Konkurs na opracowanie koncepcji budynku Domu Kultury KADR przy ul. Rzymowskiego 32 w Warszawie
Projekt konkursowy

<<< powrót
  • 44M Marek Jackiewicz
Skład zespołu:
  • Piotr Borzęcki  
  • Marta Tomkiel  
  • Marek Jackiewicz 

Dom Kultury w kontekście miasta

Wielość i różnorodność funkcji, jakie będzie w sobie mieścił Dom Kultury „Kadr”, wymusza dwoiste podejście w procesie jego projektowania. Budynek powinien jednocześnie otwierać się na przestrzeń miejską, jak najmocniej z nią integrować, ale także zapewniać izolację tam gdzie jej potrzeba.
Dlatego też staraliśmy się możliwie jak najbardziej zintegrować z otaczającą przestrzenią miejską te funkcje, które powinny zapraszać mieszkańców do wnętrza.
Umieszczone na parterze, mającym duże przeszklone otwarcia na ul. Rzymowskiego oraz południowy dziedziniec - galeria prac plastycznych, kawiarnia, klub internetowy są widoczne dla każdego przechodnia.
Z drugiej strony, funkcje wymagające skupienia i ciszy, takie jak pracownie muzyczne, plastyczne, językowe czy sala widowiskowa, zostały schowane we wnętrzu budynku.
Stąd przyjęta jego forma - wyraźne otwarcia w miejscach wejść pozwalające na integrację przestrzeni wewnętrznych z przestrzenią miasta oraz południowy zadaszony dziedziniec będący przedłużeniem holu domu kultury i foyer sali widowiskowej, a z drugiej strony zapewniająca izolację od zgiełku miasta powłoka budynku z mozaiką okien zapewniającą prawidłowe jego funkcjonowanie.

Koncepcja zagospodarowania działki

Dom Kultury „Kadr” jest elementem wschodniej pierzei ruchliwej i głośnej ul. Rzymowskiego. Usytuowany jest na działce otoczonej z trzech stron ulicami. W miejscu przecięcia trzech ciągów komunikacyjnych przy południowej części działki zaprojektowano duży wejściowy dziedziniec.
Kolejne wejścia prowadzą do wnętrza:
- od strony zachodniej - z ciągu pieszego ul. Rzymowskiego, a
- od strony wschodniej - z ul. Orzyckiej.
Wszystkie wejścia mogą funkcjonować jako równoprawne.
Od strony północnej zaprojektowano zielony skwer skrywający taras sąsiadujący ze zlokalizowanym w tej części budynku klubem seniora.
Przy kształtowaniu bryły budynku uwzględniono przepisy Prawa Budowlanego zwracając szczególną uwagę (między innymi) na zapewnienie prawidłowego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń zarówno projektowanego obiektu jak i budynków sąsiednich.

Obsługa komunikacyjna i parkowanie

Zgodnie z wytycznymi Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zapewniono 79 miejsc parkingowych (25 / 1000m² pow. użytkowej). Przy czym, M.P.Z.P wskazuje 25 miejsc parkingowych znajdujących się przy ul. Orzyckiej. Pozostałe 54 (w tym 5 dla osób niepełnosprawnych) zaprojektowano na dwóch kondygnacjach garażu podziemnego. Wjazd do garażu zlokalizowany jest od ul. Orzyckiej w najniżej położonym północno-wschodnim narożniku działki. Obie kondygnacje garażu dostępne są z rampy zjazdowej o ruchu dwukierunkowym. Od strony ul. Orzyckiej zlokalizowano również pozostałe funkcje wymagające dojazdu - dostawę materiałów do budowy dekoracji, dostawę do kawiarni, wywóz odpadków czy też dostęp dla obsługi trafostacji.

Funkcja

Strefa wejściowa

Uważamy, że sercem Domu Kultury jest parter. Strefa wejścia. Miejsce spotkań wszystkich jego użytkowników. To pierwsze wnętrze, które wita gościa i ostatnie, które go żegna. Dlatego staraliśmy się aby jak najwięcej funkcji znalazło się w tym miejscu, aby wszystkie one możliwie jak najbardziej się ze sobą integrowały / przenikały ale też aby hol Domu Kultury i foyer sali widowiskowej tworzyły jak najbardziej przestronne wnętrze.

Parter został więc tak zaprojektowany by pomieścić wszystkie konieczne do zlokalizowania tam funkcje - m. in. kawiarnię artystyczną, galerię / wystawę prac plastycznych, klub internetowy ale też aby wszystkie one były łatwo dostępne i widoczne z każdego miejsca.
Do budynku prowadzą trzy równorzędne wejścia. Od miejskiej strony ul. Rzymowskiego, od zacisznej uliczki Orzyckiej oraz od południowego zadaszonego dziedzińca. Dwa wejścia z ulic prowadzą wprost do holu Domu Kultury, zaprojektowanego na przecięciu dwóch osi budynku, dokładnie pod sceną sali widowiskowej. Trzecie wejście z dziedzińca prowadzi do foyer sali widowiskowej, połączonego z holem domu kultury. Obie te strefy wejściowe są ze sobą połączone. Takie rozwiązanie pozwala na daleko posuniętą elastyczność ich funkcjonowania.

Komunikacja

Komunikację pionową zapewniają dwie klatki schodowe. Zlokalizowano je w taki sposób, aby użytkownik korzystając z dowolnej z nich mógł dostać się do wszystkich pomieszczeń Domu Kultury. Przy klatce zachodniej zaprojektowano windę panoramiczną, która zgodnie z przyjętym założeniem integracji i izolacji na wysokości trzech kondygnacji umożliwia obserwację przestrzeni miejskiej wraz z dziedzińcem wejściowym - a potem niknie we wnętrzu ostatnich dwóch kondygnacji. Obie klatki schodowe oraz winda zapewniają dostęp do garażu podziemnego. Klatki schodowe zaprojektowano w taki sposób, aby wysokość jednej kondygnacji pokonywały trzy biegi (dwa nakładające się na siebie) - pozwoliło to na ekonomiczne rozwiązanie jej rzutu.

Dodatkowo proponujemy małą windę w bezpośredni sposób łączącą różne światy - z jej pomocą można szybko przemieszczać się pomiędzy klubem internetowym, kręgielnią, pracowniami plastycznymi, salami dla dzieci czy administracją. Ewentualna rezygnacja z tej windy nie będzie miała wpływu na prawidłowość i wygodę rozwiązania komunikacji dla całego budynku. Może to być jeden z elementów przewidzianych do wykonania w kolejnym etapie realizacji.

Parter

Na parterze oprócz ogólnodostępnych holi znajdują się galeria prac plastycznych, kawiarnia artystyczna, klub internetowy oraz nieco odizolowany klub seniora. Galeria i kawiarnia widoczne są zarówno od ul. Rzymowskiego, holu domu kultury, foyer sali widowiskowej oraz dużego południowego dziedzińca. Wzajemne powiązanie tych funkcji było głównym celem przy kształtowaniu parteru budynku. Dziedziniec, hol i foyer mają stać się jednocześnie przedłużeniem powierzchni kawiarni i galerii. Kawiarnia może być dodatkowo dostępna od ul. Orzyckiej. Zlokalizowanie jej w głębi jako reminiscencji "kamieniczki" zamykającej dziedziniec pozwala na zapewnienie zaciszności z dala od zgiełku miasta przy jednoczesnym umożliwieniu jego obserwacji.
W Galerii przewidziano zainstalowanie parawanów i ekranów rozpraszających światło słoneczne, tak by docierało równomiernie głębiej do wnętrza niż ostre światło bezpośrednie.

Sala widowiskowa - poziom +1

Sala widowiskowa wraz ze sceną to duża przestrzeń o charakterze odmiennym od pozostałych funkcji obiektu, generująca w szczególny sposób rozwiązania: konstrukcyjne, zapewnienia ewakuacji i integralności przestrzeni całego budynku.
Z uwagi na ograniczoną powierzchnię na parterze oraz chęć jego optymalnego ukształtowania, zlokalizowano ją wraz z zapleczem sceny na pierwszym piętrze. Przestrzeń sali rozciąga się wzdłuż centralnej, podłużnej osi budynku biegnącej od wejścia do foyer i dziedzińca na parterze. Zaprojektowano ją jako wyraźnie widoczną we wnętrzu budynku oraz z zewnątrz - bryłę nieomal zawieszoną nad foyer i dziedzińcem. Rozwiązanie to, wraz z użyciem jednorodnej nawierzchni posadzki na poziomie parteru wewnątrz i na zewnątrz budynku ma potęgować wrażenie całości jednej wspólnej przestrzeni.

Podłogę pomieszczeń zaplecza sceny zaprojektowano na tym samym poziome, co scena, która jest wyniesiona o 1 metr w stosunku do dolnego poziomu widowni. Scena i jej zaplecze stanowiące większą część rzutu to poziom pierwszego piętra. Mały fragment stropu przed pierwszym rzędem widowni stanowi lokalne obniżenie pomieszczeń toalet i części szatni na parterze. Poziom ten odpowiada 2/3 wysokości klatek schodowych. Do ewakuacji sali wystarczają więc dwa z trzech biegów schodów. Zgodnie z wytycznymi Zamawiającego zapewniono ewakuację widowni w dwóch kierunkach.
Z uwagi na lokalizację widowni na I piętrze zapewniono tu niezbędną dodatkową przestrzeń pełniącą rolę "górnego" foyer. Dodatkowo prowadzą do niej otwarte schody łączące tą przestrzeń z foyer / galerią oraz kawiarnią na parterze. Tutaj, na poziomie wejść do sali widowiskowej, zlokalizowano większość obsługujących ją toalet.

Administracja +2

Pomieszczenia administracji zlokalizowano na II piętrze w części "odciętej" w naturalny sposób od budynku 2-kondygnacyjną wysokością sceny wraz z kieszeniami.

Kondygnacje +3 i +4 – strefa odizolowana od miasta

Piętra 3 i 4 mieszczą wszystkie pomieszczenia akademii życia, pracownie plastyczne, pracownie edukacji kulturalnej, teatr lalkowy, sale dla dzieci, sale do ćwiczeń fizycznych. Na każdym z nich zlokalizowano jeden pokój instruktorów. Działom pracowni plastycznych, sal do ćwiczeń zapewniono odrębną zamkniętą komunikację zapewniającą intymność i dodatkowa izolację.

Patio

Na przecięciu dwóch osi budynku, w miejscu, które na wszystkich kondygnacjach nadziemnych jest ideowym „środkiem” budynku, nad sceną sali widowiskowej z jego bryły wycięto dwukondygnacyjne patio mogące stanowić zewnętrzny placyk zabaw dla dzieci z posadzką na poziomie 3 piętra. Z patiem sąsiadują: hol - poczekalnia dla rodziców przy salach dla dzieci, pracownie psychoterapii, mała aula wykładowa. Na ostatnim piętrze atrakcyjny widok na patio zapewniono jednej z sal do ćwiczeń fizycznych. Na obu tych kondygnacjach patio jest przestrzennie zintegrowane z korytarzami komunikacji ogólnej.

Funkcje Domu Kultury w podziemiu

W podziemiu zlokalizowano kręgielnię widoczną z ul. Rzymowskiego dzięki dużym świetlikom w posadzce chodnika przy wejściu do budynku oraz szkołę tańca, do której rozproszone światło dzienne dostaje się przez świetliki w posadzce dziedzińca.

Dostosowanie budynku dla potrzeb osób niepełnosprawnych

Cały budynek jest dostępny dla osób niepełnosprawnych. Wszystkie wejścia prowadzą z poziomu przyległych placów i chodników. Do pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach oraz podziemnego garażu zapewniono dostęp windą przystosowaną dla osób niepełnosprawnych. Na każdym piętrze zaprojektowano toalety dla niepełnosprawnych. W garażu podziemnym znajduje się 5 miejsc dostosowanych dla osób niepełnosprawnych.

Konstrukcja i rozwiązania materiałowe

Budynek posadowiony jest na płycie fundamentowej. Stropy zaprojektowane jako monolityczne płyty żelbetowe wsparte są na słupach i ścianach żelbetowych. Ze względu na dużą przestrzeń widowni sali widowiskowej szczególnego podejścia wymaga zlokalizowanie ponad nią dwóch kondygnacji o stosunkowo dużym obciążeniu użytkowym. Aby rozwiązać ten problem po obu stronach widowni zaprojektowano dwa rzędy słupów o dużym przekroju, dźwigające belki i pogrubiony strop 3 kondygnacji. Stropodach stanowi monolityczna płyta żelbetowa.

Elewacje budynku okrywać ma okładzina z płyt z blachy kortenowej mocowanej na podkonstrukcji stalowej.

Przeszklenia zewnętrzne by były wykonane w systemie bezszprosowym z konstrukcyjnymi „żyletkami” ze szkła. Wokół okien zaprojektowano prefabrykowane obramowania betonowe.

RONET - Zbigniew Filipek Biuro: 32-020 Wieliczka, ul. Zacisze 16, NIP: 677-133-92-83,
Konto bankowe: BANK PEKAO SA 03 1240 1431 1111 0010 2980 4734, tel: 608 835 030,
e-mail: biuro.ronet@wp.pl, poczta@ronet.pl