując miejsca przy kawiarnianych stolikach, na których umieszczone zostaną znane nazwiska ze świata kultury, będą mogli aktywnie uczestniczyć w przygotowanym przez Muzeum, wielosekwencyjnym spektaklu, na który złożą się fragmenty występów najpopularniejszych przedwojennych aktorów np. Hanna Ordonówna, Jadwiga Smolarska, Eugeniusz Bodo, gwiazd kabaretów, i tym samym stać się częścią iluzorycznego, wykreowanego dzięki najnowocześniejszej technologii, świata. Gwiazdy artystycznej i intelektualnej bohemy Dwudziestolecia, pisarze i artyści, w skali nieco większej niż widzowie, pojawią się w szklanych, transparentnych tubach.

Wykreowana multimedialna przestrzeń przedwojennej kawiarni literackiej i jej aktorów, literatów, ludzi sztuki, klasy średniej, skonstruowana z archiwalnych zdjęć z przedwojennych warszawskich, lwowskich czy krakowskich kawiarni, wprowadzi widza w odległy już świat rodzącej się nowoczesności. Uzupełnieniem przestrzeni na parterze jest wystawa przedwojennych odbiorników radiowych i plakatów związanych ze sztuką radiową.

Na pierwszej kondygnacji, do której prowadzą ażurowe, kręte schody, dziś najlepiej rozpoznawalny element architektury modernistycznej znajdą się wizualne reprezentacje pozostałych dziedzin kultury: TEATRU, MUZYKI i KINA. Na czterech wewnętrznych ścianach sześcianu zobaczymy zdjęcia wnętrz teatrów, filmowe afisze, autentyczne recenzje prasowe. Fragmenty przedwojennych filmów i spektakli teatralnych widzowie będą mogli obejrzeć w zainscenizowanej sali filmowej np. projekcja ze "Strachów" (1938) w reżyserii Eugeniusza Cękalskiego i Karola Szołowskiego, z muzyką Andrzeja Panufnika zostanie zderzona z kadrem sceny z "Dziadów" z Teatru im Słowackiego w Krakowie z Juliuszem Osterwą w roli Księdza Piotra (1931). Dźwięk w strefach FILMU i TEATRU dostępny tylko w słuchawkach i nie będzie zakłócał odbioru muzyki pozostałym zwiedzającym, rozpoznających przedwojenne szlagiery i muzyczne standardy, w słuchawkach, w strefie MUZYKA. Dotrzeć tu można także dwiema wolno poruszającymi się windami o przeszkolonych ścianach. pozwala też na odbiór umieszczonych w pasach przyściennych (poza konstrukcją kratownicy) wielkich fotograficznych powiększeń portretów twórców MUZYKI, TEATRU, i KINA, których w których świat wejdą na I. piętrze.

Zewnętrzna ściana sześcianu wraz z równoległą do niej ścianą wykreują świat przedwojennej ulicy wielkiego miasta z jego symbolami modernizacji: elektrycznymi latarniami, nowoczesną typografią neonów, projektowanymi przez artystów witrynami sklepów, salonami samochodowymi, w których urządzano wystawy sztuki, czy księgarniami atakującymi oko przechodnia nowoczesnym krojem czcionki. Na zewnątrz tak skonstruowanej wielkomiejskiej ulicy, w odległości kilku metrów stanie wysoki na 5 metrów ekran sztuki z multimedialną prezentacją awangardowej sztuki, architektury "Praesensu" i Brukalskich, Pawilonu Polskiego nagrodzonego złotym medalem na Międzynarodowej Wystawie w Paryżu w 1925 r., czy monumentalnych realizacji Zofii Stryjeńskiej.

W tak skonstruowanej przestrzeni ekspozycji, dającej widzom swobodę wyboru wątków i motywów z historii Polski, pozwalając im na autonomię własnej refleksji, momenty "wyciszenia" i autorefleksji, ma szansę powstać wspólnota interpretacyjna łącząca niewidzialnymi nićmi Muzeum, jako miejsce budowania wiedzy i sensów, a odbiorcami, którym daje się możliwość tworzenia własnej strategii zwiedzania. W tak pojętym Muzeum akcent pada na niehierarchiczność i procesualność, zamiast zhierarchizowanej i opozycyjnej relacji między widzem/odbiorcą, który wyposażony w najnowocześniejszą technologię multimedialną, z wszechstronnie opracowanego i bogatego zbioru skonstruowanego przez Muzeum może tworzyć własne historyczne narracje.

