Konkurs na opracowanie koncepcji architektonicznej Budynku ASP dla Wydziału Rzeźby w Warszawie przy ul. Spokojnej 15
Wyróżnienie I stopnia

<<< powrót
  • PAG Pracownia Architektury Głowacki
Skład zespołu:
  • Tomasz Głowacki - główny projektant  
  • Katarzyna Rybczyńska  
  • Paweł Wróblewski  
  • Aleksandra Konieczna  
  • Mateusz Skalski  
  • Iga Peruga  
  • Łukasz Woleński  
  •  
  •  
  •  
  • http://www.paglowacki.pl/ 

założenia i idea

· funkcjonalność·
· kontynuacja
· elastyczność·

Proponowana bryła swoimi gabarytami i skalą dopasowuje się do istniejącej zabudowy. Jej podłuży kształt granic odgradza przestrzeń ASP od otoczenia tworząc „ogród sztuki” – aktywną przestrzeń uzupełniającą program funkcjonalny. Głównym założeniem opracowania stała się funkcjonalność obiektu, stworzenie laboratorium z warsztatami możliwie obszernymi, dopasowującymi się do potrzeb artystów. Klarowny układ pomieszczeń daje możliwość wydzielenia poszczególnych pracowni. Efektem projektu jest wnętrze neutralne w wyrazie, zapewniające optymalne, kameralne warunki do pracy.

układ urbanistyczny

Punktem wyjściowym do projektowania stał się istniejący zespół zabudowań o industrialnym charakterze rodem z XIX wieku. Zdecydowano, że rozbudowa zespołu nie będzie ingerowała w istniejąca tkankę urbanistyczną i zostanie „wpasowana” w wolną przestrzeń na działce. Zaproponowano podłużny budynek przy wschodniej granicy działki, otwarty przeszkloną fasada na wewnętrzny dziedziniec. Pogram użytkowy rozlokowano linearnie zarówno na dwóch kondygnacjach nadziemnych oraz jednej podziemnej. Pomieszczenia umieszczone pod powierzchnią terenu oświetlone są światłem pośrednim przez świetliki w poziomie terenu oraz jest przez studnię doświetlającą.

komunikacja

Obsługę komunikacyjną, zgodnie z wytycznymi, zorganizowano przez istniejące zjazdy z ulicy Spokojnej. Główny wjazd dla samochodów osobowych użytkowników prowadzi od strony zachodniej na terenowy parking dla 26 pojazdów. Miejsca postojowe zorganizowano po południowej stronie kompleksu na powierzchniach biologicznie czynnych wzmocnionych dla utrzymania ruchu o małym natężeniu. W ten sposób zmniejszono udział powierzchni nieprzepuszczających wody i ulegających nagrzewaniu od strony południowej. Dodatkowo przewidziano nasadzenia drzew skutecznie ograniczające nagrzewanie się tego terenu. Drogi wewnętrzne wokół miejsc postojowych stanowią konieczną drogę pożarową obsługującą wszystkie budynki znajdujące się na działce oraz budynek nowo projektowany. Miejscom postojowym towarzyszy parking dla rowerów przy ścianie istniejącego budynku. Przy nim zlokalizowano zadaszony, obszerny śmietnik.

Od strony północnej zorganizowano strefę rozładowczą dla samochodów dostawczych. Z tej strony znajduje się również główne piesze wejście na teren kompleksu. Prowadzi ono przez ozdobne ogrodzenie ze stylizowanym napisem ASP na wewnętrzny dziedziniec towarzyszący budynkowi warsztatowemu.

Sercem zespołu jest zielony plac między nowo projektowanym a istniejącymi budynkami, który ma szanse stać się przestrzenią wystawiennicza i rekreacyjną, a okazjonalnie także miejscem plenerowej pracy. Podłużny pusty dziedziniec daje oddech i umożliwia doświetlenie pracowni umieszczonych w budynku.

rozwiązania przestrzenno-bryłowe

Zaproponowano linearny układ nowej zabudowy. Takie rozwiązanie daje najlepsze możliwości doświetlenia wszystkich pomieszczeń warsztatowych światłem naturalnym od strony dziedzińca. Zdecydowano, ze w zastanym układzie przestrzennym najbardziej odpowiednie będzie doświetlenie światłem zachodnim przez fasadę szklano-aluminiową oraz zastosowanie pionowych żaluzji ograniczających prześwietlenie bezpośrednim światłem słonecznym. Budynek o prostej bryle, nakryty dachem dwuspadowym umieszczono wzdłuż wschodniej granicy działki równolegle do istniejącej zabudowy. Przestrzeń miedzy budynkami planuje się wykorzystać na rekreację, do organizowania wydarzeń kulturalnych oraz okazjonalnie na plenerową pracownię. Po jednej ze stron dziedzińca przewidziano wykonanie studni doświetlającej pomieszczenia zlokalizowane pod powierzchnia terenu, a nakrytą lamelami podobnymi jak na elewacji wschodniej projektowanego budynku.

układ funkcjonalny

Założono, że nowo projektowany budynek będzie spełniał założenia funkcjonalne przy jednoczesnym prawidłowym doświetleniu miejsc pracy. Budynek ma klasyczny, jednostronny układ korytarzowy. Pomieszczenia poszczególnych pracowni oddzielone są od siebie i dróg komunikacji ogólnej i z założenia mają jedną dłuższych ścian przeszkloną.

