Konkurs na opracowanie koncepcji architektoniczno – budowlanej rewitalizacji Budynku Audytoryjnego na terenie Kampusu Centralnego dla Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • FUNKCIONA Architekci Sp. p. Munoz i Partnerzy Spółka Partnerska i NORIEGA Y GAMEZ ARQUITECTOS S.L.P.
Skład zespołu:
  • FUNKCIONA Architekci Sp.p. Muńoz i Partnerzy Spółka Partnerska:  
  •  
  • arch. Agnieszka ZYGMUNT  
  • arch. Miguel MUNOZ  
  • arch. Jakub WALCZAK  
  • stud. arch. MATYLDA GĄSIOROWSKA  
  • stud. arch. NATALIA SZAWARYN  
  • arch. Olga MARCOS  
  •  
  • NORIEGA Y GAMEZ ARQUITECTOS S.L.P.:  
  •  
  • arch. Jose Luis Rodriguez-Noriega Vizcayno  
  • arch. Silvia Gámez Carrasco  
  •  
  • Współpraca:  
  •  
  • Konstrukcje Inżynierskie i Budowlane - Artur Sieczkowski i Wojciech Nikoniuk  
  • Euroinwest CDI – kosztorysowanie 

1. DANE OGÓLNE
Przedmiotem konkursu jest opracowanie koncepcji architektoniczno – budowlanej rewitalizacji Budynku Audytoryjnego na terenie Kampusu Centralnego dla Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie, na działce nr ew. 36/2 z obrębu 5-04-02.

Podstawowym założeniem konkursu jest przedstawienie propozycji rewitalizacji budynku wraz z programem. Prace remontowe mają polegać na remoncie wnętrz budynku i jego elewacji, a także dostosowaniu pomieszczeń piwnicznych dla potrzeb wydziału, dostosowaniu poddasza wraz z doświetleniem, wymiana instalacji oraz uporządkowaniu terenu wokół budynku. W obiekcie ma znajdować się główna siedziba Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych (WDiNP).

2. STAN ISTNIEJĄCY
2.1. RYS HISTORYCZNY BUDYNKU


Budynek został wzniesiony w latach 1820 – 1822 według projektu Michała Kado i Piotra Aignera i swoim wyglądem zewnętrznym stanowił niemalże dokładna replikę budynku Sztuk Pięknych (obecnie Wydział Historii UW), również autorstwa M. Kado. W drugiej połowie XIX w. został gruntownie przebudowany.

2.2. ISTNIEJĄCE ZAGOSPODAROWANIE

2.2.2. BUDYNEK

Budynek Gmachu Audytoryjnego w trakcie swojej długiej historii był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowany, często w niefortunny sposób, co powodowało jego powolne zatracanie jego oryginalnej bryły, charakteru i pierwotnych cech.

Poprzez zmianę usytuowania trzonów komunikacyjnych, oryginalnie rozmieszczonych symetrycznie w szczytowych częściach budynku modyfikacji uległ schemat komunikacyjny budynku. Zagubiono kompletnie charakter budynku poprzez wprowadzenie chaotycznego podziału pomieszczeń i wewnętrznych podziałów, tworząc tkankę niezrozumiałą przestrzennie oraz nieadekwatną do funkcji użyteczności publicznej.
Na zewnątrz przeobrażeniom uległa oryginalna bryła budynku poprzez dodawanie kolejnych dobudówek, które mieściły klatkę schodową, dodatkowe wejścia, i inne dodatkowe funkcje. Z czasem również elementy dekoracyjne na fasadzie oraz otwory okienne i drzwiowe ulegały modyfikacjom zmieniając swój kształt, wielkość i podziały.


2.2.1. TEREN
Podobnie jak budynek, teren otaczający budynek ulegał stopniowej degradacji jako rezultat niespójnych, wybiórczych działań. Dobudówki dodawane do bryły budynku spowodowały poprzez bliskość z sąsiadującymi elementami terenu, powstanie niedużych dziedzińców i małych przestrzeni o niskim walorze estetycznym.

Budowa dwukondygnacyjnego pawilonu, gdzie mieści się Zakład Graficzny UW, usytuowanego bardzo blisko fasady zachodniej oraz budowa schodów, ramp i windy służącym pokonywaniu różnicy poziomów pomiędzy placem od strony zachodniej budynku oraz poziomem terenu przy fasadzie południowej i wschodniej o niskiej wartości estetycznej degraduje ogólny charakter placu i sprawia, że cała strefa placu odczytywana jest jako przestrzeń o charakterze zapleczowo-dostawczym, mało atrakcyjna urbanistycznie.

3. PROPOZYCJA PROJEKTOWA

3.1. CELE PROJEKTU


Rozwiązania zaproponowane w projekcie konkursowym mają na celu:
Odtworzyć oryginalny wygląd zewnętrzny budynku Gmachu Audytoryjnego w zakresie kształtu bryły, podziałów elewacji, kształtu, koloru i podziałów stolarki okiennej o drzwiowej oraz w taki sposób, by po rewitalizacji tworzył spójną całość wraz innymi istniejącymi budynkami na terenie UW,
Odtworzyć i uczytelnić oryginalny układ funkcjonalny budynku, usuwając istniejące podziały wtórne oraz wprowadzając funkcję dopasowaną do potrzeb WDiNP;
- usytuować wejścia do budynku i trzony komunikacji pionowej w miejscach, gdzie były przewidziane pierwotnie, dodając jedynie windy, w celu zapewnienia pełnego dostępu do każdej kondygnacji dla wszystkich użytkowników;
- zastosować jako podziały wewnętrzne lekkie systemy ścian i przedzieleń, w celu elastycznego użytkowania przestrzeni i możliwości przeprowadzania zmian i modyfikacji w zależności od potrzeb bez konieczności ingerencji w główną konstrukcję budynku.
Dokonać adaptacji poddasza na cele dydaktyczne w sposób zgodny z opinią Konserwatora, czyli nie dopuszczając do rozczłonkowania jednolitych połaci dachu poprzez widoczne elementy doświetlające;
Dokonać adaptacji piwnic na cele pomieszczeń pomocniczych i technicznych;
Uporządkować teren wokół budynku, tak aby od strony wschodniej i zachodniej stworzyć atrakcyjne przestrzenie publiczne z widokiem na wyeksponowany Gmach.

3.2. ZAŁOŻENIA PROJEKTOWE

BUDYNEK

Projekt konkursowy proponuje powrót do oryginalnej bryły budynku, odtworzeniu kształtu jego pierwotnych otworów okiennych i elementów dekoracyjnych elewacji.
Przewiduje się także przywrócenie budynkowi oryginalnego wewnętrznego układu przestrzennego i komunikacyjnego, poprzez uczytelnienie wewnętrznej komunikacji i rozwiązanie programu i funkcji w sposób umożliwiający proste i łatwe zrozumienie funkcjonowania obiektu.

W tym celu niezbędne jest przeprowadzenie poważnych robót rozbiórkowych:
- wyburzenie wszystkich elementów podziałów wewnętrznych wnętrz, oprócz głównych elementów nośnych budynku;
- wyburzenie wszystkich elementów dobudowanych od zewnątrz do głównej bryły budynku, które zdeformowały jego pierwotny kształt;
- wyburzenie wszystkich istniejących stropów, które nie spełniają wymogów obowiązujących przepisów pod kątem przeciwpożarowym, nośności lub wysokości pomieszczeń, a także nie są dostosowane do przeprojektowanych otworów okiennych na fasadzie po przebudowie.


TEREN
Projekt zakłada realizację inwestycji w dwóch etapach.

W pierwszej fazie działania obejmą jedynie budynek i jego bezpośrednie otoczenie po obrysie, i wówczas wymagany program zostanie rozwiązany we wnętrzu budynku.

W drugim, postulowanym przez nas jako docelowy, etapie, rozważamy możliwość interwencji w najbliższym otoczeniu budynku, mając jednocześnie na uwadze podniesienie jakości przestrzeni architektonicznej i urbanistycznej wokół budynku. W tej fazie, przewiduje się, przenieść niektóre elementy programu Wydziału Dziennikarstwa na zewnątrz, poza budynek, w celu lepszego rozwiązania stref, które wymagają docelowo większych przestrzeni.

W fazie docelowej, proponujemy wyburzenie istniejącego budynku Zakładu Graficznego UW, przenosząc jego funkcję do nowo budowanego, jednokondygnacyjnego obiektu na skraju placu tuż przy fasadzie zachodniej budynku Gmachu Audytoryjnego, co pozwoli na przywrócenie wartości przestrzennej placu oraz na znakomite wyeksponowanie odrestaurowanej fasady zachodniej Gmachu.

Proponuje się także wprowadzenie nowo zaprojektowanych schodów i ramp zewnętrznych oraz elementów zagospodarowania terenu (drobne formy architektoniczne, zieleń).

W nowo powstałym pawilonie na skraju placu, od strony zachodniej budynku Gmachu, przewidziano także miejsce dla kawiarni wydziałowej, co pozwoli uzyskać więcej przestrzeni wewnątrz budynku na funkcje dydaktyczne.

3.3. ROZWIĄZANIA FUNKCJONALNE

Budynek składa się z dwóch symetrycznie rozmieszczonych wejść i dwóch trzonów komunikacyjnych w szczytowych krańcach budynku. Rozdział wejść na dwa pozwala zróżnicować wejście ogólnodostępne, usytuowane w południowej części budynku, które prowadzi do Sali Audytoryjnej, Dziekanatu, i Biblioteki.

Drugie wejście – północne, o charakterze bardziej ograniczonym, wyłącznie dla pracowników i studentów Wydziału, prowadzi do strefy sal seminaryjnych, sal konferencyjnych i poszczególnych Wydziałów.

Niemniej jednak na każdym piętrze zapewniono możliwość skomunikowania wzajemnego poszczególnych stref.

OPIS FUNKCJI W UKŁADZIE PIONOWYM

Na dwóch najniższych kondygnacjach naziemnych - parterze i I piętrze - usytuowano pomieszczenia, które będą najliczniej odwiedzane zarówno przez studentów, jak i ewentualnych gości i uczestników wykładów i konferencji. Zabieg ten pozwala na ograniczenie ruchu osób niezwiązanych z Wydziałem na wyższych kondygnacjach.

Na II piętrze zlokalizowano Dziekanat oraz Administrację Wydziału.

Na III piętrze usytuowano pomieszczenia związane z poszczególnymi katedrami i Instytutami, gabinety pracy, pokoje dla gości Wydziału, oraz wejście do Biblioteki poprzez niewielką czytelnię o ograniczonym dostępie (dla pracowników i studentów).

Na IV piętrze usytuowano wszystkie funkcje związane z Biblioteką Wydziałową. Pomimo wskazówek w Regulaminie konkursowym o usytuowaniu Biblioteki na parterze, to niezbędna powierzchnia, nowy układ wejść i komunikacji wewnętrznej pionowej w budynku, spowodowały, że zdecydowaliśmy się na lokalizację Biblioteki na piętrze trzecim i czwartym, w miejscu najbardziej korzystnym z uwagi na niezależność całej strefy od reszty budynku oraz możliwość przeznaczenia na ten cel całej kondygnacji, bez wprowadzania innych dodatkowych funkcji.

Doświetlenie przestrzeni poddasza na cele Biblioteki zostało rozwiązane poprzez odcięcie kalenicy dachu, niewielkie obniżenie wysokości dachu od zewnątrz i wprowadzenie świetlika ciągłego wzdłuż całej centralnej części dachu. W częściach skrajnych dachu czterospadowego zaproponowano doświetlenie o formie imitującej kominy wentylacyjne.

Dzięki takiemu rozwiązaniu udało się pogodzić wymagania Wydziału co do wprowadzenia na poddasze funkcji użytkowej i doświetlenia pomieszczeń, wymagania Konserwatora co do zachowania jednorodnej płaszczyzny dachu (zlikwidowano istniejące nieuporządkowane kominy wentylacyjne, które zostaną zastąpione wentylacją mechaniczną i klimatyzacją), na korzyść dwóch „kominów” służących doświetleniu poddasza) oraz stworzyć przyjemnie doświetlone wnętrze Biblioteki i Czytelni. W celu zminimalizowania obciążeń na istniejące ściany zewnętrzne, strop tej kondygnacji w części centralnej opiera się na słupach przy ścianach zewnętrznych.

OPIS FUNKCJI W UKŁADZIE POZIOMYM

PARTER +0,00 m

Wejście południowe będzie pełnić rolę wejścia głównego prowadząc przez hol, gdzie mieścić się będzie recepcja i szatnia, do głównego Audytorium wyposażonego w podium.

Wejście północne, prowadzące do przestrzeni wydziałowych wyposażono w szatnię i recepcję. W I fazie mieścić się tutaj będzie nieduży barek, który w II fazie zostanie przeniesiony do pomieszczeń przeznaczonych na kawiarnię w pawilonie pod placem od strony zachodniej. Od strony wejścia północnego zlokalizowano dojście do dwóch sal konferencyjnych, w sąsiedztwie Auli Głównej. Dzięki systemowi ścian przesuwnych obie sale mogą być połączone w jedną salę.

Klatki schodowe są rozmieszczone symetrycznie, wg oryginalnego usytuowania. Obok klatek schodowych zlokalizowano toalety, każda z nich dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych.

PIĘTRO I +4,13 m
Po stronie wejścia ogólnodostępnego (południowa część budynku) zlokalizowano zaplecze Sali Audytoryjnej (w I fazie mieścić się będzie tutaj Wydawnictwo Wydziałowe z punktem sprzedaży, które docelowo zostanie przeniesione do pawilonu po placem, obok kawiarni), dojście do pomieszczeń do tłumaczeń symultanicznych oraz do korytarza z wglądem na Audytorium, który łączy część północną i południową budynku.

Od strony wejścia północnego znajdują się dwie sale seminaryjne, a od strony korytarza - dwie sale konferencyjne, które to dzięki systemowi ścian przesuwnych można w razie potrzeby połączyć w jedną dużą salę.

PIĘTRO II +7,74 m
Na drugim piętrze usytuowano, od strony wejścia ogólnodostępnego – pomieszczenie Dziekanatu, gabinet Dziekana, gabinety Prodziekanów, pełnomocnicy Dziekana, a także sala zebrań dla Kolegium Dziekańskiego wraz z niedużym zapleczem oraz punktem ksero na potrzeby tej strefy. W części południowej piętra zlokalizowano pomieszczenia dla Administracji Wydziału (Dyrektor Administracyjny, Sekcja Finansowa, kasa, a tuż obok – administrator i informatycy). Wejście północne prowadzi do trzech sal seminaryjnych.

PIĘTRO III +11,50 m
Od strony wejścia południowego znajduje się poziom niższy Biblioteki, gdzie mieści się czytelna prasy oraz gdzie zgromadzone są prace magisterskie i doktorskie. W części centralnej piętra zlokalizowano sekretariaty poszczególnych Instytutów Wydziału (Dziennikarstwa, Nauk Politycznych, Polityki Społecznej, Stosunków Międzynarodowych) oraz Katedry Europeistyki. Tutaj także usytuowano gabinety dla pracowników naukowych wraz z salkami zebrań. Od strony wejścia północnego znajdują się pokoje gościnne dla profesorów zaproszonych przez UW.

PIĘTRO IV +17,20 m
Cała przestrzeń tej kondygnacji wypełnia Biblioteka Wydziałowa, w której można wydzielić kilka stref – Czytelnia Prasy zlokalizowana na III piętrze (strefa czytelni na III piętrze, zbiory na III i IV - kondygnacje połączone dodatkowo dekoracyjną, zabytkową klatką schodową).

Czytelnia właściwa i Wypożyczalnia zajmuje część centralną kondygnacji poddasza. Doświetlona jest poprzez podłużny świetlik w dachu. Cała strefa Biblioteki objęta jest kontrolą dostępu – wszystkie książki są oznaczone, a przy wejściu do wind i na klatki schodowe zainstalowane są bramki elektroniczne. To umożliwia swobodne poruszanie się po Bibliotece i wybieranie książek bez konieczności oczekiwania na przyniesienie książki przez bibliotekarza. Pracownicy Biblioteki służą pomocą w wyborze pozycji, informują o jej lokalizacji oraz odznaczają wypożyczenie / zwrócenie książek. Przestrzeń Biblioteki podzielona jest na strefy o różnym stopniu dostępu dla użytkowników (Czytelnia czasopism i książek - ogólnodostępna, Wypożyczalnia – dla pracowników i studentów). Od strony wejścia północnego Wydziału zlokalizowano Czytelnię Prac Naukowych (magisterskich, doktorskich, itp.) oraz archiwum o ograniczonym dostępie.

PIWNICA -3,81 m
Podpiwniczone są części skrajne budynku oraz częściowo – fragment Auli w celu uzyskania spadków widowni. W części południowej znajduje się punkt ksero dla studentów, szatnie personelu, pomieszczenia ochrony budynku, pomieszczenia gospodarcze i techniczne oraz magazyny. W części północnej zlokalizowano archiwa oraz resztę pomieszczenia technicznych.


3.4. ROZWIĄZANIA ESTETYCZNE

ELEWACJE

Elewacjom budynku zostanie przywrócona pierwotna forma, kształt i dekoracje. Otwory okienne zostaną wyposażone w stolarkę okienną w kolorze białym. Docelowy kolor elewacji zostanie określony na podstawie badań stratygraficznych. Aktualnie przewidziana kolorystyka zbliżona jest do jasnej kolorystyki (odcienie beżu, kremowego) dominującej na sąsiednich gmachach Kampusu. Boniowana część cokołowa zostanie odcięta ciemniejszym odcieniem, a górna – jaśniejszym. Detale zostaną podkreślone odcieniami bieli.

WNĘTRZE AUDYTORIUM
Wnętrze Audytorium jest dwukondygnacyjne, z widownia umieszczoną na lekkim spadku, z podium na końcu. Kolorystyka wnętrza to: dominujący kolor to odcień bieli ścian i sufitu, ciemne drewno posadzki oraz ciemnoszary kolor foteli.

Ściany i sufit wykończone są drewnianymi panelami akustycznymi. Sufit uformowany jest z paneli na kształt kolebki, doświetlony półokrągłymi oknami zewnętrznymi oraz światłem pośrednim z korytarza.
Okna górne i dolne Sali Audytoryjnej wyposażone są w system mechanicznie sterowanych żaluzji / rolet, które umożliwiają zaciemnienie Sali w zależności od potrzeb.

BIBLIOTEKA
We wnętrzu Biblioteki dominują trzy kolory: biały dla pochyłych połaci poddasza, regałów i mebli, ciemne drewno posadzki, oraz szary dla widocznych elementów konstrukcji metalowej dachu.
W południowej skrajnej części budynku, w przestrzeni dwukondygnacyjnej Biblioteki (Czytelnia czasopism) umieszczono odrestaurowane zabytkowe schody i balustrady, pomalowane na kolor szary.

4. ROZWIĄZANIA KONSTRUKCYJNE

Zmiana sposobu użytkowania poszczególnych kondygnacji budynku oraz przekroczone Stanu Granicznego Nośności i stanu Granicznego Użytkowania stropów, pociąga za sobą konieczność wyburzenia wszystkich stropów i zastąpienie je nowymi.

Duże rozpiętości i ograniczenie ciężaru własnego do minimum, zdecydowały o zastosowaniu stropów żelbetowych, wylewanych na blasze fałdowej (jako szalunku traconym) rozpiętych pomiędzy podciągami stalowymi w postaci IPE lub podciągami ażurowymi. Maksymalny rozstaw podciągów stalowych 3m. Zastosowanie takiej konstrukcji stropów poza atutami wspomnianymi powyżej to łatwość i szybkość montażu, ograniczenie używania szalunków.

Obciążenia ze stropów przeniesione będą na istniejące ściany konstrukcyjne oraz na stalowe słupki usytuowane w miejscach najbardziej obciążonych. Pozwoli to w znacznym stopniu odciążyć istniejące ściany, ograniczając w ten sposób prace polegające na wzmacnianiu istniejącej konstrukcji.
Istniejące ławy fundamentowe będzie należało podbić. Dopuszcza się zastosowanie metody tradycyjnej polegającej na odkrywaniu metrowych odcinków ław i wykonywaniu nowych żelbetowych, lub metodą Jet – Grouting, która polega na utworzeniu w gruncie kolumn cementowo-gruntowych metodą mieszania gruntu z zaczynem stabilizującym, wtłaczanym pod wysokim ciśnieniem.

Konstrukcja więźby dachowej - stalowa. Nad wszystkimi nowo projektowanymi otworami nadproża w postaci zestawu dwóch ceowników.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: ronet@ronet.pl, poczta@ronet.pl