• Sala Małego Historyka przestrzeń dla dzieci 4-9 lat

- Idea

Koncepcja projektu opiera się o dwa podstawowe wątki: miejsca i tożsamości, przez które prowadzą nas ścieżki jednego z wybranych przez nas historycznych bohaterów (wybranego artysty, naukowca lub przywódcy). Do tego funkcje uzupełniające spełnia interaktywny zamek, w którym można odkrywać tajne komnaty i przebierać się w stroje z epoki.

Aby efektywnie uczyć, wystawa powinna:
- być przyjaznym, otwartym i przyjemnym środowiskiem;
- zapewniać dzieciom treści, które jednocześnie uczą i bawią
- wzbudzić w dzieciach ciekawość na to "co będzie dalej"
- "zbombardować" dziecięcą wyobraźnie interaktywnymi obrazami tworzącymi niepowtarzalną atmosferę
- stworzyć wrażenie indywidualnej przestrzeni, którą każde z dzieci może posiąść i czuć się w niej dobrze
- włączyć treści wnoszone przez użytkowników Muzeum do zindywidualizowania odbioru

Strefa dzieci jest przewidziana jako miejsce wystaw i wydarzeń inspirowanych historią, skierowanych do dzieci i całych rodzin. Będzie to obszar bez zwykłej wystawy, z naciskiem na praktyczne i interaktywne przedstawienia, które przemawiają do dzieci w wieku od 4. do 9. roku życia. Tematyka wystaw będzie równoległa do historii opowiadanej w innych częściach Muzeum, ale używane techniki będą bardziej dostosowane to stylu uczenia się dzieci.

- Powitanie

Po wejściu do Strefy, dzieci są witane przez trzech wirtualnych przewodników, którzy kierują ich do odkrywania w zamku Strefy Artysty, Naukowca lub Przywódcy. Trzy monitory LCD zamocowane pionowo w ramach obrazu, przypominają duże lustra. Kiedy dziecko staje przed "Magicznym Lustrem", przewodnik "budzi się" i dochodzi do interakcji z dzieckiem.

- Zamek

Forma zamku utrzymana w czarno- białej komiksowej estetyce, będącej kontynuacją wejścia do Strefy Dzieci na parterze - zamek jako "ożywiony rysunek". Wnętrze zawiera trzy przestrzenie edukacyjnej aktywności dla dzieci - Artystów, Naukowców i Przywódców, oraz Strefę Centralną. Każda ze stref kreuje wciągający nastrój, środowisko z mnóstwem różnorodnych artefaktów, które dzieci mogą
odkrywać i poznawać oraz szafy lub schowki z kostiumami tematycznymi, które dzieci będą mogły przymierzać. Każdy z trzech obszarów tematycznych zawiera dwa ekrany dotykowe, umożliwiające dzieciom interaktywną zabawę, okrywanie i poznawanie artefaktów z kolekcji muzeum związanych z danym tematem. Zewnętrzny wygląd zamku będzie kontynuował czarno-białą komiksową estetykę, przyjętą przy wejściu do Strefy Dzieci na parterze. Dzięki temu, nie będzie on wyglądał jako replika rzeczywistego zamku z cegły i zaprawy, a raczej jako ożywiony rysunek. Wnętrze zamku będzie zawierało trzy przestrzenie aktywności dla dzieci, w których odkrywać będą historie wybranych artystów, naukowców i przywódców, oraz główna strefa historii. Każda ze stref będzie kreowała wciągający nastrój, środowisko z mnóstwem różnorodnych obiektów, które dzieci będą odkrywać. (np. instrumenty, papiery, książki, gry w Strefie Artysty; próbówki, przyrządy pomiarowe w Strefie Naukowca; tron, lustra, komody i szafy w Strefie Władców). Każda ze stref będzie zawiera również szafy lub schowki zawierające kostiumy tematyczne, które dzieci będą mogły przymierzać.

- Multimedia

Każdy z trzech obszarów tematycznych będzie zawiera dwa wbudowane 15-calowe ekrany dotykowe. Ekrany dotykowe będą umożliwiały dzieciom interaktywną zabawę, okrywanie i poznawanie artefaktów z kolekcji muzeum związanych z danym tematem. Ekrany dotykowe będą osadzone w murach zamku lub zintegrowane z bryłami mebli. Na przykład: w Strefie Artystów - ekran dotykowy - fortepian, gdzie dzieci mogą komponować własne piosenki na postawie utworów Chopina, w Strefie Władców - ekran dotykowy ukryty za drzwiami do szafy, gdzie można będzie dowiedzieć się więcej o przymierzanych strojach. Jedno z okien w każdej wieży będzie umożliwiało dzieciom obejrzenie się w lustrze i zrobienie zdjęcia. W strefie centralnej będzie znajdowała się ściana pełna książek i gier, gdzie dzieci będą mogły siedzieć i czytać, pograć w gry, lub posłuchać obsługi opowiadającej historie. W tym miejscu będzie też znajdował się duży monitor, umożliwiający dzieciom oglądanie historii i opowieści.

- Mapa

Duża, umożliwiająca wspinanie się mapa Polski dostarczy dzieciom doświadczeń poprzez ruch, dźwięk i obraz. Podczas wspinaczki po mapie, uruchamiają się dźwięki kojarzone z danym miastem czy obszarem Polski - fragmenty muzyki, głosy Artysty, Naukowca lub Władcy z przeszłości. Aktywują się też małe cyfrowe obrazy i wideo, zamocowane w różnych miejscach mapy.

- Tożsamość

Strefa ta obejmuje przestrzeń ze stoliczkami i krzesełkami dla dzieci oraz duże okno, na którym dzieci mogą rysować bezpośrednio na powierzchni szkła. Obok znajduje się magnetyczna ściana poezji, gdzie dzieci mogą tworzyć własne kompozycje za pomocą słów i obrazów. Poza przestrzenią dla sztuki, strefa tożsamości zawiera dwa interaktywne dotykowe stoły. Jeden z nich przedstawia interaktywną mapę Europy, pokazując dzieciom zmieniające się granice Polski w ciągu dziejów, oraz obecne miejsce Polski wraz z granicami Unii Europejskiej. Drugi z nich jest wirtualnym stołem jadalnym, na którym dzieci mogą wypełniać swoje wirtualne talerze jedzeniem pochodzącym z różnych epok historycznych i różnych regionów Polski.

4. Opis sposobu komunikacji ekspozycji

Projekt ekspozycji przewiduje różne ścieżki zwiedzania, w tym:
- centralną szybką ścieżkę zwiedzania;
- możliwość wyboru tylko jednej z dróg tematycznych;
- oraz ścieżkę pozwalającą na zwiedzanie muzeum achronologicznie, od współczesności do początków.

Proponujemy też ścieżkę rodzinną prowadzącą przez całe muzeum po wybranych eksponatach i ekspozycjach odpowiednio oznaczonych i przystosowanych również dla najmłodszych odwiedzających muzeum w towarzystwie rodziców/opiekunów. Ścieżka ta z punktu widzenia dydaktycznego może być budzącym ciekawość młodego widza, wstępem do późniejszego samodzielnego powrotu do muzeum. Decyzje o wyborze sposobu zwiedzania podejmujemy przed jego rozpoczęciem, zapoznając się w Recepcji z planem wystawy i jej elektronicznym wyposażeniem albo już po wejściu, rozpoznając części ekspozycji z zapisu nazwanych i datowanych okresów historycznych. Stała informacja o układzie ekspozycji ("ściana czasu") oraz elastyczne kształtowanie jej przestrzeni pozwala również na zwiedzanie indywidualne, wyrywkowe, ograniczone do jednego okresu lub problemu.

5. Opis założeń edukacyjnych ekspozycji z poszczególnymi typami widzów

Projekt realizuje założenia "muzeum otwartego" w którym widz może wybrać indywidualną drogę zwiedzania: eksplorować kompletną opowieść o Solidarności z jej kontekstem historycznym, politycznym i społecznym lub wybrać jedną ze zdefiniowanych ścieżek zwiedzania np. Wolne Słowo czy Kościół Katolicki. Zgodnie z ideą muzeum otwartego zwiedzający nie będzie tylko widzem ale ma możliwość na każdym etapie odwiedzin pogłębić swą wiedzę poprzez stoiska interaktywne: wolnostojące, informujące o szerokim kontekście prezentowanego materiału oraz wbudowane w moduły wystawiennicze, służące do pogłębiania szczegółowej wiedzy o prezentowanym wydarzeniu.

6. Opis sposobu wprowadzania elementów wymiennych i czasowych do ekspozycji stałej

Zastosowanie technik multimedialnych daje otwarcie muzeum na możliwość dynamicznego rozwoju ekspozycji w miarę pozyskiwania nowych materiałów archiwalnych i eksponatów.

7. Zestawienie urządzeń technicznych i instalacji

Instalacje


• Instalacja "Mapa Polski"

Na wejściu do Muzeum zwiedzających wita wielkoformatowa projekcja oparta o mapę Polski i Europy pt. "Od początków do współczesności - Polska w Europie". Instalacja ma za zadanie uświadomić zwiedzającym podstawowe wyobrażenia na temat historii Polski w kontekście europejskim.
Prezentacja będzie obejmować wiele wątków:
- granice terytorialne - animacja pokazująca historyczną zmienność granic Polski: od małego księstwa, poprzez "od morza do morza", rozbiory do współczesności
- liczbę ludności
- gęstość zaludnienia

Można opracować i prezentować dane szacunkowe a nawet uznaniowe dotyczące Polski i innych dużych ówczesnych państw europejskich:
- zamożność - szacowane PKB
- poziom cywilizacyjny
- zdolności obronne ( liczebność i wyszkolenie armii)
- tolerancja religijna i swobody obywatelskie

• Projekcje na elewacji

Projekt zakłada zastosowanie przesłon oddzielających szybę elewacji od sali wystawowej, które mają głównie służyć zachowaniu odpowiedniego poziomu oświetlenia wewnątrz muzeum. Dodatkowym efektem jest dodatkowa przestrzeń którą należy wykorzystać do budowania świetlnych projekcji na całej elewacji gmachu muzeum. Projekcje te będą dominantą dla przejeżdżających Trasą łazienkowską samochodów i staną się kolejną ikoną Muzeum.Zasadą którą warto przyjąć jest, aby projekcje były zdarzeniem specjalnym powiązanym z wydarzeniami państwowymi (rocznice, święta) lub muzealnymi (wernisaże).

• Instalacja "Amfiteatr"

Czas panowania ostatnich Jagiellonów (zwany Złotym Wiekiem) oraz okres elekcyjny zostały symbolicznie wyobrażone w formie wyniesionej ponad poziom podłogi złocistej czaszy, przywołującej skojarzenia z królewską koroną. Na jej powierzchnię rzutowane są dane dotyczące elekcji królewskich. Wewnątrz czasza mieści amfiteatr. Amfiteatr (dostępny schodami i podnośnikami dla niepełnosprawnych) służy jako parlamentarne forum. Jest to interaktywne centrum tej części wystawy, miejsce pozwalające widzom uczestniczyć w wyborze króla lub w sejmowej debacie. W symulującej salę sejmową przestrzeni odbywać się mają aranżowane przez moderatorów dyskusje polityczne, gry historyczne jak też spektakle multimedialne o programie związanym z ustrojem parlamentarnym I RP. Jedną z takich gier może być gra symulująca autentyczną elekcję króla. Animator korzystając ze specjalnie opracowanej projekcji prezentuje sylwetki i życiorysy pretendentów do polskiego tronu. Są to oczywiście osoby autentyczne, natomiast przedstawiane anonimowo. Po prezentacji uczestnicy, którzy są wcześniej uprzedzeni o konieczności uzyskania konsensusu lub co najmniej znaczącej większości, głosują. Do głosowania można zastosować podobne urządzenia jak w obecnym sejmie (nawiązanie do współczesności. Głosowania mogą być powtarzane, a każde głosowanie, poprzedzone agitacją za najpopularniejszym kandydatem. Grę kończy prezentacja prawdziwego króla elekta wraz z krótką historyczną analizą "poprawności" wyboru. Jest to doskonały moment do wprowadzenia "historii alternatywnej" w postaci prezentacji które próbowałyby zakreślić przypuszczalne zdarzania gdyby elekcję wygrał inny kandydat.

• Instalacja "Pole elekcyjne"

Poprzez przezroczystą taflę amfiteatru widoczne jest Pole elekcyjne, pokrywające całość powierzchni podłogi (wykorzystane bogate materiały ikonograficzne). Pole elekcyjne otacza galeria królów elekcyjnych. Lekko pochyłe ściany obramiające pole elekcyjne tworzą ekran dla przewidzianych scenariuszem treści historycznych. Ideą projektantów było uzyskanie możliwości prezentowania wielu elekcji w tej samej scenografii. Na obramowaniu pola i w jego środku są prezentowane portrety osób biorących udział w elekcji i właśnie te postacie będą wyznacznikiem konkretnej elekcji. Wszystkie portrety są wirtualne i będą się zmieniać cyklicznie wraz z kolejną prezentowaną elekcją. Zmiana elekcji będzie również zaznaczona poprzez zmianę koloru i sposobu oświetlenia pola.

Spacerując po Polu elekcyjnym możemy poznać szlachciców, senatorów, biskupów i samych kandydatów na króla. Dotknięcie portretu takiej osoby rozpoczyna interaktywne poznawanie jej życia i działalności. Forma i scenariusz tej wirtualnej "rozmowy" jest indywidualna dla każdej postaci i jest zależna od zachowanych historycznych zasobów. Wszystkie portrety prezentowane na Polu elekcyjnym są wyświetlane na przeźroczystych panelach, o zróżnicowanej formie scenograficznej w zależności od statusu przedstawianej osoby. Po dotknięciu panelu, obraz osoby zamazuje się, a pojawiają się multimedialne informacje na jej temat. Nie zostaną wykorzystane tradycyjne monitory, a szklane lub poliwęglanowe szyby pokryte specjalną folią, która oprócz tego że wyświetla obraz, to jest również czuła na dotyk. Całość jest obsługiwana przez mikroprojektor. Dźwięk emitowany jest przez kierunkowe głośniki, aby zapewnić na sali czystość akustyczną.

• Instalacja "Rolka Sztokholmska"

Wielki ekran LEDowy na którym prezentowany jest obraz "Rolka Sztokholmska" w ogromnym powiększeniu. Obraz przedstawia tryumfalny wjazd polskiego króla Zygmunta III do Krakowa z okazji jego małżeństwa z austriacką arcyksiężniczką Konstancją. wymiarach. Przemarsz całego orszaku jest animowany i przesuwa się przed naszymi oczami przez długie minuty. Należy zaznaczyć z oryginał rolki jest pocięty na kilka fragmentów, a tu mamy możliwość obserwowania wirtualnej zintegrowanej wersji.

• Instalacja "Jak zostać królową"

Instalacja również bazuje na elektronicznej wersji Rolki Sztokholmskiej. Zwiedzający mogą indywidualnie studiować szczegóły ubiorów i wyposażenia osób sportretowanych na rolce. Wybrane powiększenia zwiedzający ogląda na ekranie prezentacyjnym

• Instalacja "Konstytucja 3 Maja"

Wirtualna księga wyświetlana na dotykowym monitorze. Możemy powiększać elementy, przekładać strony, korzystać z przypisów i komentarzy do poszczególnych fragmentów. Dostępne sa tłumaczenia na języki obce jak i na współczesną polszczyznę

• Instalacja "Pochód historii"

"Pochód historii" - skomponowany z materiałów ikonograficznych orszak postaci zarówno historycznych jak anonimowych. Ich usytuowanie na poziomie widza ma dać zwiedzającemu wrażenie włączenia się w nurt historii, bliskiego z nią obcowania. Część postaci historycznych przedstawiona jest w formie rzeżb odlanych w brązie. Inna grupa będzie hologrmami, a jeszcze inni w postaci wirtualnych projekcji.

• Instalacja "Kawiarnia"

Wykreowana multimedialna przestrzeń przedwojennej kawiarni literackiej i jej aktorów, literatów, ludzi sztuki, klasy średniej, skonstruowana z archiwalnych zdjęć z przedwojennych warszawskich, lwowskich czy krakowskich kawiarni, wprowadzi widza w odległy już świat rodzącej się nowoczesności i nowych form istnienia. Stolik kawiarniany jest jednocześnie tablicą interaktywną, za pomocą której widz dokonuje wyboru osoby z którą chciałby spędzić czas w kawiarni. Wybiera pośród gwiazd artystycznej i intelektualnej bohemy Dwudziestolecia, pisarzy i artystów. Wybrana postać pojawia się w skali nieco większej niż widzowie, w szklanych, transparentnych tubach (hologramy, folie projekcyjne).

• Instalacja "Teatr, muzyka i film"

Instalacja zajmuje drugi poziom "sześcianu". Przestrzeń podzielona jest na trzy obszary teatr, muzykę i film, które się wzajemnie przenikają. Teatr - to wirtualna scena gdzie kulisy są wykorzystywane jako swoiste ekrany. Kino - to ekran oraz prawdziwe fotele z tamtych lat. Muzyka - to dźwięki które widz słyszy w swoich słuchawkach na całej przestrzeni. W teatrze widz może wziąć udział jako aktor w wirtualnym spektaklu, a w filmie nawiązać kontakt z grającymi aktorami. W określone dni ten wirtualny świat będzie zamieniany na świat rzeczywisty i w spektaklach wezmą udział prawdziwi aktorzy.

• Instalacja "Wirtualne ulotki"

Zabawa interaktywna z łapaniem wirtualnych ulotek. Na foli naklejonej na przeźroczysty pylon wyświetlane są spadające ulotki. Folia jednocześnie działa jako ekran dotykowy, dotknięcie którego powoduje zatrzymanie i powiększenie ulotki, tak aby można ją było dokładnie przeczytać. Wewnątrz pylonu cały czas spadają papierowe ulotki, które zwiedzający mogą brać jako pamiątkę pobytu w muzeum.

Technologia RFID

Autorzy zaproponowali zastosowanie technologii RFID (Radio Frequency Identification ) w biletach, która zapewnia zindywidualizowane zwiedzanie ekspozycji. Interaktywny bilet będzie miał wzór kartki zaopatrzeniowej z zakodowanymi w chipie danymi o typie, języku i i wymaganiach zwiedzającego. Bilet ma sterować wszystkimi urządzeniami interaktywnymi. Zawartość informacyjna zawarta w chipie biletu będzie odczytywana poprzez zbliżenie biletu do czytnika RFID, a praktycznie wystarczy trzymać bilet w kieszeni. Projekt jest szczególnie nastawiony na odbiór ekspozycji przez starsze dzieci i młodzież: nisko instalowane monitory, specjalny przewodnik w formie komiksu, zabawy interaktywne.

Dźwięk

Projekt przewiduje, że większość projekcji uzupełniona będzie o warstwę dźwiękową zindywidualizowaną podawaną przez głośniki strumieniowe (kierunkowe). Zapewni to zachowanie czystości dźwiękowej w przestrzeni muzealnej. W pawilonie dwudziestolecia, gdzie występuje wyjątkowa duża wielorakość dźwięków wszyscy zwiedzający zostaną wyposażeni w słuchawki z których będą dobywały się dźwięki skorelowane z aktualnie oglądaną częścią ekspozycji (kino, kabaret, teatr itd.).

Światło

Światło i instalacje świetlne są w projekcie bardzo ważnym medium. Budują nastrój poszczególnych sekwencji tematycznych wystawy wydobywając grozę i nadzieję ilustrowanego czasu. Koncepcja przewiduje instalację oświetlenia w podłodze i na kratownicach stropów, na górnym i dolnym poziomie. Specjalnie podświetlone zostaną napisy na ścianach.

Przewodniki audiowizualne

Autorzy planują wprowadzenie elektronicznych przewodników audiowizualnych jako podstawowego narzędzia ułatwiającego zwiedzanie dla indywidualnego widza. Przewodniki te są specjalizowaną wersja ręcznego komputera PDA ze specjalizowanym oprogramowaniem – zawartością (kontentem). Przewodnik ten będzie podstawowym środkiem do przeprowadzenia indywidualnych zwiedzających wzdłuż zdefiniowanych w scenariuszu ścieżek zwiedzania.

Zwiedzający będzie mógł sam ustalić język prezentacji oraz swój poziom zaawansowania:
- znawca
- historyk
- ogólny

Specjalny kontent zostanie przygotowany dla dzieci w wieku 10- 14 lat uwzględniający następujące elementy:
- użycie prostego słownictwa
- zagadki, na które dziecko będzie udzielać odpowiedzi poprzez wybór opcji na ekranie przewodnika
- polecenia odszukania wyświetlonego na ekranie eksponatu
- interakcja z przewodnikiem używanym przez rodziców (rodzice będą mogli w każdej chwili zobaczyć na ekranie swojego przewodnika wersję która wyświetla się u dziecka i pomóc mu w rozwiązaniu kolejnego zadania.)

Kontenty z przewodników będą opublikowane w Internecie aby umożliwić "zabranie muzeum do domu" Kontenty będą rozbudowywane przez wiele lat i powinny śledzić rozwój wiedzy o historii Polski i wszelkie zmiany w ekspozycji muzealnej.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, ronet@ronet.pl