Budynek zaopatrzono dwie klatki schodowe. Jedna, znajdująca się przy hallu wejściowym oraz towarzyszącą jej winda, stanowią główny trzon komunikacji pionowej w budynku. W tym miejscu znajduje się także obszerny dźwig towarowy, który umożliwia dostawy, przez wrota na elewacji północnej, na wszystkie kondygnacje budynku. Druga klatka schodowa, umieszczona mniej więcej po środku bryły stanowi część łącznika z istniejącym, sąsiednim budynkiem oraz stanowi pomocniczą drogę dla użytkowników.

Przy klatkach schodowych zlokalizowano konieczne sanitariaty oddzielne dla kobiet i mężczyzn oraz wspólne dla osób niepełnosprawnych.

Na parterze budynku umieszczono hall główny do którego prowadzi główne wejście od strony północnej. Przy nim znalazła miejsce ogólna szatnia. Poza tym na parterze umieszczono pracownie nie wymagające dużej kubatury. Pracownie obsługiwane są komunikacyjnie korytarzem od strony wschodniej. Ścianę pełną w tym miejscu urozmaica seria niewielkich otworów doświetlających.
Na piętrze umieszczono pracownie wysokie, wymagające dużej kubatury. Duże przeszklenia, przez całą wysokość pomieszczeń dają doskonałe warunki do prac wymagających dobrego oświetlenia: medalierstwa i rysunku.

Na kondygnacji podziemnej umieszczono wysokie pracownie przeznaczone do pracy z ciężkimi przedmiotami i użycia narzędzi. Pracownie zorganizowano jako podłużne sale w całości obsługiwane przez suwnice, umożliwiające przenoszenie form, elementów rzeź i odlewów w obrębie pracowni. Pracownie doświetlone są pośrednio przez patio (studnię doświetlającą). Duże, rozwierane przeszklenia umożliwiają swobodny dostęp do wspólnej pracowni plenerowej. Każda z pracowni stanowi oddzielny zespół wyposażony w oddzielny układ wentylacji, wyposażona w niezbędne urządzenia techniczne (jak suwnice, sprężarki powietrza, instalacje tlenu i gazu do celów technologicznych). Obsługa komunikacyjna, jak w całym obiekcie, odbywa się przez obszerny korytarz po stronie wschodniej. Ten ciąg także doświetlony jest światłem naturalnym ze świetlików w poziomie terenu.

elewacje

Zaproponowana szklana elewacje od strony wschodniej zapewniają optymalne doświetlenie miejsc pracy. Pozwalają też zintegrować wnętrza pracowni i zieloną przestrzeń na zewnątrz. Od strony wewnętrznego dziedzińca zaproponowano elewację możliwie przejrzystą, przed którą zaprojektowano przesłonę z pionowych lameli, które użytkownicy mogą dowolnie regulować.

Pozostałe elewacje oraz dach zaprojektowano z blach cor-ten, których naturalna barwa komponuje się z czerwienią ścian istniejącej zabudowy jednocześnie nadając nowoczesny wyraz projektowanemu budynkowi. Zaplanowano, że wszelkie konieczne perforacje w ścianach pełnych, takie jak drzwi ewakuacyjne, nawiewy i wywiewy wentylacji, nie będą eksponowane. W tym celu planuje się je ukrywać pod wierzchnią warstwą blachy cor-ten.

instalacje techniczne

Zaproponowano wentylację mechaniczną nawiewno-wywiewną z odzyskiem ciepła dla całego obiektu. Planuje się stosowanie nadmuchu chłodnego powietrza w rejony pracy ludzi (w odlewniach, pracowniach warsztatowych) oraz odzysk ciepłego powietrza spod stropów. Wentylacja uwzględnia konieczne okapy nad piecami odlewniczymi i do wypalania form. W pomieszczeniach o mniejszych wymaganiach planuje się stosowanie wentylacji nawiewno-wywiewnej oraz umożliwić użytkownikom otwarcie okien dla dodatkowej wentylacji.

Oświetlenie sztuczne planuje się z opraw o podwyższonej odporności na wilgoć i kurz, a także mechaniczne uszkodzenia. Oprawy łączone w linie świetlne mocowane bezpośrednio do spodu stropów będą dawały równomierne oświetlenie na całej powierzchni pracowni.

Instalacje kanalizacji rozdzielono na kanalizację ogólną oraz technologiczną. Ciągi technologiczne planuje się wyposażyć w separatory i odstojniki. Oczyszczone ścieki będą wspólnie z sanitarnymi przez przepompownię trafiały do sieci miejskiej.

konstrukcja i rozwiązania materiałowe

Nowy budynek zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej monolitycznej. Proponuje się konstrukcję słupowo-płytową z usztywniającymi trzonami komunikacyjnymi. Dach dwuspadowy projektuje się z blachownic stalowych wspartych na konstrukcji żelbetowej i niosących pokrycie z blachy cor-ten na podkonstrukcji stalowej ocieplone wełną mineralną. Ściany zewnętrzne planuje się wykonać jako kasetonowe, wypełnione wełną mineralną i wykończone z zewnątrz tym samym materiałem co pokrycie dachu.

Ze względu na bliskość istniejącej zabudowy oraz ograniczoną przestrzeń w obrębie działki, a także na względnie płytki poziom zwierciadła wód gruntowych, proponuje się wykonanie zewnętrznych ścian piwnic jako szczelinowych z betonu wodoszczelnego i połączenie ich z monolityczną płytą fundamentową.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl